Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 8 września 2016 r., II SA/Rz 743/14

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 8 września 2016 r., II SA/Rz 743/14

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący – Sędzia WSA Joanna Zdrzałka po rozpoznaniu w dniu 8 września 2016 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym wniosku G.M. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym w sprawie ze skargi E.K. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w [...] z dnia [...] marca 2014 r. nr [...] w przedmiocie zmiany dotychczasowych użytków i klas na działkach - p o s t a n a w i a - odmówić przyznania prawa pomocy

Uzasadnienie

2 Wnioskiem z dnia 16 stycznia 2015 r. G.M. zwróciła się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie o przyznanie jej prawa pomocy obejmującego ustanowienie zawodowego pełnomocnika. Uzasadniając zgłoszone żądanie podała, że jest osobą samotną, a jej jedynym źródłem dochodu jest emerytura w wysokości 2 244 zł. Nie posiada żadnych oszczędności, za to w skład jej majątku wchodzi dom o powierzchni 100 m2, mieszkanie o powierzchni 50m2 oraz nieruchomość rolna o powierzchni 1,63 ha.

3 Postanowienie z dnia 8 stycznia 2016 r. WSA w Rzeszowie odmówił zmiany swojego wcześniejszego postanowienia z dnia 11 września 2014 r., w którym orzekł o odmowie zwolnienia G.M. od kosztów sądowych. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 6 maja 2016 r. sygn. akt I OZ 442/16 uchylił orzeczenie WSA w Rzeszowie z dnia 8 stycznia 2016 r. wskazując, że brak było podstaw do jego wydania w sytuacji, gdy inny był zakres żądania strony określony we wniosku z dnia 16 stycznia 2015 r. (ustanowienie pełnomocnika), zaś inny w jej pierwotnym wniosku, załatwionym wskazanym postanowieniem z dnia 11 września 2014 r. (zwolnienie od kosztów sądowych).

4 Postanowieniem z dnia 9 sierpnia 2016 r. referendarz sądowy odmówił uwzględnienia żądania strony. Z zachowaniem ustawowego terminu G.M. wniosła sprzeciw. Poniosła, że jej nieruchomość rolna została zajęta pod realizację inwestycji drogowej, niemniej z tego tytułu nie otrzymała jeszcze odszkodowania.

5 Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje;

6 Na wstępie zwrócić należy uwagę, że w dniu 15 sierpnia 2015 r. weszła w życie ustawa z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. poz. 658). Postępowanie sądowe zostało zainicjowane skargą wniesioną przed tą datą, dlatego też – w myśl art. 2 ustawy nowelizującej, przepis art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.) dalej: "Ppsa", stosuje się w brzmieniu dotychczasowym.

7 Skarżąca ubiegając się o ustanowienie zawodowego pełnomocnika (radcy prawnego lub adwokata) domaga się zgodnie z art. 245 § 3 Ppsa przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym. Stosownie do art. 246 § 1 pkt 2 Ppsa przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Obowiązek wykazania okoliczności uzasadniających przyznanie prawa pomocy leży po stronie wnioskodawcy – jest on zobligowany do pełnego i wyczerpującego przedstawienia swojej sytuacji rodzinnej i bytowo – materialnej, w sposób umożliwiający ocenę zasadności złożonego wniosku. W tym stanie rzeczy rozstrzygnięcie Sądu uzależnione jest od tego, co zostało wykazane przez wnioskodawcę.

8 Analiza wniosku skarżącej uprawnia do stwierdzenia, że nie wykazała ona niemożności ponoszenia częściowych kosztów postępowania. Dysponując bowiem comiesięcznym dochodem w wysokości 2 244 zł i zamieszkując w stanowiącym jej własność budynku mieszkalnym jednorodzinnym, skarżąca jest w stanie opłacić pomoc zawodowego pełnomocnika we własnym zakresie. Jak wynika z urządzeń biurowych Sądu, niniejsza sprawa nie jest pierwszą sprawą zainicjowaną jej skargą, a zatem wnioskodawczyni nabyła wiedzę, że w postępowaniu sądowoadministarcyjnym strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie (art. 199 Ppsa). Tym samym inicjując niniejszą sprawę w kwietniu 2014 r. mogła poczynić nawet drobne oszczędności, które z uwagi na upływ czasu umożliwiłyby opłacenie fachowej pomocy prawnej. Oszczędności takie, przy obecnych dochodach, może również poczynić w toku ewentualnego postępowania kasacyjnego, trwającego co do zasady kilka lub kilkanaście miesięcy, a co za tym idzie, ustalić z zawodowym pełnomocnikiem sposób zapłaty należności z tytułu udzielonej pomocy. W tych okolicznościach nie można przyjąć, że skarżąca nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny, a jak wspomniano wyżej, stwierdzenie takiej okoliczności jest jedynym warunkiem przyznania prawa pomocy.

9 Mając na względzie powyższe, orzekając na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 Ppsa, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.