Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 13 listopada 2014 r., II SA/Op 308/14

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 13 listopada 2014 r., II SA/Op 308/14

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia WSA Krzysztof Bogusz po rozpoznaniu w dniu 13 listopada 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.M. reprezentowanego przez kuratora J.M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 29 listopada 2013 r., nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego postanawia: odrzucić skargę.

Uzasadnienie

2 Decyzją z dnia 29 listopada 2013 r., nr [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Opolu, utrzymało w mocy rozstrzygnięcie organu I instancji z dnia 31 maja 2013 r., nr [...] w sprawie odmowy przyznania pomocy w formie zasiłku celowego dla M.M.

3 Decyzję doręczono stronie skarżącej w dniu 24 lutego 2014 r., do rąk kuratora J.M., co potwierdza podpis złożony na pocztowym zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki, znajdujący się w aktach administracyjnych sprawy (k-7 akt).

4 W dniu 25 lutego 2014 r. nadano pocztą do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, wniosek kuratora skarżącego J.M. o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie pełnomocnika z urzędu, w celu sporządzenia skargi.

5 Postanowieniem z dnia 18 marca 2014 r., sygn. akt II SO/Op 24/14, referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Opolu przyznał M. M. prawo pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego z urzędu.

6 W dniu 12 maja 2014 r. pełnomocnik z urzędu nadał pismo zawierające skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 29 listopada 2013 r., nr [...]. Przyczyna uchybienia terminu do wniesienia skargi w ocenie Sądu, ustała zatem w dniu 12 maja 2014 r., kiedy to pełnomocnik z urzędu dokonał uchybionej czynności. Od tego dnia liczyć należy siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Termin ten upływał zatem w dniu 19 maja 2014 r.

7 Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi pełnomocnik z urzędu wniósł pismem z dnia 25 czerwca 2014 r., nadanym przesyłką pocztową w dniu 27 czerwca 2014 r. (data stempla pocztowego). Uchybia to terminowi wskazanemu w art. 87 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.) – dalej zwanej w skrócie: "P.p.s.a.", zgodnie z którym pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu.

8 Postanowieniem z dnia 25 września 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu odrzucił wniosek pełnomocnika skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Postanowienie to jest prawomocne.

9 Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

10 Zgodnie z art. 53 § 1 oraz art. 54 § 1 P.p.s.a., skargę wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie, za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi.

11 Zaskarżona decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu została doręczona skarżącemu w dniu 24 lutego 2014 r. Ustalony w art. 53 § 1 P.p.s.a. trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi, upływał więc w dniu 26 marca 2014 r., Skarga została natomiast złożona poprzez nadanie jej w placówce pocztowej w dniu 12 maja 2014 r. Uchybiony został zatem termin warunkujący skuteczne wniesienie skargi do sądu administracyjnego. Czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna – art. 85 P.p.s.a.

12 Wprawdzie pełnomocnik skarżącej nadał w dniu 27 czerwca 2014 r. wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, jednakże wniosek ten został przez Sąd odrzucony, jako wniesiony po terminie. Postanowienie o odrzuceniu wniosku stało się prawomocne.

13 Z powyższych względów, na zasadzie do art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a., zgodnie z którym sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia, skargę M.M. należało odrzucić.