Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 21 października 2009 r., II SA/Sz 644/09

wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 21 października 2009 r., II SA/Sz 644/09

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Henryk Dolecki, Sędziowie Sędzia NSA Stefan Kłosowski,, Sędzia WSA Maria Mysiak (spr.), Protokolant Aneta Kukla, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 21 października 2009 r. sprawy ze skargi M. Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy I. uchyla zaskarżoną decyzję, II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz skarżącej M. Z. kwotę [...] tytułem zwrotu kosztów postępowania.

Uzasadnienie

2 M. Z. wnioskiem z dnia [...] r. zwróciła się do Wójta Gminy [...] o ustalenie warunków zabudowy dla domku letniskowego, na terenie działki nr[...] , położonej przy ul. [...] w miejscowości [...] .

3 Wójt Gminy [...] , ponownie rozpatrując sprawę, decyzją z dnia [...] r., nr[...] , odmówił wydania decyzji o warunkach zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie domku letniskowego na działce nr ewid. [...] , obręb. , w gminie [...] .

4 W uzasadnieniu swojej decyzji organ pierwszej instancji podał, że działka objęte wnioskiem nie jest zabudowana, stanowi użytek rolny RIVb, o powierzchni [...] [...] ha.

5 Dalej organ podał, że zgodnie z obowiązującymi przepisami, przeprowadził analizę funkcji oraz cech zabudowy i zagospodarowania terenu na obszarze analizowanym wyznaczonym wokół działki objętej wnioskiem w zakresie warunków, o których mowa w art. 61 ust. 1-5 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. W wyniku analizy stwierdził, że w obszarze analizowanym nie istnieje zabudowa na podstawie, której było możliwe ustalenie wymagań dla zabudowy. Nadto teren objęty wnioskiem nie posiada dostępu do drogi publicznej w rozumieniu przepisów art. 2 pkt 14 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu

6 i zagospodarowaniu przestrzennym.

7 Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] , w wyniku rozpatrzenia odwołania M. Z., działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 ustawy

8 z 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz art. 59 - art. 64 ust. 1 w związku z art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu

9 i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz. 717 ze zm.), decyzją z dnia [...] r., nr[...] , uchyliło zaskarżoną decyzję i umorzyło postępowanie organu pierwszej instancji.

10 W uzasadnieniu organ odwoławczy podał, że analiza akt sprawy wywołała wątpliwości co do stanu faktycznego sprawy, dlatego w 2 osobowym składzie dokonał w dniu [...] r. wizji lokalnej przedmiotowej działki sporządzając na tę okoliczność stosowną notatkę służbową. W wyniku wizji ustalił, że iż działka

11 nr [...] w [...] podzielona jest na 3 części odgrodzone między sobą. Każda część działki zabudowana jest budynkiem letniskowym, w tym i część należąca do odwołującej.

12 Dalej organ odwoławczy podał, że z treści przepisu art. 59 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym wynika, iż decyzja o warunkach zabudowy jest wydawana dla planowanej inwestycji. A zatem skoro inwestycja została już zrealizowana, to w sprawie występują przesłanki bezprzedmiotowości postępowania o ustalenie warunków zabudowy. Z tego względu organ odwoławczy orzekł o uchyleniu zaskarżonej decyzji i umorzeniu postępowania organu pierwszej instancji w tej sprawie.

13 M. Z. zaskarżył powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w [...] .

14 W uzasadnieniu skargi podniosła, że w swoim odwołaniu przedstawiła Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w [...] przebieg postępowań toczących się od [...] r. przed organami nadzoru budowlanego, a dotyczących jej części działki nr [...]. Dalej opisała dotychczasowe postępowanie w sprawie warunków zabudowy.

15 Skarżąca podniosła również, że w związku z wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego z dnia [...] r., sygn. akt P [...] , dokonano zmiany ustawy Prawo budowlane wprowadzając nowe brzmienie przepisu art. 48 ustawy

16 z 1994 r. Prawo budowlane. Zmiana powyższego przepisu umożliwia ubieganie się

17 o legalizację samowoli budowlanej w przypadku braku miejscowego planu, po przedstawieniu ostatecznej decyzji o warunkach zabudowy bez względu na termin jej uzyskania.

18 Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] odpowiadając na skargę wniosło o jej oddalenie.

19 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje:

20 Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, (jeżeli ustawy nie stanowią inaczej).

21 Przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie jest decyzja organu odwoławczego, którą uchylono decyzję organu I instancji i umorzono postępowanie

22 w sprawie o ustalenie warunków zabudowy dla domku letniskowego. Podstawę prawną dla takiego rozstrzygnięcia organu odwoławczego stanowił przepis art. 138

23 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm. - dalej K.p.a.).

24 Wydając zaskarżone rozstrzygnięcie organ odwoławczy niewątpliwie oparł się na orzeczeniach sądów administracyjnych, w których uznano za bezprzedmiotowe wydawanie decyzji o warunkach zabudowy dla inwestycji rozpoczętych (zrealizowanych). Taki pogląd istotnie dominował w dotychczasowym orzecznictwie sądów administracyjnych. Jednak jeszcze pod rządami ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 1999 r. Nr 15, poz. 139 ze zm.) pojawiały się stanowiska, że możliwe jest ustalenie warunków zabudowy

25 i zagospodarowania terenu dla inwestycji rozpoczętej lub zrealizowanej.

26 Przepis art. 59 ust. 1 obecnie obowiązującej ustawy z dnia 27 marca 2003 r.

27 o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz. 717 ze zm.) stanowi, że: "Zmiana zagospodarowania terenu w przypadku braku planu miejscowego polegająca na budowie obiektu budowlanego lub wykonaniu innych robót budowlanych, a także zmiana sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części, z zastrzeżeniem art. 50 ust. 1 i art. 86, wymaga ustalenia, w drodze decyzji, warunków zabudowy". Z tego przepisu ani z żadnego innego przepisu ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym nie wynika zakaz wydawania decyzji o warunkach zabudowy dla inwestycji zrealizowanej w części lub w całości.

28 Słusznie również podniosła skarżąca, że za dopuszczalnością wydawania decyzji o warunkach zabudowy dla inwestycji zrealizowanej przemawia także orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego z dnia 20 grudnia 2007 roku sygn. akt

29 P 37/06, którego skutkiem jest możność wydawania decyzji o warunkach zabudowy w trakcie trwającego postępowania legalizacyjnego, a więc dla obiektu częściowo lub w całości zrealizowanego.

30 Nie do przyjęcia byłoby stanowisko, że można wydać decyzję o warunkach zabudowy w procedurze legalizacyjnej, a wydanie takiej decyzji jest bezprzedmiotowe poza tą procedurą.

31 W świetle powyższego Sąd stwierdza, że realizacja inwestycji objętej wnioskiem o wydanie decyzji w przedmiocie warunków zabudowy, nie uprawnia do umorzenia postępowania w sprawie. Oznacza to, że zaskarżona decyzja wydana została z naruszeniem art. 138 § 1 pkt 2 oraz zapewne art. 105 § 1 K.p.a.

32 W przedmiotowej sprawie Sąd uznał również za stosowne zwrócić uwagę organowi odwoławczemu, że ustalenie stanu faktycznego sprawy zawsze musi nastąpić z zachowaniem zasad K.p.a. Znajdująca się w aktach administracyjnych notatka służbowa z dnia 12 marca 2009 r. nie odpowiadają wymaganiom art. 68 oraz art. 79 K.p.a., nie mogła więc służyć ustaleniu stanu faktycznego.

33 Mając na uwadze powyższe Sąd, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c)

34 w związku z art. 135 oraz na podstawie art. 152 i art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzekł jak w sentencji.