Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 7 grudnia 2022 r., IV SA/Po 697/22

wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 7 grudnia 2022 r., IV SA/Po 697/22

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maciej Busz Sędzia WSA Izabela Bąk-Marciniak (spr.) Sędzia WSA Monika Świerczak po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 07 grudnia 2022 r. sprawy ze skargi M. W. i B. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 30 maja 2022 r. nr [...] w przedmiocie odmowy ustalenia warunków zabudowy 1. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Prezydenta Miasta P. z dnia 6 kwietnia 2022 r., nr [...]; 2. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz skarżących M. W. i B. W. solidarnie kwotę 980 (dziewięćset osiemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.

Uzasadnienie

2 Decyzją nr [...] z dnia 18 sierpnia 2020 roku ([...]) Prezydent Miasta P., po rozpatrzeniu wniosku Państwa M. W. i B. W. odmówił ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na "rozbudowie istniejącej wilii miejskiej" przewidzianej do realizacji na działce nr [...], ark. [...] obręb G., położonej w P. przy al W. .

3 Po rozpatrzeniu odwołania inwestorów Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia 28 września 2020 roku (Nr [...]) utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta P. nr [...] z dnia 8 sierpnia 2020 roku ([...]).

4 Skargę na powyższą decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego złożyli Państwo M. W. i B. W., wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji w całości oraz rozstrzygnięcie o kosztach postępowania.

5 Wyrokiem z dnia 17 czerwca 2021 r., sygn. akt IV SA/Po 228/21 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu uchylił zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia Sąd wskazał, że sporne w sprawie jest to, w jaki sposób należało ustalić front działki oraz jaka jest jego szerokość. Zdaniem organu I instancji skarżąca podała, że działka inwestycyjna jest usytuowana u zbiegu Al. [...] i ul. [...]. Organ wskazał wprost, że we frontowej części, od strony Al. [...] zabudowana jest budynkiem mieszkalno-usługowy, zatem sam wskazał, że front działki jest od Al. [...]. Dalej organ wskazał, że inwestor planuje rozbudowę budynku od strony ul. [...] o dodatkowe 92,58 m˛ do łącznej powierzchni zabudowy [...] m˛. We wniosku inwestorzy rzeczywiście wskazali, że dojazd do planowanej inwestycji - dostęp do drogi publicznej (istniejący/projektowany) bezpośredni z ulicy [...] - [...] wjazd; z Al. [...] – [...] wjazdy – istniejące. Nadto wskazali także, że istniejący na terenie inwestycyjnym garaż przeznaczony jest do rozbiórki.

6 Sąd doszedł do przekonania, że dla działki nr [...] nieprawidłowo organy przyjęły front działki od strony ul. [...], gdyż tak ustalony front działki nie wpisuje się w istniejący ład przestrzenny działek od Al. [...] i narusza uprawnienia inwestora w kontekście sformułowanego przez niego wniosku w niniejszej sprawie, mianowicie działka z istniejącym budynkiem ma już zapewniony dostęp do drogi publicznej i główny wjazd, i wejście od strony Al. [...], tak jak działki sąsiednie, czego organy nie kwestionowały. Dalej Sąd rozpoznający sprawę stanął na stanowisku, że organy administracji winny ustalić obszar analizowany na podstawie § 3 ust. 1 i 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury, co nie mogło prowadzić do "dopasowywania" terenu analizowanego do potrzeb parametrów planowanej inwestycji. Niedopuszczalne jest bowiem poszukiwanie takiego obszaru analizowanego, który "wpasuje się" w parametry projektowanej inwestycji zgodnie z wolą inwestora, to planowana inwestycja winna swoimi cechami, parametrami i gabarytami odpowiadać cechom, parametrom i gabarytom zabudowy już istniejącej, co ma służyć zapewnieniu ładu przestrzennego i harmonii urbanistycznej. W okolicznościach sprawy nie budziło wątpliwości Sądu, że spełniony został warunek kontynuacji funkcji, który należy rozumieć szeroko, to znaczy w taki sposób, że tylko wówczas nie jest on spełniony, gdy projektowana inwestycja jest sprzeczna z dotychczasową funkcją terenu i nie daje się z nią w praktyce pogodzić, przy czym przez kontynuację funkcji rozumie się także uzupełnienie funkcji dotychczasowej .

