Pelnora PrawoOtwórz aplikację

Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 8 lipca 2021 r., IV SA/Po 230/21

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Sygnatura
IV SA/Po 230/21
Data
Forma
Wyrok
Hasła
Oświata
Źródło
JuDDGES/pl-nsa (orzeczenia NSA i WSA z CBOSA), dokument u źródła
Otwórz w aplikacji

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maciej Busz (spr.) Sędzia WSA Józef Maleszewski Asesor sądowy WSA Sebastian Michalski po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 08 lipca 2021 r. sprawy ze skargi P. H.-U. "P." Sp. z o.o. z siedzibą w N. O. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] grudnia 2020 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania dofinansowania kosztów kształcenia młodocianego pracownika 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Burmistrza K. z dnia [...] października 2020 r. nr [...], 2. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz skarżącej kwotę [...]zł ([...] złotych ) tytułem zwrotu kosztów postepowania.

Uzasadnienie

2 Burmistrz K. decyzją z [...].10.2020 r., nr [...] w sprawie dofinansowania kosztów kształcenia wydaną na podstawie art. 122 ust. 6, w związku z art. 122 ust. 1-2 ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. Prawo oświatowe (Dz. U. z 2020 r. poz. 910, dalej u.p.o.), art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2020 r. poz. 256, ze zm., dalej k.p.a.), art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 22 marca 1989 r. o rzemiośle (Dz. U. 2018 r. poz. 1267, ze zm.), § 11 ust. 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 28 maja 1996 r. w sprawie przygotowania zawodowego młodocianych i ich wynagradzania (Dz. U. 2018 r. poz. 2010, ze zmianami), §10 ust. 4 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 24 sierpnia 2017 r. w sprawie praktycznej nauki zawodu (Dz. U. z 2017 r. poz. 1644), art. 37 ustawy z dnia 30 kwietnia 2004 r. o postępowaniu w sprawach dotyczących pomocy publicznej (Dz. U. z 2020 r. poz. 708), art. 3 rozporządzenia Komisji (UE) Nr 1407/2013 z dnia 18 grudnia 2013 r. w sprawie stosowania art. 107 i 108 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej do pomocy de minimis (Dz. Urz. UE L 352), odmówił przyznania firmie: PRZEDSIĘBIORSTWO H. - U. "P." Sp. z o.o., N. [...] [...]. dofinansowania kosztów kształcenia młodocianego pracownika W. P..

3 W uzasadnieniu decyzji wyjaśniono, że PRZEDSIĘBIORSTWO H. - U. "P." Sp. z o.o. w N. (dalej skarżąca) złożyło w dniu [...] września 2020 roku wniosek o dofinansowanie kosztów kształcenia młodocianego pracownika W. P. - realizującego w związku z tym obowiązkowe dokształcanie teoretyczne w Branżowej Szkole I stopnia w K. w zawodzie kucharz. Aby uzyskać dofinansowanie kosztów kształcenia, pracodawca winien spełnić warunki uregulowane w art. 122 u.p.o. Osoba ucząca młodocianego pracownika musi posiadać kwalifikacje wymagane do prowadzenia przygotowania zawodowego, a młodociany pracownik powinien ukończyć naukę zawodu i zdać odpowiedni egzamin, zgodnie z ww. uregulowaniem prawnym.

4 Od [...] września 2019 roku, zgodnie z art. 122 u.p.o. dofinansowanie przysługuje pracodawcy, jeżeli:

5 1) pracodawca lub osoba prowadząca zakład w imieniu pracodawcy albo osoba zatrudniona u pracodawcy posiada kwalifikacje wymagane do prowadzenia przygotowania zawodowego młodocianych określone w przepisach w sprawie przygotowania zawodowego młodocianych i ich wynagradzania;

6 2) młodociany pracownik ukończył naukę zawodu i zdał:

7 a) w przypadku młodocianego zatrudnionego w celu przygotowania zawodowego u pracodawcy będącego rzemieślnikiem - egzamin czeladniczy zgodnie z przepisam: wydanymi na podstawie art. 3 ust. 4 ustawy z dnia 22 marca 1989 r. o rzemiośle (Dz. U. z 2018 r. poz. 1267 i 2245 oraz z 2019 r. poz. 1495),

8 b) w przypadku młodocianego zatrudnionego w celu przygotowania zawodowego u pracodawcy niebędącego rzemieślnikiem - egzamin zawodowy.

