Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 3 marca 2017 r., I SA/Op 11/17

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 3 marca 2017 r., I SA/Op 11/17

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grzegorz Gocki po rozpoznaniu w dniu 3 marca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. P. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu z dnia 24 listopada 2016 r. nr [...] w przedmiocie zarzutów na prowadzone postępowanie egzekucyjne postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia

Uzasadnienie

2 W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu z 24 listopada 2016 r. w przedmiocie zarzutów na prowadzone postępowanie egzekucyjne, działający w imieniu skarżącego J. P. pełnomocnik zawarł wniosek o wstrzymanie postępowania egzekucyjnego do prawomocnego zakończenia postępowania w tej sprawie.

3 Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

4 Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.

5 Stosownie do art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 z późń. zm.), dalej jako: [p.p.s.a]., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 p.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

6 W sprawie niniejszej zaskarżonym postanowieniem Dyrektor Izby Skarbowej w Opolu utrzymał w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w Głubczycach z 7 października 2016 r., mocą którego uznano zgłoszone przez skarżącego zarzuty na prowadzone postępowanie egzekucyjne za nieuzasadnione.

7 Wyjaśnienia zatem wymaga, że nie ma możliwości objęcia ochroną tymczasową tego rodzaju rozstrzygnięcia, albowiem, jak jednolicie przyjmuje się w orzecznictwie, nie nosi ono znamion wykonalności i nie stwarza zagrożeń dających podstawę do wstrzymania jego wykonania w oparciu o cytowany wyżej art. 61 § 3 p.p.s.a. Problem wykonania aktu administracyjnego dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone określone obowiązki oraz aktów, na podstawie których jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany, a drugi wyłącznie uprawniony. Zaskarżone w niniejszej sprawie postanowienie nie podlega wykonaniu w powyższym rozumieniu, gdyż nie obliguje strony do jakiegokolwiek działania i nie może być również wykonane w trybie przymusowym, poprzez wdrożenie administracyjnego postępowania egzekucyjnego. Postanowienie to zawiera jedynie negatywną ocenę zarzutu zgłoszonego w postępowaniu egzekucyjnym, nie wywołuje żadnych bezpośrednich skutków w sferze praw czy obowiązków materialno prawnych i prowadzonego postępowania egzekucyjnego (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z 30 czerwca 2015 r., II GZ 306/15; z 19 listopada 2015 r., II FZ 737/15; z 26 stycznia 2016 r., II GSK 3589/15). Tym samym, wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. nie jest możliwe.

8 Pozbawione podstaw prawnych jest również żądanie skarżącego dotyczące wstrzymania postępowania egzekucyjnego do prawomocnego zakończenia postępowania w tej sprawie. Przedmiotem skargi do sądu administracyjnego w sprawach z zakresu postępowania egzekucyjnego mogą być bowiem jedynie wydane w tym postępowaniu postanowienia, na które służy zażalenie. Zatem tylko tego rodzaju akty objęte są dyspozycją przepisu art. 61 § 3 ustawy. Sąd nie może natomiast wstrzymać czynności egzekucyjnych czy postępowania egzekucyjnego jako całości. Przepis art. 61 § 3 p.p.s.a. nie daje bowiem podstaw do wstrzymywania postępowania egzekucyjnego, co pozostaje uprawnieniem organu egzekucyjnego działającego na podstawie ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (por. postanowienie NSA z dnia 18 września 2015r., sygn. akt II FZ 641/15). Jak trafnie wskazano w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z 22 lutego 2017 r. II FZ 85/17 "sądy administracyjne nie posiadają prawnej możliwości udzielania ochrony tymczasowej stronie, która wnosi o wstrzymanie czynności egzekucyjnych czy samego postępowania egzekucyjnego, prowadzonego w myśl przepisów ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, ponieważ nie jest właściwy do wydania orzeczeń merytorycznych, które mogą zapadać tylko w toku postępowania administracyjnego, w tym przypadku postępowania egzekucyjnego."

9 Na marginesie jedynie Sąd zauważa, że profesjonalny pełnomocnik skarżącego nie przedstawił w uzasadnieniu złożonego wniosku jakichkolwiek okoliczności uzasadniających udzielenie stronie ochrony tymczasowej. Tymczasem Sąd w kwestii wstrzymania zaskarżonej decyzji działa wyłącznie na wniosek strony, zatem to wnioskujący zobowiązany jest do uprawdopodobnienia okoliczności uzasadniających prawdopodobieństwo wywołania skutków wskazanych w art. 61 § 3 p.p.s.a.

10 W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a, należało orzec jak w sentencji postanowienia.