Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 19 listopada 2021 r., IV SA/Po 451/21

wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 19 listopada 2021 r., IV SA/Po 451/21

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maciej Busz Sędzia WSA Maria Grzymisławska-Cybulska Asesor sądowy WSA Sebastian Michalski (spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 19 listopada 2021 r. sprawy ze skargi D. O. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lutego 2021 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia wydania decyzji z naruszeniem prawa oraz odmowy uchylenia decyzji 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz skarżącego D. O. kwotę [...]zł ([...]) tytułem zwrotu kosztów postępowania.

Uzasadnienie

2 Burmistrz M. G., działając na wniosek D. K., decyzją z dnia [...] sierpnia 2015 roku nr [...], ustalił warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie bezdotykowej myjni samochodowej z kontenerem i infrastrukturą towarzyszącą na działce nr ewid. [...] w M. G..

3 Pismem z dnia [...] marca 2016 roku (prezentata organu z dnia [...] sierpnia 2016 roku) A. C., A. C., D. O., E. S., Z. S. oraz D. P. wystąpili z wnioskiem o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej wskazaną powyżej decyzją o ustaleniu warunków zabudowy.

4 Postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2016 roku ([...]), Burmistrz M. G. wznowił postępowanie w sprawie zakończonej decyzją o warunkach zabudowy z dnia [...] sierpnia 2015 roku (nr [...]).

5 Po kolejnym (czwartym) rozpoznaniu sprawy w pierwszej instancji w trybie nadzwyczajnym wznowienia postępowania, decyzją z dnia [...] grudnia 2019 roku (nr [...]), na podstawie art. 146 § 2 oraz art. 151 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, Burmistrz M. G. ponownie odmówił uchylenia decyzji o warunkach zabudowy z dnia [...] sierpnia 2015 roku (nr [...]).

6 Organ wyjaśnił, że obszar oddziaływania spornej inwestycji mieści się w obrębie działki inwestora. Właścicielom działek o nr ewid. [...], [...], [...], [...] położonym w M. G. nie przysługiwał status strony w sprawie o wydanie warunków zabudowy.

7 Samorządowe Kolegium Odwoławcze, po rozpatrzeniu sprawy na skutek odwołania A. C., A. C., D. O., E. S., Z. S. oraz D. P., reprezentowanych przez pełnomocnika w osobie adwokata, decyzją z dnia [...] lutego 2020 roku (nr [...]), po raz kolejny uchyliło rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia.

8 W ocenie organu odwoławczego Burmistrz M. G. nadal nie wyjaśnił kwestii legitymacji wnioskodawców do brania udziału w postępowaniu w charakterze strony. Kolegium nakazało organowi pierwszej instancji przeprowadzenie dowodu z postanowienia Starosty [...] (nr [...]) na okoliczność przekroczenia norm dopuszczalnych poziomów hałasu.

9 D. O. skorzystała z prawa złożenia sprzeciwu do sądu administracyjnego.

10 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, wyrokiem z dnia 7 lipca 2020 roku o sygn. akt IV SA/Po 320/20, uchylił decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lutego 2020 roku (nr [...]).

11 W ocenie Sądu sprzeciw zasługiwał na uwzględnienie. W sprawie brak było podstaw do wydania decyzji kasatoryjnej. Sąd stwierdził, że materiał dowodowy, którym dysponował organ odwoławczy, poddany prawidłowej ocenie, umożliwia wydanie rozstrzygnięcia, co do istoty sprawy.

12 Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P., decyzją z dnia [...] lutego 2021 roku (nr [...]), na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 oraz art. 151 § 2 ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego, po rozpoznaniu sprawy w trybie odwoławczym:

13 - uchyliło zaskarżoną odwołaniem decyzję Burmistrz M. G. z dnia [...] grudnia 2019 roku (nr [...]),

14 - stwierdziło, że decyzja Burmistrza M. G. z dnia [...] sierpnia 2015 roku (nr [...], [...]), zmieniona decyzją Burmistrza M. G. z dnia [...] sierpnia 2016 roku (nr [...]), została wydana z naruszeniem prawa polegającym na tym, iż strony bez własnej winy nie brały udziału w postępowaniu,

15 - odmówiło uchylenia decyzji Burmistrza M. G. z dnia [...] sierpnia 2015 roku (nr [...], [...]), zmienionej decyzją Burmistrza M. G. z dnia [...] sierpnia 2016 roku (nr [...]), gdyż w wyniku wznowienia postępowania mogłaby zapaść wyłącznie decyzja odpowiadająca w swej istocie decyzji dotychczasowej.