9 Ponadto dofinansowanie przyznawane jest po spełnieniu wszystkich wymogów zawartych w art. 122 ust. 1-2, 7 i 11 u.p.o.

10 Na podstawie przeprowadzonej analizy złożonego przez pracodawcę wniosku o dofinansowanie kosztów kształcenia młodocianego pracownika wraz z załączonymi kopiami dokumentów stwierdzono, że pracodawca złożył wniosek o dofinansowanie w ustawowym terminie, od dnia zdania egzaminu przez młodocianego pracownika, który w tym przypadku liczy się od dnia [...] września 2020 r. Pracownik zamieszkuje na terenie gminy K.. Pracodawca dołączył również umowę z młodocianym pracownikiem, zawartą na okres od dnia [...].09.2017 r. do [...].08.2020 r., tj. na czas [...] miesięcy. Zgodnie z ust. 11 cyt. ustawy, pracodawca spełnił również przesłanki w rozumieniu przepisów o postępowaniu w sprawach pomocy publicznej, tj. zostały złożone odpowiednie dokumenty, z których wynika, że dofinansowanie udzielane podmiotowi prowadzącemu działalność gospodarczą stanowi pomoc de minimis.

11 Zgodnie z art. 122 ust. 1 pkt 1) u.p.o. i §2 ust. 1 pkt 3) rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie przygotowania zawodowego młodocianych i ich wynagradzania, przygotowanie zawodowe młodocianych może prowadzić również osoba zatrudniona u pracodawcy, posiadająca kwalifikacje wymagane od instruktorów praktycznej nauki zawodu. Naukę zawodu u pracodawcy prowadził A. Z. S., posiadający kwalifikacje zawodowe mistrza nr [...] oraz przygotowanie pedagogiczne nr [...]. Zgodnie z §10 ust. 4 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej w sprawie praktycznej nauki zawodu są to odpowiednie uprawnienia do praktycznej nauki zawodu.

12 Pracodawca przedłożył zaświadczenie Nr [...] z dnia [...] września 2020 r. wydane przez K. Izbę Rzemieślniczą potwierdzające, że młodociany pracownik W. P. zdał egzamin w dniu [...] września 2020 r.

13 W świetle art. 122 ust. 1 pkt 2) u.p.o. w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 września 2019 roku, warunkiem otrzymania dofinansowania kosztów kształcenia młodocianego pracownika, który nie jest rzemieślnikiem, jest zdanie przez pracownika egzaminu zawodowego.

14 Skarżąca jest spółką wpisaną do rejestru przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego i nie może być uznana za rzemieślnika w rozumieniu ustawy o rzemiośle. W konsekwencji młodociany pracownik powinien zdać egzamin zawodowy, a nie egzamin czeladniczy. W związku z powyższym pracodawcy nie należy się dofinansowanie kosztów kształcenia młodocianego pracownika, bowiem nie zdał on egzaminu zawodowego.

15 Burmistrz K. wziął również pod uwagę orzecznictwo sądów administracyjnych, które rozstrzygając sprawy z zakresu dofinansowania kosztów kształcenia młodocianych pracowników w myśl art. 2 Konstytucji RP stosowały wykładnię rozszerzającą, kierując się zasadą sprawiedliwości społecznej oraz stosując normę względniejszą w sytuacji, gdy zmiany przepisów były mniej korzystne dla podmiotu, przy jednoczesnym braku przepisów przejściowych. Orzecznictwo to ukształtowało się w sytuacjach, gdy wnioski o dofinansowanie kosztów kształcenia młodocianych pracowników składane były w II połowie 2019 roku, zatem krótko po wejściu nowych przepisów. Obecnie stan taki nie występuje.

16 W przedmiotowej sprawie, pracodawca złożył wniosek w miesiącu wrześniu 2020 roku, w którym młodociany pracownik zdał również egzamin, a więc po roku od wydania nowych uregulowań prawnych. Zatem w świetle przepisów, obowiązujących już od [...] września 2019 r., pracodawca miał obowiązek skierować młodocianego pracownika na odpowiedni egzamin.

