Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 9 listopada 2017 r., II SA/Po 962/17

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 9 listopada 2017 r., II SA/Po 962/17

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Danuta Rzyminiak-Owczarczak po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 9 listopada 2017 r. sprawy ze skargi P. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] 2017r. Nr [...] w przedmiocie cofnięcia prawa jazdy postanawia odrzucić skargę. /-/ D. Rzyminiak-Owczarczak

Uzasadnienie

2 Pismem z dnia 23 sierpnia 2017 r. przesłanym bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, P. K. złożył skargę na wyżej opisaną decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w sprawie cofnięcia prawa jazdy.

3 Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu zważył, co następuje:

4 Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2017 r. poz 1369) – dalej w skrócie: "p.p.s.a." - skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Przepis art. 54 § 1 p.p.s.a. wskazuje, że skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Skargę wniesioną po upływie terminu Sąd odrzuca (art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). Z powołanych wyżej przepisów wynika, że strona skarżąca jest zobowiązana wnieść skargę za pośrednictwem organu, którego działanie jest jej przedmiotem, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia rozstrzygnięcia. Zauważyć jednak należy, iż zgodnie z art. 53 § 3 p.p.s.a termin, o którym mowa w art. 53 § 1 i 2 , uważa się za zachowany także wtedy, gdy przed jego upływem strona wniosła skargę wprost do sądu administracyjnego. W takim przypadku sąd ten niezwłocznie przesyła skargę odpowiednio do organu, który wydał zaskarżone rozstrzygniecie, wydał akt lub podjął inną czynność , będącą przedmiotem skargi.

5 Podkreślić trzeba także, iż określony w art. 53 § 1 p.p.s.a. termin jest terminem ustawowym, tj. nie może być skracany ani przedłużany przez sąd, prekluzyjnym w tym znaczeniu, że jego upływ sąd uwzględnia z urzędu i z tej przyczyny odrzuca wniesiona skargę, oraz terminem procesowym, a więc w razie jego uchybienia dopuszczalne jest jego przywrócenie na stosowny wniosek skarżącego (por. NSA w postanowieniu z dnia 25 września 2013 r. o sygn. akt II GSK 1765/13 - dostępne na: www.orzeczenia.nsa.gov.pl).

6 Jak wynika z akt sprawy zaskarżone rozstrzygniecie zostało doręczone na adres skarżącego w dniu 14 czerwca 2017 r. i odebrane przez dorosłego domownika – K. K.. Zatem trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi upłynął P. K. z dniem 14 lipca 2017 r. Tymczasem skarga został złożona dopiero w dniu 23 sierpnia 2017 r. (data stempla pocztowego). Skarżący nie wnosił o przywrócenie uchybionego terminu do wniesienia skargi, a zatem w tych okolicznościach sprawy Sąd zobligowany był odrzucić skargę, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 w zw. z art. 53 § 1 p.p.s.a, jako wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.

7 /-/ D. Rzyminiak-Owczarczak