Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 8 stycznia 2016 r., II SA/Rz 743/14

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 8 stycznia 2016 r., II SA/Rz 743/14

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący – Sędzia WSA Joanna Zdrzałka po rozpoznaniu w dniu 8 stycznia 2016 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym wniosku G. M. o zmianę postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 11 września 2014 r. sygn. akt II SA/Rz 743/14 o odmowie przyznania prawa pomocy w sprawie z jej skargi na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] marca 2014 r. nr [...] w przedmiocie zmiany dotychczasowych użytków i klas na działkach - p o s t a n a w i a - odmówić zmiany postanowienia

Uzasadnienie

2 Postanowieniem z dnia 11 września 2014 r. sygn. akt II SA/Rz 743/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie odmówił zwolnienia G. M. z kosztów sądowych. Wraz z zażaleniem na to postanowienie G. M. uiściła kwotę 20 zł tytułem wpisu od skargi na opisaną w sentencji postanowienia decyzję, wnosząc jednocześnie o zwolnienie jej od wpisu od skargi ponad kwotę 20 zł. Postanowieniem z dnia 6 listopada 2014 r. sygn. akt I OZ 975/14 Naczelny Sąd Administracyjny (dalej: NSA) oddalił wniesione zażalenie.

3 Wnioskiem z dnia 5 grudnia 2014 r. G. M. zwróciła się o przyznanie jej prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów postępowania ponad kwotę 50 zł i ustanowienie adwokata. Postanowieniem z dnia 22 grudnia 2014 r. II SA/Rz 2014 r. Sąd odmówił zmiany opisanego wyżej postanowienia o odmowie przyznania skarżącej prawa pomocy.

4 Kolejnym wnioskiem z dnia 16 stycznia 2015 r. G. M. ponownie zwróciła się do Sądu o ustanowienie zawodowego pełnomocnika z urzędu, argumentując to brakiem wiedzy prawniczej, niezbędnej do dochodzenia naruszonego interesu parwnego.

5 Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje;

6 Skarżąca występując z ponownym wnioskiem o przyznanie prawa pomocy domaga się w istocie zmiany prawomocnego postanowienia WSA z dnia 11 września 2013 r. sygn. akt II SA/Rz 743/14. Wobec powyższego złożony wniosek, podobnie jak wniosek z dnia 5 grudnia 2014 r., podlega rozpoznaniu w trybie art. 165 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.; dalej: "Ppsa"), stanowiącym że postanowienia nie kończące postępowania w sprawie mogą być uchylane i zmieniane wskutek zmiany okoliczności sprawy, chociażby były zaskarżone, a nawet prawomocne.

7 Przesłanką modyfikacji orzeczenia na podstawie powyższego przepisu jest zatem zmiana okoliczności sprawy, przez które przy rozpoznawaniu wniosku o prawo pomocy należy rozumieć dane dotyczące sytuacji materialno – bytowej wnioskodawcy. Te okoliczności bowiem są decydujące w kontekście przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym. Chodzi więc o zmianę tych okoliczności, w oparciu o które wydano poprzednie orzeczenie, przy czym zmiana ta musi być na tyle istotna, aby uzasadniała modyfikację tego orzeczenia.

8 Analiza wniosku skarżącej prowadzi do stwierdzenia, że nie wykazała, ani nawet nie uprawdopodobniła okoliczności przemawiających za zmianą postanowienia w przedmiocie udzielenia jej prawa pomocy. Nie wskazała bowiem żadnych okoliczności, które miałyby wpływ na wysokość osiąganych dochodów lub deklarowanych wydatków, w stosunku jej sytuacji materialno – bytowej nakreślonej przy wniosku złożonym poprzednio. W szczególności nie wykazała, aby przy deklarowanym przychodzie w wysokości 2 244,78 zł oraz wydatkach ponoszonych z tytułu prowadzenia jednoosobowego gospodarstwa domowego nie była w stanie ponieść kosztów postępowania. Wyjaśnić również należy, że wyłączną przesłanka udzielenia prawa pomocy w zakresie ustanowienia zawodowego pełnomocnika jest uznanie, że wnioskodawca nie jest w stanie ponieść, w zależności od zakresu wniosku, pełnych lub żadnych kosztów postępowania (art. 245 § 3 w zw. z art. 246 § 1 Ppsa). Na gruncie przepisów Ppsa, okolicznością uzasadniającą ustanowienie takiego pełnomocnika nie jest zatem brak fachowej wiedzy lub doświadczenia w prowadzeniu spraw sądowych.

9 Mając na względzie powyższe, orzekając na podstawie art. 165 w związku z art. 246 § 1 pkt 2 Ppsa, Sąd postanowił odmówić zmiany postanowienia WSA z dnia 11 września 2014 r. sygn. akt II SA/Rz 743/14.