17 Odwołanie od powyższej decyzji w ustawowym terminie wniosło Przedsiębiorstwo H.-U. "P." Sp. z o. o., zaskarżając ją w całości (doręczoną odwołującemu dnia [...].10.2020 r.)

18 Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z [...].12.2020 r. nr [...] utrzymało zaskarżoną decyzje w mocy.

19 W uzasadnieniu swej decyzji organ odwoławczy wyjaśnił, że skarżąca Spółka wnioskiem z dnia [...] września 2020r. wystąpiła o dofinansowanie kosztów kształcenia młodocianego pracownika W. P., dołączając do wniosku wymagane dokumenty. Kryteria warunkujące przyznanie pracodawcy dofinansowania kosztów kształcenia młodocianych pracowników określone zostały w ustawie z dnia 14 grudnia 2016r. Prawo oświatowe (t. j. Dz.U. z 2020, poz. 910 ze zm.).

20 Zgodnie z art. 122 u.p.o. - w brzmieniu obowiązującym od 1 września 2019 - pracodawcom, którzy zawarli z młodocianymi pracownikami umowę o pracę w celu przygotowania zawodowego, przysługuje dofinansowanie kosztów kształcenia od gminy właściwej, ze względu na miejsce zamieszkania młodocianego pracownika, jeżeli:

21 1) pracodawca lub osoba prowadząca zakład w imieniu pracodawcy albo osoba zatrudniona u pracodawcy posiada kwalifikacje wymagane do prowadzenia przygotowania zawodowego młodocianych określone w przepisach w sprawie przygotowania zawodowego młodocianych i ich wynagradzania;

22 2) młodociany pracownik ukończył naukę zawodu i zdał:

23 a) w przypadku młodocianego zatrudnionego w celu przygotowania zawodowego u pracodawcy będącego rzemieślnikiem - egzamin czeladniczy zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie art. 3 ust. 4 ustawy z dnia 22 marca 1989 r. o rzemiośle (Dz. U. z 2018 r. poz. 1267 ze zm.),

24 b) w przypadku młodocianego zatrudnionego w celu przygotowania zawodowego u pracodawcy niebędącego rzemieślnikiem - egzamin zawodowy;

25 3) młodociany pracownik ukończył przyuczenie do wykonywania określonej pracy i zdał egzamin, zgodnie z przepisami, o których mowa w pkt 1.

26 Skarżąca jest spółką prawa handlowego wpisaną do Krajowego Rejestru Sadowego i nie jest rzemieślnikiem w rozumieniu ustawy o rzemiośle.

27 Powyższe przepisy ustawy Prawo oświatowe przesądzają zatem, iż w sytuacji, gdy pracodawca nie jest rzemieślnikiem wówczas kształci młodocianego pracownika, który zdaje egzamin zawodowy przed Okręgową Komisją Egzaminacyjną. Tymczasem młodociany pracownik W. P., jak wynika z załączonych dokumentów, zdał egzamin czeladniczy przed K. Izbą Rzemieślniczą i uzyskał świadectwo czeladnicze. Brak jest zatem podstaw do przyznania wnioskowanego dofinansowania.

28 Ustosunkowując się do zarzutów podniesionych w odwołaniu podnieść należy, iż brzmienie art. 122 ust. 1 ustawy Prawo oświatowe uległo zmianie z dniem 1 września 2019 r., w momencie wejścia w życie ustawy z dnia 22 listopada 2018 r. o zmianie ustawy - Prawo oświatowe, ustawy o systemie oświaty oraz niektórych innych ustaw (tekst. jedn. Dz. U. z 2018 r., poz. 2245), gdzie nie zawarto przepisów przejściowych.

29 Brak przepisów intertemporalnych, oznacza, że wolą ustawodawcy było zastosowanie wprowadzanych zmian do stosunków prawnych trwających w dacie wejścia w życie ustawy.

30 Wskazano, iż w ocenie Kolegium cytowany art. 122 u.p.o. jest jasny na tyle, że nie wymaga żadnej wykładni, zgodnie z obowiązującą w systemie prawa zasadą: clara non sunt interpretanda. Analizowany przepis jest sformułowany w sposób niebudzący wątpliwości i co istotne - jako norma bezwzględnie obowiązująca - nie pozostawia organom administracji orzekającym w tego rodzaju sprawach żadnego luzu decyzyjnego.

