Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 29 maja 2017 r., II SA/Sz 450/17

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 29 maja 2017 r., II SA/Sz 450/17

Sentencja

1 Dnia 29 maja 2017 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie Przewodniczący sędzia NSA Stefan Kłosowski po rozpoznaniu w dniu 29 maja 2017 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku B. L. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie z Jej skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie umorzenia należności z tytułu wypłaconych świadczeń z funduszu alimentacyjnego p o s t a n a w i a oddalić wniosek

Uzasadnienie

2 B. L., reprezentowana przez pełnomocnika będącego radcą prawnym, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S. skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję organu I instancji odmawiającą umorzenia skarżącej należności w kwocie [...] zł wraz z odsetkami z tytułu świadczeń wypłaconych z funduszu alimentacyjnego na rzecz osoby uprawnionej w okresie od [...] r., oraz od [...] r. na podstawie decyzji z dnia [...] r.

3 W skardze zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania ww. decyzji z uwagi na to, że wykonanie decyzji grozi wyrządzeniem skarżącej i jej dzieciom znacznej szkody i może spowodować nieodwracalne skutki, włącznie z pozbawieniem możliwości zaspokojenia podstawowych potrzeb materialnych. Skarżąca podniosła, że nie jest w stanie uiścić dochodzonych od niej należności, tym bardziej, że w tej samej dacie wydano siedem decyzji odmawiających umorzenia należności na ogólną kwotę [...] zł.

4 Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. z w a ż y ł, co następuje:

5 W myśl art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.), wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, stosownie do art. 61 § 3 tej ustawy, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

6 Przedmiotem ochrony tymczasowej mogą być jedynie takie akty lub czynności które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny stanu rzeczy lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Nie każdy akt administracyjny nadaje się do tak rozumianego wykonania i nie każdy wymaga wykonania. Nie można mówić o wykonaniu decyzji odmownej, ponieważ nie ma ona przedmiotu wykonania (węzła praw i obowiązków), który mógłby podlegać wykonaniu (por. postanowienie NSA z dnia 20 stycznia 2011 r. sygn. akt I OZ 24/11, LEX nr 741825).

7 Przedmiotem zaskarżenia jest decyzja odmawiająca umorzenia należności z tytułu wypłaconych osobie uprawnionej świadczeń z funduszu alimentacyjnego. Zaskarżona decyzja ze swej istoty nie podlega wykonaniu i nie wymaga wykonania, nie jest źródłem żadnych obowiązków, nakazów czy zakazów. Decyzja ta w żaden sposób nie ingeruje w treść decyzji administracyjnej na podstawie której skarżąca została zobowiązana do zwrotu wypłaconych osobie uprawnionej świadczeń z funduszu alimentacyjnego, która jest ostateczna i pozostaje w obrocie prawnym. W tej sytuacji brak jest podstaw do uznania, by wykonanie zaskarżonej decyzji stwarzało niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącej znacznej szkody czy trudnych do odwrócenia skutków.

8 Okoliczność, że skarżąca jako dłużnik alimentacyjny jest obowiązana do zwrotu organowi należności z tytułu wypłaconych z funduszu alimentacyjnego świadczeń, nie uzasadnia uwzględnienia wniosku. Zwrot należności jest bowiem realizowany nie w postępowaniu administracyjnym ale w postępowaniu egzekucyjnym, w którym skarżąca ma możliwość obrony swoich praw. Wniosek o udzielenie ochrony tymczasowej ma w istocie na celu zablokowanie postępowania egzekucyjnego wobec skarżącej, co wykracza poza granicę sprawy administracyjnej w której została wydana zaskarżona decyzją.

9 Mając powyższe na uwadze, Sąd orzekł jak na wstępie na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a.