Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 6 listopada 2024 r., II SA/Po 529/24

wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 6 listopada 2024 r., II SA/Po 529/24

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Danuta Rzyminiak-Owczarczak Sędziowie Sędzia WSA Mirella Ławniczak (spr.) Asesor WSA Arkadiusz Skomra Protokolant: sekretarz sądowy Elżbieta Polody po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 listopada 2024 r. sprawy ze skargi K. C. na orzeczenie Komendanta Policji z dnia 4 czerwca 2024 r., nr [...] w przedmiocie kary nagany oddala skargę.

Uzasadnienie

2 II SA/Po 529/24

U Z A S A D N I E N I E

3 Decyzją dnia 4 czerwca 2024 roku o nr [...] Komendant Policji utrzymał w mocy orzeczenie nr [...]

4 Komendanta Powiatowego Policji K. o wymierzeniu kary nagany K. C..

5 W toku postępowania dyscyplinarnego ustalono następujący stan faktyczny.

6 W dniu 30 maja 2023 roku do Komendanta Powiatowego w K. wpłynął raport podkom. Ł. G. o nieuprawnionym dokonywaniu

7 sprawdzeń w dostępnych policyjnych i pozapolicyjnych bazach przez sierż. sztab. K. C. .

8 W dniu 1 czerwca 2023 roku Komendant Powiatowy Policji w K. wydał postanowienie o zleceniu przeprowadzenia czynności wyjaśniających w

9 tej sprawie A. D. p.o Naczelnika Wydziału Ogólnego Komendy Powiatowej Policji w K..

10 Do akt załączono raporty trybu kontroli i nadzoru dotyczące sprawdzeń dokonywanych przez sierż. szt. K. C. ,a dotyczących

11 D. P., I. P. i T. P. .Wynikało z nich ,że obwiniona w okresie od stycznia 2021 roku do 10

12 lutego 2023 roku w ramach realizowanych sprawdzeń w systemie KSIP dokonała sprawdzeń w/w osób. Ponadto w systemie RDO w dniu 18 marca

13 2021 roku w/w dokonała sprawdzeń w systemie PESEL T. P.. Sprawdzenia te w znacznej większości nie zostały opatrzone

14 znakiem sprawy pozwalającym na weryfikację okoliczności i powodów ich dokonania bądź znak sprawy nie pozwalał na identyfikację

15 czynności, co do której sprawdzenie było analizowane. Ponadto w dniu 29 maja 2022 roku w bazie PESEL dokonano sprawdzenia dla

16 sierż.szt.K. C. ,a wykonane zostało przez asp. K. C.. Sprawdzenie tej samej osoby tj. T. P.

17 dnia 2 sierpnia 2022 roku zostało z kolei wykonane przy użyciu karty dostępowej mł. asp. M. Z.. Ustalono też ,że w dniu

18 30 czerwca 2020 r K. C. nie dysponowała kartą mikroprocesową umożliwiająca dostęp do systemów teleinformatycznych z uwagi na

19 przekazanie jej do odblokowania, natomiast w dniu 26 października 2022 roku karta została przekazana do recertyfikacji.

20 W dniu 4 października 2022 roku do Komendanta Powiatowego Policji w K. wpłynęło pismo I. P. opisujące nieetyczne zdaniem

21 I. P. zachowania obwinionej jako funkcjonariusza publicznego, funkcjonariusza Policji , co winno skutkować reakcją

22 przełożonego .Wyżej wymieniona w dniu 2 grudnia 2022 oraz 25 listopada 2023 roku została przesłuchana w charakterze świadka ( w dniu

23 2 grudnia 2022 roku do sprawy nadzorowanej przez Prokuraturę Okręgową w K.1). W toku przesłuchania potwierdziła informacje i

24 okoliczności podane w piśmie z dnia 30 września 2022 roku. W dniu 25 listopada 2022 roku oraz 9 grudnia 2022 roku przesłuchano w

25 charakterze świadka kolejną sprawdzaną przez obwinioną osobę, a mianowicie detektywa T. P. ( w dniu 9 grudnia 2022 do

26 sprawy nadzorowanej przez Prokuraturę Okręgową w K.1). Zarówno I. P. jak i T. P. zaprzeczyli, jakoby K.

27 [...] dokonywała z nimi jakichkolwiek czynności uprawniających ją do dostępu do systemów informacyjnych Policji.

28 Postanowieniem z dnia 27 października 2023 roku wszczęto p-ko K. C. postępowanie dyscyplinarne .

29 Do akt załączono protokół jej przesłuchania w charakterze świadka z dnia 29 września 2023 roku do sprawy prowadzonej przez

30 Prokuraturę Okręgową w K.1. Zeznała wówczas ,że nie jest w stanie wskazać, ilu i jakich sprawdzeń wykonała w ostatnich latach

31 ,nie prowadziła takiego rejestru ,nie miała takiego obowiązku. Zeznała też, że bywają sytuacje, gdy policjanci z innych jednostek

32 sprawdzają dane w Posterunku Policji w D.. Na pyt. prokuratora wyjaśniła, że nie dawała fizycznie swojej karty innemu policjantowi

33 , jeżeli zachodziła potrzeba sprawdzenia danych jakiejś osoby. Nie udostępniała też kodu PIN do niej.

34 W dniu 27 listopada 2023 roku przesłuchano w charakterze świadka policjanta PP w D. M. Z.. Zeznał on ,że nie

35 wyklucza ,iż kartę dostępową do systemów informacyjnych Policji zostawiał w metalowej szafce, do której dostęp miało też dwóch innych

36 funkcjonariuszy. Nie pamiętał , czy w dniu 2 sierpnia 2022 roku dokonywał sprawdzeń i czy inny funkcjonariusz korzystał z jego karty

37 dostępowej, bo musiałby znać do niej PIN. Nie zna osoby o nazwisku T. P. i nie pamięta, czy wykonywał wobec niego

38 jakiekolwiek czynności .