31 Skargę na powyższą decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z [...].12.2020 r., nr [...] wniosło Przedsiębiorstwo H.-U. "P." Sp. z o.o. zaskarżając ją w całości. Zaskarżonej decyzji zarzucono mające istotny wpływ na wynik niniejszego postępowania, naruszenie przepisów prawa procesowego oraz materialnego, w tym:

32 1) art. 122 u.p.o. (Dz.U. z 2017 r. poz. 59, t.j. Dz.U. z 2020 r. poz. 910), rozdział 3b ustawy o systemie oświaty (Dz.U. 1991 Nr 95, poz. 425, t.j. Dz.U. z 2020 r. poz. 1327) i art. § 5 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej zmieniające rozporządzenie w sprawie egzaminu czeladniczego, egzaminu mistrzowskiego oraz egzaminu sprawdzającego, przeprowadzanych przez komisje egzaminacyjne izb rzemieślniczych (Dz.U. z 2019 r. poz. 2468) poprzez ich nieuzasadnione zastosowanie w brzmieniu z dnia wydania decyzji z [...].10.2020 r., nr [...] w sprawie dofinansowania kosztów kształcenia, podczas gdy w ocenie skarżącej organ winien zastosować ww. przepisy w ich brzemieniu przed 01.09.2019 r., tj. sprzed zmian wprowadzonych ustawą o zmianie ustawy - Prawo oświatowe, ustawy o systemie oświaty oraz niektórych innych ustaw z 22.11.2018 r. (Dz.U. z 2018 r. poz. 2245 z późn. zm.),

33 2) art. 101a ust. 1 i 3 ustawy z 22.111.2018 r. o zmianie ustawy - Prawo oświatowe, ustawy o systemie oświaty oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2018 poz. 2245) poprzez jego niezastosowanie przez organ II instancji oraz przyjęcie, że przepisy wprowadzone przedmiotową nowelizacją mają zastosowanie w przypadku osób, które rozpoczęły naukę po 01.09.2019 r.

34 3) naruszenie art. 10 § 1 k.p.a. poprzez niezapewnienie stronie przez organ II instancji czynnego udziału w sprawie poprzez brak umożliwienia jej przed wydaniem zaskarżonej decyzji wypowiedzenia się do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań. Naruszenie to stanowi podstawę do stwierdzenia nieważności przedmiotowej decyzji na podstawie art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. w zw. z art. 157 § 2 k.p.a.

35 4) art. 7a k.p.a. poprzez jego nieuzasadnione niezastosowanie i nieuwzględnienie na korzyść skarżącej wątpliwości interpretacyjnych, co do tego czy w przedmiotowym przypadku powinny mieć zastosowanie przepisy wymienione w pkt 1 petitum w brzmieniu aktualnym na dzień wydania decyzji, czy w brzmieniu sprzed 01.09.2019 r.,

36 5) art. 8 k.p.a. poprzez nieprzeprowadzenie postępowania w sposób budzący zaufanie do władzy publicznej.

37 Z uwagi na powyższe naruszenia, w oparciu o art. 145 § 1 pkt. 1 lit. c p.p.s.a., wniesiono :

38 1) o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości oraz przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania organowi II instancji,

39 ewentualnie:

40 2) o uchylenie decyzji organów obu instancji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania organowi I instancji,

41 3) o zasądzenie na rzecz skarżącej kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, wg norm przepisanych (w przypadku ustanowienia pełnomocnika).

42 Samorządowe Kolegium Odwoławcze w odpowiedzi na skargę wniosło o jej oddalenie podtrzymując swą dotychczasową argumentację.

43 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje.

44 Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone między innymi art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r., poz. 2107) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej P.p.s.a.), sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Jednocześnie zgodnie z art. 134 § 1 P.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Sąd obowiązany jest zatem dokonać oceny zgodności z prawem zaskarżonej decyzji także wtedy, gdy dany zarzut nie został podniesiony w skardze.

45 Niniejsza sprawa została rozpoznana przez Sąd na posiedzeniu niejawnym, zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału IV z 21 grudnia 2020 r., wydanym na podstawie art. 15zzs4 ust. 3 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. z 2020 r., poz. 374 ze zm.), zmienionej ustawą z dnia 14 maja 2020 r. o zmianie niektórych ustaw w zakresie działań osłonowych w związku z rozprzestrzenianiem się wirusa SARS-CoV-2 (Dz. U. z 2020 r., poz. 875).

