Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 20 grudnia 2011 r., I SA/Op 511/11

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 20 grudnia 2011 r., I SA/Op 511/11

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Wójcik po rozpoznaniu w dniu 20 grudnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z.F. na czynność Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu z dnia 19 października 2011r., nr [...] w przedmiocie uznania za nieuzasadnioną skargi na działanie organu podatkowego postanawia: 1. Odrzucić skargę. 2. Zwrócić skarżącemu od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu kwotę 200,00 zł (słownie: dwieście i 00/100) tytułem uiszczonego wpisu od skargi.

Uzasadnienie

2 Skarżący Z.F.za pośrednictwem Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu wniósł skargę na czynność tego organu, "nr [...] z dnia 19 października 2011 r., zawiadomienie doręczone w dniu 28 października 2011 r." podając, że chodzi o stanowisko Dyrektora Izby o uznaniu za nieuzasadnioną jego skarg z dnia 7 września 2011 r. wniesionej na działanie Naczelnika Urzędu Skarbowego w B. (zawiadomienie z dnia 19 października 2011 r., doręczone w dniu 28 października 2011 r.). W złożonej do Sądu skardze zarzucił naruszenie przez organ prawa procesowego, tj. przepisów art. 122, art. 187 par. 1 i art. 191 Ordynacji podatkowej w związku z art. 136 Kodeksu postępowania administracyjnego poprzez rozstrzygnięcie sprawy bez rozpatrzenia całego materiału dowodowego i bez przeprowadzenia uzupełniającego postępowania dowodowego w zakresie ustalenia, za który miesiąc została przez niego uiszczona zaliczka z tytułu liniowego podatku dochodowego w dniu 11 sierpnia 2011 r.

3 W uzasadnieniu wskazał, że w dniu 11 sierpnia 2011 r. dokonał wpłaty zaliczki z tytułu liniowego podatku dochodowego PIT-5L za lipiec 2011 r. w wysokości 5.707,00 zł, omyłkowo wskazując w treści bankowego polecenia przelewu, że zaliczka dotyczy miesiąca marca 2011 r. W odpowiedzi Naczelnik Urzędu Skarbowego w B. zawiadomieniem z dnia 18.08.2011 r. poinformował go, że powyższa wpłata została zaliczona na poczet liniowego podatku dochodowego za marzec 2011 r. (jak w poleceniu przelewu), w części na należność główną i na odsetki za zwłokę. Następnie skarżący złożył skargę na czynności Naczelnika tego Urzędu kwestionując powyższe rozliczenie i wskazując, że wskutek omyłki pisarskiej przedmiotowa wpłata dotyczy w rzeczywistości rozliczenia za lipiec 2011 r. w tym podatku. Zdaniem skarżącego otrzymanie przez Urząd kolejnej wpłaty za ten sam miesiąc, której wysokość – przy tym sposobie rozliczeń (zaliczki z tytułu liniowego podatku dochodowego) – jest wielkością stałą, winno wzbudzić wątpliwość Naczelnika obligując go do podjęcia czynności wyjaśniających.

4 Natomiast rozpatrujący tę skargę Dyrektor Izby niesłusznie ocenił sytuację powołując się na niemożność weryfikacji przez organy, jakiego miesiąca rozliczeniowego dotyczy wpłata zaliczki uiszczonej w systemie podatku liniowego. Naruszył przez to w sposób rażący art. 122, art. 187 i art. 191 Ordynacji podatkowej, niepodejmując działań zmierzających do wyjaśnienia stanu faktycznego.

5 W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby wniósł o jej odrzucenie wskazując, iż przedmiotowa skarga Z.F. z dnia 7.09.2011 r. została przez organ rozpatrzona w trybie przepisów zawartych w dziale VIII kodeksu postępowania administracyjnego (k.p.a.), a mianowicie na podstawie art. 237 par. 3 i art. 238 tego kodeksu. Jednakże analizując sposób działania Naczelnika Urzędu nie stwierdził takich okoliczności, które powodowałyby uznanie skargi za uzasadnioną. Wyjaśnił, że wobec braku obowiązku składania deklaracji na zaliczki w podatku dochodowym wpłaty dokonywane przez podatników są przypisywane zgodnie ze wskazaniem zawartym w poleceniu przelewu. Naczelnik Urzędu nie ma zatem możliwości sprawdzenia, czy wpłata faktycznie dotyczy tego okresu rozliczeniowego, na który opiewa przelew. Zatem w opisanych okolicznościach do takiego sposobu przypisania wpłaty nie doszło z winy Urzędu, tylko samego podatnika.

6 Dyrektor końcowo zauważył, że w związku ze złożonym przez podatnika wyjaśnieniem Urząd Skarbowy winien dokonać zmiany zawiadomienia o sposobie zaliczenia wpłaty z dnia 11.08.2011 r.

7 Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

8 Skarga nie może być merytorycznie rozpoznana z uwagi na brak właściwości sądu administracyjnego.

9 Skarżący jako podstawę prawną wniesienia skargi wskazał treść art. 3 par. 2 pkt 4 w związku z art. 52 par. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) – dalej jako: [p.p.s.a.], zgodnie z którym sąd administracyjny orzeka w sprawach skarg na inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Nie ulega też wątpliwości, że przedmiotem zaskarżenia skarżący uczynił pisemne zawiadomienie Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu z dnia 19 października 2011 r. o numerze[...], gdyż zostało to wyraźnie w skardze skonkretyzowane. Zawiadomienie to, co jednoznacznie wynika z powołanych w jego podstawie prawnej przepisów art. 237 par. 1 i art. 238 K.p.a., stanowiło załatwienie skargi wniesionej przez skarżącego na nieprawidłowe działanie Naczelnika Urzędu Skarbowego w B., a zatem w trybie przepisów zamieszczonych w rozdziale VIII K.p.a. Tego rodzaju sprawy nie są natomiast objęte zakresem kognicji sądów administracyjnych (por. postanowienie NSA z dnia 9.12.1999 r. III SAB 7/99, ONSA 2001/1/27 i powołane przez organ w odpowiedzi na skargę postanowienie WSA w Łodzi z dnia 30.11.2011 r. sygn. akt III SA/Łd 1088/11 (wraz przywołanym tam orzecznictwem), odnoszące się do skargi do sądu administracyjnego na zawiadomienie organu załatwiające skargę na podstawie przepisów działu VIII K.p.a. Słusznie też zauważył Dyrektor w odpowiedzi na skargę, iż gdyby nawet podzielić stanowisko skarżącego o zastosowaniu w niniejszej sprawie art. 3 par. 2 pkt 4 p.p.s.a., to skarga podlegałaby odrzuceniu z uwagi na brak wyczerpania środków zaskarżenia opisanego w art. 52 par. 3 tej ustawy, gdyż skarżący przed wniesieniem skargi nie wezwał organu do usunięcia naruszenia prawa.

10 Zgodnie z art. 58 par. 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeśli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. W rozważanym tu przypadku skarga dotyczy czynności nieobjętych zakresem właściwości sądu administracyjnego opisanym w art. 3 par. 2 i 3 p.p.s.a. oraz art. 4 tej ustawy, zatem podlega ona odrzuceniu na podstawie art. 58 par. 1 i par. 3 p.p.s.a.

11 Rozstrzygnięcie w przedmiocie zwrotu wpisu znajduje oparcie w treści art. 232 par. 1 pkt 1 tej p.p.s.a.