Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 24 czerwca 2011 r., II SA/Sz 391/11

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 24 czerwca 2011 r., II SA/Sz 391/11

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Henryk Dolecki po rozpoznaniu w dniu 24 czerwca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku B. O. o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia w sprawie z Jej skargi na postanowienie Wojewody z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie podjęcia zawieszonego postępowania p o s t a n a w i a: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia

Uzasadnienie

2 Postępowanie przed sądem administracyjnym toczy się według przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej zwanej "ustawą").

3 W rozpatrywanej sprawie Wojewoda, postanowieniem z dnia [...] r. Nr [...] utrzymał w mocy postanowienie z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podjęcia zawieszonego postępowania w sprawie wydania decyzji o pozwoleniu na przebudowę budynku mieszkalnego z wydzieleniem dwóch samodzielnych lokali mieszkalnych w Ż. nr [...], Gm. W., działka nr [...].

4 Na powyższe postanowienie B. O. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wnosząc jednocześnie o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia.

5 W myśl art. 61 § 1 ustawy, wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, zgodnie z art. 61 § 3 ustawy sąd może po przekazaniu mu akt sprawy wydać na wniosek skarżącego postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

6 Zgodnie z utrwalonym w orzecznictwie sądów administracyjnych (zob. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 maja 2008 r., sygn. II OZ 418/08 oraz z dnia 27 listopada 2009 r., sygn. II FZ 488/09, orzeczenia dostępne na stronie internetowej: orzeczenia.nsa.gov.pl) oraz doktrynie (zob. T. Woś [w:] Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2005, s. 295-297) stanowiskiem, żądanie wstrzymania wykonania dotyczyć może wyłącznie tych zaskarżonych do sądu aktów administracyjnych (decyzji, postanowień), które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Nie można mówić o wykonaniu zaskarżonego postanowienia, ponieważ nie ma ono przedmiotu wykonania (węzła praw i obowiązków, który mógłby podlegać wykonaniu). Instytucja unormowana w art. 61 § 3 ustawy dotyczy tylko takich sytuacji, gdy akt organu administracyjnego nakłada na stronę określone obowiązki i kiedy wykonanie rozstrzygnięcia organu może spowodować wystąpienie po stronie skarżącego znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Dodatkowo w przypadku zaskarżonego postanowienia, postępowanie w którym zostało ono wydane zostało już zakończone ostateczną decyzją administracyjną. W związku z powyższym, nawet w przypadku dopuszczalności wstrzymania wykonania tego rodzaju postanowień, czynność ta byłaby już rozpatrywanej sprawie bezprzedmiotowa.

7 Biorąc powyższe pod uwagę, na podstawie art. 61 § 3 i 5 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec, jak w sentencji.