Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 czerwca 2014 r., III SA/Wa 1070/14

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 czerwca 2014 r., III SA/Wa 1070/14

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grażyna Nasierowska, po rozpoznaniu w dniu 30 czerwca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku F. T. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi F. T. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] lutego 2014 r. Nr [...] w przedmiocie uchylenia w całości decyzji w sprawie odmowy umorzenia zaległości podatkowych w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2005 r. postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Uzasadnienie

2 F. T. (zwany dalej: "Skarżącym") wniósł w niniejszej sprawie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] lutego 2014 r. Nr [...] w przedmiocie uchylenia w całości decyzji w sprawie odmowy umorzenia zaległości podatkowych w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2005 r.

3 Następnie w piśmie z dnia 24 kwietnia 2014 r. Skarżący wystąpił z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, wskazując w uzasadnieniu iż egzekucja zaległych zobowiązań podatkowych prowadzona przez okres ostatnich 4 lat przez organy podatkowe z świadczenia emerytalnego wypłacanego Skarżącemu doprowadziła go do trudnej sytuacji materialno – zdrowotnej. Wedle relacji Skarżącego, z jego świadczenia emerytalnego obecnie jest potrącana kwota 700 zł miesięcznie, co skutkuje tym, iż nie posiada on środków pieniężnych na zakup lekarstw dla siebie oraz jego żony, które są niezbędne z uwagi na ich obecny stan zdrowia.

4 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

5 Zgodnie z dyspozycją art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) – zwanej dalej: "p.p.s.a.", sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać w całości lub w części wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeśli w wyniku ich wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.

6 Należy podkreślić, iż wstrzymanie wykonania może jednak dotyczyć wyłącznie tych aktów administracyjnych, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Jednakże nie każdy akt administracyjny nadaje się do tak rozumianego wykonania. Nie kwalifikują się do wykonania te spośród aktów administracyjnych, które dla sprowadzenia stanu prawnego lub faktycznego w nim określonego nie wymagają czynności podmiotów uprawnionych. W rzeczywistości więc problem wykonania aktu administracji dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone obowiązki (por. P. Tarno: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - komentarz, LexisNexis. W-wa 2005, str. 295).

7 Nie ma zatem możliwości wstrzymania wykonania odmownej decyzji, np. decyzji o odmowie stwierdzenia nieważności decyzji, czy też decyzji o odmowie wznowienia postępowania. Decyzja kasatoryjna, którą uchylone zostaje rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji, a tego rodzaju decyzja została zaskarżona przez Skarżącego w niniejszej sprawie, nie wymaga wykonania i nie nadaje się do wykonania, bowiem w wyniku wydania takiej decyzji ostatecznej na stronie nie ciąży żaden obowiązek nadający się do dobrowolnego wykonania bądź kwalifikujący się do egzekucji (por. postanowienia NSA z dnia: 6 października 2010 r., II GZ 281/10; 20 maja 2008 r., II FZ 171/08; 23 kwietnia 2008 r., II OZ 345/08).

8 Nie zależnie od powyższego należy zauważyć w tym miejscu, iż z treści przedmiotowego wniosku Skarżącego wynika, że rzeczywistą intencją Skarżącego składającego taki wniosek było spowodowanie wstrzymania egzekucji jego zaległych zobowiązań podatkowych w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2005r., które jednak – jak wynika z treści zaskarżonej w niniejszej sprawie decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] lutego 2014 r. Nr [...] – zostały wcześniej określone Skarżącemu decyzją Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w W. z dnia [...] marca 2011 r. nr [...] , tj. decyzją organu podatkowego, która nie została wydana w granicach tej samej (niniejszej) sprawy administracyjnej. Sąd może co prawda na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., wstrzymać w toku postępowania sądowoadminitracyjnego wykonanie także innych decyzji, niż ta która była przedmiotem zaskarżenia w złożonej przez stronę skardze do sądu administracyjnego, jednakże może to być jedynie decyzja wydana w granicach tej samej sprawy administracyjnej (por. postanowienie NSA z dnia 18 października 2012 r., I OSK 2484/12). Natomiast w niniejszej sprawie, jak to już wskazano powyżej nie mamy do czynienia z taką sytuacją.

9 Z powyższych względów, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.