Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 20 listopada 2008 r., III SA/Po 506/08

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 20 listopada 2008 r., III SA/Po 506/08

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Sokołowska Sędziowie Protokolant po rozpoznaniu w dniu 20 listopada 2008 r. przy udziale na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. J. – K. na decyzję Wójta Gminy z dnia [ ... ]r. Nr [ ... ] w przedmiocie ustalenia numeru porządkowego nieruchomości postanawia odrzucić skargę /-/B. Sokołowska

Uzasadnienie

2 Pismem z dnia 19 czerwca 2008 r. W. J. wniosła o nadanie numeru porządkowego dla nieruchomości – działki nr [ ... ] położonej w S. przy ul. L. (sektor I).

3 Zastępca Kierownika Wydziału Zagospodarowania Przestrzennego i Gospodarki Nieruchomościami Urzędu Gminy pismem z dnia 15 lipca 2008 r. zawiadomił z urzędu – na podstawie art. 47 a ust. 2 i 47 b ust. 1 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (tekst jednolity Dz. U. Nr 100 z 2000 r., poz. 1086 ze zm.) – P., że dla nieruchomości oznaczonej numerem geodezyjnym 107/1 przy ul. L. w S. nadano numer porządkowy 2, wobec czego podano aktualny adres działki: [ ... ]

4 P. pismem z dnia 5 sierpnia 2008 r. adresowanym do Urzędu Gminy stwierdził, iż numer został nadany nieprawidłowo z urzędu, albowiem sporna działka leży na terenie rolnym i nie jest przeznaczona pod zabudowę. Numer taki można wprawdzie nadać na wniosek użytkownika danego terenu, jednakże P. jako podmiot uprawniony nie ma zamiaru występować z taką inicjatywą wobec działek zlokalizowanych na terenie Gminy.

5 Pismem nr [ ... ] określonym jako "rozstrzygnięcie na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa" Wójt Gminy uwzględnił żądanie P. i anulował zawiadomienie o nadaniu numeru porządkowego z dnia 15 lipca 2008 r.

6 W uzasadnieniu organ stwierdził, iż powyższe pismo Zarządu winno być uznane za wezwanie do usunięcia naruszenia prawa wniesione w trybie art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Zostało ono rozpatrzone przez organ mimo wniesienia go po terminie, gdyż uwzględniono brak prawidłowego pouczenia o tym rodzaju środka zaskarżenia. Odnosząc się do kwestii merytorycznych organ wskazał, iż Ogródki Działkowe stanowią tereny zielone w rozumieniu art. 3 ustawy z 8 lipca 2005 r. o rodzinnych ogrodach działkowych (Dz. U. Nr 169 z 2005 r., poz. 1419), wyłączone z możliwości zaspokajania potrzeb mieszkaniowych i prowadzenia działalności gospodarczej. Sporna działka jest poza tym położona na obszarze oznaczonym w studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy zatwierdzonego uchwałą Rady Gminy nr [ ... ] symbolem UT.7, oznaczającym tereny ogródków działkowych.

7 Organ pouczył adresatów "rozstrzygnięcia" (P. i W. J.) o prawie do wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu – w terminie 30 dni od daty otrzymania pisma.

8 Pismem z dnia 7 października 2008 r. skargę na powyższy akt Wójta Gminy wniosła bezpośrednio do tutejszego Sądu W. J.. Została ona przesłana do organu administracji, jako podmiotu właściwego do przyjęcia wniesionej skargi.

9 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył co następuje :

10 Zgodnie z § 9 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 28 października 2004 r. w sprawie numeracji porządkowej nieruchomości (Dz. Nr 243 z 2004 r., poz. 2432) organ administracji może oznaczyć daną nieruchomość numerem porządkowym z urzędu, zawiadamiając o tym fakcie pisemnie właściciela działki ujawnionego w ewidencji gruntów i budynków. W przypadku dokonania oznaczenia nieruchomości na wniosek właściciela lub osoby faktycznie władającej nieruchomością o fakcie oznaczenia zawiadamia się pisemnie wnioskodawcę (§ 9 ust. 2 rozporządzenia). Nie ulega wątpliwości, iż samo nadanie oznaczenia danej nieruchomości jest czynnością materialno – techniczną.

