Pelnora PrawoOtwórz aplikację

Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 sierpnia 2021 r., III SA/Wa 1634/21

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sygnatura
III SA/Wa 1634/21
Data
Forma
Postanowienie
Źródło
JuDDGES/pl-nsa (orzeczenia NSA i WSA z CBOSA), dokument u źródła

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marta Waksmundzka - Karasińska, po rozpoznaniu w dniu 6 sierpnia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R.G. reprezentowanego przez opiekuna prawnego M.G. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z dnia [...] maja 2021 r. nr [...] w przedmiocie pozostawienia bez rozpatrzenia zażalenia na postanowienie o pozostawieniu bez rozpatrzenia wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji w sprawie rozliczenia podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2010r. postanawia 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie stronie skarżącej kwotę 200 zł (słownie: dwieście złotych), tytułem uiszczonego wpisu od skargi.

Uzasadnienie

2 R.G. ("Skarżący") wniósł skargę na opisane w komparycji postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. (dalej: "DIAS") z [...] maja 2021 r.

3 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowił, co następuje:

4 Sąd, stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325, dalej: "P.p.s.a."), odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne.

5 Zgodnie z art. 52 § 1 P.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Z art. 52 § 2 P.p.s.a. wynika, że przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie.

6 W sprawie przedmiotem skargi jest ww. postanowienie DIAS pozostawiające wniesione zażalenie bez rozpoznania. W myśl natomiast art. 169 § 4 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2020 r., poz. 1325 ze zm., zwana dalej: "O.p.") organ podatkowy wydaje postanowienie o pozostawieniu podania bez rozpatrzenia, na które przysługuje zażalenie. Stosownie do art. 221 § 1 w zw. z 239 O.p. właściwym od rozpoznania zażalenia od powyższego postanowienia jest DIAS. Sąd odnotowuje, że w ww. postanowieniu DIAS zawarto prawidłowe pouczenie o trybie i sposobie zaskarżenia ww. postanowienia do Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W.

7 Sąd, mając powyższe na względzie, ocenił, że wniesiona w sprawie skarga była niedopuszczalna. Dotyczyła bowiem postanowienia DIAS, od której Skarżącemu przysługiwało prawo do wniesienia zażalenia do tego samego Dyrektora Izby Administracji Skarbowej.

8 Sąd był więc zobowiązany, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a., orzec, jak w pkt 1 sentencji postanowienia. O kosztach orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a. w pkt 2 sentencji.

Powołane przepisy