Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 13 kwietnia 2021 r., I SA/Rz 213/21

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 13 kwietnia 2021 r., I SA/Rz 213/21

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Niedobylska po rozpoznaniu w dniu 13 kwietnia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. K. na pismo Wojewody z dnia [...] grudnia 2020 r. nr [...] w przedmiocie przyznania świadczeń na rzecz ochrony miejsc pracy ze środków Funduszu Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych na dofinasowanie wynagrodzenia pracowników objętych przestojem ekonomicznym albo obniżonym wymiarem czasu pracy w następstwie COVID-19 - postanawia - odrzucić skargę.

Uzasadnienie

2 Przedmiotem skargi B. K. (dalej: skarżąca) jest pismo Wojewody z dnia [...] grudnia 2020 r. nr [...]. W piśmie tym Wojewoda poinformował skarżącą - w związku z wniesioną przez nią w dniu 16 grudnia 2020r. skargą dotyczącą negatywnego rozpatrzenia wniosku przez Wojewódzki Urząd Pracy w R. w przedmiocie przyznania świadczeń na rzecz ochrony miejsc pracy ze środków Funduszu Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych na dofinasowanie wynagrodzenia pracowników objętych przestojem ekonomicznym albo obniżonym wymiarem czasu pracy w następstwie COVID-19 - że nie sprawuje nadzoru nad Funduszem Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych. Wojewoda wyjaśnił, że dysponentem ww. Funduszu jest minister właściwy do spraw pracy.

3 Powyższe pismo jako dokument elektroniczny zostało doręczone skarżącej za pośrednictwem platformy ePUAP w dniu 28 grudnia 2020r.

4 Na powyższe pismo skarżąca wniosła skargę bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie. W dniu 8 marca 2020r. w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I, skarga została przekazana Wojewodzie.

5 W skardze skarżąca wskazała, że z powodu COVID-19 posiada bardzo duże zadłużenie, a pomoc dla pracownika jest w dalszym ciągu odmawiana.

6 W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019r. poz. 2325 ze zm.), dalej: P.p.s.a., podnosząc, że zaskarżone pismo nie stanowi żadnego z wymienionych w art. 3 § 2 pkt 1-7 P.p.s.a. aktów podlagających kontroli przez sądy administracyjne.

7 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje.

8 Przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania sprawy Sąd w pierwszej kolejności obowiązany jest ocenić dopuszczalność skargi. Zgodnie bowiem z art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.

9 Zakres właściwości rzeczowej sądów administracyjnych został określony w art. 3 § 2 P.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem, kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

10 1) decyzje administracyjne;

11 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

12 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie;

13 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego K.p.a., postępowań określonych w działach IV, V i VI Ordynacji podatkowej, postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej, oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;

14 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;

15 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

16 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

17 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego.

18 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;

19 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych

20 w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

21 Sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 K.p.a. oraz w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 2a i § 3 P.p.s.a.).

22 Powyższe oznacza, że dla uruchomienia kontroli sądowoadministracyjnej konieczne jest zakwalifikowanie zaskarżonego aktu lub czynności do jednej z ww. kategorii, ewentualnie drogę sądowoadministracyjną powinien przewidzieć konkretny przepis prawa.

23 W zaskarżonym piśmie Wojewoda poinformował skarżącą, że

24 nie jest właściwy do oceny sposobu rozpatrzenia wniosku przez Wojewódzki Urząd Pracy w R. w przedmiocie przyznania świadczeń na rzecz ochrony miejsc pracy ze środków Funduszu Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych, ponieważ nie sprawuje nadzoru nad tym Funduszem - jednocześnie wyjaśnił, że dysponentem ww. Funduszu jest minister właściwy do spraw pracy.

25 W przekonaniu Sądu zaskarżony akt nie mieści się w zakresie katalogu aktów i czynności, przekazanych do kontroli sądu administracyjnego w art. 3 § 2 P.p.s.a.

26 W szczególności nie jest innym niż określone w art. 3 § 2 pkt 1-3 P.p.s.a aktem lub czynnością z zakresu administracji publicznej dotyczącym uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Jest to bowiem pismo o charakterze informacyjnym, które nie ustala, nie stwierdza, ani nie potwierdza uprawnienia lub obowiązku określonego przepisami prawa.

27 Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a. odrzucił skargę.