Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 5 stycznia 2012 r., II SA/Po 1099/11

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 5 stycznia 2012 r., II SA/Po 1099/11

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Drzazga po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 5 stycznia 2012 r. sprawy ze skargi Z. B. na postanowienie Starosty [...] z dnia [...] października 2011 r. Nr [...] w przedmiocie uzgodnienia lokalizacji inwestycji celu publicznego postanawia odrzucić skargę. /-/ Barbara Drzazga

Uzasadnienie

2 Inwestor A S.A. złożył do Wójta Gminy P. wniosek o wydanie decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego, polegającego na budowie [...] – [...] na działce nr [...], położonej w obrębie [...], gmina [...]. W toku postępowania organ zwrócił się do Starosty [...] o uzgodnienie projektu decyzji w zakresie ochrony gruntów rolnych. Postanowieniem z dnia [...] 2011r. Starosta [...], na podstawie art. 53 ust. 4 pkt 6 i ust. 5 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym uzgodnił przedmiotową inwestycję.

3 W postanowieniu zostało zawarte pouczenie, iż zgodnie z art. 53 ust. 5 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym na to uzgodnienie zażalenie przysługuje wyłącznie inwestorowi.

4 Z. B. wniósł za pośrednictwem Starosty [...] do tutejszego Sądu skargę na w/w postanowienie z dnia [...] 2011 r. (k. 1 i 30 akt).

5 Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

6 Zgodnie z art. 53 ust. 5 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz. 717 ze zm.), w brzmieniu nadanym przez art. 70 pkt 6 lit. b ustawy z dnia 7 maja 2010 r. o wspieraniu rozwoju usług i sieci telekomunikacyjnych (Dz. U. Nr 106, poz. 675), zwanej dalej "ustawą o rozwoju sieci", uzgodnienie, o którym stanowi art. 53 ust. 4 pkt 6 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, następuje w trybie art. 106 kpa w drodze postanowienia, z tym zastrzeżeniem, że zażalenie na takie postanowienie służy jedynie inwestorowi.

7 Zaskarżone postanowienie zostało wydane w postępowaniu uzgodnieniowym prowadzonym w ramach postępowania zainicjowanego wnioskiem Inwestora spółki A S.A. o wydanie decyzji lokalizacyjnej. Dokonana nowelizacja art. 53 ust 5 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym obowiązuje od dnia 17 lipca 2010 r., co oznacza, iż od tego dnia wyłączona została możliwość wniesienia zażalenia na postanowienie w przedmiocie uzgodnienia projektu decyzji o lokalizacji inwestycji celu publicznego przez inny podmiot aniżeli sam inwestor.

8 W sprawie niniejszej inwestorem jest spółka A, natomiast ze skargą na postanowienie Starosty [...] z dnia [...] 2011r. wystąpił Z. B., który nie był w tej sprawie inwestorem. Skoro osoba ta nie mogłaby wnieść w postępowaniu uzgodnieniowym skutecznego zażalenia należało uznać, że nie przysługuje jej również prawo do złożenia skargi na postanowienie wydane w tym postępowaniu z uwagi na treść art. 52 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a. Jeżeli zatem wolą prawodawcy było wprowadzenie kontroli instancyjnej postanowień w przedmiocie uzgodnienia lokalizacji inwestycji celu publicznego jedynie na wniosek inwestora, wyłącza to kontrolę sądów administracyjnych tych orzeczeń na wniosek innych podmiotów.

9 Postępowanie sądowoadministracyjne, jako postępowanie oparte na zasadzie skargowości, może być prowadzone tylko na podstawie skargi wniesionej przez legitymowany do tego podmiot. Podmioty mają legitymację do złożenia skargi w zakresie określonym przepisami prawa. Brak legitymacji skutkuje tym, iż skarga podlega odrzuceniu.

10 Na marginesie wskazać należy, iż przyjęte w polskim prawodawstwie uregulowanie, gdzie przyznano prawa wniesienia zażalenie na postanowienie uzgodnieniowe wyłącznie inwestorowi, nie pozbawia faktycznie innych stron postępowania możliwości skutecznego kwestionowania przed sądem administracyjnym wadliwych postanowień w przedmiocie uzgodnienia warunków zabudowy, czy też inwestycji celu publicznego. Może to mieć jednak miejsce dopiero na dalszym etapie postępowania. Strony mają bowiem prawo wniesienia odwołania od decyzji o lokalizacji inwestycji celu publicznego (analogicznie decyzji o ustaleniu warunków zabudowy). Składając odwołanie od decyzji mogą podnosić kwestie wadliwości dokonanych uzgodnień, jako strony pozbawione prawa ich kwestionowania na etapie postępowania uzgodnieniowego, w związku z treścią art. 142 kpa. Ostateczna decyzja może być z kolei przedmiotem zaskarżenia do sądu przez każdą ze stron postępowania dotyczącego ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego (por. postanowienie WSA w Warszawie z dnia 7.11.2011r., sygn. akt IV SA/Wa 1418/11).

11 W tym stanie rzeczy, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., Sąd odrzucił skargę.

12 /-/ Barbara Drzazga