16 Z prawa złożenia skargi do sądu administracyjnego skorzystał D. O..

17 Skarżący zażądał uchylenia zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w zakresie w jaki odmawia uchylenia decyzji Burmistrza M. G. z dnia [...] sierpnia 2015 roku (nr [...], [...]).

18 Skarżący zażądał także uchylenia decyzji Burmistrza M. G. z dnia [...] sierpnia 2015 roku (nr [...], [...]) o ustaleniu warunków zabudowy, jako poprzedzającej decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] lutego 2021 roku (nr [...]).

19 Skarżący podniósł, że decyzja Burmistrza M. G. z dnia [...] sierpnia 2015 roku (nr [...], [...]) została wydana na podstawie błędnie opracowanej opinii urbanistycznej. Nie spełnia warunku, że co najmniej jedna działka sąsiednia, dostępna z tej samej drogi publicznej, jest zabudowana w sposób pozwalający na określenie wymagań dotyczących nowej zabudowy w zakresie kontynuacji funkcji, parametrów, cech i wskaźników kształtowania zabudowy oraz zagospodarowania terenu, w tym gabarytów i formy architektonicznej obiektów budowlanych, linii zabudowy oraz intensywności wykorzystania terenu. Decyzja o warunkach zabudowy narusza uzasadnione interesy osób trzecich wyrażające się zakazem ujemnego oddziaływania na cudzą nieruchomości poprzez emisję hałasu oraz wyziewów chemicznych. Kolegium dokonało bezprawnej zmiany kwalifikacji rozstrzygnięcia z "decyzji o warunkach zabudowy" na "decyzję o lokalizacji inwestycji celu publicznego". Decyzja o warunkach zabudowy została wydana z naruszeniem prawa, które polegało na uniemożliwieniu udziału w postępowaniu wszystkim członkom rodziny skarżącego.

20 Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o oddalenie skargi i podtrzymało stanowisko zaprezentowane w uzasadnieniu skarżonej decyzji.

21 Odnosząc się do zarzutów zawartych w skardze organ wyjaśnił, że nie dokonał zamiany kwalifikacji prawnej rozstrzygnięcia. Natomiast z ustawy o planowaniu o zagospodarowaniu przestrzennym wynika, że niektóre przepisy dotyczące lokalizacji inwestycji celu publicznego stosuje się odpowiednio do decyzji o warunkach zabudowy.

22 Organ zawiadomił skarżącego oraz pominięte strony postępowania o możliwości wzięcia udziału w postępowaniu wznowionym. Decyzja została doręczona tak skarżącemu, jak i pozostałym stronom wcześniej pominiętym.

23 Organ stwierdził, że kwestia analizy i opinii urbanistycznej oraz spełnienia tzw. zasady dobrego sąsiedztwa zostały szczegółowo omówione w zaskarżonej decyzji. Kolegium podtrzymało stanowisko, że funkcja spornej inwestycji nie koliduje z funkcją zastaną w obszarze analizowanym.

24 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje.

25 Sprawa została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym w trybie określonym art. 15zzs4 ust. 3 ustawy z dnia 2 marca 2020 roku o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. 2020, poz. 1842 ze zm.). W świetle tego przepisu Przewodniczący może zarządzić rozpoznanie sprawy na posiedzeniu niejawnym, jeżeli uzna, że przeprowadzenie wymaganej przez ustawę rozprawy mogłoby wywołać nadmierne zagrożenie dla zdrowia osób w niej uczestniczących i nie można przeprowadzić jej na odległość z jednoczesnym bezpośrednim przekazem obrazu i dźwięku. Na posiedzeniu niejawnym w takich sprawach sąd orzeka w składzie trzech sędziów. Zgoda strony na rozpoznanie sprawy w tym trybie nie jest konieczna.

26 Sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej; kontrola sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej - art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. 2021, poz. 137).

27 Realizując zadania wymiaru sprawiedliwości sądy administracyjne stosują środki określone w ustawie - art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2019, poz. 2325 ze zm. dalej w skrócie: "P.p.s.a."). Uwzględniając skargę na decyzję Sąd uchyla ten akt w całości albo w części na warunkach określonych w art. 145 § 1 pkt 1 lit a-c P.p.s.a., względnie stwierdza jego nieważności, gdy spełnione są przesłanki wskazane w art. 145 § 1 pkt 2 P.p.s.a. albo stwierdza wydanie decyzji z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w Kodeksie postępowania administracyjnego lub w innych przepisach (art. 145 § 1 pkt 3 P.p.s.a.).