46 Przedmiotem kontroli sądowej w niniejszej sprawie jest odmowa przyznania dofinansowania kosztów kształcenia młodocianego pracownika.

47 Podstawę prawna rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie stanowiły przepisy ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. Prawo oświatowe (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r., poz. 1148 ze zm. – dalej również jako: Prawo oświatowe).

48 Poza sporem w okolicznościach badanej sprawy pozostaje, że od 1 września 2019 r. art. 122 ust. 1 Prawa oświatowego stanowi, że pracodawcom, którzy zawarli z młodocianymi pracownikami umowę o pracę w celu przygotowania zawodowego, przysługuje dofinansowanie kosztów kształcenia, jeżeli:

49 1) pracodawca lub osoba prowadząca zakład w imieniu pracodawcy albo osoba zatrudniona u pracodawcy posiada kwalifikacje wymagane do prowadzenia przygotowania zawodowego młodocianych określone w przepisach w sprawie przygotowania zawodowego młodocianych i ich wynagradzania;

50 2) młodociany pracownik ukończył naukę zawodu i zdał :

51 a) w przypadku młodocianego zatrudnionego w celu przygotowania zawodowego u pracodawcy będącego rzemieślnikiem - egzamin czeladniczy zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie art. 3 ust. 4 ustawy z dnia 22 marca 1989 r. o rzemiośle (Dz. U. z 2018 r. poz. 1267 i 2245 oraz z 2019 r. poz. 1495),

52 b) w przypadku młodocianego zatrudnionego w celu przygotowania zawodowego u pracodawcy niebędącego rzemieślnikiem - egzamin zawodowy.

53 Kwestią bezsporną pozostaje, że jak wynika ze znajdującej się w aktach sprawy dokumentacji, A. S. jest zatrudniony w PHU P. Sp. z o.o. jako kucharz i posiada tytuł mistrza w zawodzie kucharz. Ponadto ukończył on kurs w zakresie instruktora praktycznej nauki zawodu. Nie jest też sporne, że umowę o pracę w celu przygotowania zawodowego pracownika młodocianego W. P. zawarto [...] sierpnia 2017 r. W umowie tej zastrzeżono, że przygotowanie zawodowe odbędzie się pod nadzorem A. S., posiadającego kwalifikacje zawodowe oraz przygotowanie pedagogiczne. W umowie też zastrzeżono, że "nauka zawodu kończy się egzaminem czeladniczym składanym przed komisją izby rzemieślniczej". Badając zasadność złożonej skargi należy podkreślić, że rację mają organy orzekające w sprawie co do tego, że brzmienie art. 122 ust. 1 ustawy Prawo oświatowe uległo zmianie z dniem 01 września 2019 r., w momencie wejścia w życie ustawy z dnia 22 listopada 2018 r. o zmianie ustawy - Prawo oświatowe, ustawy o systemie oświaty oraz niektórych innych ustaw (tekst. jedn. Dz. U. z 2018 r., poz. 2245), gdzie nie zawarto przepisów przejściowych. Zaakcentować jednak trzeba, że w tej sytuacji należy zawsze mieć na względzie fakt, że w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego przyjmuje się, że w sytuacji zmiany przepisów na mniej korzystne dla podmiotu, przy jednoczesnym braku przepisów przejściowych, uwzględniając normę art. 2 Konstytucji RP należy stosować normę względniejszą (por. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z 19 lutego 2014 r. sygn. akt II GSK 1691/12 i z 16 października 2012 r. sygn. akt I FSK 1996/11, CBOSA).