39 W dniu 7 grudnia 2023 roku przesłuchano w charakterze świadka K. C.. Zeznał on ,że dokonane w dniu 29 maja 2022 roku

40 sprawdzenie mogło być wykonane przez niego .Zdarza się, że któryś z policjantów wykonuje czynności na tzw. komputerze dostępowym , na

41 którym można dokonać sprawdzeń KSIP i może wykonać je na zlecenie innego policjanta po wpisaniu jego danych i danych dotyczących

42 realizowanej czynności .Przyznał, że sprawdzenie T. P. wykonał na zlecenie K. C. .Nie pamiętał z jakiego powodu

43 nie mogła, czy nie chciała osobiście dokonać takiego sprawdzenia.

44 W dniu 11 grudnia 2023 roku przesłuchano w charakterze świadka Ł. G.. Zeznał on, że jego zdaniem sprawdzenia , których

45 dokonywała K. C. były wykonane na prośbę D. P., gdyż był z nią w bliskiej relacji.

46 W dniu 27 grudnia 2023 roku przesłuchano w charakterze świadka Z. M. z Komisariatu Policji w K.. Zeznał on, że nie

47 pamięta sprawdzeń, których dokonywał w dniu 22 stycznia 2023 roku i w jakich systemach. K. C. zna służbowo, nigdy nie

48 wykonywał dla niej żadnych sprawdzeń.

49 W toku postępowania ustalono, że w latach 2021 -2022 nie prowadzono w Posterunku Policji w D. czynności z udziałem D. P., I. P. i T. P..

50 W dniu 5 stycznia 2024 roku przesłuchano w charakterze świadka kierownika Posterunku Policji D. T. P.. Zeznał on, że nie

51 zlecał K. C. sprawdzeń w lipcu 2022 roku , posiada indywidualną kartę dostępową i nikt nie ma do niej dostępu ani

52 żaden z funkcjonariuszy nie zna kodu PIN do tej karty. Identyfikator natomiast jest możliwy do zapamiętania, gdyż jest widoczny na

53 umundurowaniu. Zdaniem świadka K. C. w roku 2022 poza ujętymi w formularzu spisu spraw oznaczonych symbolem [...] nie

54 realizowała innych czynności zleconych z uwagi na to ,iż wszystkie pomoce prawne realizowane są przez dzielnicowych Posterunku. Pomocy

55 prawnych nie wykonują policjanci z Zespołu Kryminalnego.

56 Postanowieniem z dnia 8 stycznia 2024 roku zmieniono obwinionej zarzuty w postępowaniu dyscyplinarnym. Przesłuchana w dnu 16 stycznia

57 2024 roku po zmianie zarzutów w charakterze obwinionej K. C. odmówiła składania wyjaśnień.

58 Postanowieniem dnia 18 stycznia 2024 Komendant Wojewódzki Policji P. odmówił wyłączenia przełożonego dyscyplinarnego od udziału

59 w postępowaniu dyscyplinarnym.

60 W dniu 18 stycznia 2024 roku pełnomocnik obwinionej złożył wniosek dowodowy, w którym zażądał przesłuchania w charakterze świadka

61 D. P. na okol. zlecania K. C. wykonania sprawdzeń. Wniósł też o przesłuchanie asp.sztab.Z. B. na okoliczność zlecenia dokonywania sprawdzeń, S. B. na okol. zlecenia dokonywania sprawdzeń, załączenie

62 do akt bilingów rozmów pomiędzy I. P., a Ł. G. na okoliczność ich zażyłej relacji, załączenie do kart

63 postępowania korespondencji e-mail pomiędzy obwinioną a Kancelarią Prawną [...], [...], na okoliczność przebywania na zwolnieniu

64 lekarskim , załączenie do akt postępowania zrzutu wiadomości od I. P. do D. P. na okol. wiedzy D. P. o detektywie., załączenie do akt postępowania przesłuchania T. P. w ramach postępowania nadzorowanego przez

65 Prokuraturę Okręgową w K.1.

66 Postanowieniem z dnia 11 marca 2024 roku odmówiono uwzględnienia wniosku dowodowego pełnomocnika strony. Rzecznik dyscyplinarny odniósł

67 się do poszczególnych żądań pełnomocnika uznając je za niezasadne.

68 W dniu 19 marca 2024 roku przesłuchano K. C. w charakterze obwinionej. Nie przyznała się do zarzucanych jej czynów i

69 wyjaśniła, że z uwagi na wykonywany charakter pracy dokonywała wielu sprawdzeń ,a ramach nich mogły w zaistnieć różne przypadkowe

70 "koligacje słowno-jezykowe ". Przyznała, że nie zrobiła żadnej indywidualizacji przy nazwisku P.. Nie wykluczyła, ze I.

71 P. była w Posterunku Policji D. i mogła coś sprawdzać. Nie pamiętała również okoliczności sprawdzenia D. P. Nie

72 zlecała sprawdzeń funkcjonariuszom K. C. i M. B. .Wyjaśniła, że numer identyfikacyjny jest widoczny

73 na mundurze. Nikomu nie podawała numeru PIN do karty dostępowej. Z D. P. pozostaje w relacjach koleżeńskich.

74 Przesłuchana w charakterze świadka E. P. zeznała, że nigdy nie była Posterunku Policji w D., od paru lat w ogóle nie

75 była w tej miejscowości. Jej zdaniem K. C. to partnerka jej syna.

76 W toku postępowania ustalono, że nieskutecznym były próby wezwania na przesłuchanie w charakterze świadka D. P..

77 Orzeczeniem z dnia 12 kwietnia 2024 roku o nr [...] zdecydowano o ukaraniu K. C. karą nagany za czyny polegające na tym,

78 że :

79 1) w dniu 24 sierpnia 2022 roku o godz. 12:31:34 będąc asystentem Zespołu Kryminalnego Posterunku Policji D. i posiadając w

80 związku z pełniona funkcją oraz dotyczącym zakresem czynności służbowych wynikających z kart opisu stanowiska pracy , dostęp do

81 policyjnych systemów informatycznych KSIP,PESEL, CEPIK i innych przekroczyła swoje uprawnienia w ten sposób ,że w policyjnym systemie

82 informatycznym dokonała sprawdzenia osoby I. P. w bazie danych PESEL ,podając imię i nazwisko osoby sprawdzanej bez związku

83 z czynnościami służbowymi i pozyskała na potrzeby niezwiązane z realizacją zadań służbowych pełne dane o w/w osobie objęte tajemnicą

