Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 22 kwietnia 2015 r., II SA/Sz 469/15

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 22 kwietnia 2015 r., II SA/Sz 469/15

Sentencja

1 Dnia 22 kwietnia 2015 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie Przewodniczący sędzia WSA Maria Mysiak rozpoznaniu w dniu 22 kwietnia 2015 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku Prokuratora Okręgowego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi Prokuratora Okręgowego na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia, w wyniku wznowienia postępowania, decyzji w sprawie rejestracji pojazdu p o s t a n a w i a odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji

Uzasadnienie

2 Prezydent Miasta decyzją z dnia [...] r. zarejestrował pojazd marki [...] o numerze nadwozia [...] i wydał M. Ł. dowód rejestracyjny, tablice rejestracyjne i kartę pojazdu.

3 Decyzją z dnia [...] r., wydaną po wznowieniu postępowania, Prezydent Miasta uchylił decyzję własną z dnia [...] r. w sprawie rejestracji pojazdu i odmówił rejestracji tego pojazdu.

4 Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] r. nr [...] uchyliło decyzję Prezydenta Miasta z dnia [...] r. i odmówiło uchylenia decyzji tego organu z dnia [...] r. w przedmiocie rejestracji pojazdu.

5 Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. wniósł Prokurator Okręgowy. W skardze zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w całości z tego względu, że zaskarżone orzeczenie dopuszcza do ruchu pojazd o sfałszowanych numerach podwozia, a co za tym idzie umożliwia wydanie dokumentów pojazdu właścicielowi, a wykonanie tego orzeczenia pociąga za sobą zagrożenie ponownego wprowadzenia do obiegu prawnego dokumentów fałszywych w znaczeniu intelektualnym. Z uwagi na realną możliwość sprzedaży tego pojazdu i jego ponownej rejestracji na podstawie tych dokumentów, co rodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, zachodzi potrzeba wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

6 W myśl art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, stosownie do art. 61 § 3 tej ustawy, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

7 Przedmiotem ochrony tymczasowej mogą być jedynie takie akty lub czynności które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny stanu rzeczy lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Nie każdy akt administracyjny nadaje się do tak rozumianego wykonania i nie każdy wymaga wykonania. Nie można mówić o wykonaniu decyzji odmownej, ponieważ nie ma ona przedmiotu wykonania (węzła praw i obowiązków), który mógłby podlegać wykonaniu (por. postanowienie NSA z dnia 20 stycznia 2011 r. sygn. akt I OZ 24/11, LEX nr 741825).

8 Przedmiotem zaskarżenia jest decyzja odmawiająca uchylenia decyzji ostatecznej w sprawie rejestracji pojazdu. Zaskarżona decyzja ze swej istoty nie podlega wykonaniu i nie wymaga wykonania, nie jest źródłem żadnych obowiązków, nakazów czy zakazów. Decyzja ta w żaden sposób nie ingeruje w treść decyzji w przedmiocie rejestracji pojazdu, która jest ostateczna i pozostaje w obrocie prawnym. W tej sytuacji brak jest podstaw do uznania, by wykonanie zaskarżonej decyzji stwarzało niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody czy trudnych do odwrócenia skutków. Istotą złożonego wniosku o udzielenie ochrony tymczasowej jest uniemożliwienie ponownej rejestracji przedmiotowego pojazdu w razie zmiany właściciela, zatem wniosek dotyczy ewentualnych dalszych postępowań administracyjnych, co wykracza poza granice sprawy objętej skargą.

9 Mając powyższe na uwadze, Sąd orzekł jak na wstępie na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a.