Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 12 kwietnia 2013 r., II SA/Sz 371/13

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 12 kwietnia 2013 r., II SA/Sz 371/13

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Mysiak po rozpoznaniu w dniu 12 kwietnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. K. na uchwałę Rady Miejskiej w Darłowie z dnia 26 lutego 2013 r., Nr XXXIV/252/2013 w przedmiocie rozpatrzenia skargi na działania Burmistrza Miasta Darłowa postanawia: odrzucić skargę.

Uzasadnienie

2 K.K. skierował skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, na uchwałę wydaną przez Radę Miejską w Darłowie z dnia 26 lutego 2013 r., Nr XXXVI/252/2013 w sprawie rozpatrzenia skargi na działania Burmistrza Miasta Darłowo.

3 Powołaną wyżej uchwałą, organ stwierdził bezzasadność skargi K.K., który zarzucił Burmistrzowi Miasta Darłowa niewłaściwe działania w sprawie podniesionej przez skarżącego dotyczącej rozpatrzenia wniosku o ustanowienie pomnika przyrody w parku miejskim w Darłowie. Przewodniczący Rady Miejskiej w Darłowie, któremu powierzono wykonanie ww. uchwały, pismem z dnia [...] zawiadomił K.K. o uznaniu jego skargi za bezzasadnej. Ustosunkowując się to treści skargi wyjaśnił, że wniosek o wszczęcie procedury związanej z ustanowieniem pomnika przyrody może ale nie musi być uwzględniony. W konkluzji, Przewodniczący Rady Miejskiej w Darłowie wskazał, że działania Burmistrza Miasta Darłowo zmierzające do wszechstronnego rozpatrzenia wniosku K.K., uznać należy za czynności celowe i prawidłowe. Dodatkowo poinformowano skarżącego o możliwości zastosowania trybu przewidzianego art. 239 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, w odniesieniu do ponowionej skargi, o której mowa w przepisach Działu VIII K.p.a.

4 Wyjaśniając motywy skierowania skargi do sądu administracyjnego, skarżący R.K. wskazał, że Burmistrza Miasta Darłowa nie dopełnił swych obowiązków służbowych w sprawie wniosku skarżącego, a wynikających m.in. z ustawy o ochronie przyrody. Według skarżącego, rażąco niezgodne z przepisami ustawy o samorządzie gminnym było przekazanie Burmistrzowi Miasta Darłowa ww. wniosku skarżącego, w celu przygotowania projektu uchwały.

5 W odpowiedzi na skargę, Gmina Miasto Darłowo, reprezentowana przez pełnomocnika r. pr. M.H., wniosła o jej odrzucenie, wskazując m.in., że skargi na organy jednostek samorządu terytorialnego, rozpatrywane są w jednoinstancyjnym postępowaniu, które kończy się zawiadomieniem skarżącego o sposobie jej rozpatrzenia i od takiej uchwały organu rozpatrującego skargę odwołanie nie przysługuje.

6 Wojewódzki Sąd Administracyjny, zważył co następuje:

7 Zgodnie z treścią art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) kontrola działalności organów administracji publicznej obejmuje orzekanie przez sąd administracyjny, w sprawach skarg, na:

8 1) decyzje administracyjne;

9 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

10 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym zabezpieczającym, na które służy zażalenie;

11 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;

12 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;

13 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

14 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

15 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

16 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4.

17 Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach.

18 Z treści zaskarżonej uchwały oraz dokumentów dołączonych do akt niniejszego postępowania sądowego wynika, że zaskarżona uchwała stanowi formę zawiadomienia skarżącego K.K. o sposobie załatwienia jego skargi przez Radę Miejską w Darłowie – jako organu kolegialnego – na nieprawidłowe działania Burmistrza Miasta Darłowa, rozpatrzonej w trybie przepisów rozdziału 2 działu VIII ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), zwaną dalej - "K.p.a.".

19 Zauważyć należy, że chodzi tu o skargę, o której mowa art. 227 K.p.a., będącej rodzajem środka prawnego o charakterze actionis popularis. Przedmiotem skargi może być każda negatywna ocena działalności podmiotu powołanego do wykonywania zadań państwa lub innego podmiotu, np. organizacji społecznej, któremu zlecono zadania z zakresu administracji publicznej, oraz ich pracowników i funkcjonariuszy.

20 Zaskarżona uchwała, załatwiająca skargę złożoną w rozumieniu art. 227 K.p.a. nie jest tożsama z aktami, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 5 i 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, nie mieści się ona w katalogu spraw podlegających kognicji sądu administracyjnego.

21 Uchwała, o której mowa w skardze jest czynnością materialno-techniczną, określoną w art. 238 § 1 K.p.a., polegającą na poinformowaniu o sposobie załatwienia skargi. Czynność ta nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego z powodu jej niezgodności z prawem. Uregulowane w dziale VIII K.p.a. postępowanie skargowo-wnioskowe stanowi rodzaj uproszczonego postępowania administracyjnego. W ramach tego postępowania realizowane jest zagwarantowane każdemu w Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. z 1997r., Nr 78, poz. 483 ze zm.) prawo składania petycji, skarg i wniosków, między innymi, do organów jednostek samorządu terytorialnego.

22 Niedopuszczalne jest natomiast, stosowanie środków ochrony prawnej, ustanowionych art. 101 i art. 101a ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r., Nr 142, poz. 1591 ze zm.) do spraw załatwianych w uproszczonym postępowaniu administracyjnym. Stanowisko to jest konsekwentnie prezentowane w orzecznictwie sądów administracyjnych. Nie służy skarga do sądu administracyjnego na uchwałę organu samorządu terytorialnego podjętą w wyniku rozpatrywania skargi wniesionej w trybie działu VIII K.p.a. (por. postanowienie NSA z dna 21 grudnia 2010, sygn. akt II OSK 2389/10, opubl. w LEX nr 743417).

23 Organy jednostek samorządu terytorialnego podejmują, co prawda uchwały

24 we wszystkich sprawach należących do ich właściwości, co sugerowałoby możliwość zaskarżenia ich do sądu administracyjnego, jednakże uchwały podjęte w wyniku skargi wniesionej na podstawie art. 227 K.p.a. są taką samą czynnością informującą

25 o sposobie załatwienia skargi, jak i czynności innych organów wymienionych

26 w art. 229 K.p.a., którym uchwała nie jest przypisana jako forma prawna działania. Uznanie zatem, że w sytuacji, gdy załatwienie skargi, o której mówi art. 227 K.p.a., nastąpiło w formie uchwały, służy skarga do sądu administracyjnego, powodowałoby niczym nie uzasadnioną nierówność prawną podmiotów, tym bowiem, których skarga nie została załatwiona w formie uchwały, skarga do sądu na czynność informującą

27 o sposobie załatwienia nie służyłaby. (patrz postanowienie NSA z dnia 12 października 2011 r., sygn. akt II OSK 2021/11, opubl. w LEX nr 1070371).

28 Z powołanych wyżej względów, skargę K.K., jako niedopuszczalną należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, o czym orzeczono, jak na wstępie.