Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 18 lipca 2014 r., II SA/Rz 540/14

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 18 lipca 2014 r., II SA/Rz 540/14

Sentencja

1 Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Rzeszowie Agata Kosowska-Dudzik po rozpoznaniu w dniu 18 lipca 2014 roku w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym wniosku J. B. o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata w sprawie z jego skargi o wznowienie postępowania sądowego zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 26 lutego 2014 r. sygn. akt II SA/Rz 58/14 oddalającym skargę J. B. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie nakazu wykonania robót budowlanych - postanawia - przyznać skarżącemu prawo pomocy przez ustanowienie adwokata. Referendarz sądowy Agata Kosowska-Dudzik

Uzasadnienie

2 Postanowieniem z dnia 30 czerwca 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie odrzucił skargę J. B. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 26 lutego 2014 r. sygn. akt II SA/Rz 58/14, którym oddalona została skarga wymienionego na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie nakazu wykonania robót budowlanych.

3 Po otrzymaniu odpisu powyższego orzeczenia J. B. przedłożył pismo, w którym wniósł o ustanowienie adwokata, celem otwarcia możliwości złożenia skargi kasacyjnej.

4 Żądanie to zostało następnie podtrzymane na urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy, w którym składający go podniósł, że od października 1985 r. jest osobą bezrobotną i nie ma żadnych środków do życia, pozostając "na łasce ludzi". Strona mieszka w domu o powierzchni 80 m.kw., posiada nieruchomość rolną (0,75 ha). Nie ma natomiast żadnych zasobów pieniężnych, jak też wartościowych przedmiotów.

5 Wniosek J. B. podlega uwzględnieniu. Dotycząc ustanowienia adwokata objęty jest tzw. częściowym prawem pomocy w myśl art. 245 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.". Ustawodawca uzależnił jego przyznanie od wykazania przez wnioskodawcę, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny – art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.

6 Przedstawiona przez skarżącego we wniosku o przyznanie prawa pomocy jego sytuacja rodzinna, majątkowa i dochodowa świadczy jednoznacznie o spełnieniu przez stronę przesłanek udzielenia przedmiotowego wsparcia. Jako osoba pozostająca bez pracy, nie pobierająca jakiegokolwiek dochodu i egzystująca jedynie dzięki pomocy obcych osób z pewnością nie jest w stanie wydatkować jakiejkolwiek kwoty na pokrycie wydatku w postaci wynagrodzenia profesjonalnego pełnomocnika. Kryterium ekonomiczne jest przy tym jedynym, w oparciu o które rozstrzyga się w przedmiocie prawa pomocy dla strony.

7 Biorąc zatem powyższe pod uwagę uwzględniono żądanie J. B. i ustanowiono na jego rzecz adwokata. Odmowa udzielenia takiego wsparcia stałaby bowiem w oczywistej sprzeczności z celem instytucji prawa pomocy, którym jest zapewnienie dostępu do sądu osobom najuboższym. Do grupy tej tymczasem skarżący bez wątpienia należy.

8 Podstawę rozstrzygnięcia stanowi art. 258 § 1, § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 3 oraz art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.