11 Z kolei odmowa nadania numeru porządkowego nieruchomości zgodnie z żądaniem strony, bądź też odmowa zmiany numeru porządkowego na numer żądany przez stronę może nastąpić wyłącznie w drodze decyzji administracyjnej. W orzecznictwie sądowym podkreśla się przy tym, iż wydanie przez organ pisma zawierającego rozstrzygnięcie w sprawie załatwianej w drodze decyzji administracyjnej musi być w istocie uznane za wydanie decyzji administracyjnej. Jest tak nawet w sytuacji, gdy takie pismo nie zachowuje wprawdzie w pełni wszystkich wymagań formalnych przewidzianych w art. 107 § 1 kpa, ale jednocześnie zawiera przynajmniej minimum elementów niezbędnych do zakwalifikowania aktu do kategorii decyzji (takich jak oznaczenie organu, wskazanie adresata, rozstrzygnięcie i podpis) – zob. m. in. wyrok WSA w Warszawie z 12 czerwca 2007 r. IV S.A./Wa 708/07, LEX nr 340001; postanowienie NSA z 27 lipca 1999 r., I SA 1509/98 oraz wyrok NSA z 15 marca 2001 r., V S.A. 2938/99.

12 W ocenie Sądu kwestionowane rozstrzygniecie Wójta Gminy zawarte w piśmie nr [ ... ] winno być faktycznie zakwalifikowane do kategorii decyzji administracyjnych, gdyż rozstrzyga ono odmownie żądanie strony ( W. J. ) odnośnie nadania jej działce numeru porządkowego, zawarte we wniosku zgłoszonym przez nią w piśmie z 19 czerwca 2008 r. Rozstrzygnięcie to zawiera ponadto wskazanie organu administracji, adresata i podpis upoważnionej osoby – Wójta Gminy.

13 Skoro powyższe rozstrzygnięcie należało uznać za decyzję administracyjną to w pouczeniu organ winien wskazać prawidłowy tryb zaskarżenia tego aktu do organu administracyjnego II instancji, zgodnie z ogólną zasadą dwuinstancyjności postępowania administracyjnego, wyrażoną w art. 15 kpa. Dopiero bowiem skuteczne wyczerpanie przez stronę środka zaskarżenia w postaci odwołania dawałoby podstawę do zaskarżenia decyzji do wojewódzkiego sądu administracyjnego – zgodnie z przepisem art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Niewyczerpanie przez stronę tego obligatoryjnego trybu zaskarżenia decyzji administracyjnej I instancji skutkuje natomiast koniecznością odrzucenia skargi jako niedopuszczalnej – na podstawie art. 58 § 1 pkt. 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Z tego względu orzeczono jak w sentencji postanowienia.

14 Organ winien wobec tego doręczyć stronom kwestionowane rozstrzygnięcie ponownie z prawidłowym pouczeniem o możliwości zaskarżenia decyzji do właściwego organu II instancji.

15 Na marginesie wskazać należy, iż gdyby nawet uznać, iż trybem właściwym do wniesienia skargi był przepis art. 52 § 3 powyższej ustawy (jak sugeruje strona skarżąca i sam organ), to zauważyć trzeba fakt niedochowania przez W. J. ustawowego 30 dniowego terminu do wniesienia skargi licząc od dnia otrzymania rozstrzygnięcia Wójta Gminy (wskazanego w art. 53 § 2 ustawy). Z akt sprawy wynika bowiem, iż kwestionowane rozstrzygniecie Wójta doręczono skarżącej w dniu 5 września 2008 r. (k. 14 akt adm.), a skargę wniesiono do Sądu w dniu 8 października 2008 r., czyli po przekroczeniu wymaganego terminu. Została ona przekazana do Wójta Gminy jako organu właściwego do jej przyjęcia w dniu 15 października 2008 r. (k. – 5 akt sądowych).

16 W tym stanie rzeczy Sąd mając na względzie powyższe, na podstawie cytowanego już wcześniej przepisu art. 58 § 1 pkt 6 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.

17 /-/B. Sokołowska

18 KS d