54 Podkreślenia wymaga również, że sądy administracyjne kontrolują legalność działalności administracji publicznej, przy czym, co trzeba zaznaczyć, czynią to w ramach sprawowanego - wymiaru sprawiedliwości - (art. 1 § 1 i 2 ustawy Prawo o ustroju sądów administracyjnych). Sprawując wymiar sprawiedliwości i rozstrzygając sporne zagadnienia sądy uprawnione są do wyważenia racji stron procesu w ramach wykładni i stosowania relewantnych norm prawnych. Nie do pogodzenia - z istotą wymiaru sprawiedliwości - w ocenie Sądu sprawę niniejszą rozpoznającego, byłoby przyjęcie interpretacji znajdujących zastosowanie w sprawie przepisów, w sposób, który prowadziłby do sytuacji w której pracodawca zawarł umowę o pracę w celu przygotowania zawodowego przed 01 września 2019 r., poniósł koszty kształcenia młodocianego pracownika, który zdał egzamin określony w umowie, a następnie - z uwagi na brak przepisów intertemporalnych - zostałby pozbawiony dofinansowania kosztów kształcenia młodocianego pracownika. Dlatego też Sąd za zasadne uznał podniesione w skardze zarzuty dotyczące naruszenia przepisów prawa materialnego przez organy obu instancji.

55 Ponadto podkreślić trzeba, że na podstawie art. 122 ust. 1 pkt 1 Prawa oświatowego pracodawcom, którzy zawarli z młodocianymi pracownikami umowę o pracę w celu przygotowania zawodowego, przysługuje dofinansowanie kosztów kształcenia, jeżeli pracodawca lub osoba prowadząca zakład w imieniu pracodawcy albo osoba zatrudniona u pracodawcy posiada kwalifikacje wymagane do prowadzenia przygotowania zawodowego młodocianych określone w przepisach w sprawie przygotowania zawodowego młodocianych i ich wynagradzania. W badanej sprawie nie budzi jednak żadnych wątpliwości fakt, że A. S. jest zatrudniony w PHU P. i prowadził przygotowanie zawodowe W. P.. W niniejszej sprawie bezsporne również pozostaje, że A. S. posiada kwalifikacje wymagane do prowadzenia przygotowania zawodowego młodocianych określone w przepisach w sprawie przygotowania zawodowego młodocianych i ich wynagradzania.

56 Nie budzi również wątpliwości, że na podstawie art. 122 ust. 1 pkt 2 lit. a Prawa oświatowego pracodawcom, którzy zawarli z młodocianymi pracownikami umowę o pracę w celu przygotowania zawodowego, przysługuje dofinansowanie kosztów kształcenia, jeżeli młodociany pracownik ukończył naukę zawodu i zdał "w przypadku młodocianego zatrudnionego w celu przygotowania zawodowego u pracodawcy będącego rzemieślnikiem - egzamin czeladniczy zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie art. 3 ust. 4 ustawy z dnia 22 marca 1989 r. o rzemiośle (Dz. U. z 2018 r. poz. 1267 i 2245 oraz z 2019 r. poz. 1495)". Dokonując wykładni tego ostatniego przepisu, w ocenie Sądu, wziąć należało pod uwagę nie tylko jego literalne brzmienie, jak w istocie uczyniły to organy, ale należało również posłużyć się dyrektywami wykładni celowościowej i systemowej. Skoro zatem ustawodawca w art. 122 ust. 1 pkt 1 Prawa oświatowego dopuszcza przyznanie dofinansowania kosztów kształcenia młodocianego pracownika pracodawcy, który sam nie posiada kwalifikacji wymaganych do prowadzenia przygotowania zawodowego młodocianych - pod warunkiem - że kwalifikacje takie posiada osoba przez niego zatrudniona, to nie sposób przyjąć, że w art. 122 ust. 1 pkt 2 lit.a Prawa oświatowego mowa wyłącznie o rzemieślniku w rozumieniu ustawy o rzemiośle. Należy z resztą zauważyć, że sam ustawodawca nie odsyła wprost do ustawy z dnia 22 marca 1989 r. o rzemiośle (Dz.U. z 2018, poz. 1267), a jedynie do rozporządzenia określającego warunki powoływania komisji egzaminacyjnych izb rzemieślniczych wydanego na podstawie zawartej w art. 3 ust. 4 tej ustawy delegacji ustawowej. Wnioski dotyczące wykładni art. 122 ust. 1 pkt 2 lit. a Prawa oświatowego pośrednio potwierdzają przepisy rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 28 maja 1996 r. w sprawie przygotowania zawodowego młodocianych i ich wynagradzania (Dz.U. z 2018, poz. 2010 – dalej jako: Rozporządzenie z 1996 r.), gdzie wskazano, że wymóg posiadania kwalifikacji wymaganych od instruktorów praktycznej nauki zawodu nie dotyczy pracodawców, w imieniu których przygotowanie zawodowe młodocianych prowadzą uprawnieni do tego pracownicy 9 § 2 ust. 1 i 2 w zw. z § 3c rozporządzenia z 1996 r.). Zważywszy przy tym na cel regulacji tych przepisów, które mają w założeniu zachęcić pracodawców do kształcenia zawodowego młodocianych poprzez dofinansowanie kosztów takiego kształcenia przyjąć należało, że dofinansowanie kosztów kształcenia przysługuje na podstawie art. 122 ust. 1 pkt 2 lit. a Prawa oświatowego nie tylko pracodawcom będącym rzemieślnikami w rozumieniu ustawy o rzemiośle, ale również pracodawcom w imieniu których zakład prowadzi albo u których zatrudniona jest osoba, która jest rzemieślnikiem. Interpretacja przepisów Prawa oświatowego musi następować z uwzględnieniem wytycznych, które zawarte zostały w preambule tej ustawy, a która wskazuje, że oświata w Rzeczypospolitej Polskiej stanowi wspólne dobro całego społeczeństwa; kieruje się zasadami zawartymi w Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, a także wskazaniami zawartymi w Powszechnej Deklaracji Praw Człowieka, Międzynarodowym Pakcie Praw Obywatelskich i Politycznych oraz Konwencji o Prawach Dziecka. Nauczanie i wychowanie - respektując chrześcijański system wartości - za podstawę przyjmuje uniwersalne zasady etyki. Kształcenie i wychowanie służy rozwijaniu u młodzieży poczucia odpowiedzialności, miłości Ojczyzny oraz poszanowania dla polskiego dziedzictwa kulturowego, przy jednoczesnym otwarciu się na wartości kultur Europy i świata. Szkoła winna zapewnić każdemu uczniowi warunki niezbędne do jego rozwoju, przygotować go do wypełniania obowiązków rodzinnych i obywatelskich w oparciu o zasady solidarności, demokracji, tolerancji, sprawiedliwości i wolności.

