Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 16 stycznia 2008 r., II SA/Rz 567/06

wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 16 stycznia 2008 r., II SA/Rz 567/06

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący NSA Stanisław Śliwa /spr./ Sędziowie WSA Zbigniew Czarnik AWSA Magdalena Józefczyk Protokolant sekr. sąd. Anna Mazurek-Ferenc po rozpoznaniu w Wydziale II Ogólno-Administracyjnym na rozprawie w dniu 16 stycznia 2008 r. sprawy ze skargi M. G. na decyzję Wojewody z dnia [...] marca 2006 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę I. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Prezydenta Miasta z dnia [...] grudnia 2005 r. nr [...]; II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku; III. zasądza od Wojewody na rzecz skarżącej M. G. kwotę 757 zł /słownie: siedemset pięćdziesiąt siedem złotych/ tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Uzasadnienie

2 do wyroku z dnia 16 stycznia 2008 r.

3 Decyzją z dnia [...] marca 2006 r., Nr [...] Wojewoda [...] na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 KPA art. 28, art. 34 ust. 1,2,3,4, art. 36, art. 37, art. 41 ust. 4, art. 71 ust. 6 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. Nr 106 poz. 1126 z 2000 r. z późn. zm.) po rozpatrzeniu odwołania M. G. od decyzji Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] grudnia 2005 r., Nr [...] zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej P. C. pozwolenia na budowę inwestycji pn.: zmiana sposobu użytkowania istniejącego budynku biurowego na salon sprzedaży sprzętu sportowego, rozbudowa budynku o klatkę schodową i wykonanie nowej elewacji budynku położonego na działce nr 1139/5, 1141/6 obr. 207 przy ul. S. w R. utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy.

4 W jej uzasadnieniu podano, że organ I instancji wskazaną decyzją orzekł w sposób opisany wyżej.

5 Od decyzji tej odwołała się M. G., właścicielka działki nr 1153 zarzucając, iż wykopy pod fundamenty klatki schodowej u podnóża skarpy, na której zlokalizowany jest jej zabytkowy budynek mieszkalny spowodują naruszenie stabilności skarpy, co w konsekwencji może powodować zagrożenie dla tegoż budynku. Powyższy zarzut odwołująca podnosi powołując się na ustalenia wcześniejszej ekspertyzy opracowanej w związku z osunięciem się skarpy (po jej podcięciu) i uszkodzeniami jakie wystąpiły w sąsiednim budynku. Ponadto podnosi problem emisji hałasu związanego z pracą urządzeń klimatyzacyjnych typu Rooftop przewidzianych do montażu na dachu budynku. Wskazuje, że dołączona do projektu budowlanego ekspertyza stwierdza przekroczenie dopuszczalnych norm dotyczących emisji hałasu i zaleca zastosowanie kurtyn obniżających poziom hałasu, czego nie odzwierciedla przedłożony projekt budowlany. Jest to tym bardziej istotne dla odwołującej, że urządzenia te mają być zamontowane na wysokości 7,00 m od poziomu terenu tj. na wysokości okien w jej budynku mieszkalnym. W dalszej części odwołania M. G. podnosi zarzut niespełnienia przez projektowany obiekt wytycznych dołączonej do decyzji ó warunkach zabudowy analizy urbanistycznej dotyczącej wartości kulturowych obiektów posadowionych na skarpie. Zdaniem odwołującej projektowana klatka schodowa zasłania w znacznym stopniu zarówno zabytkową skarpę jak i posadowione na niej XIX -wieczne budynki.

6 Objęte zaskarżoną decyzją zamierzenie inwestycyjne dotyczące zmiany sposobu użytkowania istniejącego budynku biurowego na salon sprzedaży sprzętu sportowego wymaga wykonania robót budowlanych objętych obowiązkiem uzyskania pozwolenia na budowę (dobudowa klatki schodowej). W związku z powyższym zgodnie z ustaleniami art. 71 ust. 6 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. Nr 207 poz. 2016 z 2003 r. z późn. zm.) rozstrzygnięcie w sprawie zmiany sposobu użytkowania wspomnianego budynku następuje w decyzji o pozwoleniu na budowę. Oceniając materiał dowodowy w kontekście podniesionych zarzutów organ II instancji stwierdził, że są one nieuzasadnione.

