Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 8 października 2018 r., I SA/Sz 546/18

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 8 października 2018 r., I SA/Sz 546/18

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodnicząca Sędzia WSA – Ewa Wojtysiak po rozpatrzeniu w dniu 8 października 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. P. o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia oraz poprzedzającego je postanowienia Naczelnika Z. Urzędu Skarbowego w S. w sprawie ze skargi M. P. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zarzutów do opisu i oszacowania wartości nieruchomości p o s t a n a w i a: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia oraz poprzedzającego je postanowienia organu I instancji

Uzasadnienie

2 M. P. (dalej: "skarżąca") wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zarzutów do opisu i oszacowania wartości nieruchomości. W skardze zawarła także wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia oraz poprzedzającego je postanowienia Naczelnika Z. Urzędu Skarbowego w S. z dnia [...] r. nr [...] do czasu rozpoznania skargi.

3 W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy zwrócił uwagę, iż zaskarżone postępowanie w przedmiocie zarzutów do opisu i oszacowania nieruchomości posiada cechy rozstrzygnięcia procesowego i nie posiada przymiotu wykonalności, nie rodzi ono żadnych praw, jak i też obowiązków nadających się do wykonania. Jego skuteczność może być oceniana wyłącznie przez pryzmat skutku, jaki powoduje w sferze procesowej.

4 Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

5 Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, dalej: "p.p.s.a."), sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności w całości lub w części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu jest więc instytucją wyjątkową i ma na celu przejściowe zabezpieczenie interesów skarżącego.

6 Podkreślenia wymaga fakt, że możliwość wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności dotyczy takiego rozstrzygnięcia, które podlega wykonaniu, to znaczy takiego, które nakłada na stronę skarżącą obowiązek podjęcia określonych czynności w celu doprowadzenia do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w zaskarżonym akcie.

7 Sąd na podstawie ww. przepisu może wstrzymać wykonanie tylko takiego postanowienia, które podlega wykonaniu w sposób dobrowolny, lub też w razie braku pożądanego działania przez zobowiązanego – w sposób przymusowy. Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu polega więc na wstrzymaniu skutków prawnych, które on wywołuje, związanych z ustaleniem praw i obowiązków strony postępowania. W przypadku, gdy zaskarżone postanowienie nie nakłada na stronę żadnych obowiązków, nie można wstrzymać jego wykonania.

8 Dokonując oceny zasadności wniesionego wniosku o wtrzymanie, Sąd doszedł do przekonania, że zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie organu I instancji nie podlegają wykonaniu, dlatego żądanie nie zostało uwzględnione.

9 Wskazać należy bowiem, że zaskarżone postanowienie zostało wydane w toku postępowania egzekucyjnego, które zmierza do przeprowadzenia egzekucji z nieruchomości. W tym celu organ I instancji podjął czynności zmierzające do opisu i oszacowania nieruchomości. W ich wyniku skarżąca zgłosiła zarzuty do opisu i oszacowania wartości nieruchomości, które jednak zostały oddalone. Należy zauważyć, że przedmiotem sporu w tym postępowaniu jest w szczególności wartość nieruchomości określona w operacie szacunkowym przez biegłego rzeczoznawcę. Stwierdzić należy, że zaskarżone postanowienie nie nakłada na skarżącą nowych praw i obowiązków, które podlegałyby wykonaniu.

10 Podkreślić należy, że wykonaniu podlegają rozstrzygnięcia, które stały się podstawą do wydania tytułów wykonawczych będących przedmiotem postępowania egzekucyjnego, w ramach którego wydano zaskarżone postanowienie, gdyż to z nich wynikał obowiązek uiszczenia konkretnej kwoty zobowiązania podatkowego. Jednocześnie w orzecznictwie sądowoadministracyjnym przyjmuje się, że negatywne ustosunkowanie się właściwego organu do zarzutów w przedmiocie opisu i oszacowania wartości nieruchomości nie wykreowało natomiast nowego zobowiązania po stronie skarżącej, ani nie doprowadziło do zmiany wysokości powstałych wcześniej zobowiązań (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 października 2017 r., sygn. akt II FZ 523/17, postanowienie Naczelnego

11 Sądu Administracyjnego z dnia 5 kwietnia 2018 r., sygn. akt II FZ 105/18).

12 Z tego względu postanowienie w przedmiocie oddalenia zarzutów w sprawie opisu i oszacowania nieruchomości nie może być wykonane w trybie przymusowym poprzez wdrożenie administracyjnego postępowania egzekucyjnego. Zaskarżone postanowienie, które zostało wydane w toku postępowania egzekucyjnego, otwiera możliwość wyegzekwowania od skarżącej zaległości podatkowych, jednakże samo nie nosi znamion wykonalności (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 sierpnia 2015 r., sygn. akt II FZ 678/15).

13 Z przedstawionych względów, na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.