Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 9 maja 2018 r., I SAB/Po 3/18

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 9 maja 2018 r., I SAB/Po 3/18

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Karol Pawlicki po rozpoznaniu w dniu 9 maja 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. G. i P. G. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie podatku od nieruchomości postanawia: odrzucić skargę.

Uzasadnienie

2 Skarżący wnieśli skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie podatku od nieruchomości.

3 Odpowiadając na skargę organ wniósł o jej oddalenie.

4 Zarządzeniem z dnia [...] marca 2018 r. Sąd wezwał stronę skarżącą do wskazania, czy przed wniesieniem skargi skarżący wyczerpali środek zaskarżenia poprzez złożenia ponaglenia do SKO w P. oraz nadesłanie kopii tego ponaglenia wraz z dowodem jego nadania (złożenia), w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe zarządzenie doręczono w trybie doręczenia zastępczego (po dwukrotnym awizo w dniach [...] kwietnia 2018 r. oraz [...] kwietnia 2018 r.) na adres skarżących podany w skardze. Przesyłki zawierające powyższe wezwania nie zostały przez adresatów podjęte w terminie 14 dni od dnia pierwszego awiza. W związku z powyższym nastąpił zwrot przesyłek do Sądu, co dokumentują załączone do akt sprawy koperty adresowane do strony skarżącej (k. 14 i 15 akt sąd.). Przesyłki pozostawiono w aktach ze skutkiem doręczenia z dniem [...] kwietnia 2018 r. Do dnia rozpatrywania niniejszej sprawy brak skargi nie został uzupełniony.

5 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje:

6 Skargę należało odrzucić.

7 Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postepowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm. - dalej: "P.p.s.a."), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Stosownie do § 2 tego artykułu, przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie. Ponadto przepis art. 53 § 2b P.p.s.a. stanowi, że skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. Przepis art. 53 P.p.s.a. w obecnym brzmieniu obowiązuje od dnia 1 czerwca 2017 r., na skutek wejścia w życie przepisów ustawy z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2017 r., poz. 935 – dalej: "ustawa zmieniająca"). Zgodnie z art. 17 ust. 2 ustawy zmieniającej przepisy art. 52 i art. 53 ustawy zmienianej w art. 9, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, oraz przepisy ustaw zmienianych w art. 2, art. 6, art. 7 i art. 11, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, stosuje się do aktów i czynności organów administracji publicznej dokonanych po dniu wejścia w życie niniejszej ustawy.

8 W przypadku skargi na bezczynność organu polegającą na niewydaniu decyzji administracyjnej lub innego aktu administracyjnego wyczerpaniem środków zaskarżenia w rozumieniu wskazanego przepisu jest wniesienie ponaglenia. Ponaglenie jest szczególnym środkiem zaskarżenia, ponieważ nie odnosi się ono do konkretnej czynności procesowej lub też aktu administracyjnego (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 marca 2015 r. sygn. akt I FSK 121/15, www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Jednocześnie jest to prawny instrument umożliwiający stronie wymuszenie na organie podatkowym załatwienia sprawy.

9 Przy tym należy zaznaczyć, że do wyczerpania środków zaskarżenia konieczne jest zajęcie przez organ wyższej instancji (w rozpatrywanej sprawie SKO) stanowiska w tej kwestii. Dopóki bowiem organ nie wypowie się w tym przedmiocie, postępowanie zainicjowane ponagleniem zakończone nie jest, a to sprawia, że nie można zasadnie twierdzić, że wyczerpane zostały przysługujące stronie prawem przewidziane środki zaskarżenia.

10 Z akt sprawy nie wynika aby skarżący przed złożeniem skargi wnieśli ponaglenie na niezałatwienie sprawy we właściwym terminie do organu.

11 W związku z powyższym Sąd wezwał stronę skarżącą do wskazania, czy przed wniesieniem skargi skarżący wyczerpali środek zaskarżenia poprzez złożenia ponaglenia do SKO w P. oraz nadesłanie kopii tego ponaglenia wraz z dowodem jego nadania (złożenia), w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.

12 Wobec niemożności doręczenia stronie skarżącej wezwania do usunięcia braku formalnego w sposób przewidziany w art. 65-72 P.p.s.a. zostało ono pozostawione na okres 14 dni w placówce pocztowej. Nieodebranie przez skarżących przesyłki w terminie 14 dni od dnia pierwszego awizo skutkowało, na mocy art. 73 P.p.s.a., dokonaniem doręczenia zastępczego korespondencji w ostatnim dniu tego terminu, tj. uznaniem skutku doręczenia wezwania pomimo faktycznego niepodjęcia przesyłki pocztowej przez adresata. Podkreślić bowiem należy, że fikcja prawna doręczenia przewidziana w art. 73 P.p.s.a. jest skuteczna w tym znaczeniu, że pociąga za sobą wszelkie skutki doręczenia, bowiem doręczenie to oparte jest na domniemaniu, iż zawiadomienie o złożeniu pisma w urzędzie pocztowym dotarło do rąk adresata. Mając na uwadze powyższe należy uznać, że skoro pierwsze zawiadomienie o złożeniu wezwania wraz z informacją o możliwości jego odbioru we właściwej placówce pocztowej nastąpiło w dniu [...] kwietnia 2018 r., to od tej daty rozpoczął bieg 14-dniowy termin, o którym mowa w art. 73 § 1 i § 3 P.p.s.a. Ostatni dzień skutecznego doręczenia pisma nastąpił w dniu [...] kwietnia 2018 r. Zatem siedmiodniowy termin do wykonania wezwania Sądu upłynął z dniem [...] kwietnia 2018 r. W zakreślonym terminie brak formalny skargi nie został uzupełniony.

13 Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.