Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 24 czerwca 2004 r., I SAB/Ol 2/04

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 24 czerwca 2004 r., I SAB/Ol 2/04

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wiesława Pierechod po rozpoznaniu w dniu 24 czerwca 2004r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z dwóch skarg T. P. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego postanawia odrzucić skargi.

Uzasadnienie

2 W dniu 28 maja 2004r. Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu zostały przekazane wraz z aktami spraw dwie jednobrzmiące skargi T. P. z dnia 30 kwietnia 2004r. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego.

3 W ich uzasadnieniu skarżący podnosi, że w dniu 27.01.2004r. złożył odwołanie od decyzji Prezydenta Miasta znak "[...]" z dnia 15.01.2004r. oraz zażalenie na postanowienie Prezydenta znak "[...]" z dnia 19.01.2004r.

4 Mimo upływu terminu określonego w art.139 § 3 ustawy Ordynacja podatkowa sprawy nie zostały załatwione, a skarżący nie został powiadomiony o przyczynach ich niezałatwienia w terminie obowiązującym i o wyznaczeniu nowego terminu załatwienia.

5 Skargi uważa za uzasadnione, ponieważ w jego przypadku styl działania SKO powtarza się po raz kolejny.

6 Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

7 Stosownie do art.52 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz.1270) zwanej dalej w skrócie p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie.

8 Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy, przewidziany w ustawie.

9 Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. nr 137, poz.926 z p.zm.) w brzmieniu obowiązującym od 1.01.2003r. w art.141 § 1 stanowi, że na niezałatwienie sprawy we właściwym terminie lub terminie ustalonym na podstawie art.140 stronie służy ponaglenie do:

10 1. organu podatkowego wyższego stopnia,

11 2. ministra właściwego do spraw finansów publicznych, jeżeli sprawa nie została załatwiona przez izbę skarbową.

12 Według art.13 § 1 pkt 3 i § 3 Ordynacji podatkowej Samorządowe Kolegium Odwoławcze jest organem odwoławczym od decyzji wójta, burmistrza (prezydenta miasta), starosty albo marszałka województwa jako organów podatkowych pierwszej instancji oraz organem wyższego stopnia w stosunku do wymienionych organów jednostek samorządu terytorialnego.

13 Nie ulega wątpliwości, w świetle art.141 § 1 i art.13 § 3 Ordynacji podatkowej, że na niezałatwienie sprawy podatkowej we właściwym terminie przez organy jednostek samorządu terytorialnego przysługuje środek zaskarżenia – ponaglenie do właściwego miejscowo Samorządowego Kolegium Odwoławczego.

14 Z pozycji procesowej Samorządowego Kolegium Odwoławczego jako organu wyższego stopnia (nie tylko w rozumieniu przepisów Ordynacji podatkowej ale także w rozumieniu przepisów k.p.a. o czym stanowi art.1 ustawy z dnia 12 października 1994r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (j.t. Dz.U. z 2001r. nr 79, poz.856 z p.zm.) wynika, że stronie, która uważa że jej sprawa nie została załatwiona we właściwym terminie przez SKO służy – stosownie do art.141 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej – ponaglenie tego organu.

15 Wobec niewyczerpania wymienionego wyżej środka zaskarżenia przed wniesieniem skarg Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art.58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a. odrzucił skargi jako niedopuszczalne.