7 Pomimo wezwania skierowanego do M. G. nie przedłożyła ona ekspertyzy, na którą powołuje się w złożonym odwołaniu podając, iż jest ona w dyspozycji Sądu Rejonowego w R. Jak wskazuje sama wnioskodawczym ekspertyza nie dotyczy budynku ani działki skarżącej. Wniesione odwołanie rozpatrzono zatem w oparciu o posiadany materiał dowodowy, z którego wynika, że istniejące warunki gruntowe i konfiguracja terenu zostały uwzględnione w projekcie budowlanym na podstawie sporządzonej dla potrzeb inwestycji opinii geotechnicznej opracowanej przez uprawnionego geologa. Z przedłożonego przez inwestora projektu architektoniczno-budowlanego wynika, że przewidziano w nim zabezpieczenie wykopu pod projektowaną klatkę schodową od strony sąsiadującej z nią skarpą, na której usytuowany jest budynek mieszkalny M. G. poprzez wykonanie ścianki z pali wierconych żelbetowych typu CFA. W celu. nienaruszenia stabilności skarpy zrezygnowano z tradycyjnej metody zabijania ścianki szczelnej z profili stalowych, które mogłyby powodować drgania w trakcie wykonywania robót. Powyższe zabezpieczenie jest trwałym elementem budowlanym gwarantującym stateczność warunków gruntowych. Zgodnie z ustaleniami art. 35 ustawy Prawo budowlane organ administracji architektoniczno- budowlanej sprawdza m.in. kompletność projektu architektoniczno-budowlanego, natomiast za prawidłowość rozwiązań projektowych i ich zgodność z przepisami i obowiązującymi Polskimi Normami oraz zasadami wiedzy technicznej odpowiada projektant. W zakresie rozwiązań konstrukcyjnych projekt został sporządzony przez posiadającego stosowne uprawnienia budowlane mgr inż. A. M. i zweryfikowany przez mgr inż. J. C. Mając na względzie przedstawione okoliczności brak jest podstaw do podważania przyjętych w projekcie budowlanym rozwiązań konstrukcyjnych, w tym sposobu zabezpieczenia skarpy.

8 Na zarzut przekroczenia norm emisji hałasu związanego z pracą urządzeń klimatyzacyjnych przewidzianych do montażu na dachu budynku odpowiada analiza akustyczna stanowiąca załącznik do dokumentacji architektoniczno-budowlanej projektowanego obiektu, która określa teoretycznie (na podstawie analizy obliczeniowej) stopień przekroczenia normatywu dziennego dla emitowanego hałasu przez projektowane urządzenia klimatyzacyjne typu Rooftop o około 3 dB. W punkcie 6 analizy zawarto wytyczne projektowe celem redukcji hałasu emitowanego przez urządzenia o minimum 3 dB poprzez montaż żaluzji dźwiękochłonnych i takie rozwiązanie zostało przewidziane w projekcie architektoniczno-budowlanym (rysunki A-3, A-5 i A-6).

9 Również podnoszony w odwołaniu zarzut niezgodności przedłożonego projektu z wytycznymi zawartymi w analizie urbanistycznej dotyczącej wartości kulturowej obiektów posadowionych na skarpie jest nieuzasadniony. Do dokumentacji architektoniczno-budowlanej dołączono analizę widokową. Zamiar inwestycyjny uzyskał wstępne uzgodnienie konserwatorskie na etapie decyzji o warunkach zabudowy w postanowieniu Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków z dnia [...] marca 2005 r., Nr [...] oraz pozwolenie Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków udzielone decyzją z dnia [...] lipca 2005 r. nr [...], z której uzasadnienia wynika, iż realizacja prac wykazanych w projekcie architektoniczno-budowlanym związanych ze zmianą sposobu użytkowania obiektu o współczesnej architekturze nie wpłynie negatywnie na zabytkowy układ zagospodarowania i walory estetyczne istniejącej zabudowy.

