Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 10 maja 2017 r., II SA/Sz 414/17

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 10 maja 2017 r., II SA/Sz 414/17

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie Przewodniczący sędzia NSA Stefan Kłosowski po rozpoznaniu w dniu 10 maja 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku W. S. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie z Jej skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie umorzenia nienależnie pobranych świadczeń z funduszu alimentacyjnego p o s t a n a w i a oddalić wniosek

Uzasadnienie

2 Pismem z dnia 30 marca 2017 r. W. S., reprezentowana przez adwokata M. M., wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S. skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] r. utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta S. z dnia [...] r. odmawiającą umorzenia nienależnie pobranych w okresie od [...] r. świadczeń z funduszu alimentacyjnego w kwocie [...] zł na rzecz syna A. K.

3 W skardze zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji będącej przedmiotem skargi. Wniosek ten nie zawierał uzasadnienia.

4 Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. zważył, co następuje:

5 W myśl art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.), wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, stosownie do art. 61 § 3 tej ustawy, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

6 Przedmiotem ochrony tymczasowej mogą być jedynie takie akty lub czynności które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny stanu rzeczy lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Nie każdy akt administracyjny nadaje się do tak rozumianego wykonania i nie każdy wymaga wykonania. Nie można mówić o wykonaniu decyzji odmownej, ponieważ nie ma ona przedmiotu wykonania (węzła praw i obowiązków), który mógłby podlegać wykonaniu (por. postanowienie NSA z dnia 20 stycznia 2011 r. sygn. akt I OZ 24/11, LEX nr 741825).

7 Przedmiotem zaskarżenia jest decyzja odmawiająca umorzenia nienależnie pobranych świadczeń z funduszu alimentacyjnego. Zaskarżona decyzja ze swej istoty nie podlega wykonaniu i nie wymaga wykonania, nie jest źródłem żadnych obowiązków, nakazów czy zakazów. Decyzja ta w żaden sposób nie ingeruje w treść decyzji ostatecznej na podstawie której skarżąca jest zobowiązana zwrócić nienależnie pobrane świadczenie, która jest ostateczna i pozostaje w obrocie prawnym. W tej sytuacji brak jest podstaw do uznania, by wykonanie decyzji będącej przedmiotem skargi stwarzało niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody czy trudnych do odwrócenia skutków.

8 Mając powyższe na uwadze, Sąd orzekł jak na wstępie na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a.