Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 15 kwietnia 2020 r., II SA/Po 1076/19

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 15 kwietnia 2020 r., II SA/Po 1076/19

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Drzazga po rozpoznaniu w dniu 15 kwietnia 2020 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi J. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] września 2019 r. Nr [...] w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań i umorzenia postępowania odwoławczego; postanawia oddalić wniosek. /-/ B. Drzazga

Uzasadnienie

2 J. B. po wniesieniu skargi w niniejszej sprawie, pismem z [...] lutego 2020 r. wniosła na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.), dalej: P.p.s.a., o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wskazała, że decyzja ta została wydana w oparciu o nieprawdziwą część danych podanych przez inwestora w karcie informacyjnej przedsięwzięcia i częściowo niekompletne dane przygotowane przez Urząd Miasta i Gminy S.. W związku z tym zaskarżona decyzja obarczona jest błędami i niekompletnymi ocenami czynników, które mogą stanowić niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

3 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje.

4 Zgodnie z art. 61 § 1 P.p.s.a. wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże art. 61 § 3 P.p.s.a. stanowi, że po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w art. 61 § 1 P.p.s.a., jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zdanie ostatnie art. 61 § 3 p.p.s.a. stanowi, że wstrzymanie wykonania dotyczy także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.

5 Sąd pragnie wyjaśnić, iż przedmiotem ochrony tymczasowej mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w tym akcie.

6 Rozpatrywany wniosek dotyczy decyzji o środowiskowych uwarunkowań stwierdzającej brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla przedsięwzięcia polegającego na budowie zespołu przemysłowo-magazynowo-logistycznego z zapleczem socjalno-biurowym i niezbędną infrastrukturą towarzyszącą realizowanego w P. gm. S. na działkach nr [...], [...], [...] oraz o umorzeniu postępowania odwoławczego wielu odwołujących (wymienionych w decyzji).

7 Zgodnie z art. 72 ust. 1 pkt 1 i 3 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (j.t. Dz. U. z 2020 poz. 283 ze zm.) wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach następuje przed uzyskaniem decyzji o pozwoleniu na budowę i decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach ma zatem jedynie charakter przygotowawczy w procesie inwestycyjnym i jej celem jest wyłącznie ustalenie, czy planowana inwestycja jest zgodna z przepisami ochrony środowiska. Decyzja ta nie może stanowić samoistnej podstawy do realizacji inwestycji, a tym samym nie powoduje zaistnienia uciążliwości dla terenów sąsiednich. Taki bowiem skutek materializuje się na etapie udzielenia pozwolenia na budowę, które powinno być zgodne z decyzją środowiskową. Konkretne rozwiązania projektowe uwzględniające treść decyzji środowiskowej pojawiają się w projekcie budowlanym, który przedkładany jest na etapie postępowania o udzielenie pozwolenia na budowę. Jednak wydanie decyzji środowiskowej nie przesądza, że inwestor w ogóle uzyska pozwolenie na budowę. A zatem aktualnie prowadzenie procesu inwestycyjno-budowlanego nie powoduje żadnych skutków, w tym uciążliwości dla terenów sąsiednich. Dlatego sama obawa, że w przyszłości zostaną podjęte akty administracyjne, które doprowadzą do rozpoczęcia procesu inwestycyjnego, nie stanowi okoliczności uzasadniającej zastosowanie instytucji wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji (por. postanowienie NSA z dnia 30 stycznia 2018 r., II OZ 27/18, dostępne na stronie internetowej: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Ponadto decyzja środowiskowa nie powoduje żadnych skutków prawno-rzeczowych w postaci np. utraty prawa własności. Nie nadaje się też do ewentualnego wyegzekwowania w drodze postępowania egzekucyjnego (por. postanowienie NSA z dnia 2 października 2012 r., sygn. akt II OZ 826/12, dostępne jak wyżej). Zaskarżona decyzja również w części rozstrzygającej o umorzeniu postępowania odwoławczego nie nadaje się do wykonania, albowiem stanowi rozstrzygnięcie stricte formalne. Rozstrzygnięciem tym organ odwoławczy dał wyraz uznaniu, że osobom wnoszącym odwołania nie przysługuje przymiot stron postępowania.

8 Zaskarżona decyzja nie może więc spowodować negatywnych skutków dla skarżącej, gdyż nie nadaje się do wykonania. W związku z powyższym Sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.

9 /-/ B. Drzazga