Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 24 maja 2006 r., II SA/Sz 1398/05

wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 24 maja 2006 r., II SA/Sz 1398/05

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Danuta Strzelecka-Kuligowska, Sędziowie Sędzia NSA Stefan Kłosowski, Sędzia WSA Maria Mysiak (spr.), Protokolant Maria Rosochacka, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 maja 2006 r. sprawy ze skargi A. Z. na decyzję Wojewody z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania w sprawie zakończonej decyzją ostateczną dot.pozwolenia na budowę u c h y l a zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] r. nr [...]

Uzasadnienie

2 Prezydent Miasta [...] decyzją z dnia [...] r., Nr [...], wydaną na podstawie art. 28, art. 33 ust. 1, art. 34 ust. 4 i art. 36 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2000 r. Nr 106, poz.1126 ze zm.) oraz art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071), po rozpatrzeniu wniosku inwestora z dnia [...] r., zatwierdził projekt budowlany i wydał pozwolenie na budowę telefonicznej szafy kablowej ONU z przyłączem telefonicznym oraz zasileniem energetycznym w [...] przy ul. [...]

3 w obrębie [...], nr ewidencyjny gruntu (działki) [...], T.S.A. obszar T. w [...], ul. [...].

4 Pismem z dnia [...] r. A. Z. zwrócił się do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] o odsunięcie zamontowanej szafy, należącej do T.S.A., gdyż zastosowane odległości nie pozwalają na należyte użytkowanie własnego budynku przez uniemożliwienie konserwacji części podziemnej, naprawę tynków elewacji za w/w obiektami, zamakanie w okresie zimowym ściany szczytowej przez powstawanie worków śniegowych, zawilgocenie ściany przez nierozwiązanie spływu wód opadowych.

5 Jednocześnie A. Z. podniósł, iż w przedmiotowej sprawie została już wydana decyzja z dnia [...] r. o warunkach zabudowy oraz wydano pozwolenie na budowę nr [...], o których on ani poprzedni właściciel budynku KKSM [...] nie zostali powiadomieni.

6 Po otrzymaniu odpowiedzi od Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...], pismem z dnia [...] r. A. Z. zwrócił się do Urzędu Miejskiego w [...] w którym podniósł, iż pozwolenie na budowę z dnia [...] r. naruszyło Jego prawa właściciela budynku, przy ul. [...], co już uzasadniał w piśmie do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego.

7 Jednocześnie mając na uwadze swoje prawa oraz prawidłową konserwację budynku A. Z. wniósł o wznowienie postępowania w sprawie pozwolenia na budowę celem spowodowania odsunięcia obiektu T.S.A. od ściany Jego budynku.

8 Decyzją z dnia [...] r. wydaną na podstawie art. 104, art. 149 § 3

9 w związku z art. 148 Kpa, po rozpatrzeniu wniosku A. Z. o wznowienie postępowania Prezydent Miasta [...], odmówił wznowienia postępowania w sprawie zakończonej opisaną na wstępie własną decyzją ostateczną.

10 W uzasadnieniu decyzji organ pierwszej instancji podniósł, iż zgodnie

11 z przepisem art. 148 § 1 Kpa strona ze skutkiem prawnym może złożyć podanie

12 o wszczęcie postępowania w sprawie wznowienia postępowania w terminie 1 miesiąca od dnia, w którym się dowiedziała o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania. Natomiast zgodnie z art. 148 § 2 Kpa termin do złożenia podania o wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 kpa biegnie od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji.

13 Prezydent Miasta stwierdził, iż z przesłanych dokumentów wynika, że A. Z. o fakcie wydania spornej decyzji Nr [...] wiedział przynajmniej od dnia

14 [...] r. (pismo skierowane do P.I.N.B. w dniu [...] r.), a zatem wniosek z dnia [...] r. został złożony po upływie ustawowego terminu określonego w art. 148 Kpa.

