Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 10 stycznia 2014 r., II SA/Rz 758/13

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 10 stycznia 2014 r., II SA/Rz 758/13

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Stanisław Śliwa Sędziowie: Sędzia WSA Paweł Zaborniak (spr.) Sędzia SO (del.) Elżbieta Mazur-Selwa po rozpoznaniu w dniu 10 stycznia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. S. o wyłączenie sędziego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie Ewy Partyki od orzekania w sprawie ze skargi J. S. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] czerwca 2013 r., nr [...] w przedmiocie zarzutów dotyczących sprostowania granic pomiędzy działkami - postanawia - odmówić wyłączenia sędziego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie Ewy Partyki od orzekania w sprawie.

Uzasadnienie

2 Przedmiotem skargi J. S. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie (dalej WSA) jest decyzja Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] czerwca 2013 r., nr [...]. Zaskarżonym rozstrzygnięciem utrzymano w mocy decyzję Starosty [...] z dnia [...] maja 2013 r., nr [...] o uwzględnieniu zarzutów dotyczących sprostowania granicy pomiędzy działką nr 1443 a działką nr 1440 oraz prawidłowego wykazania budynku mieszkalnego i gospodarczego.

3 Postanowieniem z dnia 17 września 2013 r. WSA odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

4 Zażalenie na to postanowienie odrzucone zostało postanowieniem z dnia 9 października 2013 r., z uwagi na brak przedłożenia wymaganej liczby jego odpisów, a rozstrzygniecie to zostało uchylone postanowieniem NSA z dnia 9 grudnia 2013 r., sygn. akt I OZ 1172/13.

5 Po rozpatrzeniu wniosku J. S. o wyłączenie sędziego sprawozdawcy, WSA postanowieniem z dnia 22 października 2013 r. odmówił wyłączenia sędzi WSA Ewy Partyki od orzekania w sprawie.

6 W dniu 27 grudnia 2013 r. J. S. złożył do WSA kolejny wniosek o wyłączenie "z toczącego się postępowania" o sygn. II SA/Rz 785/13 sędziego WSA Ewy Partyki oraz pracownika sekretariatu Sądu – M. K. Jako przyczynę wyłączenia wskazał na "obawę o niezawisły tok postępowania", w przedmiocie złożonej przez niego skargi. Podniósł, że przedmiotem rozstrzygnięcia jest mienie znacznej wartości i zarzucił naruszenie prawa własności oraz "prawa kartograficznego i geodezyjnego". W jego ocenie sprawy nie może prowadzić sędzia który tak "rażąco, niekorzystnie, z naruszeniem prawa wydaje postanowienie". Podał, że we wszystkich postanowieniach WSA widnieje podpis M. K. "specjalista". Z informacji jakie posiada wynika, że strona postępowania o nazwisku Ż. oraz jej rodzeństwo posiadają bliskich krewnych o nazwisku K.

7 Sędzia WSA Ewa Partyka złożyła w dniu 8 stycznia 2014 r. oświadczenie, że nie zachodzą po jej stronie przyczyny wyłączenia sędziego od rozpoznania niniejszej sprawy, wymienione w art. 18 i art. 19 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., zwanej dalej P.p.s.a.).

8 Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

9 W pierwszej kolejności należy wyjaśnić, że Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w artykułach od 18 do 22, określa instytucję wyłączenia sędziego, protokolanta, referendarza sądowego, asesora sądowego oraz prokuratora, natomiast nie przewiduje wyłącznie pracownika sekretariatu. M. K. jest pracownikiem sekretariatu WSA i nie występowała w sprawie jako protokolant, dlatego wniosek o jej wyłącznie nie może podlegać rozpoznaniu przez Sąd. Natomiast złożony przez skarżącego wniosek może podlegać rozpoznaniu tylko w zakresie, w jakim dotyczy wyłączenia sędzi Ewy Partyki.

10 Zgodnie z art. 19 P.p.s.a., niezależnie od przyczyn wyłączenia sędziego z mocy ustawy (art. 18 P.p.s.a.), sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie. Wniosek o wyłączenie sędziego strona zgłasza na piśmie lub ustnie do protokołu posiedzenia w sądzie, w którym sprawa się toczy, uprawdopodabniając przyczyny wyłączenia (art. 20 P.p.s.a.).

11 Instytucja wyłączenia sędziego stanowi istotną gwarancją procesową, która ma zapewnić rozpoznanie sprawy przez sąd w takim składzie orzekającym, którego sędziowie nie pozostają w relacjach osobistych ze stronami oraz nie mieli określonych wcześniej związków z rozpoznawaną sprawą. Ratio legis przepisów o wyłączeniu sędziego we wszystkich procedurach sądowych sprowadza się do eliminowania przyczyn, które mogą skutkować wątpliwościami co do bezstronności i obiektywizmu sędziego w rozpoznaniu określonej sprawy (por. postanowienie NSA z dnia 18 grudnia 2012 r., sygn. akt I OZ 930/12).

12 Skarżący, żądając wyłączenia sędziego od rozpoznania niniejszej sprawy, wskazał na obawy spowodowane faktem wydania niekorzystnych dla niego postanowień Sądu. Podnieść należy, że nie jest dopuszczalne żądanie wyłączenia sędziego tylko z tego powodu, iż skarżący kwestionuje zasadność i prawidłowość rozstrzygnięć podejmowanych z udziałem sędziego w danej sprawie. Rozstrzygnięcia te mogą być kwestionowane jedynie w drodze właściwych środków zaskarżenia, przysługujących stronie w toku postępowania (por. postanowienie NSA z dnia 29 maja 2012 r., sygn. I OZ 368/12).

13 Samo przeświadczenie strony o prowadzeniu przez sędziego postępowania w sposób wadliwy i nieobiektywny nie stanowi wystarczającej przesłanki uzasadniającej jego wyłączenie. Oceny tej nie może zmienić subiektywne przekonanie strony co do wadliwego, niewłaściwego orzekania sędziego (zob. postanowienie NSA z dnia 5 września 2008 r., sygn. akt I OZ 665/08, Lex 440113). Sformułowane przez skarżącego argumentacja wniosku nie znajduje potwierdzenia w konkretnych okolicznościach mogących wywołać wątpliwości co do bezstronności sędziego.

14 Ponieważ J. S. nie uprawdopodobnił, że zachodzi uzasadniona wątpliwość co do bezstronności sędzi Ewy Partyki w niniejszej sprawie, dlatego odmówiono uwzględnienia wniosku. W sprawie nie zachodzą również przesłanki określone w art. 18 § 1 P.p.s.a., powodujące wyłączenie sędziego z mocy ustawy.

15 Mając na uwadze powyższe, sąd orzekł jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 22 § 1, § 2 w zw. z art. 19 i art. 20 § 1 P.p.s.a.