84 służbową , czym naruszyła dyscyplinę służbową-tj. o czyn z art. 132 ust.3 pkt 4 ustawy o Policji w zw. z art. 20 ust.1c ustawy o

85 Policji w zw. z § 41 ust.3 pkt 1,2,3 Zarządzenia Nr [...] Komendanta Głównego Policji z dnia 2 grudnia 2019 roku w sprawie Krajowego

86 Systemu Informacyjnego Policji.

87 2) w dniu 7 września 2022 roku o godz. 8:34:37 będąc asystentem Zespołu Kryminalnego Posterunku Policji D. i posiadając w związku z

88 pełnioną funkcją oraz dotyczącym zakresem czynności służbowych wynikających z kart opisu stanowiska pracy , dostęp do policyjnych

89 systemów informatycznych KSIP,PESEL, CEPIK i innych przekroczyła swoje uprawnienia w ten sposób ,że w policyjnym systemie

90 informatycznym dokonała sprawdzenia osoby D. P. w bazie danych PESEL ,podając nr PESEL osoby sprawdzanej ,a następnie o

91 godz. 8:35:19 poprzez wskazanie adresu zamieszkania D. P. pozyskała na potrzeby niezwiązane z realizacją zadań

92 służbowych pełne dane o w/w osobie oraz pozostałych osobach zamieszkujących pod wskazanym w sprawdzeniu adresem , czym naruszyła

93 dyscyplinę służbową -tj. o czyn z art. 132 ust.3 pkt 4 ustawy o Policji w zw. z art. 20 ust.1c ustawy o Policji w zw. z § 41 ust.3 pkt

94 1,2,3 Zarządzenia Nr [...] Komendanta Głównego Policji z dnia 2 grudnia 2019 roku w sprawie Krajowego Systemu Informacyjnego Policji

95 3) w dniu 29 maja 2022 roku o godz. 12:42:15 i 12:42:19 będąc asystentem Zespołu Kryminalnego Posterunku Policji D. przekroczyła

96 swoje uprawnienia w ten sposób ,że zleciła asp.K C.-dzielnicowemu Zespołu Prewencji Posterunku Policji w D.

97 Komendy Powiatowej w K. sprawdzenie w policyjnym systemie informatycznym osoby T. P. w bazie danych PESEL, podając imię

98 i nazwisko PESEL osoby sprawdzanej , bez związku z czynnościami służbowymi i pozyskała na potrzeby niezwiązane z realizacją zadań

99 służbowych pełne dane o w/w osobie objęte tajemnicą służbową , czym naruszyła dyscyplinę służbową -tj. o czyn z art. 132 ust.3 pkt 4

100 ustawy o Policji w zw. z art. 20 ust.1c ustawy o Policji w zw. z § 41 ust.3 pkt 1,2,3 Zarządzenia Nr [...] Komendanta Głównego Policji z

101 dnia 2 grudnia 2019 roku w sprawie Krajowego Systemu Informacyjnego Policji

102 oraz uniewinniono ją od czynu polegającego na tym, że w dniu 2 sierpnia 2022 roku o godz. 13:16:07 będąc asystentem Zespołu

103 Kryminalnego Posterunku Policji D. przekroczyła swoje uprawnienia w ten sposób ,że zleciła mł.asp.M Z.-

104 referentowi Zespołu Prewencji Posterunku Policji w D. Komendy Powiatowej w K. sprawdzenie danych osoby T. P. w

105 bazie danych PESEL, podając nr PESEL osoby sprawdzanej , bez związku z czynnościami służbowymi i pozyskała na potrzeby niezwiązane z

106 realizacją zadań służbowych dane o w/w osobie objęte tajemnicą służbową , czym naruszyła dyscyplinę służbową -tj. o czyn z art. 132

107 ust.3 pkt 4 ustawy o Policji w zw. z art. 20 ust.1c ustawy o Policji w zw. z § 41 ust.3 pkt 1,2,3 Zarządzenia Nr [...] Komendanta Głównego

108 Policji z dnia 2 grudnia 2019 roku w sprawie Krajowego Systemu Informacyjnego Policji .

109 W uzasadnieniu wskazano, że zgodnie z art.21nb ust.1 ustawy o Policji, Komendant Główny Policji prowadzi Krajowy System Informacyjny

110 Policji będący zbiorem danych, w którym przetwarza się informacje ,w tym dane osobowe w związku z realizacją zadań ustawowych Policji.

111 W świetle regulacji § 66 ust 1 i 2 Zarządzenia Nr [...] KGP sprawdzenia w KSIP informacji o osobie dokonuje się w określonych

112 przypadkach m. in. przed podjęciem oraz podczas wykonywania czynności operacyjno-rozpoznawczych wobec osoby lub dochodzeniowo-śledczych

113 z udziałem tej osoby ,w toku czynności poszukiwawczych , wykonując czynności , o których mowa w art.14 ust.1 ustawy o Policji przy

114 pomocy uprawnień określonych w art.15 ust.1 tej ustawy .W art. 15 b ust.1 wskazano, że przetwarzanie informacji , w tym danych

115 osobowych, niezgodnie z przepisami w/w rozporządzenia stanowi naruszenie dyscypliny służbowej i w przypadku policjantów daje podstawę

116 do pociągnięcia do odpowiedzialności dyscyplinarnej na podst. przepisów rozdziału 10 ustawy- o Policji. Organ wyjaśnił, że na

117 podstawie dokumentów zawierających dane logowania do systemów w bazie KSIP , wydruków dotyczących sprawdzeń realizowanych w ramach

118 faktycznych czynności wobec osób objętych tym postępowaniem , zeznań świadków I. P., E. P., T.

119 P., K. C., M. Z. ,T. P., jak i wyjaśnień obwinionej ustalono, że dopuściła się

120 zarzucanych jej naruszeń. Organ analizując jej wyjaśnienia wskazał w uzasadnieniu, że są one niekonsekwentne i przeczą zasadom logiki.

