Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 17 listopada 2017 r., I SA/Ol 507/17
postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 17 listopada 2017 r., I SA/Ol 507/17
Sentencja
1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wiesława Pierechod po rozpoznaniu w dniu 17 listopada 2017r. na posiedzeniu niejawnym wniosku I. K. , J. K. o wstrzymanie wykonania postanowienia w sprawie ze skargi I. K., J. K. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia "[...]", Nr "[...]" w przedmiocie oddalenia zarzutów w sprawie opisu i oszacowania wartości użytkowania wieczystego nieruchomości oraz prawa własności postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia.
Uzasadnienie
2 I. K., J. K. (dalej jako skarżący, wnioskodawcy) wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie skargę na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia "[...]"., Nr "[...]" w przedmiocie oddalenia zarzutów w sprawie opisu i oszacowania wartości użytkowania wieczystego nieruchomości oraz prawa własności. W skardze zawarli także wniosek o wstrzymanie wykonania "decyzji Dyrektora Izby Skarbowej "[...]"do czasu rozpatrzenia skargi przez sąd".
3 Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
4 Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017r., poz. 1369 ze zm., dalej jako p.p.s.a.), sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności w całości lub w części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu jest więc instytucją wyjątkową i ma na celu przejściowe zabezpieczenie interesów skarżącego.
5 Podkreślenia wymaga fakt, że możliwość wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności dotyczy takiego rozstrzygnięcia, które podlega wykonaniu, to znaczy takiego, które nakłada na stronę skarżącą obowiązek podjęcia określonych czynności w celu doprowadzenia do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w zaskarżonym akcie.
6 Sąd na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. może wstrzymać wykonanie tylko takiego postanowienia, które podlega wykonaniu w sposób dobrowolny, lub też w razie braku pożądanego działania przez zobowiązanego – w sposób przymusowy. Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu polega więc na wstrzymaniu skutków prawnych, które on wywołuje, związanych z ustaleniem praw i obowiązków strony postępowania. W przypadku gdy zaskarżone postanowienie nie nakłada na stronę żadnych obowiązków, nie można wstrzymać jego wykonania.
7 Przechodząc na grunt niniejszej sprawy należy w pierwszej kolejności wskazać, że skarżący wnieśli o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Izby Skarbowej. Zdaniem Sądu, mając na uwadze całą treść wniesionej skargi uznać należy, że skarżący wnieśli w rzeczywistości o wstrzymanie zaskarżonego postanowienia Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia "[...]".
8 Dokonując oceny zasadności wniesionego wniosku o wtrzymanie, Sąd doszedł do przekonania, że postanowienie, którego dotyczy niniejszy wniosek nie podlega wykonaniu, dlatego też żądanie skarżących nie mogło zostać uwzględnione.
9 Wskazać należy bowiem, że zaskarżone postanowienie zostało wydane w toku postępowania egzekucyjnego, które zmierza do przeprowadzenia egzekucji z nieruchomości (prawa użytkowania wieczystego gruntu wraz z jego pożytkami oraz znajdującego się na gruncie budynku). W tym celu Naczelnik Urzędu Skarbowego podjął czynności zmierzające do opisu i oszacowania nieruchomości. W ich wyniku wnioskodawcy zgłosili zarzuty do opisu i oszacowania wartości nieruchomości, które jednak zostały przez organ I instancji postanowieniem z dnia "[...]". oddalone. Po wniesieniu przez stronę zażalenia, Dyrektor Izby Administracji Skarbowej wydał zaskarżone postanowienie z dnia "[...]", w którym utrzymał w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego. Przedmiotem sporu w tym postępowaniu była w szczególności wartość nieruchomości określona w operacie szacunkowym przez biegłego rzeczoznawcę. Tym samym stwierdzić należy, że zaskarżone postanowienie nie nakłada na skarżących nowych praw i obowiązków, które podlegałyby wykonaniu.
10 Podkreślić należy, że wykonaniu podlegają rozstrzygnięcia, które stały się podstawą do wydania tytułów wykonawczych będących przedmiotem postępowania egzekucyjnego, w ramach którego wydano zaskarżone postanowienie, gdyż to z nich wynikał obowiązek uiszczenia konkretnej kwoty zobowiązania podatkowego. Negatywne ustosunkowanie się właściwego organu do zarzutów w przedmiocie opisu i oszacowania wartości nieruchomości nie wykreowało natomiast nowego zobowiązania po stronie skarżącej ani nie doprowadziło do zmiany wysokości powstałych wcześniej zobowiązań (vide: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 października 2017r., sygn. akt II FZ 523/17, dostępne w internetowej bazie orzeczeń http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
11 Z tego względu postanowienie w przedmiocie oddalenia zarzutów w sprawie opisu i oszacowania nieruchomości nie może być wykonane w trybie przymusowym poprzez wdrożenie administracyjnego postępowania egzekucyjnego. Zaskarżone postanowienie, które zostało wydane w toku postępowania egzekucyjnego, otwiera możliwość wyegzekwowania od skarżących zaległości podatkowych. Samo jednak nie nosi znamion wykonalności (vide: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 sierpnia 2015r., sygn. akt II FZ 678/15).
12 Z przedstawionych względów, na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.