Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 20 lutego 2018 r., II SA/Rz 105/18

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 20 lutego 2018 r., II SA/Rz 105/18

Sentencja

1 Dnia 20 lutego 2018 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Maciej Kobak po rozpoznaniu w dniu 20 lutego 2018 roku w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku L. G. o wstrzymanie wykonania decyzji Wójta Gminy D. z dnia [...] listopada 2013 roku nr [...] w sprawie ze skargi L. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] listopada 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia nienależnie pobranego dodatku do zasiłku rodzinnego z tytułu samotnego wychowywania dziecka - postanawia – odmówić wstrzymania wykonania decyzji.

Uzasadnienie

2 Decyzją z dnia [...] listopada 2017 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] utrzymało w mocy decyzję Burmistrza Miasta [...] z dnia [...] września 2017 r. nr [...] o odmowie umorzenia nienależnie pobranego dodatku do zasiłku rodzinnego z tytułu samotnego wychowywania dziecka.

3 W ślad za skargą na w/w decyzję, L. G. (dalej w skrócie: "skarżąca") wniosła o wstrzymanie wykonania decyzji Wójta Gminy D. z dnia [...] listopada 2013 roku nr [...] w przedmiocie ustalenia, że skarżąca pobrała nienależnie dodatek do zasiłku rodzinnego z tytułu samotnego wychowywania dziecka.

4 Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

5 Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( t. j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm. - dalej w skrócie: "p.p.s.a."), po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.

6 Wniosek skarżącej o wstrzymanie wykonania decyzji z [...] listopada 2013 roku nie dotyczy decyzji będącej przedmiotem zaskarżenia w niniejszym postępowaniu sądowoadministracyjnym, w którym przedmiotem zaskarżenia jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] listopada 2017 r. nr [...] utrzymująca w mocy decyzję Burmistrza Miasta [...] z dnia [...] września 2017 r. nr [...] o odmowie umorzenia nienależnie pobranego dodatku do zasiłku rodzinnego z tytułu samotnego wychowywania dziecka.

7 Sąd nie może wstrzymać wykonania innej ostatecznej decyzji, która nie jest przedmiotem zaskarżenia.

8 Mając powyższe na uwadze, należało orzec jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a.

9 Tylko na marginesie należy zauważyć, że nawet w przypadku przyjęcia, że wniosek o wstrzymanie dotyczy w istocie decyzji zaskarżonej skargą w niniejszej sprawie, to również nie mógłby zostać uwzględniony. Przedmiotem wstrzymania mogą być wyłącznie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają tego wykonania, a tym samym takie, które wywołują skutki materialnoprawne (tak m. in. w post. NSA z dnia 23 kwietnia 2013 r. II FZ 193/13, post. NSA z dnia 5 maja 2005 r. I OZ 371/05). Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny, lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w tym akcie. W niniejszej sprawie decyzje organów obu instancji nie nakładają na skarżącą żadnych obowiązków i nie podlegają wykonaniu w drodze egzekucji administracyjnej, nie mogą zatem wywołać bezpośrednich następstw w postaci niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków.