Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 maja 2017 r., III SA/Wa 1266/17

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 maja 2017 r., III SA/Wa 1266/17

Sentencja

1 Dnia 18 maja 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: , Przewodnicząca Sędzia WSA Ewa Radziszewska - Krupa, po rozpoznaniu w dniu 18 maja 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w P. z dnia [...] lipca 2016 r. nr [...] w sprawie ze skargi W.N. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] stycznia 2017 r. nr [...] w przedmiocie pozostawienia odwołania bez rozpatrzenia postanawia odmówić wstrzymania wykonania decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w P. z dnia [...] lipca 2016 r. nr [...]

Uzasadnienie

2 W.N. (dalej jako "Skarżący"), działając przez profesjonalnego pełnomocnika, złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. (zwany dalej: "DIS") z [...] stycznia 2017r. utrzymujące w mocy własne postanowienie z [...] października 2016r. pozostawiające bez rozpatrzenia odwołanie od decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w P. (dale zwany: "NUS") z [...] lipca 2016r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące okresu od listopada 2014r. do maja 2015r.

3 W skardze zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania ww. decyzji NUS do czasu prawomocnego zakończenia postępowania, gdyż na skutek wadliwego wykonywania obowiązków pracownika Poczty Polskiej, DIS pozostawił złożone przez Skarżącego odwołanie bez rozpoznania, a podjęte w postępowaniu egzekucyjnym czynności związane z wyegzekwowaniem roszczenia z jego majątku będą miało trudne do odwrócenia skutki, co narazi Skarżącego na znaczną szkodę.

4 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

5 wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.

6 W myśl art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016r., poz. 718 z późn. zm., powoływanej dalej jako "P.p.s.a.") po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.

7 Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Naczelny Sąd Administracyjny trafnie zauważył w postanowieniu z 1 grudnia 2011r. sygn. akt I FZ 404/11 (dostępne na www.orzeczenia.nsa.gov.pl/), że zwrot: "w granicach tej samej sprawy" należy interpretować na tle art. 3 § 2 P.p.s.a, który wskazuje na przedmiot sądowej kontroli, a także art. 134 i 135 P.p.s.a., które dotyczą zakresu kontroli sądowej. Ten ostatni przepis stanowi, że sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga. Można więc powiedzieć, że pojęcia "granice tej samej sprawy" i "granice sprawy, której dotyczy skarga" zakreślają zbliżone ramy prawne.

8 W związku z tym zakresem art. 61 § 3 P.p.s.a. objęte będą zarówno akty wydane w pierwszej instancji, jak i np. akty, w stosunku do których toczy się postępowanie w trybie nadzwyczajnym lub w trybie autokontroli. Za takim rozumieniem omawianego zwrotu normatywnego pośrednio opowiedział się NSA w uchwale siedmiu sędziów z 27 czerwca 2000r. (FPS 12/99, ONSA 2001, nr 1, poz. 7), gdyż stwierdził, że zwrot "we wszystkich postępowaniach" użyty w art. 29 ustawy z dnia 11 maja 1995r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. Nr 74, poz. 368 ze zm.), wskazywał, że środki prawne, o których mowa w tym przepisie, mogą być stosowane do aktów lub czynności wydanych lub podjętych w różnych, a więc odrębnych postępowaniach prowadzonych "w granicach danej sprawy". Chodzi zatem zarówno o postępowanie zaliczane do trybu głównego, jak i postępowania należące do trybu nadzwyczajnego. NSA odnosząc się do zwrotu normatywnego "w granicach danej sprawy" stwierdził, że chodzi o sprawę w ujęciu materialnym, w związku z czym o postępowaniach prowadzonych w granicach danej sprawy będzie można mówić wówczas, gdy przedmiotem tych postępowań będzie sprawa wykazująca tożsamość podmiotową i przedmiotową.

9 Sąd, mając na uwadze powyższe stwierdza, że w rozpoznawanej sprawie na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a. nie jest możliwe wstrzymanie wykonania decyzji NUS. Analogiczne stanowisko wyraził Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniach z: 12 czerwca 2006r. sygn. akt II FZ 441/12; 14 września 2010r. sygn. akt II GZ 246/10; 16 lutego 2012r. sygn. akt I FSK 132/12 i 10 maja 2013r. sygn. akt II FZ 163/13 - dostępne na www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Akt administracyjny, który wnioskiem o wstrzymanie wykonania próbował objąć Skarżący znajduje się poza granicami sprawy, rozumianej w sensie materialnym. W analizowanej sprawie przedmiotem zaskarżenia jest postanowienie DIS, którym pozostawiono bez rozpoznania odwołanie Skarżącego od ww. decyzji NUS. Sprawa administracyjna i będąca jej następstwem sprawa sądowoadministracyjna - rozumiane proceduralnie – jakkolwiek są związane chronologicznie i podmiotowo z ww. decyzją NUS, nie są z nią tożsame. Różni je bowiem przedmiot, więc nie można uznać, że tworzą one tę samą sprawę w znaczeniu materialnym.

10 Decyzja NUS, o której wstrzymanie wniósł Skarżący nie mieściła się zatem w zbiorze aktów prawnych, które mogłyby być objęte przez Sąd postępowaniem o wstrzymaniem wykonania w rozumieniu art. 61 § 3 P.p.s.a. Dlatego też wniosek Skarżącego o wstrzymanie wykonania ww. decyzji NUS należało uznać za bezzasadny.

11 Sąd z powyższych względów, na podstawie art. 61 § 3 i 5 P.p.s.a. postanowił, jak w sentencji.