Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 29 września 2017 r., II SA/Rz 920/17

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 29 września 2017 r., II SA/Rz 920/17

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Elżbieta Mazur - Selwa po rozpoznaniu w dniu 29 września 2017 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi D. J. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia[...] lipca 2017 r., Nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automacie poza kasynem gry postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Uzasadnienie

2 W skardze na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za urządzanie gier poza kasynem gry na automacie Skarżący domaga się wstrzymania jej wykonania z uwagi na nieprawidłowość wydanej decyzji oraz złą sytuację ekonomiczno –finansową.

3 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje:

4 Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U z 2017 r., poz. 1369; dalej: "P.p.s.a.") wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności.

5 Zgodnie z § 3: "po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu".

6 Wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji, jako środek zabezpieczający przed negatywnymi skutkami decyzji, na wypadek jej uchylenia przez Sąd, nie przesądza o zasadności samej skargi i oceniany jest w oderwaniu od postawionych w niej zarzutów. Innymi słowy to nie zasadność skargi decyduje o wstrzymaniu wykonania decyzji, a jedynie wykazanie przez stronę prawdopodobieństwa wystąpienia skutków o jakich mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a. W związku z tym, nie zasługuje na uwzględnienie próba uzasadnienia wniosku nieprawidłowością decyzji. Dalej, z treści przepisu jak również wydanego na jego podstawie orzecznictwa ( jedynie dla przykładu Sąd poda kilka postanowień Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 5 sierpnia 2016 r., sygn. akt I OZ 866/16, z dnia 15 lipca 2016 r., sygn. akt I OZ 738/16, z dnia 22 czerwca 2016 r., sygn. akt II OZ 643/16 wszystkie dostępne w Centralnej Bzie Orzeczeń i Informacji o Sprawach orzeczenia.nsa.gov.pl ) wynika, że to na stronie spoczywa ciężar wykazania istnienia jednej ze wskazanych w tym przepisie przesłanek. Nie chodzi przy tym o posłużenie się użytymi przez ustawodawcę zwrotami tj. "niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody" czy też "spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków", lecz o wskazanie okoliczności, które pozwolą na ocenę, że w istocie mamy do czynienia z jedną z opisanych w tym przepisie sytuacji. Skarżący poza wskazaniem, że jego sytuacja majątkowa jest niestabilna nie wskazał żadnych okoliczności, które pozwoliłyby na jej ocenę pod kątem przesłanek omawianego przepisu.

7 Ponadto decyzja dotyczy wymierzenia kary pieniężnej, co oznacza, że rodzi ona po stronie Skarżącego zobowiązanie o charakterze majątkowym. Taki charakter zobowiązania powoduje natomiast, że jego wykonanie z natury rzeczy ma charakter odwracalny, gdyż w przypadku ewentualnego uwzględnienia skargi uiszczone już, a nienależne zobowiązanie będzie podlegać zwrotowi wraz z odsetkami, stanowiącymi swoistą formę odszkodowania. (postanowieniu NSA z dnia 28 kwietnia 2011 r., sygn. akt: I FSK 547/11, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń i Informacji o Sprawach cbois.nsa.gov.pl ).

8 Mając to wszystko na uwadze Sąd orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a.