121 Podkreślono, że wyłączona została możliwość potwierdzenia jej wyjaśnień z uwagi na niestawiennictwo D. P. ,pomimo

122 wielokrotnych prawidłowych wezwań. Organ w uzasadnieniu wyjaśnił przyczynę i okoliczności zmiany zarzutu i uniewinnienia obwinionej od

123 zarzutu związanego ze zleceniem M. B. sprawdzenia T. P.. Mianowicie nie sposób było jednoznacznie

124 potwierdzić , czy ta realizacja miała miejsce na zlecenie K. C. , czy też mogła wyniknąć z innych czynności, których na

125 etapie dowodowym nie udało się wyjaśnić. Niewątpliwe brak było podstaw do sprawdzeń w/w w policyjnych systemach, ale też brak dowodu na

126 to, aby zlecenie takie przypisać obwinionej. Z uwagi więc na zasadę In dubio pro reo uniewinniono K. C. od powyższego

127 zarzutu. W zakresie uzasadnienia wymierzonej kary organ przyjął następujące przesłanki. Po pierwsze nie uznano za okoliczność

128 zaostrzającą wymiar kary faktu toczącego się w dacie orzekania postępowania przed WSA w Poznaniu o inny czyn. Podobnie jak nie

129 zaistniały przesłanki z art. 134h ust.3 ustawy o Policji. Niemniej w ocenie organu nie zaistniały także przesłanki mogące mieć wpływ na

130 złagodzenie wymiaru kary. Są nimi nieumyślność popełnienia przewinienia, podjęcie przez policjanta starań o zmniejszenie jego skutków,

131 brak należytego doświadczenia zawodowego lub dostatecznych umiejętności zawodowych bądź dobrowolne poinformowanie przełożonego

132 dyscyplinarnego o popełnieniu przewinienia dyscyplinarnego przed wszczęciem postępowania. Jednocześnie organ przyznał, że brak jest

133 przesłanek dla przyjęcia, że charakter przewinienia miał poważne skutki dla służby. Organ zaznaczył jednak, że nie można pominąć faktu

134 ,że obwiniona nie współpracowała z rzecznikiem dyscyplinarnym w celu wyjaśnienia okoliczności zdarzeń, kilkukrotnie zmieniała obrońcę,

135 co w znaczący sposób utrudniało postępowanie , w czasie trwania postępowania przez 114 dni przebywała na zwolnieniach lekarskich ,a na

136 zaplanowane czynności nie stawiała się i nie przedkładała właściwego usprawiedliwienia. Nie przyznała się do zarzucanych czynów ,a jej

137 zachowanie podyktowane było pobudkami osobistymi. Przy wymiarze kary uwzględniono stanowisko Przewodniczącego Zarządu Terenowego

138 Niezależnego Samorządowego Związku Zawodowego Policjantów powiatu k. , który po zapoznaniu się z materiałem dowodowym nie wniósł

139 do niego uwag, ale wniósł o możliwie najniższy wymiar kary.

140 Pełnomocnik K. C. w dniu 29 kwietnia 2024 roku złożył odwołanie od tej decyzji. Zarzucił orzeczeniu

141 -obrazę przepisów postępowania tj.art.135 c ust 2 ustawy o Policji poprzez niewyłącznie rzecznika dyscyplinarnego od udziału w

142 postępowaniu , podczas gdy w świetle notatki z dnia 18 grudnia 2023 powstała sytuacja nakazująca powzięcie uzasadnionych wątpliwości co

143 do jego bezstronności

144 -obrazę przepisów postępowania tj.§1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 14 września 2020 roku w sprawie określenia wzoru

145 pouczenia o uprawnieniach i obowiązkach świadka w post. karnym polegającą na braku pouczenia T. P. o możliwości odmowy

146 składania przez niego zeznań w zakresie informacji objętych tajemnicą zawodową

147 -obrazę przepisów postępowania tj.art 135 ha ust.1 ustawy o Policji poprzez jego niezastosowanie i nie wyłączenie zarzucanych

148 obwinionej czynów za wyjątkiem czynu sprawdzenia osoby D. P. do odrębnego postępowania dyscyplinarnego uwagi na

149 zgromadzenie dostatecznych dowodów i podstaw do orzekania w sprawie wszystkich czynów poza czynem dot. innej osoby , który to czyn

150 powinien być przedmiotem odrębnego postępowania z uwagi na brak możliwości jego przesłuchania.

151 -naruszenie przepisów postępowania tj. art.5 § 2 kpk w zw. z art.135 ust.1 ustawy o Policji poprzez nierozstrzygnięcie zaistniałych w

152 sprawie wątpliwości na korzyść obwinionej w odniesieniu do rzekomego zlecenia sprawdzenia funkcjonariuszowi K. C. z

153 uwagi na takie rozstrzygnięcie w analogicznym stanie faktycznym związanym z osobą funkcjonariusza M. Z..

154 Pełnomocnik wniósł o uniewinnienie od wszystkich zarzutów.

155 Orzeczeniem o nr [...] Komendant Policji utrzymał w mocy orzeczenie Komendanta Powiatowego Policji K..

156 W uzasadnieniu wskazał, że brak było podstaw do wyłączenia rzecznika dyscyplinarnego od udziału w sprawie na gruncie art.135c ust.1

157 ustawy o Policji. W odniesieniu do zarzutu nie uprzedzenia świadka o możliwości odmowy składania zeznań, organ w ślad Komendantem

158 Powiatowym w K. wskazał, że tryb czynności dyscyplinarnych został określony w przepisach ustawy o Policji i nie przewiduje odwołania

159 od przywołanego przez obrońcę art. 12 ustawy o usługach detektywistycznych. Dalej wskazując na sprzeczność wyjaśnień obwinionej z

160 zebranym materiałem dowodowym i brak możliwości przesłuchania świadka D. P. organ przyjął, że sprawstwo i wina

161 obwinionej nie budzą wątpliwości .Także w zakresie zlecenia K. C. sprawdzenia T. P.. Zdaniem organu II

162 instancji w przeprowadzonym postępowaniu dyscyplinarnym zbadano i uwzględniono w toku czynności dowodowych okoliczności przemawiające

163 zarówno na korzyść, jak i niekorzyść obwinionej .Zebrana w sprawie dokumentacja potwierdza słuszność ustaleń Komendanta Powiatowego

