Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 24 stycznia 2008 r., II SA/Sz 709/07

wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 24 stycznia 2008 r., II SA/Sz 709/07

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Grzegorczyk-Meder (spr.), Sędziowie Sędzia NSA Elżbieta Makowska,, Asesor WSA Joanna Wojciechowska, Protokolant Krzysztof Chudy, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 stycznia 2008 r. sprawy ze skargi T. P. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zarzutów w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego oddala skargę

Uzasadnienie

2 Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. zaskarżonym postanowieniem z dnia (...( na podstawie art. 138 § pkt 2 w związku z art. 144 oraz art. 47 Kodeksu postępowania administracyjnego oraz art. 18, art. 27 § 1 pkt 9 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U. z 2005 r. Nr 229, poz. 1954 ze zmianami) uchyliło postanowienie Prezydenta Miasta S. z dnia (...(, którym uznano zarzuty T.P. na prowadzone postępowanie egzekucyjne za nieuzasadnione i umorzyło postępowanie w tym zakresie.

3 Uzasadniając powyższe rozstrzygnięcie Kolegium przedstawiło następujący stan faktyczny sprawy z którego wynikało, iż Prezydent Miasta S. działając jako organ egzekucyjny po bezskutecznym doręczeniu zobowiązanemu w dniu 20 stycznia 2006 r. upomnienia do uregulowania należności w kwocie (...( z tytułu opłaty dodatkowej za nieopłacony postój samochodu osobowego marki (...( nr rej. (...( w dniach od 28 czerwca 2004 r. do dnia 13 grudnia 2005 r. wraz z kosztami upomnienia w kwocie (...(, wystawił w dniu (...( tytuł wykonawczy (...( obejmujący należności wymienione w upomnieniu.

4 W dniu 19 stycznia 2007 r. zobowiązany odmówił przyjęcia tytułu wykonawczego. Tytuł ten odebrał natomiast 26 lutego 2007 r. w siedzibie organu egzekucyjnego X, który w dniu następnym, tj. 27 lutego 2007 r. złożył pełnomocnictwo do reprezentowania T.P. oraz pismo opatrzone datą 26 lutego 2007 r. zawierające zarzuty w sprawie prowadzenie postępowania egzekucyjnego objęte tytułem wykonawczym (...(.

5 Prezydent Miasta S. postanowieniem z dnia (...( wydanym na podstawie art. 34 § 4 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji uznał wniesione zarzuty za nieuzasadnione.

6 Pismem z dnia 5 kwietnia 2007 r. pełnomocnik zobowiązanego – X wniósł zażalenie na postanowienie organu I instancji.

7 Kolegium powołując się na treść art. 27 § 1 pkt 9 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym stwierdziło, że pełnomocnik zobowiązanego wniósł zarzuty w sprawie prowadzonego postępowania egzekucyjnego po terminie.

8 Organ wskazał, że tytuł wykonawczy nr (...( zawierał prawidłowe pouczenie o prawie i terminie wniesienia zarzutów przez zobowiązanego. Zobowiązany jednak odmówił przyjęcia tytułu wykonawczego i stąd też zgodnie z regułą doręczeń określoną w art. 47 § 1 Kpa organ uznał, że pismo zostało skutecznie doręczone T.P. w dniu odmowy, tj. 19 lutego 2007 r. Termin do wniesienia zarzutów upłynął w dniu 26 lutego 2007 r., natomiast pełnomocnik zobowiązanego X złożył pismo obejmujące zarzuty w dniu 27 lutego 2007 r.

9 Kolegium stwierdziło nadto powołując się na wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 lutego 2005 r., sygn. akt ISA/Wa 1935/04, opubl. Lex nr 165025, że doręczenie pełnomocnikowi w dniu 26 lutego 2007 r. tytułu wykonawczego, co do którego istnieje domniemanie skutecznego doręczenia nie ma bezpośredniego wpływu na bieg terminu ustawowego do wniesienia zarzutów, a szczególności nie otwiera na nowo biegu tego terminu dla zobowiązanego.