28 Zgodnie z art. 134 P.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną.

29 Zaskarżona decyzja podlega uchyleniu, jednak z innych względów niż objęte zarzutami i wnioskami skargi oraz argumentacją przedstawioną w jej uzasadnieniu.

30 Przedmiotem skargi jest decyzja wydana w trybie nadzwyczajnym wznowienia postępowania administracyjnego.

31 Zgodnie z treścią art. 145 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2020 r. poz. 256 z późn. zm.; dalej w skrócie K.p.a.) instytucja wznowienia postępowania dotyczy decyzji ostatecznych.

32 Natomiast decyzją ostateczną jest ta, od której nie służy odwołanie w administracyjnym toku instancji lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Uchylenie lub zmiana takich decyzji, stwierdzenie ich nieważności oraz wznowienie postępowania może nastąpić tylko w przypadkach przewidzianych w kodeksie lub ustawach szczególnych (art. 16 § 1 K.p.a.).

33 Wyjaśnić należy, że sprawa wznowienia postępowania jest sprawą odrębną od sprawy będącej przedmiotem postępowania zwykłego. Przedmiotem postępowania wznowionego, w przeciwieństwie do postępowania jurysdykcyjnego (zwykłego), nie jest merytoryczne rozstrzygnięcie sprawy administracyjnej, lecz zbadanie prawidłowości ostatecznego rozstrzygnięcia wydanego w postępowaniu zwykłym. Wznowienie postępowania jest instytucją procesową, która jedynie dopuszcza możliwość ponownego merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej, która został już ostatecznie załatwiona.

34 W literaturze i orzecznictwie podkreśla się, że przepisy art. 151 § 1 pkt 1 i pkt 2 K.p.a. stanowią wyczerpującą regulację dotyczącą rodzajów decyzji kończących postępowanie w sprawie wznowienia postępowania (B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz. Wyd. 16, Warszawa 2019, art. 151 oraz powołane tam orzecznictwo).

35 Organ administracji publicznej, który wydał w sprawie decyzję w ostatniej instancji, po rozpoznaniu sprawy w postępowaniu wznowionym, wydaje decyzję, w której:

36 - odmawia uchylenia decyzji dotychczasowej, gdy stwierdzi brak podstaw do jej uchylenia na podstawie art. 145 § 1, art. 145a, art. 145aa lub art. 145b, albo

37 - uchyla decyzję dotychczasową, gdy stwierdzi istnienie podstaw do jej uchylenia wskazanych w art. 145 § 1, art. 145a, art. 145aa lub art. 145b, i wydaje nową decyzję rozstrzygającą o istocie sprawy.

38 Rozstrzygnięcie o odmowie uchylenia decyzji ostatecznej (art. 151 § 1 pkt 1 K.p.a.) wydawane jest, gdy po rozpoznaniu sprawy, co do przyczyn wznowienia organ administracji publicznej stwierdzi, że nie występują przesłanki wznowienia postępowania; innymi słowy kwestionowana w trybie nadzwyczajnym decyzja ostateczna (postępowanie prowadzące do jej wydania) nie jest dotknięta kwalifikowaną wadą, która była przyczyną wydania postanowienia o wznowieniu postępowania.

39 Jeżeli organ administracji publicznej stwierdza występowanie jednej z podstaw wznowienia (art. 145 § 1, art. 145a lub 145b K.p.a.), to wydaje decyzję, w której uchyla decyzję ostateczną oraz na nowo rozstrzyga o istocie sprawy. Przy wydawaniu nowej decyzji, co do zasady organ stosuje przepisy prawa materialnego, które obowiązują w dniu rozstrzygania sprawy.

40 Opisane powyżej modelowe rozwiązanie dotyczące uchylenia decyzji dotychczasowej i ponownego rozstrzygania o istocie sprawy (art. 151 § 1 pkt 2 K.p.a.) doznaje istotnego ustawowego ograniczenia. Dopuszczalność uchylenia decyzji ostatecznej w trybie wznowienia postępowania ograniczają dwie przesłanki negatywne wskazane w art. 146 § 1 i § 2 K.p.a.

41 Po pierwsze uchylenie decyzji ostatecznej z przyczyn określonych w art. 145 § 1 pkt 1 i 2 K.p.a. nie może nastąpić, jeżeli od dnia doręczenia lub ogłoszenia decyzji upłynęło dziesięć lat, zaś z przyczyn określonych w art. 145 § 1 pkt 3-8 oraz w art. 145a-145b K.p.a., jeżeli od dnia doręczenia lub ogłoszenia decyzji upłynęło pięć lat (art. 146 § 1 K.p.a. ).