164 Policji w K. i bez wątpienia wskazuje, że wszystkie istotne okoliczności sprawy zostały wyjaśnione .

165 Strona skorzystała z prawa skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu. Zarzucono zaskarżonemu orzeczeniu

166 -obrazę przepisów postępowania tj. art 135n ust.4 pkt 2 ustawy o Policji poprzez nieuchylenie przez wyższego przełożonego

167 dyscyplinarnego orzeczenia [...] Komendanta Powiatowego Policji w K. i nie uniewinnienie obwinionej od wszystkich pozostałych

168 zarzucanych jej czynów w sytuacji, w której prawidłowa analiza zbieranego materiału dowodowego powinna doprowadzić do uniewinnienia

169 obwinionej

170 -naruszenie przepisów postępowania tj.art.135 c ust. 2 ustawy o Policji poprzez niewyłączenie rzecznika dyscyplinarnego od udziału w

171 postępowaniu ,pomimo że w świetle treści notatki z dnia 18 grudnia 2023 roku powstała wątpliwość co do bezstronności rzecznika

172 -naruszenie przepisów postępowania tj.§1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 14 września 2020 roku w sprawie określenia

173 wzoru pouczenia o uprawnieniach i obowiązkach świadka w postępowaniu karnym oraz art.180 § 1 kpk polegająca na braku możliwości odmowy

174 złożenia zeznań przez świadka T. P. z uwagi na brak wymaganego pouczenia.

175 -naruszenie przepisów postępowania art.135 ha ust.1 ustawy o Policji poprzez jego niezastosowanie i niewyłączenie zarzucanych

176 obwinionej czynów , za wyjątkiem czynu dotyczącego sprawdzenia osoby D. P. do odrębnego postępowania dyscyplinarnego w

177 sytuacji gdy zaistniały przesłanki do takiego wyłączenia z uwagi na zgromadzenie dostatecznych dowodów i podstaw do orzekania w sprawie

178 wszystkich czynów poza czynem dotyczącym sprawdzenia osoby D. P. ,a który to czyn powinien być przedmiotem dalszego,

179 odrębnego postępowania dyscyplinarnego z uwago na bezwzględną konieczność podjęcia dalszych czynności postępowania , przede wszystkim

180 mających na celu doprowadzenie do przesłuchania istotnego dla rozpoznawanego czynu świadka D. P.

181 -naruszenie przepisów postępowania tj.art.5 § 2 kpk w zw. art.135p ust 1 ustawy o Policji poprzez nierozstrzygnięcie zaistniałych w

182 sprawie wątpliwości w odniesieniu do czynu rzekomego zlecenia przez obwinioną sprawdzenia określonej osoby K. C. na

183 korzyść obwinionej i brak uniewinnienia obwinionej od w/w czynu w sytuacji gdy z uwagi na nie dające się usunąć wątpliwości doszło w

184 odniesieniu do czynu rzekomego zlecenia sprawdzenia M. Z. ,a czyny opierały się na tożsamej podstawie faktycznej i

185 prawnej.

186 W uzasadnieniu skargi wskazano, że skoro sam organ stwierdza ,że jedynie uprawdopodobniono określone okoliczności , to nie sposób

187 przyjąć , by było to wystarczające do uznania strony za obwinioną. W postępowaniu dyscyplinarnym w oczywisty sposób spokrewnionym z

188 postępowaniem karnym , do przypisania zarzucanych czynów i odpowiedzialności dyscyplinarnej niezbędne jest jednoznaczne ,nie budzące

189 wątpliwości wykazanie winy. Chodzi o udowodnienie winy ,a nie jedynie jej uprawdopodobnienie. Dla oceny sprawy nie bez znaczenia

190 pozostaje konflikt pomiędzy obwinioną, a I. P. , co rzecznik pominął w swoich ustaleniach i rozważaniach. Za bulwersujące

191 pełnomocnik uznał twierdzenie organu ,że w toku postępowania dyscyplinarnego obwiniona 4 krotnie zmieniała pełnomocnika, bowiem nie ma

192 to znaczenia dla rozstrzygnięcia. Stronie przysługuje prawo do obrony i jest to jej fundamentalne uprawnienie. Zaznaczono, że organ II

193 instancji nie odniósł się do tej kwestii.

194 W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał swoje stanowisko.

195 Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje.

196 Rolą sądu administracyjnego jest cena działań organów administracji publicznej pod kątem zgodności z prawem. Tak stanowi art. 1 ustawy

197 z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. w Dz.U. z 2021 r., poz.137): § 1 Sądy administracyjne sprawują

198 wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość

199 między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami

200 administracji rządowej.

201 § 2 Kontrola, o której mowa w § 1, sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

202 Zgodnie z kolei z art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) i c) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

203 (t.j. w Dz.U z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej w skrócie jako: "p.p.s.a.")

204 § 1. Sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie:

205 1) uchyla decyzję lub postanowienie w całości albo w części, jeżeli stwierdzi:

206 a) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, (...)

207 c) inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

208 Dla uwzględnienia skargi K. C. niezbędne byłoby zatem wykazanie, że zaskarżone do Sądu orzeczenie Komendanta Wojewódzkiego

209 Policji i poprzedzające je orzeczenie Komendanta Powiatowego Policji w K. naruszają prawo. Zdaniem Sądu nie ma ku temu podstaw,

210 zarzucone tym organom w skardze naruszenia prawa nie miały miejsca.

211 Orzeczenia te zostały wydane z zastosowaniem m.in. art. 132 ust. 3 pkt 4 ustawy o Policji. Stanowi on, ,że naruszeniem dyscypliny

212 służbowej jest w szczególności: zaniechanie czynności służbowej albo wykonanie jej w sposób nieprawidłowy.