10 Niezależnie od zarzutów wskazanych w odwołaniu dokonano oceny całego materiału dowodowego w przedmiotowej sprawie pod kątem spełnienia wymogów ustalonych w przepisach prawa. W myśl ustaleń art. 32 ust. 4 ustawy Prawo budowlane pozwolenie na budowę może być wydane wyłącznie temu, kto złożył wniosek w tej sprawie w terminie ważności decyzji o warunkach zabudowy oraz złożył oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. W rozpatrywanej sprawie warunek ten został zachowany. Inwestor wystąpił z wnioskiem o udzielenie pozwolenia na budowę w terminie ważności ostatecznej decyzji warunkach zabudowy z dnia [...] kwietnia 2005 r. oraz przedłożył oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Dokonując kontroli dokumentów zgromadzonych w aktach sprawy pod kątem spełnienia wymogów zawartych w art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego należy stwierdzić, że wnioskowane zamierzenie budowlane jest zgodne z ustaleniami w/w decyzji o warunkach zabudowy. Złożony przez inwestora projekt budowlany został sporządzony przez osoby posiadające odpowiednie uprawnienia budowlane oraz legitymujące się aktualnymi na dzień opracowania dokumentacji zaświadczeniami o wpisie na listę członków właściwej izby samorządu zawodowego, jest kompletny i posiada wymagane przepisami szczególnymi opinie i uzgodnienia tj. rzeczoznawcy d/s bezpieczeństwa i higieny pracy oraz d/s zabezpieczeń przeciwpożarowych. Projekt zagospodarowania działki został pozytywnie zaopiniowany przez Zespół Uzgadniania Dokumentacji Projektowej. Ze względu na położenie działki inwestora na terenie zespołu urbanistycznego wpisanego do rejestru zabytków (Nr [...] z dnia [...].01.1969 r.) do projektu załączono pozwolenie udzielone przez Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków z dnia [...] lipca 2005 r. Z projektu zagospodarowania działki wynika, że projektowana klatka schodowa została zlokalizowana w odległości 3 m od zachodniej granicy działki inwestora ze ścianą bez otworów, co spełnia wymogi § 12 ust. 3 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. Nr 75 poz. 690 z 2002 r. z późn. zm.). Projektowana klatka schodowa o wys. 9,60 m, przy różnicy poziomów terenu pomiędzy działką inwestora a działką odwołującej wynosząca około 5,85 m, nie powoduje ograniczenia dopływu światła dziennego do pomieszczeń mieszkalnych na działce odwołującej i odpowiada wymogom zawartym w § 13,57, 60 wspomnianych warunków technicznych.

11 Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane ograniczyła możliwość ingerencji organów administracji architektoniczno-budowlanej w sprawach udzielenia pozwolenia na budowę ustalając w sposób ścisły okoliczności, w których organ może odmówić udzielenia takiego pozwolenia.

12 Powyższą decyzje do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie zaskarżyła M. G. domagając się uchylenia decyzji Wojewody. Decyzji zarzuciła naruszenie art. 28, art. 34 ust. 1, 2, 3, 4, art. 36, art. 37, art. 41 ust. 4 oraz art. 71 ust. 6 pkt 1 ustawy Prawo budowlane przez przyjęcie możliwości wydania pozwolenia na budowę zgodnie z treścią decyzji Prezydenta Miasta [...].

13 W uzasadnieniu skargi podano, że w sprawie dokonano niewłaściwej interpretacji przepisów prawa budowlanego i błędnie ustalono, że wykopy pod fundamenty klatki schodowej u podnóża skarpy, na której zlokalizowany jest zabytkowy budynek mieszkalny nie spowodują w przyszłości naruszenia stabilności skarpy. Dotychczasowe zachowanie się skarpy świadczy o tym, że istnieje poważne ryzyko, że prace budowlane i podkopy mogą spowodować zagrożenie dla budynku. Powyższy zarzut potwierdzają ustalenia ekspertyzy opracowanej w związku z osunięciem się skarpy (po jej podcięciu) i uszkodzeniami, jakie wystąpiły w sąsiednim budynku Pana L.. Podobne skutki wystąpiły także u skarżącej. Istniejący budynek wykonano w technice przełomu XIX i XX wieku, kiedy nie znano jeszcze zbrojenia betonu, w związku z czym jest on o wiele bardziej wrażliwy na niestabilności gruntu i bardziej podatny na zarysowania niż budynki współczesne. Brak jest w nim, bowiem elementów "spinających" go w poziomie. W okresie wzmożonych opadów deszczu, co jakiś czas mogą powstawać pełzania gruntu, które w znaczny sposób mogą wpłynąć na stan fundamentów i w konsekwencji ścian budynku, co w rezultacie doprowadzić może do zagrożenia życia i zdrowia mieszkańców domu. W Sądzie Okręgowym w R. toczy się postępowanie dotyczące tej samej skarpy (sprawa z powództwa Bank [...] S.A.) w ramach którego dopuszczono dowód z ekspertyz budowlano-geologicznych. Prezydent Miasta [...] nie podjął żadnej inicjatywy aby ustalić jaka jest treść opisanych wyżej opinii i nie poczynił też żadnych własnych ustaleń w tym zakresie. Skarżąca nie będąc stroną postępowania sądowego nie mogła przedłożyć tej opinii.

