Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 25 stycznia 2007 r., III SA/Po 1139/06

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 25 stycznia 2007 r., III SA/Po 1139/06

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Asesor sądowy Małgorzata Bejgerowska po rozpoznaniu w dniu 25 stycznia 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Gminy D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] października 2006 r., Nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji dotyczącej ustalenia opłaty adiacenckiej i umorzenia postępowania w sprawie postanawia odrzucić skargę /-/M. Bejgerowska WSA/post.1 - sentencja postanowienia

Uzasadnienie

2 Pismem z dnia [...] listopada 2006 roku Wójt Gminy "D" wniósł skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] października 2006 r., Nr [...], w przedmiocie uchylenia decyzji dotyczącej ustalenia opłaty adiacenckiej i umorzenia postępowania w sprawie, wskazując, że jest osobą uprawnioną do wniesienia skargi, bowiem skargę do sądu administracyjnego może wnieść każdy kto ma w tym interes prawny, a zaskarżona decyzja narusza interes majątkowy Gminy "D".

3 Ponadto skarżący organ wskazał, iż zgodnie z art. 31 ustawy z dnia 8 marca 1990 roku o samorządzie gminnym (tekst jednolity: Dz. U. z 2001 roku, Nr 142, poz. 1591 ze zm.) wójt gminy kieruje bieżącymi sprawami gminy oraz reprezentuje ją na zewnątrz w postępowaniach sądowych i administracyjnych, albowiem gmina jako osoba prawna działa poprzez swoje organy. Natomiast zgodnie z art. 39 cytowanej ustawy decyzje w indywidualnych sprawach z zakresu administracji publicznej wydaje wójt i w tym zakresie organ ten nie jest reprezentantem interesu prawnego gminy, lecz działa w granicach własnych przyznanych mu przez ustawę kompetencji.

4 Z tego względu, zdaniem skarżącego, należy przyjąć, iż jednoosobowym organem administracji w sprawach indywidualnych nie jest gmina lecz wójt, bowiem to jemu ustawa przyznaje kompetencje do wydawania decyzji i nie może utracić przymiotu strony z tego powodu, że organ danego podmiotu w zakresie przyznanych mu ustawowo obowiązków rozstrzygał sprawę co do istoty. Dlatego należy uznać, że Gmina "D" nie jest organem orzekającym w niniejszej sprawie i jako osoba prawna, której interesu prawnego dotyczy zaskarżone rozstrzygnięcie jest uprawniona do wniesienia skargi.

5 Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

6 Przepis art. 50 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) stanowi, że uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny.

7 Zgodnie z poglądem utrwalonym w orzecznictwie i w doktrynie (zob. postanowienie NSA z dnia 15 października 1990 r., sygn. akt SA/Wr 990/90, ONSA 1990, z. 4, poz. 7; wyrok NSA z dnia 16 lutego 2005 r., sygn. akt OSK 1017/04, niepubl.) gmina bez względu na przedmiot sprawy i jego rzeczywisty związek z interesem prawnym gminy nie jest stroną postępowania administracyjnego w sprawie indywidualnej z zakresu administracji publicznej, dotyczącej osoby trzeciej, w której decyzję wydaje wójt gminy; ani gmina, ani żaden jej organ nie są uprawnione do zaskarżenia do sądu administracyjnego decyzji organu odwoławczego (art. 197 Kpa).

8 Pojęcie strony definiują art. 28 i 29 Kpa, z których wynika, że stroną w postępowaniu administracyjnym nie może być organ powołany z mocy prawa do wydania decyzji administracyjnej w sprawie objętej postępowaniem. Organ taki bowiem ma obowiązek wydania decyzji zgodnej z prawem niezależnie od tego, czy pozostaje ze stroną w stosunkach uzależnionych od treści decyzji. W roli tego organu nie ma miejsca na jego własny interes prawny lub obowiązek, także wówczas, gdy w rzeczywistości decyzja dotyka jego praw lub obowiązków. Taka pozycja organu zapobiega równoczesnemu występowaniu w charakterze strony kierującej się własnym interesem i zabiegającej o uzyskanie korzystnej dla siebie decyzji.

9 W przedmiotowej sprawie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego wniósł Wójt Gminy "D" – organ, który rozstrzygał sprawę w pierwszej instancji. Działał ona zatem jako organ administracji publicznej co wyłącza go z kręgu podmiotów upoważnionych do zaskarżania do sądu administracyjnego aktów lub czynności wydanych w toku instancyjnym przez organ odwoławczy.

10 Skarga wniesiona przez Wójta Gminy "D", który w niniejszej sprawie wydał decyzję jako organ pierwszej instancji jest zatem niedopuszczalna i podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 powołanej powyżej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

11 Z tego względu Sąd uznając skargę za niedopuszczalną na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 wskazanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.

12 /-/M. Bejgerowska

13 WSA/post.1 - uzasadnienie postanowienia