15 Rozpatrując odwołanie A. Z. od powyższej decyzji, Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] r. wydaną na podstawie art. 138 § 2 Kpa, uchylił decyzję organu pierwszej instancji w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia.

16 Wojewoda stwierdził, że jako przyczynę odmowy wznowienia postępowania uznano fakt, iż odwołujący wniosek o wznowienie postępowania złożył po upływie ustawowego terminu określonego w art. 148 Kpa. Zdaniem organu II instancji, przy rozstrzyganiu sprawy pominięta została treść art. 65 § 2 Kpa zgodnie z którym podanie wniesione do organu niewłaściwego przed upływem wyznaczonego terminu, uważa się za wniesione z zachowaniem terminu. Natomiast z akt sprawy wynika, że odwołujący pierwsze pismo złożył w dniu [...] r., zatem uznanie przez organ pierwszej instancji uchybienia terminu do wniesienia podania o wznowienie postępowania, jest niezasadne.

17 Prezydent Miasta [...] po ponownym rozpoznaniu wniosku A. Z. z dnia [...] r. w sprawie wznowienia postępowania administracyjnego zakończonego decyzją nr [...] z dnia [...] r., decyzją z dnia [...] r. wydaną na podstawie art. 104, art. 149 § 3

18 w związku z art. 148 Kpa odmówił wznowienia postępowania.

19 Rozpatrując ponownie sprawę organ stwierdził, że do wniosku z dnia [...] r. zawierającego żądanie wznowienia postępowania dołączona została kserokopia pisma skierowanego do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r., które zawiera prośbę o odsunięcie obiektów objętych przedmiotowym pozwoleniem na budowę, na odległość pozwalającą na usunięcie wskazanych w tym piśmie niedogodności, jednakże w piśmie tym nie ma żądania wznowienia postępowania w rozumieniu art. 147 kpa. Z przesłanych dokumentów wynika, że wnioskodawca o fakcie wydania spornej decyzji Nr [...] wiedział przynajmniej od [...] r., tak więc wniosek z dnia [...] r. został złożony po upływie terminu określonego w art. 148 Kpa.

20 Wojewoda [...], po rozpatrzeniu odwołania A. Z., decyzją wydaną w dniu [...] r., nr [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 Kpa utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji.

21 Organ II instancji podzielił stanowisko Prezydenta Miasta [...], że wnioskodawca o fakcie wydania decyzji nr [...] wiedział przynajmniej od dnia [...] r. (pismo skierowane do P.I.N.B. w dniu [...]r.), natomiast wniosek z żądaniem wznowienia postępowania złożył w dniu [...] r. Zgodnie z art. 149 § 3 Kpa uchybienie terminu do wniesienia podania o wznowienie postępowania stanowi przesłankę do wydania decyzji o odmowie wznowienia postępowania.

22 Powyższą decyzję ostateczną do Naczelnego Sądu Administracyjnego zaskarżył A. Z.

23 Uzasadniając skargę poniósł, iż nie rozumie decyzji z dnia [...] r., skoro ten sam organ w decyzji z dnia [...] r. nie zgodził się ze stanowiskiem Urzędu Miejskiego w [...], nadto nie może zrozumieć jakie proceduralne sztuczki mogą skutkować naruszeniem Jego dobra w wyniku wybudowania szafy T.S.A. przy granicy jego nieruchomości – bez żadnego z nim uzgodnienia jak również z poprzednim właścicielem budynku.

24 Wojewódzki Sąd Administracyjny w [...] uwzględnił wniesiona skargę

25 i wyrokiem z dnia 23 marca 2005 r., sygn. akt [...], uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] r., nr [...].

26 W uzasadnieniu Sąd wskazał, że zasadnicze znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy miało niewłaściwe zakwalifikowanie pisma z [...] r., które A. Z. skierował do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...]. Pismo to było w istocie skargą skierowaną do organu administracji w sprawie,

27 w której już zapadły decyzje ostateczne. W myśl art. 235 Kpa skargę w sprawie,

28 w której w toku postępowania administracyjnego została wydana decyzja ostateczna, uważa się w zależności od jej treści za żądanie wznowienia postępowania lub za żądanie stwierdzenia nieważności decyzji albo jej uchylenia lub zmiany

29 z urzędu. Reasumując Sąd stwierdził, że pismo z [...] r. należało potraktować jako wniosek o wznowienie postępowania administracyjnego w sprawie decyzji o warunkach zabudowy /.../ i pozwolenia na budowę.

