Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 6 sierpnia 2015 r., II SA/Po 491/15

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 6 sierpnia 2015 r., II SA/Po 491/15

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wiesława Batorowicz po rozpoznaniu w dniu 6 sierpnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku strony skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi J. J. prowadzącego działalność gospodarczą pod firmą P.H.U. "A" J. J. na decyzję Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2015 r., Nr [...] w przedmiocie nakazania przywrócenia poprzedniego sposobu użytkowania budynku; postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. /-/ W.Batorowicz

Uzasadnienie

2 Pismem z dnia [...] kwietnia 2015 r. pełnomocnik strony skarżącej wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na wskazaną w sentencji decyzję Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego.

3 Pełnomocnik wniósł jednocześnie o "wstrzymanie decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w G. z dnia [...] października 2014 r. w sprawie o znaku [...]". Pełnomocnik zaniechał uzasadnienia przedmiotowego wniosku.

4 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje:

5 Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012, poz. 270 ze zm.; dalej w skrócie: "P.p.s.a."), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 P.p.s.a.). Z powyższych przepisów jednoznacznie wynika, iż wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności może nastąpić wyłącznie na wniosek skarżącego.

6 Niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków oznacza w istocie, że chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia, ani tez nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu.

7 Należy zaznaczyć, iż ciężar wykazania istnienia przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu spoczywa na skarżącym składającym wniosek. Sąd nie bada z urzędu faktu, czy szkoda lub trudne do usunięcia skutki rzeczywiście mogą zaistnieć. Uprawdopodobnienie tego faktu spoczywa na stronie wnioskującej o wstrzymanie wykonania decyzji. Skarżący musi przytoczyć istnienie konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie wykonania aktu lub czynności jest zasadne (por m.in. postanowienia NSA z dnia 21 października 2011 r., sygn. akt II OSK 2115/11 oraz z dnia 23 września 2011 r., sygn. II OZ 836/11 – dostępne w Internecie pod adresem: http://orzeczenia.nsa.gov.pl/).

8 Co więcej, twierdzenia podnoszone we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji powinny bezwzględnie zostać poparte dokumentami źródłowymi (por. postanowienie NSA z dnia 18 marca 2010 r. sygn. akt. II FSK 502/09 – dostępne w Internecie pod adresem: http://orzeczenia.nsa.gov.pl/)

9 W rozpatrywanej sprawie strona skarżąca zaniechała jakiegokolwiek uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Strona skarżąca nie przedłożyła także jakichkolwiek konkretnych informacji i dowodów uprawdopodobniających, iż wykonanie zaskarżonej decyzji może spowodować po jej stronie wystąpienie znacznej szkody.

10 W tej sytuacji, z uwagi na brak uzasadnienia wniosku, nie mógł on zostać uwzględniony. W przedmiotowej sprawie okoliczności przemawiające za wstrzymaniem wykonania kwestionowanej decyzji nie zostały wskazane ani wprost w samym wniosku, ani też nie wynikają z akt sprawy – przede wszystkim z treści skargi.

11 Z powyższych przyczyn, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 w zw. z art. 16 § 2 P.p.s.a., Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.

12 /-/ W.Batorowicz