Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 12 lipca 2021 r., II SA/Po 455/21

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 12 lipca 2021 r., II SA/Po 455/21

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Aleksandra Kiersnowska- Tylewicz po rozpoznaniu w dniu 12 lipca 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] kwietnia 2021 r., nr [...] w przedmiocie zwrotu nienależnie pobranego świadczenia pielęgnacyjnego postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. /-/ A. Kiersnowska-Tylewicz

Uzasadnienie

2 Pismem z dnia [...] maja 2021 r. B. B., reprezentowana przez radcę prawnego, wniosła skargę na wskazaną w rubrum decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego, utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta P. z dnia [...] lutego 2021 r., nr [...], w której uznano za świadczenie nienależnie pobrane wypłacone skarżącej w okresie od czerwca do grudnia 2018 r. świadczenie pielęgnacyjne przyznane decyzją nr [...] z dnia [...] października 2018 r. (pkt 1) i ustalono wysokość nienależnie pobranego świadczenia na kwotę [...]zł (pkt 2), oraz zobowiązano do jego spłaty w ciągu 14 dni od daty, w której decyzja stała się ostateczna (pkt 3).

3 W treści skargi skarżąca wniosła o wstrzymanie zaskarżonej decyzji ze względu na przedstawione w treści skargi wadliwości proceduralne i uchybienia przepisom prawa materialnego, które powinny doprowadzić do wyeliminowania przedmiotowej decyzji z obrotu prawnego, a ponadto wobec bardzo trudnej sytuacji materialnej skarżącej.

4 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje:

5 Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.

6 Stosownie do treści art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.), dalej p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania decyzji czy postanowienia. Natomiast w myśl art. 61 § 3 tej ustawy, po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeśli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

7 Sąd administracyjny może wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności, jednakże warunkiem niezbędnym takiego rozstrzygnięcia jest zaistnienie przynajmniej jednej z wymienionych przesłanek uzasadniających wstrzymanie. Każda decyzja, postanowienie czy inny akt lub czynność wywołuje określone skutki prawne, nie każda jednak podlega ochronie tymczasowej. Chodzi bowiem o szczególne i wyjątkowe zagrożenie odpowiadające specjalnemu rodzajowi ochrony tymczasowej strony postępowania. Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji powołana została do tymczasowej ochrony przed negatywnymi i nieodwracalnymi skutkami, jakie mogłoby dla strony wywołać wykonanie takiej decyzji, zanim zostanie zbadana przez sąd administracyjny pod kątem jej legalności.

8 Podkreślić trzeba, że to na skarżącym spoczywa ciężar wykazania przesłanek zawartych w powołanym przepisie. Naczelny Sąd Administracyjny, stwierdził, że uzasadnienie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń lub okoliczności, w taki sposób, aby sąd miał możliwość dokonania kontroli ich prawdziwości. Nie jest bowiem wystarczające, by okoliczności przemawiające za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji występowały w sprawie – sąd musi mieć o nich wiedzę i możliwość zweryfikowania tej wiedzy, a dostarczenie odpowiednich informacji i dokumentów w tym zakresie obciąża stronę (postanowienie NSA z 29 maja 2009 r., I FZ 148/09).

9 Rozpoznając przedmiotowy wniosek, Sąd stwierdził, iż nie zaistniały przesłanki go uzasadniające. Strona skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, jednakże nie uprawdopodobniła, że jej wykonanie może spowodować niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz trudnych do odwrócenia skutków. Prócz wskazania, że skarżąca znajduje się w bardzo trudnej sytuacji materialnej pełnomocnik skarżącej nie powiązał nawet konieczności zapłaty należności wynikających z zaskarżonej decyzji z niemożnością, przykładowo, opłacenia leczenia i rehabilitacji syna skarżącej lub niemożnością zapłaty za mieszkanie.

10 Również dokumenty zgromadzone w aktach rozpoznawanej sprawy nie dają podstaw do przyjęcia, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest zasadne. Zobowiązanie do uiszczenia należności pieniężnych zawsze bowiem pociąga za sobą dolegliwość rodzącą określony skutek faktyczny w finansach zobowiązanego. Nie jest to więc sytuacja, która sama z siebie uzasadnia zastosowanie wyjątkowego rozwiązania prawnego, jakim jest ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Strona skarżąca nie wskazała jaka jest jej sytuacja finansowa, a tym samym nie jest możliwa ocena, w jaki sposób uiszczenie kwoty wskazanej w decyzji administracyjnej mogłoby wpłynąć na jej kondycję finansową.

11 Z kolei przeświadczenie strony o tym, że decyzja jest merytorycznie niesłuszna i narusza prawo, nie stanowi przesłanki do wstrzymania wykonania decyzji na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a. (por. postanowienie NSA z dnia 9 września 2004 r., sygn. akt FZ 358/04), wobec czego merytoryczne zarzuty skargi nie stanowią przesłanki wstrzymania wykonania aktu.

12 Mając na uwadze powyższe, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a.

13 /-/ A. Kiersnowska-Tylewicz