30 Prezydent Miasta [...], rozpatrując sprawę po wyroku Sądu, decyzją

31 z dnia [...] r., na podstawie art. 149 § 3 Kpa, ponownie odmówił wznowienia postępowania w sprawie w zatwierdzenia projektu budowlanego

32 i wydania pozwolenia na budowę telefonicznej szafy kablowej ONU z przyłączem telefonicznym oraz zasilaniem energetycznym przy ul. J. z K. w K.

33 Uzasadniając swoją decyzję organ pierwszej instancji stwierdził, co następuje:

34 1. Integralną częścią pozwolenia na budowę Nr [...] z dnia [...] r. telefonicznej szafy kablowej ONU z przyłączem telefonicznym oraz zasilaniem energetycznym jest załącznik Nr 1, tzn. projekt budowlany. Projekt przewiduje lokalizację szafy ONU oraz złącza kablowego na działce o numerze ewidencyjnym [...] w obrębie [...], będącej w użytkowaniu wieczystym Banku [...] SA I Oddział w [...], w odległości 0,30 m. od budynku [...] KKM SA przy ul. [...], stanowiącego aktualnie własność wnioskodawcy.

35 2. Pan A. Z. aktem notarialnym z dnia [...] r. nabył nieruchomość stanowiącą działkę o numerze ewidencyjnym [...] w obrębie [...] położoną przy ulicy [...] w [...] od [...] KKM [...] z siedzibą w [...], a więc po wydaniu przez organ przedmiotowego pozwolenia na budowę.

36 3. Na etapie wydania pozwolenia na budowę organ nie uznał [...] KKM [...] z siedzibą w [...] stroną postępowania administracyjnego w sprawie udzielenia przedmiotowego pozwolenia na budowę, albowiem budynek przy ul. [...] nie znajduje się w obszarze oddziaływania projektowanej szafy i złącza. Lokalizacja tych urządzeń nie powoduje ograniczeń na podstawie przepisów odrębnych, w zagospodarowaniu nieruchomości o numerze ewidencyjnym [...] w obrębie [...], na której zlokalizowany jest budynek przy ul. [...]. Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt. 6 ustawy Prawo budowlane (Dz. U. z 2000r. Nr 106 poz. 1126) zaprojektowane urządzenie nie narusza interesów osób trzecich. Z tych samych powodów, stroną w sprawie wznowienia postępowania administracyjnego w przedmiotowej sprawie, nie może być uznany aktualny właściciel tej nieruchomości A. Z., który ją nabył po wydaniu spornego pozwolenia na budowę.

37 Również od tej decyzji A. Z. odwołał się wnosząc o jej uchylenie

38 i wznowienie postępowania w sprawie z uwzględnieniem go jako strony postępowania administracyjnego.

39 W uzasadnieniu wskazywał, że jako właściciel budynku ma interes prawny

40 w utrzymaniu go w należytym stanie technicznym, co uniemożliwia instalacja szafy kablowej ONU przylegająca bezpośrednio do ściany budynku.

41 Wojewoda [...] nie uwzględnił wniesionego odwołania

42 i decyzją z dnia [...] r., nr [...], utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji.

43 Po ponownym rozpatrzeniu materiału dowodowego zgromadzonego w aktach sprawy, w myśl uzasadnienia wyroku WSA z dnia [...] r. sygn. akt [...] oraz stosownie do przepisu art.153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) stanowiącego, iż ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, Wojewoda stwierdził brak okoliczności do wznowienia postępowania, bowiem żądanie o wznowienie postępowania pochodzi nie od strony.