10 Organ wskazał również, że uchybienie terminu do wniesienia zarzutów czyni czynność zobowiązanego prawnie nieskuteczną i organ egzekucyjny nie jest uprawniony do rozpatrzenia zarzutów. Jeżeli mimo uchybienia terminu zarzuty zostały rozpoznane przez organ, organ II instancji ma obowiązek postanowienie uchylić oraz umorzyć postępowanie w tym zakresie. W takiej sytuacji nie ma bowiem podstaw do czynności organu egzekucyjnego, których uruchomienie może nastąpić wyłącznie w wyniku skutecznie wniesionego zarzutu (tak w wyroku NSA z dnia 24.10.2000, sygn. akt ISA/Ka 712/99, Lex nr 44897).

11 X działając jako pełnomocnik T.P. zaskarżył postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S. domagając się jego uchylenia. Nadto wniósł o wstrzymanie postępowania egzekucyjnego oraz zasądzenie kosztów postępowania.

12 W uzasadnieniu skargi pełnomocnik skarżącego podniósł, że w dniu 19 lutego 2007 r. pracownik organu egzekucyjnego nie podjął żadnej próby doręczenia tytułu wykonawczego T.P., lecz poinformował zobowiązanego przez domofon, iż ma przybyć do siedziby Wydziału Egzekucyjnego Urzędu Miejskiego w S. Nie pozostawił żadnego zawiadomienia w skrzynce na listy, ani w żadnym innym miejscu, kiedy i w jakim celu skarżący ma stawić się w Urzędzie Miejskim.

13 X wskazał, że skarżący jest inwalidą I grupy i ze względu na stan zdrowia nie mógł udać się do siedziby organu. Pełnomocnik uczynił to osobiście, w tym dwukrotnie bezskutecznie (w dniu 20 i 24 lutego 2007 r.), by w dniu 26 lutego 2007 r. na podstawie pełnomocnictwa notarialnego udzielonego przez T.P. odebrać tytuł wykonawczy (...(. W dniu 27 lutego 2007 r. wniósł zarzuty na postępowanie egzekucyjne obejmujące doręczony mu tytuł wykonawczy.

14 Pełnomocnik zakwestionował stanowisko organu, powołując się na przytoczone w skardze okoliczności, iż zarzuty wniósł po terminie.

15 Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. w odpowiedzi na skargę wniosło o jej oddalenie z przyczyn podanych w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.

16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. zważył, co następuje:

17 Sądowa kontrola zaskarżonego postanowienia dokonana według kryterium zgodności z prawem i w granicach rozstrzygania Sądu, zakreślonych w art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. dalej P.p.s.a), nie dostarczyła podstaw do uwzględnienia skargi.

18 Przystępując do oceny zgodności z prawem zaskarżonego postanowienia należy w punkcie wyjścia przywołać art. 32 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 roku o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2005 r. Nr 229, poz. 1954 z późniejszymi zmianami).

19 Przepis ten stanowi, iż organ egzekucyjny lub egzekutor, przystępując do czynności egzekucyjnych, doręcza zobowiązanemu odpis tytułu wykonawczego, o ile nie został wcześniej doręczony. Stosownie natomiast do treści art. 27 § 1 pkt 9 powołanej wyżej ustawy, tytuł wykonawczy zawiera pouczenie zobowiązanego o przysługującym mu w terminie 7 dni prawie zgłoszenia do organu egzekucyjnego zarzutów w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego.

20 Uchybienie terminu do złożenia zarzutów powoduje bezskuteczność czynności zobowiązanego, chyba że wystąpi on o przywrócenie terminu stosownie do art. 58 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego. Jeśli pomimo uchybienia terminu organ egzekucyjny rozpoznał zarzuty (jak to miało miejsce w rozpatrywanej sprawie), to stosownie do art. 138 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, organ wyższego stopnia rozpoznając zażalenie na postanowienie o rozpatrzeniu zarzutów uchyla postanowienie i umarza postępowanie w tym zakresie. W takim przypadku nie ma bowiem podstaw do czynności organu egzekucyjnego, których uruchomienie może nastąpić wyłącznie w wyniku skutecznie wniesionego zarzutu (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 lutego 1994 roku, sygn. akt SA/Wr 1463/93 - R. Hauser, Z. Leoński - Egzekucja administracyjna. Komentarz do ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Wydawnictwo Prawnicze, Warszawa 1995, str. 63).

