Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 29 lipca 2010 r., I SA/Ol 464/10

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 29 lipca 2010 r., I SA/Ol 464/10

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wiesława Pierechod (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Tadeusz Piskozub,, Sędzia WSA Zofia Skrzynecka, Protokolant Paweł Guziur, po rozpoznaniu w Olsztynie na rozprawie w dniu 29 lipca 2010r. sprawy ze skargi podmiotu A na informację Zarządu Województwa z dnia "[...]" nr "[...]" w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie projektu w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego 2007-2013 postanawia pozostawić skargę bez rozpatrzenia

Uzasadnienie

2 "A" w dniu 5 lipca 2010r. wniosła skargę na dokonaną przez Zarząd Województwa negatywną ocenę wniosku o dofinansowanie projektu "[...]" – ze środków Regionalnego Programu Operacyjnego na lata 2007 - 2013, w ramach konkursu "[...]".

3 W skardze wniosła o uznanie, że ocena została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez Instytucję Zarządzającą oraz zasądzenie na rzecz skarżącego zwrotu kosztów postępowania.

4 Do skargi dołączono szereg załączników, w tym : wniosek o dofinansowanie wraz ze studium wykonalności, informację o negatywnej ocenie projektu, protest, informację o stwierdzeniu niezasadności protestu, dowód uiszczenia opłaty sądowej.

5 Z przedłożonych dokumentów wynika, że wskazany wyżej wniosek, złożony w dniu 26 stycznia 2010r., jako spełniający kryteria formalne został przekazany do oceny merytorycznej. Pismem z dnia 11 maja 2010r. nr "[...]" Instytucja Zarządzająca poinformowała wnioskodawcę o negatywnej ocenie projektu. Stwierdzono błędy w zakresie merytorycznych kryteriów zerojedynkowych: 1) spójności między studium wykonalności a wnioskiem co do źródeł finansowania projektu, 2) właściwie przygotowanej analizy finansowej projektu.

6 Od tego rozstrzygnięcia wnioskodawca w dniu 21 maja 2010r. złożył protest. Podniósł w nim, że Komisja popełniła ewidentny błąd przy ocenie projektu. Opisał i wyjaśnił zakwestionowane elementy wniosku.

7 Pismem z dnia 21.06.2010r. nr "[...]" Instytucja Zarządzająca poinformowała wnioskodawcę o niezasadności protestu i utrzymaniu w mocy uprzedniej negatywnej oceny projektu.

8 Podtrzymała stanowisko o niespełnieniu kryterium merytorycznego zerojedynkowego nr 8 – spójności informacji zawartych we wniosku o dofinansowanie projektu z informacjami zawartymi w załącznikach do wniosku. Ta okoliczność zadecydowała o odrzuceniu wniosku na podstawie § 9 ust. 10 Regulaminu naboru i oceny wniosków o dofinansowanie projektu ze środków Regionalnego Programu Operacyjnego na lata 2007 - 2013 do konkursu "[...]".

9 Na rozprawie w dniu 29 lipca 2010r. strona skarżąca była reprezentowana przez pełnomocnika – radcę prawnego. W imieniu Zarządu Województwa stawiła się – radca prawny i przedłożyła pisemną odpowiedź na skargę. Wniosła o pozostawienie skargi bez rozpatrzenia z uwagi na jej niekompletność. Przytoczyła treść art. 30c ust. 2 i art. 30c ust. 5 pkt 2 ustawy z dnia 6 grudnia 2006r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (j.t. Dz.U. z 2009r. nr 84, poz. 712 ze zm.). W uzupełnieniu odpowiedzi na skargę wskazała, że "A" dotychczas nie odebrała od Instytucji Zarządzającej oryginalnego wniosku wraz z załącznikami. Skarga zawiera więc braki nie podlegające uzupełnieniu w trybie art. 49 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Powołała się na orzecznictwo sądów odnośnie interpretacji przepisów art. 30c ust. 2 i art. 30c ust. 5 pkt 2 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju i przepisów ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

10 Pełnomocnik strony skarżącej przyznał, że oryginalny wniosek nie został przez nią wycofany z Instytucji Zarządzającej, a przedstawiony Sądowi wniosek z załącznikami jest elektroniczną kopią. W takim wypadku nie zachodzi jakakolwiek możliwość niezgodności między dokumentami oryginalnymi a kopiami.

11 Jego zdaniem z treści art. 30c ust. 2 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju nie wynika, że do skargi powinien być załączony oryginalny wniosek.

12 Podniósł ponadto, że również zawarte w informacji z dnia 21.06.2010r. pouczenie o możliwości i trybie wniesienia skargi do sądu administracyjnego nie precyzowało tej kwestii, a jedynie wskazywało, kiedy wniosek może być odebrany.