213 Odnosząc się w pierwszej kolejności do ustaleń faktycznych stanowiących podstawę wydania zaskarżonego orzeczenia i podniesionych wobec

214 tych ustaleń zarzutów, w ocenie Sądu ustalenia te są prawidłowe i nie zostały skutecznie podważone. Wynikającym z przepisów

215 regulujących przebieg czynności dowodowych i ocenę zebranego materiału dowodowego wymogom organ sprostał. W toku postępowania

216 dyscyplinarnego zebrany został materiał dowodowy wystarczający do wydania w sprawie orzeczenia. Poszczególne dowody oceniane osobno i

217 we wzajemnym powiązaniu ukazują spójny i logiczny przebieg zdarzeń i nie zachodzi konieczność uzupełnienia tego materiału. Z tego

218 względu poczynione ustalenia faktyczne Sąd podziela i przyjmuje za własne.

219 W kwestii materialnoprawnej należy wskazać, że zgodnie z § 41 ust.1 i 3 pkt 1,2,3 Zarządzenia nr [...] Komendanta Głównego Policji z

220 dnia 2 grudnia 2019 r. w sprawie Krajowego Systemu Informacyjnego Policji ([...]) – policjanci lub pracownicy Policji

221 wprowadzają informacje, w tym dane osobowe, do właściwego zbioru danych KSIP oraz do policyjnych zbiorów danych, o których mowa w § 4

222 ust. 1, jeżeli w toku wykonywania czynności służbowych zaistniały okoliczności uzasadniające pobranie, uzyskanie lub zgromadzenie tych

223 informacji i informacje te odpowiadają zakresowi informacyjnemu i rzeczowemu danego zbioru.

224 2.

225 Policjanci lub pracownicy Policji uprawnieni do przetwarzania informacji, w tym danych osobowych, w zbiorach danych KSIP oraz

226 policyjnych zbiorach danych, o których mowa w § 4 ust. 1, przed wykonaniem każdej operacji przetwarzania, sprawdzają, czy informacja, w

227 tym dane osobowe, podlegające wprowadzeniu do zbioru danych nie zostały już do niego wprowadzone.

228 3.

229 Policjanci lub pracownicy Policji korzystają z informacji, w tym danych osobowych, przetwarzanych w KSIP wyłącznie:

230 1)

231 wtedy, gdy jest to przydatne lub niezbędne do prawidłowego wykonania czynności służbowych oraz podczas ich wykonywania;

232 2)

233 w konkretnych i uzasadnionych wykonywanymi czynnościami służbowymi celach;

234 3)

235 w zakresie niezbędnym, adekwatnym i stosownym do potrzeb wykonywanych czynności służbowych i celów przetwarzania w danych

236 okolicznościach.

237 Należy podkreślić, że materiał dowodowy jednoznacznie wykluczył, że jakiekolwiek sprawdzenie w systemie świadka I. P. było

238 uzasadnione wykonywanymi czynnościami służbowymi. Podobnie jak wykluczył, że dokonywane sprawdzenia były niezbędne, adekwatne i

239 stosowne w danych okolicznościach. Wykazuje to jednoznacznie wynik analizy danych logowania do systemów w bazie KSIP , jak i treść

240 zeznań samej I. P., E. P., a przede wszystkim niekonsekwentne wyjaśnienia samej obwinionej. Podniesienie

241 przez pełnomocnika zarzutu pominięcia kwestii ,że tak obwiniona, jak i I. P. były w konflikcie jest o tyle bezzasadne, że

242 przecież wyraźnie w orzeczeniu I instancji wskazano, że brano pod uwagę pobudki osobiste obwinionej. Protokół przesłuchania I. P. w charakterze świadka w ramach post. dyscyplinarnego z dnia 25 listopada 2023. jest wiarygodny i konsekwentny. Spójny z

243 przesłuchaniem z 2 grudnia 2022 roku przeprowadzonym też w ramach post. dyscyplinarnego, a także protokołem przesłuchania w

244 charakterze świadka przez prokuratora z dnia 29 września 2023 w toku postępowania karnego. W żadnym razie nie było podstaw , by z

245 tego powodu tj. konfliktu pomiędzy obwinioną, a I. P. kwestionować zeznania I. P., a jednocześnie E. P. czy T. P. , bowiem konsekwentnie eliminują one wyjaśnienia obwinionej zakresie przyczyn i okoliczności

246 dokonywanych sprawdzeń. W zakresie tego ostatniego świadka tj. T. P. Sąd podziela stanowisko organu ,że tryb czynności

247 dyscyplinarnych został określony w przepisach ustawy o Policji i nie przewiduje odwołania do cytowanego przez pełnomocnika art.12

248 ustawy o usługach detektywistycznych. Rację ma też organ wskazując, że postępowanie nie dotyczyło okoliczności, przebiegu czy skutków

249 jego działań jako detektywa, a jedynie tego , czy istniały powody do sprawdzeń świadka w systemach Policji. Ponadto podczas

250 przesłuchania to detektyw powinien skorzystać z prawa do domowy składania zeznań i złożyć stosowne oświadczenie przed organem

251 przesłuchującym np. organem ścigania . Detektyw ma prawo do skorzystania z odmowy zeznań w każdym momencie przesłuchania, powołując się

252 na art. 180 § 1 k.p.k., co pozwala mu unikać dalszych zeznań w kwestiach objętych tajemnicą, jeżeli tylko wyrazi taką wolę, co w

253 niniejszym postępowaniu nie miało miejsca. W dniu 25 listopada 2023 w trakcie kolejnego przesłuchania T. P. również z tej

254 możliwości nie skorzystał, jak również z pozostałych możliwości odmowy składania zeznań. Wolą detektywa jest składanie bądź odmowa

255 składania zeznań, z której może skorzystać lub nie.Samo pouczenie zawarte w druku protokołu przesłuchania nie konstytuuje takiego

256 prawa, a jego brak nie wyklucza możliwości skorzystania z takiego uprawnienia. Niemniej, jak wyżej wskazano kwestie ,które mogły

257 stanowić tajemnice służbową nie miały znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy. Treść zeznań tego świadka stanowiła środek dowodowy służący

258 jedynie wskazaniu potencjalnych przyczyn dokonywanych wobec niego sprawdzeń, czyli realizacji celów służbowych obwinionej, a nie

259 kwestii stanowiących tajemnicę służbową.