21 Przechodząc na grunt sprawy będącej przedmiotem rozpoznania stwierdzić należało, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. zasadnie uchyliło postanowienie organu I instancji i umorzyło postępowanie w tym zakresie.

22 Z akt sprawy wynika, iż pracownik organu egzekucyjnego bezskutecznie usiłował doręczyć w dniu 19 lutego 2007 r. zobowiązanemu T.P. tytuł wykonawczy nr (...(. Przyczyny nie doręczenia skarżącemu tytułu wykonawczego, zostały opisane w "Raporcie o niemożności dokonania czynności egzekucyjnych" ("Dłużnik nie chciał ze mną rozmawiać. Krzyczał, zachowywał się arogancko i zatrzasnął drzwi").

23 Z treści tego raportu, jak również z pism wnoszonych w postępowaniu przez X nie wynika, iż zobowiązany poinformował pracownika organu egzekucyjnego, że ustanowił pełnomocnika, który w postępowaniu egzekucyjnym będzie działał w jego imieniu.

24 Skoro zobowiązany odmówił przyjęcia tytułu wykonawczego, to poprzez taką odmowę nie może uchylić się od skutków prawnych doręczenia. W tej sprawie odmowa oznaczała że, termin do wniesienia zarzutu rozpoczął swój bieg.

25 Zauważyć w tym miejscu należy, że stosownie do art. 18 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, jeżeli przepisy niniejszej ustawy nie stanowią inaczej, w postępowaniu egzekucyjnym mają odpowiednie zastosowanie przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego.

26 W niniejszej sprawie ma zatem zastosowanie art. 47 Kpa, który stanowi w § 1 że, jeżeli adresat odmawia przyjęcia pisma przesłanego mu przez pocztę lub inny organ albo w inny sposób, pismo zwraca się nadawcy z adnotacją o odmowie jego przyjęcia i datą odmowy. Pismo wraz z adnotacją włącza się do akt sprawy. Przepis § 2 stanowi z kolei, iż w przypadkach, o których mowa w § 1, uznaje się, że pismo doręczone zostało w dniu odmowy jego przyjęcia przez adresata.

27 Fakt, iż pełnomocnik skarżącego stawił się w siedzibie organu egzekucyjnego i organ ten doręczył mu tytuł wykonawczy w dniu 26 lutego 2007 r. nie oznacza, że od tego dnia na nowo rozpoczął bieg ustawowy termin do wniesienia zarzutów. W szczególności okoliczność ta nie otwiera na nowo biegu tego terminu dla zobowiązanego.

28 Skład orzekający w niniejszej sprawie podziela w tym zakresie pogląd wyrażony w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25.02.2005 r. – sygn. I SA/Wa 1935/04, Lex 165025.

29 Odnosząc się do zarzutów skargi, iż pełnomocnik skarżącego przy pierwszej czynności przed organem egzekucyjnym działał na podstawie udzielonego mu przez skarżącego pełnomocnictwa notarialnego nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem w aktach administracyjnych sprawy nie ma odpisu tego dokumentu, jak również wzmianki o jego istnieniu, natomiast wnosząc w dniu 27 lutego 2007 r. zarzuty X posłużył się nowym pełnomocnictwem opatrzonym wprawdzie datą 3 stycznia 2007 r. lecz złożonym w organie w dniu 27 lutego 2007 r.

30 Reasumując, Sąd stwierdził, że zaskarżone postanowienie odpowiada prawu i na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu egzekucyjnym w administracji – orzekł jak w sentencji.