44 Wojewoda podzielił stanowisko organu pierwszej instancji, że budynek przy ul. [...] nie znajduje się w obszarze oddziaływania projektowanej szafki

45 i złącza. Zdaniem organów lokalizacja tych urządzeń nie powoduje ograniczeń na podstawie przepisów odrębnych, w zagospodarowaniu nieruchomości o nr ewidencyjnym [...] w obr. [...] na której zlokalizowany jest budynek przy ul. [...]. Zaprojektowane urządzenie zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt. 6 ustawy Prawo budowlane (Dz. U. z 2000r. Nr 106 poz. 1126 ze zm.) nie narusza interesów osób trzecich.

46 Skoro zatem prowadząc postępowanie administracyjne organ pierwszej instancji nie uznał [...] KKM [...] z siedzibą w [...] stroną postępowania administracyjnego w sprawie udzielenia omawianego pozwolenia na budowę, to tym bardziej w sprawie wznowienia postępowania w przedmiotowej sprawie nie może być uznany aktualny właściciel tej nieruchomości A. Z., który ją nabył po wydaniu pozwolenia na budowę.

47 W skardze na powyższą decyzję A. Z., nie zgadzając się z jej treścią, wniósł o uznanie decyzji za błędną, uchylenie i rozstrzygniecie po myśli skargi.

48 W odpowiedzi Wojewoda [...], podtrzymał stanowisko i wniósł o oddalenie skargi.

49 Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł, , co następuje:

50 Skarga zasługuje na uwzględnienie.

51 Organ odwoławczy w uzasadnieniu swojej decyzji powołał się na związanie wyrażoną w orzeczeniu sądu oceną prawną i wskazaniami co dalszego postępowania wynikające z treści przepisu art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwaną dalej Ppsa. Nie podał jednak, czy związanie to dotyczy wyrażonej oceny prawnej czy też wskazań co dalszego postępowania. Z treści uzasadnienia można wnioskować, że organ uwzględnił wyłącznie wskazania Sądu co dalszego postępowania, konkretnie rozpatrzenia pisma skarżącego z dnia [...] r. jako wniosku o wznowienie postępowania. Uszła natomiast uwadze organu wyrażona w orzeczeniu ocena prawna Sądu dotycząca statusu skarżącego

52 w postępowaniu w sprawie w wznowienia postępowania. Sąd w uzasadnieniu wyroku podał, że podanie skarżącego z dnia [...] r. należało potraktować jako wniosek o wznowienie postępowania. Stwierdzenie takie należy odczytywać w ten sposób, że skarżącemu przysługuje przymiot strony w tym postępowaniu.

53 Z powyższego wynika, że zaskarżona decyzja, jak i decyzja ją poprzedzająca wydane zostały z naruszeniem przepisu art. 153 Ppsa.

54 Zaskarżona decyzja, jak i decyzja ją poprzedzająca naruszają również jedną

55 z naczelnych zasad postępowania administracyjnego wyrażoną w przepisie art. 8 Kpa, tj. zasadę pogłębiania zaufania obywateli do organów państwa. Bowiem przed wyrokiem Sądu z dnia 23 marca 2005 r., sygn. akt [...], organy wydały łącznie cztery decyzje, w których uznawały skarżącego za stronę postępowania

56 w sprawie wznowienia postępowania. Dopiero po wyroku zmieniły stanowisko. Zmienność poglądów prawnych wyrażonych w decyzjach organów administracji

57 w odniesieniu do tego samego adresata, wydanych na tle takich samych stanów faktycznych, ze wskazaniem tej samej podstawy prawnej decyzji i bez bliższego uzasadnienia takiej zmiany, stanowi niewątpliwe naruszenie art. 8 Kpa, gdyż może spowodować uzasadnione podważenie zaufania obywateli do organów Państwa oraz wpłynąć ujemnie na świadomość i kulturę prawną obywateli.

58 Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w [...], na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) w związku z art. 135 Ppsa, uchylił decyzje organów obu instancji.