Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 17 września 2014 r., I SA/Po 765/14

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 17 września 2014 r., I SA/Po 765/14

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Izabela Kucznerowicz po rozpoznaniu w dniu 17 września 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi [...] na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia [...] czerwca 2014 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za III kwartał 2008 r. postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Uzasadnienie

2 W skardze z dnia [...] lipca 2014 r. skarżący, reprezentowany przez pełnomocnika, zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji organu I i II instancji na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej: "P.p.s.a."). We wniosku wskazano, że skarżący utworzył lokatę terminową, stanowiącą zabezpieczenie ewentualnej zaległości podatkowej wraz z powstałymi od niej odsetkami. Pełnomocnik strony poinformował także, że złoży pisemne upoważnienie, po jego potwierdzeniu przez bank, dla organu podatkowego do wyłącznego dysponowania środkami pieniężnymi zgromadzonymi na rachunku lokaty terminowej i wnosi na podstawie art. 33d § 2 Ordynacji podatkowej o dokonanie zabezpieczenia należności podatkowych.

3 Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu w związku z wnioskiem skarżącego o wstrzymanie wykonania decyzji przekazał pismo z dnia [...] sierpnia 2014 r., z którego wynika, że w dniu [...] sierpnia 2014 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego [...] wydał postanowienie o odmowie przyjęcia zabezpieczenia na podstawie art. 33d § 2 pkt 7 Ordynacji podatkowej, należności podatkowych wynikających z decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w [...] (tom II akta adm.).

4 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje:

5 Wniosek nie zasługiwał na uwzględnienie.

6 Stosownie do art. 61 § 1 i § 3 P.p.s.a. wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże sąd może na wniosek strony wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zaistnieją szczególne okoliczności uzasadniające takie orzeczenie, tj. gdy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

7 Z powołanego przepisu art. 61 § 3 P.p.s.a. wynika, że warunkiem wstrzymania wykonania decyzji jest stwierdzenie przez Sąd, że strona w sposób wyczerpujący i przekonywujący wykazała istnienie okoliczności przemawiających za obawą wyrządzenia znacznej szkody bądź spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wykazanie przesłanek uzasadniających pozytywne rozpatrzenie wniosku spoczywa zatem na stronie. Uzasadnienie wniosku o ochronę tymczasową powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu jest zasadne w stosunku do strony skarżącej. Twierdzenia strony powinny być poparte dokumentami źródłowymi, zwłaszcza dotyczącymi jej konkretnej sytuacji finansowej oraz majątkowej (vide: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 listopada 2004 r., sygn. akt GZ 120/04, niepubl.), a tego skarżący nie uczynił.

8 W niniejszej sprawie złożony przez skarżącego wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zawiera żadnego uzasadnienia. We wniosku wskazano jedynie, że skarżący utworzy lokatę terminową stanowiącą zabezpieczenie ewentualnej zaległości podatkowej wraz z powstałymi od niej odsetkami. Nie przywołano natomiast we wniosku przesłanek z art. 61 § 3 P.p.s.a. Ze złożonego wniosku nie wynika z jakiego powodu - zdaniem strony skarżącej - wstrzymanie wykonania decyzji jest w tym przypadku konieczne. Ubiegający się o wstrzymanie powinien uzasadnić, dlaczego uważa, że wykonanie zaskarżonego aktu narazi go na znaczną szkodę lub niebezpieczeństwo trudnych do odwrócenia skutków (por. postanowienie NSA z dnia 28 grudnia 2004 r., FZ 414/04; postanowienie NSA z dnia 19 marca 2014 r., I FSK 173/14).

9 W rezultacie strona nie wykazała, że w jej przypadku zachodzi niebezpieczeństwo powstania sytuacji opisanych w art. 61 § 3 p.p.s.a.

10 W związku z powyższym nie była możliwa ocena, czy wykonanie zaskarżonej decyzji rzeczywiście spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody, bądź spowoduje trudne do odwrócenia skutki. Sąd nie mógł zatem dokonać merytorycznej oceny przedmiotowego wniosku.

11 W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.