Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 23 marca 2010 r., II SA/Rz 896/06

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 23 marca 2010 r., II SA/Rz 896/06

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Ryszard Bryk po rozpoznaniu w dniu 23 marca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym z wniosku A. W. o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata w sprawie ze skargi M. W. i A. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lipca 2006 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego w sprawie wydobywania kopaliny bez wymaganej koncesji -postanawia- oddalić wniosek A. W. o ustanowienie adwokata.

Uzasadnienie

2 II SA/Rz 896/06

U Z A S A D N I E N I E

3 We wniosku z dnia 15.03.2010 r. /data prezentaty Sądu/, sporządzonym na urzędowym formularzu PPF, A. W. wniósł o ustanowienie dla niego adwokata w sprawie częściowego cofnięcia prawa pomocy.

4 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie ustalił i zważył, co następuje:

5 Prawomocnym postanowieniem z dnia 9.03.2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie przyznał skarżącym M. W. i A. W. prawo pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata /t. I, k. 105 akt sądowych/.

6 Na podstawie tego postanowienia, Okręgowa Rada Adwokacka [...] wyznaczyła dla skarżących imiennie wskazanego adwokata, a następnie przede wszystkim na wniosek skarżących wyznaczyła innych adwokatów w miejsce poprzednio wyznaczonych /t. I, k. 131 i 133, 143-144, 153 i 176, t. II 192 i 207 i 217 akt sądowych/. Ostatnim adwokatem wyznaczonym przez Okręgową Radę Adwokacką był P. R., któremu skarżący cofnęli pełnomocnictwo. Sąd o wypowiedzeniu pełnomocnictwa powiadomił stronę przeciwną oraz uczestnika.

7 W pismach z dnia 26.01.2009 r. i 20.02.2009 r. wniesionych do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skarżący wnieśli o wyznaczenie pełnomocnika z urzędu zgodnie z postanowieniem Sądu z dnia 9.03.2007 r., /t. II k. 332, 371 i 372 akt sądowych/.

8 Postanowieniem z dnia 5.03.2009 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie odmówił ustanowienia dla skarżących kolejnego pełnomocnika, bowiem imiennie określonego adwokata wyznacza Okręgowa Rada Adwokacka, o czym skarżący byli pouczeni.

9 Na wskazane postanowienie skarżący wnieśli zażalenie, które oddalił Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 28.07.2009 r., sygn. akt II GZ 111/09 /t. III k. 427-429 akt sądowych/.

10 W związku z cofnięciem pełnomocnictwa udzielonego adw. P. R., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie postanowieniem z dnia 11.02.2010 r. cofnął skarżącym M. W. i A. W. prawo pomocy w części dotyczącej ustanowienia adwokata. Wskazane postanowienie doręczono M. W. w dniu 24.02.2010 r., zaś A. W. w dniu 8.03.2010 r. Wymienione postanowienie jest prawomocne.

11 W piśmiennictwie prawniczym przyjmuje się, że strona, dla której w ramach prawa pomocy ustanowiono pełnomocnika, może to pełnomocnictwo wypowiedzieć.

12 Niesporne jest, że wnioskodawca A. W. wypowiedział pełnomocnictwo adw. P. R., ustanowionemu w ramach prawa pomocy.

13 Wypowiedzenie pełnomocnictwa udzielonego przez stronę w trybie art. 244 § 2 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153, poz. 1270, ze zm./, zwanej dalej skrótem p.p.s.a., nie daje tej stronie skutecznego prawa ubiegania się o ponowne prawo pomocy w postaci ustanowienia innego pełnomocnika. /por. Stefan Babiarz, Bogusław Dauter, Małgorzata Niezgódka-Medek – Koszty postępowania w sprawach administracyjnych i sądowoadministracyjnych, Wyd. LexisNexis, Wydanie 1, Warszawa 2007, str. 255/.

14 Zdaniem Sądu wypowiedzenie pełnomocnictwo adw. P. R., nie opierało się na uzasadnionych podstawach. Koszty związane z ustanowieniem dla strony adwokata w ramach pomocy prawnej ponosi Skarb Państwa, a w rzeczywistości podatnicy, zatem jeżeli strona wypowiedziała pełnomocnictwo, to tym samym pełnomocnictwo zostało skonsumowane i w związku z tym Skarb Państwa nie powinien ponosić kosztów związanych z ustanawianiem kolejnego adwokata.

15 Z przedstawionych względów i na podstawie art. 246 § 1, art. 254 § 1 i art. 16 § 2 p.p.s.a. – Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia, bo prawo pomocy w części dotyczącej ustanowienia adwokata zostało skonsumowane.