7 W związku z powyższym Sąd wskazał, że kontrolowane decyzje wydane zostały z istotnym naruszeniem art. 61 ust. 1 u.p.z.p., § 3 ust. 2 rozporządzenia, a także z istotnym naruszeniem art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a., co uzasadniało wyeliminowanie z obrotu prawnego decyzji organów obu instancji. Ponownie organy prawidłowo wytyczą obszar analizowany i ponownie ustalą cechy, parametry i gabaryty nowej zabudowy.

8 Ponownie rozpoznając sprawę decyzją z dnia 6 kwietnia 2022 r. nr [...] Prezydent Miasta P. ponownie odmówił ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na "rozbudowie istniejącej wilii miejskiej" przewidzianej do realizacji na działce nr [...], ark. [...] obręb G., położonej w P. przy al. [...]. W uzasadnieniu decyzji organ opisał stan faktyczny i prawny, i wskazał, że w jego ocenie nie znaleziono przesłanek dla zastosowania odstępstwa od § 5 ust.1 i szczególnego potraktowania inwestycji. Zaznaczył, że wyznaczenie parametrów nowej zabudowy wynika z konkretnego stanu faktycznego zagospodarowania terenu, który po dokonaniu analizy urbanistycznej, staje się podstawą do oceny tzw. dobrego sąsiedztwa. Dlatego oceniając zagospodarowanie terenu, a w szczególności zabudowę w zespole mieszkaniowym jedno - i wielorodzinnym niskim w rejonie al. [...], nie znaleziono uzasadnienia dla zastosowania § 5 ust. 2 ww. rozporządzenia. Projektowana rozbudowa budynku narusza ład przestrzenny i stanowi element niedopasowany do zrealizowanego układu urbanistycznego zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej. W sytuacji przewagi w bezpośrednim sąsiedztwie uporządkowanej zabudowy o zbliżonych gabarytach, zdaniem rozstrzygającego takie cechy zagospodarowania terenu należy utrzymać i preferować. Zatem brak zmian wartości wskaźnika wielkości powierzchni zabudowy w obrębie posesji, przy jednoczesnym nie uwzględnieniu formy zabudowy oraz jej gabarytów, należy uznać za ewidentne odstępstwo skutkujące niedopasowaniem inwestycji do najbliższego otoczenia. Zamierzenie nie kontynuuje więc cech zagospodarowania sąsiednich nieruchomości i narusza uporządkowane relacje przestrzenne, jakie winny być zachowane pomiędzy zabudową istniejącą, a projektowaną. Analiza wniosku oraz uwarunkowań urbanistycznych całego terenu, wykazała brak uzasadnienia dla specjalnego potraktowania inwestycji i dopuszczania jej na wyjątkowych zasadach. Zamierzenie nie spełnia łącznie wszystkich wymogów art.61 ust.1 pkt 1 oraz wymagań ładu przestrzennego, o którym mowa w art.1 ust.2 pkt 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, dlatego należało odmówić ustalenia warunków zabudowy.

9 Odwołanie od powyższej decyzji wnieśli M. W. i B. W. domagając się uchylenia powyższej decyzji i ustalenia warunków zabudowy oraz przeprowadzenie przez organ odwoławczy dowodu z analizy urbanistycznej. W odwołaniu podniesiono zarzut naruszenia art.61 ust. 5a u.p.z.p. w zw. z § 9 ust.2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. skutkiem czego analiza jest niepełna i nie może stanowić podstawy do jakichkolwiek ustaleń; zarzut naruszenia § 5 ust.1 rozporządzenia poprzez zawężenie analizy do budynków posadowionych przy al. [...] i [...]; zarzut naruszenia art.6 k.p.a. w zw. z § 5 ust. 2 ww. rozporządzenia poprzez zastosowanie wskaźnika odnoszącego się do części obszaru analizowanego oraz art. 52 ust. 1 i 2 lit. b w zw. z art.64 ust. 1 ww ustawy poprzez podjęcie czynności nakłaniających wnioskodawców do zmiany wniosku w sytuacji, gdy organ jest związany jego treścią.

10 Decyzją z dnia 30 maja 2022 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu organ m.in. wskazał, że w obszarze analizowanym brak terenu o planowanym przez Skarżących sposobie zagospodarowania działki nr [...] obręb G., budynkiem mieszkalno – usługowym o powierzchni zabudowy wynoszącej [...] m2. Planowana zabudowa musi nawiązywać do budowy "zastanej" w obszarze analizowanym. Przy czym naruszenie ładu przestrzennego może mieć miejsce nie tylko poprzez przekroczenie średnich wartości obszaru analizowanego, ale również poprzez zlokalizowanie zabudowy nie występującej w tym obszarze, jak ma to miejsce w niniejszej sprawie. Planowany sposób zagospodarowania działki nr [...] nie będzie zatem stanowił kontynuacji cech zagospodarowania obszaru analizowanego. Dalej organ wskazał, że jest związany wnioskiem inwestora w zakresie przedmiotu inwestycji i traci bowiem możliwość ustalenia warunków zabudowy w sytuacji ustalenia, że wyniki przeprowadzonej analizy cech zabudowy i zagospodarowania terenu w sposób istotny odbiegają od parametrów określonych we wniosku.

11 Skargę na powyższą decyzję wnieśli M. W. i B. W. reprezentowani przez pełnomocnika i domagali się uchylenia decyzji organów obu instancji i zasądzenia kosztów postępowania w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Zaskarżonej decyzji zarzucili naruszenie :

12 - art.61 ust.1 pkt 3 u.p.z.p. przez jego zastosowanie co wynikało z naruszenia art.79a § 1 k.p.a. poprzez brak wezwania wnioskodawców do przedstawienia opinii gestora sieci wodociągowo – kanalizacyjnej, sieci energetycznej, sieci gazowej, w sytuacji kiedy z akt sprawy wynika jednoznacznie, iż warunki od gestorów sieci zostały wydane;

13 - art.61 ust.1 pkt 1 u.p.z.p. w zw. z § 5 ust. 1 rozporządzenia poprzez przyjęcie, że powierzchnia zabudowy sama w sobie jest parametrem, który decyduje o możliwości prowadzenia zabudowy na działce wnioskodawców, przyjęciu że na działce wnioskodawców wykluczona jest rozbudowa istniejącego budynku o powierzchni [...] m2;

14 - art.80 k.p.a. w zw. z art. 140 k.p.a. poprzez brak wypowiedzenia się co do treści analizy urbanistycznej w zakresie odnoszącym się do zachowania przez planowaną inwestycję parametrów budynku składających się na jego gabaryty podczas, że mimo zwiększenia powierzchni zabudowy zachowany ostał charakter dotychczasowej zabudowy i tym samym zachowany został zastany ład architektoniczno – urbanistyczny;

15 - naruszenie art.153 p.p.s.a.

16 W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.

17 Wojewódzki Sad Administracyjny zważył, co następuje.

18 Skarga zasługuje na uwzględnienie.

19 Przede wszystkim należy wskazać, że niniejsza sprawa była już przedmiotem rozpoznania przez tut. Sąd. Zgodnie zaś z treścią przepisu art.153 p.p.s.a. ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że przepisy prawa uległy zmianie.

20 W wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 17 czerwca 2021 r. sygn. akt IV SA/Po 228/21 uchylającym decyzje organów obu instancji WSA wskazał, że sporne w sprawie było to, w jaki sposób należało ustalić front działki oraz jaka jest jego szerokość. Projektowana zabudowa nie wychodzi poza obrys elewacji frontowej istniejącego budynku. W ocenie Sądu elewacja od strony ul. [...] ma znaczenie jeżeli chodzi o wyznaczenie linii zabudowy, natomiast nie może być uwzględniana dla określenia frontu działki i szerokości elewacji frontowej, bo ta znajduje się do strony Al. [...]. Przy czym położenie elewacji od strony ul. [...] także nie ulega zmianie, rozbudowa umiejscowiona będzie na przedłużeniu elewacji istniejącego budynku mieszkalno-usługowego. Nie ulega zmianie linia zabudowy od strony ul. [...].

21 Front działki o nr ewid.[...] istnieje, zatem od strony drogi publicznej Al. [...]. Wobec tego część działki od strony Al. [...] wyznacza front działki, zatem ta szerokość frontu działki decyduje o odległości w jakiej należy wyznaczyć teren analizowany zgodnie z § 3 ust. 1 i 2 rozporządzenia (3x szerokość frontu działki od Al. [...] nie mniej niż 50 m). Od tej strony określa się także szerokość elewacji frontowej dla nowej zabudowy, znajdującej się od frontu działki w powyższym rozumieniu. I ta (szerokość elewacji frontowej projektowanej zabudowy) jak słusznie wskazują skarżący nie ulega zmianie, gdyż z wniosku i załączonego projektu zagospodarowania działki wynika, że rozbudowa odbywać się będzie w głąb działki, a szerokość elewacji frontowej nie ulega zmianie. Projektowana zabudowa nie wychodzi poza obrys elewacji frontowej istniejącego budynku.

22 Sąd rozpoznający sprawę w poprzednim składzie doszedł do przekonania, że dla działki nr [...] nieprawidłowo organy przyjęły front działki od strony ul. [...], gdyż tak ustalony front działki nie wpisuje się w istniejący ład przestrzenny działek od Al. [...] i narusza uprawnienia inwestora w kontekście sformułowanego przez niego wniosku w niniejszej sprawie, mianowicie działka z istniejącym budynkiem ma już zapewniony dostęp do drogi publicznej i główny wjazd i wejście od strony Al. [...], tak jak działki sąsiednie, czego organy nie kwestionowały. Nadto, Sąd wskazał w tym zakresie, że wnioskodawcy wskazali kategorycznie, z której strony (od Al. [...]) odbywać ma się obsługa komunikacyjna działki o nr ewid.[...], co nie jest sprzeczne z istniejącym stanem zagospodarowania działki i dotychczasowym umiejscowieniem głównego wejścia i wjazdu na działkę. Okoliczność, że działka korzysta także z dodatkowego jedynie wjazdu od strony ul. [...] nie czyni tej części działki frontową, gdyż to nie od ul. [...] odbywa się główny wjazd lub wejście na działkę o jakim mowa w § 2 pkt 5 rozporządzenia określającego także w jaki sposób wyznaczyć należy obszar analizowany zgodnie z § 3 ust. 2 rozporządzenia.

23 Błędne uznanie, że front działki inwestycyjnej znajduje się od strony ul. [...], skutkowało dalszymi błędnymi konsekwencjami w postaci przyjęcia szerokości tej części działki do wyznaczenia terenu analizowanego i szerokości elewacji frontowej projektowanej zabudowy na 24,6 m, co doprowadziło organy do błędnego wniosku, że projektowana inwestycja nie spełnia parametru szerokości elewacji frontowej budynku w odniesieniu do tego parametru ustalonego na terenie analizowanym (§ 6 ust. 1 i 2 rozporządzenie). Z treści tego przepisu wynika, że szerokość elewacji frontowej znajduje się od strony frontu działki, a tą w niniejszej sprawie jest część działki od Al. [...].

24 Sąd rozpoznający sprawę w poprzednim składzie wskazał też, że niewłaściwe jest stwierdzenie organu, który odnosi się do sąsiednich budynków mieszkalnych znajdujących się w najbliższym sąsiedztwie, ingerujący mocno w strefę ogrodu i rekreacji (strona 7 decyzji organu I inst.). Z treści art. 61 ust. 1 pkt 1 u.p.z.p. oraz rozporządzenia wynika, że dla określenia parametrów i cech nowej zabudowy uwzględnić należy te parametry i cechy znajdujące się w całym terenie analizowanym, a nie tylko w “najbliższym sąsiedztwie". Takie stwierdzenie organu godzi w istotę ustalenia obszaru analizowanego i wynikającej z tego analizy parametrów i cech we wszystkich zabudowach działek znajdujących się na terenie analizowanym, a nie tylko parametrów i cech zabudowy na działkach w najbliższym sąsiedztwie działki inwestycyjnej.