42 Po drugie nie uchyla się decyzji ostatecznej, jeżeli w wyniku wznowienia postępowania mogłaby zapaść wyłącznie decyzja odpowiadająca w swej istocie decyzji dotychczasowej (art. 146 § 2 K.p.a.).

43 We wskazanych powyżej przypadkach (art. 146 § 1 i § 2 K.p.a.) organ administracji publicznej ogranicza się do stwierdzenia wydania zaskarżonej decyzji z naruszeniem prawa oraz wskazania okoliczności, z powodu których nie uchylił decyzji ostatecznej, która dotknięta jest wadą kwalifikowaną (art. 151 § 2 K.p.a.).

44 Zaskarżona decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w zakresie treści wydanego rozstrzygnięcia, powołanych podstaw prawnych oraz treści uzasadnienia decyzji nie odpowiada warunkom opisanej powyżej regulacji prawnej w stopniu, który może mieć wpływ na prawa podmiotów uczestniczących we wznowionym postępowaniu administracyjnym.

45 Analiza akt administracyjnych ujawnia, że decyzja nr [...] o ustaleniu warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie bezdotykowej myjni samochodowej została wydana w dniu [...] sierpnia 2015 roku. Burmistrz doręczył decyzję wnioskodawcy ([...] sierpnia 2015 roku, piątek) oraz P. S. G. Sp. z o.o. ([...] sierpnia 2015 roku, poniedziałek). Żaden ze wskazanych podmiotów nie skorzystał z prawa do złożenia odwołania. Przyjąć zatem należy, że decyzja o ustaleniu warunków zabudowy stała się ostateczna z dniem [...] sierpnia 2015 roku.

46 Jako podstawę wznowienia postępowania wnioskodawcy wskazali przepis art. 145 § 1 pkt 4 K.p.a. (strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu). Z kolei w treści postanowienia Burmistrza M. G. podstawa wznowienia obejmuje przepisy art. 145 § 1 pkt 4 i 5 K.p.a. (strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu oraz wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nieznane organowi, który wydał decyzję).

47 Uchylenie decyzji z przyczyn określonych w art. 145 § 1 pkt 3-8 oraz w art. 145a i art. 145b nie może nastąpić, jeżeli od dnia doręczenia lub ogłoszenia decyzji upłynęło pięć lat.

48 Dla rozpoczęcia biegu terminu, o którym mowa w art. 146 § 1 K.p.a., wystarczające jest skuteczne doręczenie decyzji co najmniej jednej ze stron postępowania, przy czym w przypadku większej liczby stron postępowania termin ten należy liczyć od daty ostatniego doręczenia (wyrok NSA z 18.11.2020 r., II OSK 1358/18, Legalis nr 2507428).

49 Terminy określone w latach kończą się z upływem tego dnia w ostatnim roku, który odpowiada początkowemu dniowi terminu, a gdyby takiego dnia w ostatnim roku nie było - w dniu poprzedzającym bezpośrednio ten dzień (art. 58 § 3a K.p.a.). Jeżeli początkiem terminu określonego w dniach jest pewne zdarzenie, przy obliczaniu tego terminu nie uwzględnia się dnia, w którym zdarzenie nastąpiło (art. 57 § 1 K.p.a.)

50 Pięcioletni termin dopuszczający możliwość wydania rozstrzygnięcia o uchyleniu ostatecznej decyzji Burmistrza M. G. z dnia [...] sierpnia 2015 roku (nr [...]) upłynął z dniem [...] sierpnia 2020 roku. Samorządowe Kolegium Odwoławcze wydało zaskarżoną decyzję w dniu [...] lutego 2021 roku.

51 Upływ terminu przedawnienia Samorządowe Kolegium Odwoławcze powinno bezwarunkowo uwzględnić, gdyż powodowało to istotną zmianę w zakresie treści kompetencji orzeczniczej (treść rozstrzygnięcia), a przez to także i obowiązków orzeczniczych/procesowych (rozpoznanie sprawy, uzasadnienie decyzji) organu administracji publicznej we wznowionym postępowaniu.

52 Bezpośrednim skutkiem upływu pięcioletniego terminu z art. 146 § 1 K.p.a. był bezwzględny zakaz merytorycznego orzekania w sprawie, co oznacza też zakaz dokonywania ustaleń materialnoprawnych wadliwości decyzji objętej wnioskiem o wznowienie postępowania administracyjnego (wyrok NSA z 20.11.2019 r., II OSK 2767/18, LEX nr 3065745). Taka zamian wyklucza pełne badanie "istoty sprawy", które ma miejsce wówczas, gdy organ wydaje nową decyzję rozstrzygającą o istocie sprawy (art. 151 § 1 pkt 2 K.p.a.), albo gdy na podstawie art. 151 § 2 w zw. z art. 146 § 2 K.p.a. odmawia uchylenia zaskarżonej decyzji z tego powodu, że w jego ocenie, w wyniku postępowania mogłaby zapaść wyłącznie decyzja odpowiadająca w swej istocie decyzji dotychczasowej (wyrok NSA z 14.03.2017 r., II OSK 1783/15, LEX nr 2301631).

