Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 22 października 2015 r., II SA/Po 791/15

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 22 października 2015 r., II SA/Po 791/15

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu Wydział II w następującym składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Jolanta Szaniecka po rozpoznaniu w dniu 22 stycznia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. B. na decyzję Wojewody z dnia (...) Nr (...) w przedmiocie wymeldowania postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji /-/ J. Szaniecka

Uzasadnienie

2 We wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skardze na powołaną powyżej decyzję Wojewody utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta O. z dnia (...) czerwca 2015 r. w przedmiocie wymeldowania skarżącego z pobytu stałego z mieszkania nr (...) przy ul. (...) w O., zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

3 Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

4 Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Na zasadzie wynikającej z dyspozycji przepisu artykułu 61 § 3 powyższej ustawy, po przekazaniu skargi sądowi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności, w tym aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

5 Analiza art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wskazuje, że zasadnicze znaczenie dla wstrzymania wykonania decyzji ma jej charakter prawny. Przedmiotem wstrzymania mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania, przy czym przez wykonanie aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie przymusu państwowego (egzekucji) do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie.

6 Decyzja o wymeldowaniu nie powoduje, w ocenie Sądu, trudnych do odwrócenia skutków, nie można jej również zaliczyć do decyzji, które po ich wykonaniu mogłyby prowadzić do wyrządzenia stronie znacznej szkody. Celem decyzji o wymeldowaniu jest bowiem aktualizacja ewidencji ludności poprzez doprowadzenie do zgodności faktycznego miejsca pobytu osoby z miejscem rejestracji (zameldowania). W orzecznictwie panuje pogląd, akceptowany przez sąd orzekający w niniejszej sprawie, że decyzja o wymeldowaniu nie powoduje powstania ani utraty jakichkolwiek praw, a jej skutki nie mają charakteru nieodwracalnego (por. wyrok Trybunału Konstytucyjnego z 27 maja 2002 r., sygn. akt K 20/01, OTK-A 2002/3/34, postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 października 2013 r., sygn. akt II OZ 914/13; postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 listopada 2013 r. sygn. akt II OZ 976/13 - wskazane orzeczenia dostępne są w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem http://orzeczenia.nsa.gov.pl).

7 Równocześnie Sąd wyjaśnia, że podnoszone przez skarżącego zarzuty dotyczące wadliwości decyzji o wymeldowania będą przedmiotem merytorycznej oceny zasadności skargi, ale nie uzasadniają wstrzymania wykonania decyzji.

8 Wobec powyższego, stosownie do art. 61 § 3 i § 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia

9 /-/ J. Szaniecka