25 WSA wskazał nadto, że w okolicznościach sprawy nie budzi wątpliwości Sądu, że spełniony został warunek kontynuacji funkcji, który należy rozumieć szeroko, to znaczy w taki sposób, że tylko wówczas nie jest on spełniony, gdy projektowana inwestycja jest sprzeczna z dotychczasową funkcją terenu i nie daje się z nią w praktyce pogodzić, przy czym przez kontynuację funkcji rozumie się także uzupełnienie funkcji dotychczasowej (por. wyrok NSA z dnia 2 października 2008 r., II OSK 1104/07, wyrok NSA z dnia 4 grudnia 2009 r., II OSK 1909/08, wyrok NSA z dnia 4 grudnia 2009 r., II OSK 1909/08, publ. CBOSA).

26 Tymczasem Samorządowe Kolegium Odwoławcze ponownie rozpoznając sprawę stwierdziło wbrew wyrokowi WSA, że planowany sposób zagospodarowania działki nr [...] nie będzie zatem stanowił kontynuacji cech zagospodarowania obszaru analizowanego. O dopuszczalności lokalizacji na danym terenie budynku mieszkalnego nie może bowiem przesądzać sama tylko okoliczność, że w obszarze analizowanym funkcjonują już obiekty pełniące taką samą funkcję lub posiadające pojedyncze parametry zbliżone do wnioskowanych. Przy ocenie dopuszczalności realizacji nowej inwestycji należy uwzględnić bowiem całokształt czynników kształtujących projektowaną zabudowę w nawiązaniu do zagospodarowania istniejącego w terenie analizowanym.

27 SKO ograniczyło się do stwierdzenia, iż w obszarze analizowanym brak budynku o powierzchni zabudowy wynoszącej [...], co rzekomo nie będzie stanowiło kontynuacji funkcji cech zagospodarowania działki nr [...].

28 Z takim poglądem, który nie ma żadnego związku z treścią art. 61 ust. 1 pkt. 1 u.p.z.p. w związku z § 5 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (dalej: "rozporządzenie") nie można się zgodzić.

29 Treść § 5 ust. 1 rozporządzenia jednoznacznie wskazuje, że: "wskaźnik wielkości powierzchni nowej zabudowy w stosunku do powierzchni działki albo terenu wyznacza się na podstawie średniego wskaźnika tej wielkości dla obszaru analizowanego".

30 Wskazany przepis nakazuje organowi ustalić średni wskaźnik powierzchni zabudowy do powierzchni działki i następnie odnieść tę wielkość do ustalenia czy planowana nowa inwestycja zachowuje ten parametr.

31 W niniejszej sprawie stosunek powierzchni planowanej zabudowy do powierzchni działki wynosi 24,60% i jest praktycznie identyczny ze średnim wskaźnikiem zabudowy dla obszaru analizowanego, który wynosi 26,90%. Różnica wynosi 2,3% i nie może być ona traktowana jako odstępstwo średniego wskaźnika w rozumieniu § 5 ust. 2 rozporządzenia, lecz tylko i wyłącznie jako jego zachowanie. Oczywiste przecież jest że § 5 ust. 1 rozporządzenia nie może być interpretowany jako planowanie tylko i wyłącznie inwestycji idealnie zachowującej średnik wskaźnik powierzchni zabudowy do powierzchni działki.

32 W konsekwencji wskaźnik planowanej inwestycji jest zgodny ze średnim wskaźnikiem zabudowy ustalonym przez organ I instancji i brak podstaw, aby planowana inwestycja traktowana była jako odpowiadająca innemu wskaźnikowi wielkości powierzchni nowej zabudowy w stosunku do powierzchni działki albo terenu w rozumieniu § 5 ust. 2 rozporządzenia, co jest błędem SKO.