260 Sąd nie podzielił również kolejnego zarzutu skargi podnoszącego , że w postępowaniu całkowicie pominięto okoliczności notatki

261 rzecznika dyscyplinarnego z dnia 18 grudnia 2023 roku ,a która dowodzi ,że powstała sytuacja nakazująca powzięcie uzasadnionych

262 wątpliwości co do jego bezstronności i możliwości obiektywnego wykonywania przez niego swoich obowiązków. Otóż, jak to wynika z akt

263 sprawy –przedmiotowa notatka w ogóle nie stanowiła środka dowodowego podlegającego ocenie organów w zakresie przypisywanych

264 obwinionej czynów. Wręcz przeciwnie-rzecznik dyscyplinarny był obowiązany badać oraz uwzględniać okoliczności przemawiające zarówno na

265 korzyść, jak i na niekorzyść obwinionej, a nie dające się usunąć wątpliwości rozstrzygać właśnie na jej korzyść .I tak stało się w

266 odniesieniu do czynu obwinionej dotyczącego zlecenia sprawdzenia T. P. funkcjonariuszowi M. Z.. Powód

267 uniewinnienia obwinionej od tego zarzutu został wyjaśniony wystarczająco i poparty zebranym materiałem dowodowym. Niezrozumiałym jest

268 stanowisko pełnomocnika skarżącej odnośnie ograniczenia zarzutu obwinionej dot. czynu z dnia 2 sierpnia 2022 roku, skoro zdaniem

269 pełnomocnika był to czyn tożsamy z naruszeniem z dnia 29 maja 2022 roku. Otóż lektura akt dowodzi, że spornymi były okoliczności

270 użycia karty dostępowej M. Z., co tym samym wyłącza jakiekolwiek analogiczne ustalenia ze zdarzeniem z dnia 29 maja

271 2022 roku .K. C. zeznał jednoznacznie ,że dobrze pamięta to sprawdzenie, bo nawet sporządzał notatkę służbową w związku z

272 tym zdarzeniem.Wyjaśnił, że sprawdzenia dokonywał wprawdzie na swojej karcie dostępowej, ale na prośbę K. C.. M. Z. natomiast neguje fakt jakichkolwiek sprawdzeń T. P. w policyjnych systemach w dniu 2 sierpnia 2022 roku, jak

273 również okoliczność użyczenia komukolwiek swojej karty dostępowej, czy też kodu PIN do niej. Wobec zaistniałych różnic w zeznaniach

274 tych dwóch funkcjonariuszy i z uwagi na zaistniałe wątpliwości co do przebiegu zdarzenia z dnia 2 sierpnia 2022 roku uniewinniono

275 obwinioną od tego czynu, co w konsekwencji czyni niezasadnym ten zarzut skargi. Należy podkreślić, że zakres oceny orzeczenia

276 dyscyplinarnego, zbliżonego w swej istocie do rozstrzygnięcia karnego, dokonywanej przez sąd administracyjny różni się od oceny

277 postępowania opartego na regułach postępowania administracyjnego. Gdyby w obu postępowaniach miały obowiązywać te same, bądź zbliżone

278 reguły procedowania, to zbędne byłoby kategoryczne wyłączenie przewidziane w art. 135p ust. 1 ustawy o Policji.

279 Odnosząc się do zarzutu niewyłączenia rzecznika dyscyplinarnego, wskazać trzeba, że zgodnie z art. 134c ust. 1 pkt 4 u.o.p., którego

280 naruszenie skarżąca zarzuca, przełożony dyscyplinarny lub rzecznik dyscyplinarny podlegają wyłączeniu od udziału w postępowaniu

281 dyscyplinarnym, jeżeli między nim, a obwinionym lub osobą pokrzywdzoną przez obwinionego zachodzi stosunek osobisty mogący wywołać

282 wątpliwości co do jego bezstronności. W toku całego postępowania skarżąca nie wykazała, żeby pomiędzy nią, a rzecznikiem

283 dyscyplinarnym istniał jakikolwiek związek osobisty, który stanowiłby przesłankę do wyłączenia rzecznika od udziału w postępowaniu.

284 Okoliczność, na którą powołuje się strona, a mianowicie sporządzonej notatki urzędowej nie świadczy o istnieniu podstaw do wyłączenia

285 od udziału w przedmiotowej sprawie, a wniosek pełnomocnika nie zawierał powołania się na żadną ustawową przesłankę do wyłączenia.

286 Nie zasługuje na uwzględnienie zarzut naruszenia art. 135 ha ust.1 ustawy o Policji, bowiem organy prawidłowo motywowały odmowę

287 przesłuchania wnioskowanego przez obwinioną i jej pełnomocnika świadka, który odebrał osobiście wezwanie, ale się nie stawił i nie

288 usprawiedliwił swojej nieobecności. Należy podkreślić , że w postępowaniu dyscyplinarnym nie ma możliwości dyscyplinowania świadków do

289 składania zeznań. Stanowi o tym wyraźnie cyt.wyżej art. 135 p ust. 1 ustawy o Policji wskazując, że w zakresie nieuregulowanym w

290 niniejszej ustawie do postępowania dyscyplinarnego stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu postępowania karnego dotyczące porządku

291 czynności procesowych, z wyjątkiem art. 117 i art. 117a, wezwań, terminów, doręczeń i świadków, z wyłączeniem możliwości nakładania kar

292 porządkowych oraz konfrontacji, okazania, oględzin i eksperymentu procesowego. W postępowaniu dyscyplinarnym do świadków nie stosuje

293 się przepisu art. 184 Kodeksu postępowania karnego. Wyłączona jest tym samym możliwość nakładania na świadków kar porządkowych, a w

294 konsekwencji nie ma też prawnej możliwości przymuszenia świadków do składania zeznań w postępowaniu dyscyplinarnym oraz wyegzekwowania

295 stawienia się świadka i złożenia zeznań. W postępowaniu dyscyplinarnym jak wyżej wskazano do świadków nie stosuje się również art. 184

296 k.p.k. ,a w ustawie o Policji brak przepisu zawierającego odesłanie do stosowania przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego.

