Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 1 kwietnia 2008 r., IV SA/Po 98/08

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 1 kwietnia 2008 r., IV SA/Po 98/08

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jerzy Stankowski po rozpoznaniu w dniu 1 kwietnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.K. bezczynność Prezydenta Miasta P. w przedmiocie wykonania decyzji administracyjnej postanawia: odrzucić skargę J. Stankowski

Uzasadnienie

2 Pismem z dnia [...] marca 2008 r., złożonym bezpośrednio w biurze podawczym Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, M.K. wniósł o stwierdzenie wykonalności decyzji Prezydenta Miasta P. z dnia [...] września 2007 r. nr [...]. Wskazał, iż nie zostało ono wykonane. Przyznano mu bowiem świadczenie w wysokości [...] zł miesięcznie na okres 25 miesięcy, z czego wypłacono jedynie [...] zł (pozostało do wypłaty [...] zł).

3 Stosownie do treści art. 3 § 1 i 2 p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w szczególności w sprawach skarg na decyzje administracyjne, postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym i inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej, a także na bezczynność w tych sprawach.

4 Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1270 ze zm. - dalej: p.p.s.a.) sąd odrzuca skargę, jeżeli wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Zgodnie z art. 52 § 3 p.p.s.a., jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu do usunięcia naruszenia prawa (wyrok z dnia 27 maja 2004 r., sygn. akt II SAB/Op 1/04, publ. ONSAiWSA 2005 Nr 2, poz. 33).

5 Skarżący wniósł skargę na bezczynność Prezydenta Miasta P. w przedmiocie wykonania decyzji bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Nie wezwał też organu do usunięcia naruszenia prawa przez wypłatę przysługującego mu świadczenia, dlatego skargę należało uznać za niedopuszczalną.

6 Wymaga również wskazania, że kognicja sądów administracyjnych nie obejmuje stwierdzania wykonalności aktów administracyjnych. Sąd może jedynie zobowiązać organ pozostający w bezczynności do wydania aktu lub podjęcia czynności z zakresu administracji publicznej i to tylko takich, które dotyczą uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Nie można było zatem uwzględnić wniosku skarżącego o "wydanie natychmiastowej wykonalności orzeczenia" z dnia [...] września 2007 r.

7 Na marginesie Sąd wyjaśnia, że w przypadku gdy Prezydent Miasta P. (Miejski Ośrodek Pomocy Rodzinie) dopuszcza się naruszeń przez nie wykonanie ostatecznej decyzji administracyjnej, uprawniony z tej decyzji może skorzystać z prawa do wniesienia skargi na podstawie art. 227 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.). Może ona dotyczyć zaniedbań lub nienależytego wykonywania zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżącego, a także przewlekłe i biurokratyczne załatwianie spraw.

8 Mając na względzie powyższe, na podstawie art. 52 § 3 w zw. z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.

9 J. Stankowski

10 KB/