33 Błędem organu I i II instancji jest też traktowanie planowanej powierzchni zabudowy wynoszącej [...]m˛ jako wskaźnika w rozumieniu § 5 ust. 1 i ust. 2 rozporządzenia, podczas gdy żaden z podanych przepisów nie posługuje się wskaźnikiem samej tylko powierzchni zabudowy lecz odwołuje się do stosunku powierzchni zabudowy do powierzchni działki/terenu co jest zupełnie innym parametrem pominiętym w zaskarżonych decyzjach.

34 Organ II instancji ograniczył się tylko do prostej czynności jaką było wskazanie, że skoro żaden budynek w obszarze analizowanym nie ma [...]m2 powierzchni zabudowy to automatycznie należy odmówić wydania decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Takie działanie nie ma uzasadnienia w treści art. 61 ust. 1 pkt 1 u.p.z.p. i § 5 ust. 1 rozporządzenia.

35 Zdaniem organu nie został również spełniony warunek art. 61 ust. 1 pkt 3 u.p.z.p. Znajdująca się w aktach sprawy opina gestora sieci energetycznej z dnia 23 grudnia 2019 roku ([...]) była ważna przez okres 12 miesięcy licząc od daty jej wystawienia. Pismem z dnia 29 listopada 2021 roku (nr akt sprawy [...]) organ I instancji wezwał Skarżących do przedłożenia aktualnej opinii gestora sieci energetycznej co do możliwości obsługi planowanej inwestycji w zakresie zaopatrzenia w energię elektryczną. Opinia taka nie została do dnia wydania niniejszej decyzji przez Skarżących przedłożona, choć strona wniosła o przedłużenie terminu jej okazania do dnia 31 grudnia 2021 roku. Spełnienie warunku art. 61 ust. 1 pkt 3 u.p.z.p. wymaga uwzględnienia wyrażonego w orzecznictwie poglądu, że nadbudowa, rozbudowa budynku czy przebudowa budynku (zmiana sposobu użytkowania) może spowodować zwiększenie zapotrzebowania na wodę i energię elektryczną.

36 Organ II instancji błędnie nie wezwał Inwestorów o aktualne uzgodnienia ew. opinii ww. gestorów sieci wodociągowo - kanalizacyjnej i gazowej. W ocenie organu odwoławczego wezwanie Inwestorów na etapie postępowania odwoławczego o dostarczenie aktualnych opinii ww. gestorów sieci wodociągowo - kanalizacyjnej i gazowej nie miałoby wpływu na wyniki dokonanego rozstrzygnięcia, albowiem Skarżący - mimo uprzedniego wezwania - nie przedłożyli opinii gestora sieci energetycznej, zatem w sprawie nie ziścił się warunek art. 61 ust. 1 pkt 3 u.p.z.p.

37 Jednak skarżący do skargi dołączyli dokumenty z których wynika wprost, że planowana inwestycja ma zapewnioną dostępność w zakresie: dostaw wody i odbioru ścieków, dostaw gazu, dostaw energii elektrycznej.

38 Organy mimo wytycznych Sądu i wbrew art. 153 p.p.s.a. nie zastosowały się do nich i ponownie odmówiły ustalenia warunków zabudowy. Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lic. a i c w zw. z art.135 p.p.s.a. orzekł jak w pkt 1 sentencji o uchyleniu decyzji organów obu instancji. O kosztach postępowania orzeczono jak w punkcie 2 na podstawie art. 200 i 205 § 2 p.p.s.a., a na zasądzone koszty złożyły się: kwota wpisu sądowego w wysokości 500 zł, wynagrodzenie radcy prawnego w wysokości 480 zł ustalone na podstawie § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (tekst jedn.: Dz. U. z 2018 r. poz. 265).

39 Przy ponownym rozpoznaniu sprawy, organy wezmą pod uwagę argumentację przedstawioną przez Sąd w niniejszym wyroku.