57 Powyższe stanowisko Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu prezentował już wielokrotnie, choćby w wyrokach wydanych w sprawach o sygn. IV SA/Po 316/20,IV SA/Po 1489/20, IV SA/Po 1490/20, IV SA/Po 1491/20 i innych).

58 Mając zatem na uwadze powyższe Sąd stwierdził, że decyzje obu instancji zapadły z naruszeniem przepisu prawa materialnego art. 122 ust. 1 pkt 1 i 2 lit. a Prawa oświatowego, mającym wpływ na wynik sprawy. Uzasadniało to ich uchylenie na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) oraz art. 135 p.p.s.a. o czym Sąd orzekł w pkt. 1 sentencji wyroku.

59 O kosztach postępowania (pkt 2 sentencji wyroku) Sąd orzekł na podstawie art. 200 p.p.s.a. Na zasądzoną kwotę złożyły się koszty: wpisu sądowego od skargi ([...] zł).

60 Przy ponownym rozpoznaniu sprawy rzeczą organu będzie rozpoznanie wniosku skarżącej z uwzględnieniem oceny prawnej zawartej w niniejszym wyroku.

Powołane przepisy

Cytowane w

Cytowane w 13 orzeczeniach.

  1. Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 23 lutego 2023 r., III SA/Gd 450/22
  2. Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 3 listopada 2022 r., III SA/Gd 439/22
  3. Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 października 2022 r., II SA/Wa 690/22
  4. Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 30 czerwca 2022 r., III SA/Kr 252/22
  5. Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 30 czerwca 2022 r., II SA/Ol 275/22
  6. Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 30 czerwca 2022 r., III SA/Kr 253/22
  7. Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 30 czerwca 2022 r., III SA/Gd 757/21
  8. Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 28 czerwca 2022 r., II SA/Ol 276/22
  9. Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 21 czerwca 2022 r., II SA/Ol 274/22
  10. Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 21 czerwca 2022 r., II SA/Ol 277/22
  11. Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 29 marca 2022 r., II SA/Bd 1362/21
  12. Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 3 marca 2022 r., III SA/Gd 334/21
  13. Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 3 marca 2022 r., III SA/Gd 333/21