53 Sąd zauważa przy tym, że do skutecznego zainicjowania cywilnego postępowania sądowego w oparciu o art. 417 i nast. Kodeksu cywilnego, wystarczające jest wydanie decyzji o której mowa w art. 151 § 2 K.p.a. w zw. z art. 146 § 1 K.p.a. Decyzja ta stwierdza bezprawność działania władzy publicznej. Ustalenia zaś czynione przez sąd powszechny w sprawie o wskazanym charakterze, a odnoszące się do szkody i związku przyczynowego między szkodą a bezprawnością - są autonomiczne dla postępowania cywilnego, a przy tym różne (niezależne) od zakresu sprawy rozpoznawanej przez organ administracji w oparciu o art. 146 § 1 K.p.a. (wyrok NSA z 20.11.2019 r., II OSK 2767/18, LEX nr 3065745).

54 W pkt 2 zaskarżonej decyzji Samorządowe Kolegium Odwoławcze powiązało rozstrzygnięcie o treści "odmawia uchylenia decyzji Burmistrza M. G. z dnia [...] sierpnia 2015 roku (nr [...])" z przesłanką "w wyniku wznowienia postępowania mogłaby zapaść wyłącznie decyzja odpowiadająca w swej istocie decyzji dotychczasowej". Tymczasem w sytuacji, o której mowa w art. 146 § 2 K.p.a. ustawodawca nakazuje "stwierdzać wydanie zaskarżonej decyzji z naruszeniem prawa", a tego nie da się pogodzić z "odmową uchylenia decyzji dotychczasowej" zastrzeżoną dla braku kwalifikowanych wad decyzji/postępowania oraz braku możliwości przejścia do merytorycznego rozpoznania sprawy administracyjnej we wznowionym postępowaniu.

55 W ocenie Sądu pomiędzy rozstrzygnięciem o treści "stwierdza wydanie decyzji z naruszeniem prawa" (pkt 1 decyzji) oraz rozstrzygnięciem o treści "odmawia uchylenia decyzji" (pkt 2 decyzji) istnieje istotna sprzeczność, gdyż wskazane rozstrzygnięcia wzajemnie się wykluczają.

56 Rozstrzygnięcie o odmowie uchylenia decyzji art. 151 § 1 pkt 1 K.p.a. wydaje się, gdy po przeprowadzeniu postępowania, co do przyczyn wznowienia organ stwierdza, że postępowanie, w którym wydano zaskarżoną decyzję ostateczną, nie było dotknięte żadną z kwalifikowanych wad prawnych wskazanych w art. 145 § 1, art. 145a lub 145b K.p.a.

57 Z kolei stwierdzenie wydania decyzji z naruszeniem prawa (art. 151 § 2 K.p.a.) zastrzeżone jest dla sytuacji, gdy:

58 - decyzja ostateczna dotknięta jest wadą kwalifikowaną, która nie miała wpływu na treść rozstrzygnięcia (art. 146 § 2 K.p.a.),

59 lub

60 - decyzja ostateczna dotkniętą jest wadą kwalifikowaną, która miała wpływ na materialnoprawną prawidłowość rozstrzygnięcia, ale jej usuniecie z obrotu prawnego, jest niemożliwe wskutek przedawnienia kompetencji do uchylenia (art. 146 § 1 K.p.a.).

61 Brak uwzględnienia upływu pięcioletniego terminu przedawnienia oraz wskazane powyżej wadliwości treści rozstrzygnięcia uzasadniają powtórzenie postępowania przed organem odwoławczym.

62 Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organ uwzględni powołaną powyżej ocenę prawną i na etapie rozstrzygania oraz uzasadniania decyzji uwzględni zmianę kompetencji orzeczniczych wynikającą z upływu terminu przedawnienia do rozstrzygania o istocie sprawy administracyjnej w postępowaniu wznowionym.

63 Z powyższych względów, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c ustawy z dnia ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł o uchyleniu zaskarżonej decyzji (pkt 1 wyroku).

64 O należnych skarżącemu kosztach postępowania Sąd orzekł w pkt 2 wyroku na podstawie art. 200 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Na zasądzoną kwotę składa się opłata uiszczona tytułem wpisu od skargi ([...] zł).