Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 28 października 2014 r., I SA/Sz 814/13

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 28 października 2014 r., I SA/Sz 814/13

Sentencja

1 Dnia 28 października 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Sędzia WSA – Ewa Wojtysiak po rozpoznaniu w dniu 28 października 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku [...] o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi [...] na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych od dochodów z kapitałów pieniężnych za 2009 rok. p o s t a n a w i a : odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej

Uzasadnienie

2 Wyrokiem z dnia 5 lutego 2014 r. sygn. akt I SA/Sz 814/13, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie, oddalił skargę [...] na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych od dochodów z kapitałów pieniężnych za 2009 rok.

3 Odpis powyższego wyroku wraz z uzasadnieniem doręczono pełnomocnikowi Skarżącego w dniu 17 marca 2014 r.

4 Pismem z dnia 8 października 2014 r., Skarżący reprezentowany przez nowego pełnomocnika, wniósł skargę kasacyjną od ww. wyroku wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Uzasadniając wniosek wskazał, że w postępowaniu przez Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Szczecinie reprezentowany był przez pełnomocnika, doradcę podatkowego. Na ręce tego pełnomocnika, w dniu 17 marca 2014 r. dokonano doręczenia odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem. Ponieważ Skarżący nie mieszka [...], kontakty pomiędzy nim a Jego pełnomocnikiem odbywały się telefonicznie. Skarżący wskazał następnie, że zlecił swojemu pełnomocnikowi napisanie oraz złożenie skargi kasacyjnej i do dnia 6 października 2014r. był przekonany, że skarga ta została złożona. Dopiero w dniu 6 października 2014 r., w trakcie przesłuchania w Urzędzie Kontroli Skarbowej, Skarżący powziął wiadomość, że prawdopodobnie skarga ta nie została złożona, która to wiadomość się potwierdziła.

5 Końcowo Skarżący wskazał, że zażądał wyjaśnień od kancelarii podatkowej lecz na dzień złożenia niniejszego pisma nie uzyskał jeszcze informacji dlaczego jego zlecenie w zakresie złożenia skargi kasacyjnej nie zostało wykonane. Bezzwłocznie po uzyskaniu odpowiedzi, Skarżący zobowiązał się do przesłania jej odpisu.

6 Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

7 Stosownie do art. 86 § 1 ustawy z dnia ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U z 2012 r. poz. 270 ze zm., zw. dalej: P.p.s.a."), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Zgodnie z art. 87 § 1 i 2 P.p.s.a., wniosek o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, a w piśmie należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu.

8 Przedmiotowy wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, został złożony w terminie określonym w art. 87 § 1 P.p.s.a., lecz w ocenie Sądu wniosek nie jest zasadny.

9 Podkreślić trzeba, że przywrócenie uchybionego terminu ma charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie wtedy, gdy strona przedstawi argumentację, która w sposób przekonujący uprawdopodobni brak winy w niedochowaniu terminu do dokonania danej czynności procesowej. Brak winy, jako przesłanka przywrócenia terminu, wiąże się z obowiązkiem szczególnej staranności przy dokonywaniu tej czynności. O braku winy w uchybieniu terminu można więc mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy. Ponadto należy zwrócić uwagę, że strona reprezentowana przez pełnomocnika działa w taki sposób, jakby sama dokonywała czynności procesowych, tyle, że przy wykorzystaniu profesjonalnej pomocy, w konsekwencji ponosi również odpowiedzialność związaną z wyborem pełnomocnika oraz skutki jego działań i zaniechań ( Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 28 lipca 2011 r. sygn. akt I OZ 545/11).

10 Odnosząc powyższe rozważania do przedmiotowego wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, Sąd uznał, że [..] można przypisać winę w uchybieniu terminu, ponieważ to Skarżący dokonał wyboru pełnomocnika, którego zaniechania doprowadziły do uchybienia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Zgodnie zaś z utrwaloną linią orzeczniczą niedochowanie przez adwokata lub radcę prawnego ciążącego na nim obowiązku należytego dbania o interesy jego mocodawcy, powoduje, iż mocodawca ponosi ryzyko ujemnych skutków niestarannego zachowania się swojego pełnomocnika (m.in. postanowienie NSA z 18 października 2007 r. sygn. akt I FZ 421/07; postanowienie NSA z 11 marca 2009 r. sygn. akt I OZ 198/09; postanowienie NSA z 23 lipca 2009 r., sygn. akt I OZ 737/09 wszystkie powołane orzeczenia dostępne w internetowej Centralnej Bazie Orzeczeń i Informacji o Sprawach pod adresem orzeczenia.nsa.gov.pl).

11 Skarżący nie może zatem skutecznie podnosić braku swojej winy w uchybieniu terminu, które zostało spowodowane przez upoważnioną przez Niego osobę. Wyjaśnić trzeba też, że nierzetelność pełnomocnika może stanowić podstawę do dochodzenia powstałej z tego tytułu szkody na gruncie odpowiedzialności kontraktowej przez sądem cywilnym, ale nie spełnia kryterium braku winy strony w uchybieniu terminu w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Dodatkowo zachowaniu Skarżącego można postawić zarzut zaniedbania lub niedbalstwa w prowadzeniu swoich spraw, skoro przez okres ponad 6 miesięcy ( licząc od dnia wydania wyroku do dnia złożenia wniosku o przywrócenie terminu) nie zainteresował się co dzieje się w Jego sprawie. Wiadomość o braku złożenia skargi kasacyjnej, Skarżący powziął dopiero w trakcie przesłuchania w Urzędzie Kontroli Skarbowej w dniu 6 października 2014 r. Tymczasem nieuwagi lub zaniedbania nie można kwalifikować jako braku winy (por. postanowienie NSA z dnia 6 maja 2008 r. sygn. akt I OZ 307/08).

12 Mając na uwadze powyższe Sąd, na podstawie art. 86 § 1 i art. 87 § 2 P.p.s.a., odmówił uwzględnienia wniosku.