297 Sam ten zarzut z kolei oparto na skrupulatnej weryfikacji zeznań K. C. tak pod kątem powodów sprawdzeń, jak i okoliczności

298 ich dokonywania w systemie PESEL. Dowiodły one jednoznacznie ,że sprawdzenia te były bez związku z realizowanymi przez obwinioną

299 zadaniami służbowymi i stanowiło przekroczenie uprawnień. Brak realizowania przez nią pomocy prawnych dla innych jednostek

300 jednoznacznie wykluczył kierownik PP w D. T. P. w przesłuchaniu z dnia 5 stycznia 2023 roku. W konsekwencji nie było też

301 podstaw do wyłączenia tego czynu odrębnego postępowania, celem przesłuchania świadka, bowiem w sposób wystarczający uprawdopodobniono

302 wystąpienie tego naruszenia.

303 Zasadnie organ uznał, że dla przedstawionych zarzutów wyczerpującymi były źródła osobowe w postaci świadków I. P., E. P., T. P., K. C., M. Z., T. P.. Ich zeznania były konsekwentne i

304 wystarczające dla sformułowania zarzutów oraz prawidłowo ocenione przez organ, także w zakresie uwolnienia obwinionej od jednego z

305 zarzutów. Podobnie , jak dane logowania się do systemów w bazie KSIP i PESESL, wydruków sprawdzeń realizowanych w ramach czynności

306 wobec osób,odnośnie których postawiono zarzuty obwinionej.

307 Przechodząc na grunt wymiaru kary i etyki zawodowej , za słuszne uznać należy te twierdzenia przełożonych skarżącej, w myśl których

308 wymogi etyki zawodowej policjantki powinny być rygorystyczne, a to z uwagi na społeczne znaczenie i charakter jej służby, czego

309 policjantka z kilkuletnim stażem powinna być świadoma. Jest to pogląd oczywisty i znajdujący również potwierdzenie w orzecznictwie

310 sądów administracyjnych. Odpowiedzialność dyscyplinarna policjantów oparta jest na regułach zaostrzonych, wynikających ze szczególnego

311 rodzaju zadań stawianych jednostkom organizacyjnym. Przy wykonywaniu zadań Policji funkcjonariuszy obowiązuje nie tylko dyscyplina

312 służbowa, ale i przestrzeganie zasad etyki zawodowej, do których należy zaliczyć szczególną staranność w wykonywaniu obowiązków, a

313 także poczucie odpowiedzialności każdego funkcjonariusza za nienaganne wykonanie obowiązków służbowych i wizerunek społeczny Policji (z

314 wyroku WSA w Białymstoku o sygn. akt II SA/Bk 28/18).

315 Sąd podzielił też stanowisko organu, że wybór kary dyscyplinarnej pozostawiony jest uznaniu właściwego organu. W wyroku wydanym w

316 sprawie o sygn. akt I OSK 538/17 NSA stwierdził, że ustalając katalog kar przewidzianych za popełnienie przewinienia dyscyplinarnego,

317 które określone zostały w art. 134 ustawy z 1990 r. o Policji, ustawodawca nie określił jakiemu przewinieniu dyscyplinarnemu winna

318 odpowiadać każda z nich. Brak w tym względzie przyporządkowania określonych przewinień lub naruszeń dyscypliny służbowej do

319 poszczególnych kar wskazuje, iż wybór kary pozostawiony został uznaniu organu orzekającego o jej wymierzeniu. Nie jest to uznanie

320 nieograniczone, bo zawsze musi mieścić się w ramach nakreślonych prawem i organ winien dokonywać oceny zasadności kary na podstawie

321 ustaleń faktycznych, a wymierzona kara powinna być współmierna do popełnionego przewinienia dyscyplinarnego. Patrząc pod tym kątem na

322 zaskarżone orzeczenie Sąd nie dopatruje się takiego działania organów dyscyplinarnych, które świadczyłoby o przekroczeniu granic

323 uznania, by wymierzona skarżącej kara była niewspółmierna do przewinienia dyscyplinarnego i stopnia zawinienia, co zostało uzasadnione

324 w zaskarżonej decyzji, w której organ podkreślił charakter czynu skarżącej oraz jego wydźwięk z punktu widzenia zasad etyki zawodowej

325 policjanta i specyfiki tej profesji. Pewna doza swobody orzekania przez organ dyscyplinarny jest tu dopuszczalna, przewidziana prawem i

326 zasadna z punktu widzenia funkcjonowania służby mundurowej. W tym przypadku Sąd nie znalazł podstaw do ingerowania w wymiar kary

327 dyscyplinarnej, zwłaszcza, że wymierzono karę nie za jedno przewinienie dyscyplinarne, a za trzy.

328 Uzasadnienie zaskarżonej decyzji, a także decyzji pierwszoinstancyjnej, świadczą o dokładnym ustaleniu stanu faktycznego i ustaleniach

329 przyjętych zgodnie z zasadami logiki i doświadczenia życiowego. Rozważania organów na temat charakteru czynów skarżącej, ich oceny z

330 punktu widzenia etyki zawodowej są właściwe. Sąd nie dopatruje się w działaniu organów naruszeń prawa zarzuconych w skardze.

331 Odnosząc się precyzyjnie do zarzutów skargi wskazać należy, że w istocie zarzuty opisane w pkt. 2-5 skargi były tożsame ze złożonymi w

332 postępowaniu odwoławczym, a organ II instancji odniósł się do każdego z nich osobno i wyczerpująco. Sąd rozpoznający sprawę

333 stanowisko to podziela.

334 Należy też podkreślić, że uznanie w postępowaniu dyscyplinarnym oczywistości popełnienia przestępstwa jest czymś odmiennym od uznania winnym popełnienia przestępstwa przez sąd karny i dlatego rozstrzygnięcie o winie w postępowaniu dyscyplinarnym będzie się różniło od wyroku wydanego przez sąd w postępowaniu karnym. W postępowaniu tym wystarczy jedynie uprawdopodobnić naganne zachowanie policjanta wbrew zawodowej etyce Policji.

335 To na organie spoczywa obowiązek oceny, charakteru i wagi zarzucanych funkcjonariuszowi czynów, a zdaniem Sądu organ dokonując tej oceny nie przekroczył granic uznania administracyjnego, a rozstrzygnięcie dostatecznie uzasadnił zindywidualizowanymi przesłankami.

336 Z uwagi na powyższe , sąd na podstawie art. 151 P.p.s.a skargę oddalił.