Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 15 czerwca 2010 r., III SAB/Po 4/10

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 15 czerwca 2010 r., III SAB/Po 4/10

Sentencja

1 Dnia 15 czerwca 2010 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirella Ławniczak po rozpoznaniu w dniu 15 czerwca 2010 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E.M. W.M. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji dotyczącej ustalenia podatku od nieruchomości postanawia 1. umorzyć postępowanie 2. zasądzić od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz strony skarżącej kwotę [...] tytułem zwrotu kosztów postępowania /-/ M. Ławniczak

Uzasadnienie

2 E.W. M. reprezentowani przez pełnomocnika radcę prawnego G.W. złożyli w dniu [...] r. za pośrednictwem organu do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji dotyczącej ustalenia podatku od nieruchomości.

3 Samorządowe Kolegium Odwoławcze działając w trybie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej: p.p.s.a.) wydało w dniu [...] r. decyzję, na mocy której stwierdzono nieważność decyzji SKO z dnia 18 listopada 2008 r., uchylającej decyzję Burmistrza z dnia [...] r. i ustalającej podatek od nieruchomości na kwotę 2.351,30 zł.

4 Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

5 Stosownie do art. 149 p.p.s.a. sąd uwzględniając skargę na bezczynność organów w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Natomiast zgodnie z treścią art. 161 § 1 cytowanej ustawy sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-2 tego przepisu lub gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe - pkt 3.

6 Bezprzedmiotowość postępowania zachodzi, jeżeli po wniesieniu skargi zaistnieją okoliczności powodujące niedopuszczalność merytorycznego rozpoznania sprawy. Postępowanie staje się bezprzedmiotowe niewątpliwie w przypadku wydania decyzji przez organ administracyjny po wniesieniu skargi na bezczynność organu, lecz przed jej rozpoznaniem przez sąd.

7 Instytucja skargi na bezczynność organu administracyjnego ma na celu doprowadzenie do załatwienia sprawy w postępowaniu administracyjnym, a jej uwzględnienie polega na zobowiązaniu organu do wydania rozstrzygnięcia w określonym terminie.

8 W rozpatrywanej sprawie Kolegium po wniesieniu przez stronę skarżącą skargi na bezczynność tego organu wydało decyzję. Tym samym nastąpił skutek stanowiący istotę żądania skargi na bezczynność organu, gdyż uwzględnienie skargi w tym przypadku mogło doprowadzić jedynie do zobowiązania organu do załatwienia sprawy w określonym terminie. Rozpoznanie skargi w żadnym razie nie może wkraczać w kwestie merytoryczne dotyczące przyszłego rozstrzygnięcia. Zatem wobec rozstrzygnięcia sprawy przed merytorycznym rozpoznaniem skargi przez sąd, dalsze postępowanie sądowoadministracyjne stało się bezprzedmiotowe.

9 Zgodnie z orzecznictwem, które Sąd podziela, w sytuacji, gdy po wniesieniu skargi na bezczynność organu wyda on odpowiedni akt administracyjny, co do którego pozostawał w bezczynności, dane postępowanie sądowe wszczęte skargą na bezczynność organu winno zostać umorzone jako bezprzedmiotowe – na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. (zob. uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z 26 listopada 2008 r., sygn. akt I OPS 6/08, lex nr 463487).

10 Mając powyższe na względzie, postępowanie należało umorzyć, o czym orzeczono jak w punkcie 1 sentencji na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a.

11 Na zwrot kosztów postępowania złożyła się część prawidłowo uiszczonego wpisu w kwocie [...] zł opłaty skarbowej oraz wynagrodzenie pełnomocnika będącego radcą prawnym w kwocie [...] zł obliczone na podstawie § 14 ust. 2 pkt 1) lit. c) Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. z 2002 r. nr 163, poz.1349 ze zm.). Wobec tego orzeczono jak w pkt 2 sentencji zgodnie z art. 209 p.p.s.a.

12 /-/ M. Ławniczak