Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 11 lutego 2016 r., II SA/Po 1104/15

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 11 lutego 2016 r., II SA/Po 1104/15

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wiesława Batorowicz po rozpoznaniu w dniu 11 lutego 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku skarżących o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi I. Ł. i P. Ł. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] września 2015 r., Nr [...] w przedmiocie opłaty adiacenckiej; postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. /-/ Wiesława Batorowicz

Uzasadnienie

2 Pismem z dnia [...] listopada 2015 r. skarżący wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na wskazaną w sentencji decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. Skarżący wnieśli równocześnie o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji z uwagi na brak zawiadomienia stron o terminie posiedzenia SKO w K. W dalszej części skargi brak jest uzasadnienia dla przedmiotowego wniosku.

3 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje:

4 Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012, poz. 270 ze zm.; dalej w skrócie: "P.p.s.a."), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 P.p.s.a.). Z powyższych przepisów jednoznacznie wynika, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności może nastąpić wyłącznie na wniosek skarżącego.

5 Niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków oznacza w istocie, że chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia, ani tez nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu.

6 Należy zaznaczyć, że ciężar wykazania istnienia przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu spoczywa na skarżącym składającym wniosek. Sąd nie bada z urzędu faktu, czy szkoda lub trudne do usunięcia skutki rzeczywiście mogą zaistnieć. Uprawdopodobnienie tego faktu spoczywa na stronie wnioskującej o wstrzymanie wykonania decyzji. Skarżący musi przytoczyć istnienie konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie wykonania aktu lub czynności jest zasadne (por m.in. postanowienia NSA z dnia 21 października 2011 r., sygn. akt II OSK 2115/11 oraz z dnia 23 września 2011 r., sygn. II OZ 836/11 – dostępne w Internecie pod adresem: http://orzeczenia.nsa.gov.pl/).

7 Co więcej, twierdzenia podnoszone we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji powinny bezwzględnie zostać poparte dokumentami źródłowymi (por. postanowienie NSA z dnia 18 marca 2010 r. sygn. akt. II FSK 502/09 – dostępne w Internecie pod adresem: http://orzeczenia.nsa.gov.pl/)

8 W rozpatrywanej sprawie skarżący zaniechali jakiegokolwiek uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżący nie przedłożyli także jakichkolwiek konkretnych informacji i dowodów uprawdopodobniających, że wykonanie zaskarżonej decyzji może spowodować po ich stronie wystąpienie znacznej szkody. W tej sytuacji, z uwagi na brak uzasadnienia wniosku, nie mógł on zostać uwzględniony.

9 Za wstrzymaniem zaskarżonej decyzji nie mogą także przemawiać powoływane przez skarżących zarzuty przeciwko zaskarżonej decyzji Kolegium. Instytucja wstrzymania wykonania aktu lub czynności służy bowiem zapewnieniu ochrony praw strony w procesie sądowoadministracyjnym, nie może być natomiast utożsamiana z instytucją przedsądu, to jest sytuacją, w której na etapie postępowania wpadkowego sąd będzie dokonywał merytorycznej oceny zaskarżonej decyzji.

10 Z powyższych przyczyn, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 w zw. z art. 16 § 2 P.p.s.a., Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.

11 /-/ Wiesława Batorowicz