14 Ponadto dołączona do projektu budowlanego ekspertyza stwierdza przekroczenie dopuszczalnych norm dotyczących emisji hałasu i zaleca zastosowanie kurtyn obniżających poziom hałasu, czego nie odzwierciedla przedłożony projekt budowlany. Projektowany obiekt nie spełnia wytycznych dołączonej do decyzji o warunkach zabudowy analizy urbanistycznej dotyczącej wartości kulturowych obiektów posadowionych na skarpie. Projektowana klatka schodowa zasłania w znacznym stopniu zarówno zabytkową skarpę jak i posadowione na niej XIX-wieczne budynki.

15 W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie z przyczyn, które legły u podstaw wydania zaskarżonej decyzji.

16 Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje :

17 Sprawowana przez Sąd, zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), kontrola działalności administracji obejmuje badanie legalności, czyli zgodności z prawem zaskarżonych aktów, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

18 Zakres tej kontroli wyznacza art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.) stanowiąc, że Sąd orzeka w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

19 Dokonując takiej kontroli w niniejszej sprawie Sąd doszedł do przekonania, że zaskarżona decyzja i poprzedzająca ją decyzja organu I instancji w obrocie prawnym ostać się nie mogą.

20 Przepis art. 7 i 77 § 1 KPA nakładają na organy administracji obowiązek podejmowania wszelkich kroków niezbędnych do wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy oraz wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia materiału dowodowego sprawy. Sprawy muszą być załatwiane z uwzględnieniem interesu społecznego i słusznego interesu obywateli.

21 Stroną w postępowaniu administracyjnym jest każdy, czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie albo kto żąda czynności organu ze względu na swój interes prawny lub obowiązek (art. 28 KPA).

22 W postępowaniu, którego przedmiotem jest zatwierdzenie projektu budowlanego i udzielenie pozwolenia na budowę przymiot strony przysługuje inwestorowi oraz właścicielom, użytkownikom wieczystym lub zarządcom nieruchomości znajdujących się w obszarze oddziaływania obiektu.

23 W analizowanej sprawie poza sporem pozostaje, że jedną ze stron postępowania jest "R." Spółka z o.o. Okoliczności tej nie kwestionuje organ, bowiem doręczał tej stronie zapadłe w sprawie decyzje, jak i strona skarżąca.

24 Dla strony tej organy przesyłały pisma w sprawie na adres : R. ul. S. [...]. Wszystkie pisma skierowane na ten adres od wszczęcia postępowania administracyjnego aż do jego zakończenia wracały do organów z adnotacją doręczyciela z adnotacją "Awizowano - nie podjęto w terminie".

25 W postępowaniu sądowoadministracyjnym na podstawie informacji zawartych na stronie internetowej "R." Spółka z o.o. Sąd ustalił, że w rzeczywistości siedziba przedmiotowej spółki znajduje się pod adresem : R., ul. K. [...].

26 Brak działań organów w kierunku ustalenia prawidłowego adresu strony postępowania, nawet w sytuacji braku prawidłowej informacji ze strony doręczyciela stanowi o naruszeniu przepisów art. 7 i 77 § 1 KPA z uwagi na niewyjaśnienie kwestii siedziby strony i spowodowało to naruszenie przepisu art. 10 KPA z uwagi na uniemożliwienie "R." Spółka z o.o. czynnego udziału w postępowaniu.

27 Brak udziału stron w postępowaniu stanowi podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, a to obliguje Sąd do uchylenia zaskarżonych decyzji.

28 Rozpoznając ponownie sprawę organy przeprowadzą postępowanie umożliwiając w nim udział "R." Spółka z o.o. Prowadząc na nowo postępowanie organy ustalą również, czy w sprawie przysługuje przymiot strony, P. R., współwłaścicielce działki nr 1154. W przypadku pozytywnej odpowiedzi na to pytanie, należy umożliwić jej udział w toczącym się postępowaniu administracyjnym.

29 Stwierdzone naruszenie przepisów prawa uniemożliwia Sądowi merytoryczne ustosunkowanie się do zarzutów skargi.

30 Mając na uwadze powyższe okoliczności Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. b, 152 i art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) orzekł, jak w sentencji wyroku.