13 Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

14 Ustawa z dnia 6 grudnia 2006r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (j.t. Dz.U. z 2009r. nr 84, poz. 712 ze zm.) zwana dalej "ustawą" przewiduje sądową kontrolę rozstrzygnięć zapadających w postępowaniu o dofinansowanie projektów ze środków programów operacyjnych. Uregulowania te mają charakter szczególny w stosunku do trybu kontroli sądowej aktów i czynności organów administracji publicznej realizowanej na zasadach ogólnych, określonej w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153 poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej w skrócie p.p.s.a. Wprawdzie przepisy p.p.s.a. określone dla aktów i czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 mają, zgodnie z art. 30e ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju odpowiednie zastosowanie w zakresie nieuregulowanym tą ustawą lecz wyłączono wprost zastosowanie art. 52-55, art. 61 § 3-6, art. 115-122, art. 146, art. 150 i art. 152 p.p.s.a . Zakres tych wyłączeń nie oznacza jednak, że wszystkie niewymienione w art. 30e ustawy mają zastosowanie. Istotne jest bowiem ustalenie zakresu w jakim ustawodawca wprowadził szczególne regulacje, wyłączające stosowanie przepisów p.p.s.a. niewymienionych w art. 30e ustawy.

15 Takim szczególnym uregulowaniem są niewątpliwie unormowania w art. 30c ust. 2 oraz ust. 5 ustawy. Określają one zasady wnoszenia skargi do sądu i wymogi formalne skargi na negatywna ocenę wniosku o dofinansowanie projektu oraz skutki wniesienia skargi niespełniającej tych wymogów. Z uwagi na odmienność regulacji i przyjęte w ustawie rozwiązania zapewniające przyśpieszenie postępowania, na instytucje informujące wnioskodawcę o wynikach procedury odwoławczej, nałożono obowiązek pouczenia o możliwości i zasadach wnoszenia skargi do sądu i to bez względu na to czy wnioskodawca jest reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika ( art. 30c ust. 4 ustawy).

16 W art. 30c ust. 2 ustawy (inaczej niż w art. 57 § 1 p.p.s.a.) wprowadzono szczególne wymogi, związane z kompletnością skargi. Przepis ten stanowi, że skarga powinna być wniesiona "wraz z kompletną dokumentacją w sprawie, obejmującą wniosek o dofinansowanie wraz z informacją w przedmiocie oceny projektu, kopie wniesionych środków odwoławczych oraz informacji, o której mowa w art. 30b ust. 4" (tj. o wyniku procedury odwoławczej). Skarga powinna być wniesiona w terminie 14 dni od otrzymania informacji o wyniku procedury odwoławczej i podlega opłacie.

17 W rozpoznawanej sprawie skarga wniesiona została w przewidzianym ustawą terminie. Informacja o wyniku procedury odwoławczej (niezasadności protestu) doręczona bowiem została w dniu 22 czerwca 2010r., a skarga złożona w dniu 5 lipca 2010r. W dniu 1 lipca 2010r. uiszczona została należna opłata sądowa (k. 15 akt sąd.).

18 W informacji o wyniku procedury odwoławczej zawarte zostało pouczenie o treści art. 30 c ust. 1 ustawy, terminie i trybie wniesienia oraz o wymogach formalnych, jakim powinna odpowiadać skarga w zakresie kompletności. Pouczenie wskazało na obowiązek dołączenia, obok innych wymaganych ustawą dokumentów, wniosku o dofinansowanie.

19 Odnosząc się do argumentacji pełnomocnika strony skarżącej, że z treści pouczenia nie można było wnioskować o konieczności załączenia do skargi oryginalnego wniosku, Sąd stwierdza, że treść pouczenia odpowiada art. 30c ust. 2 ustawy. W postanowieniu z dnia 21.04.2010r. sygn. akt II GSK 345/10 (CBOiS) Naczelny Sąd Administracyjny rozważając kwestię kompletności dokumentacji stwierdził, że "przewidziany w tym przepisie obowiązek wniesienia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego wraz z kompletną dokumentacją sprawy, ma na celu umożliwienie wojewódzkiemu sądowi administracyjnemu kontrolę negatywnego wyniku procedury odwoławczej. W postępowaniu sądowoadministracyjnym ze skargi, o której mowa w art. 30c ust. 1 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju wyłączone jest stosowania art. 52 – 55 p.p.s.a. Jak z tego wynika na właściwej instytucji zarządzającej lub pośredniczącej nie ciąży obowiązek przedstawienia sądowi odpowiedzi na skargę wraz z aktami sprawy, o którym mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a. Wojewódzki sąd administracyjny rozpoznając skargę, dysponuje zatem tylko dokumentacją wniesioną przez skarżącego.

20 Wojewódzki sąd administracyjny, by mógł prawidłowo ocenić legalność zaskarżonego aktu musi dysponować kompletną dokumentacją, która była przedmiotem oceny w toku procedury odwoławczej. Oznacza to, że wniosek o dofinansowanie, stanowiący niezbędny element kompletnej dokumentacji, powinien odpowiadać wnioskowi złożonemu w ramach konkursu".

21 Podkreślić należy, że w sprawie rozpoznawanej przez Naczelny Sąd Administracyjny niekompletność dokumentacji polegała na braku załączników stanowiących integralną cześć wniosku. Sąd ten nie wypowiedział się zatem wprost w odniesieniu do sytuacji, jaka wystąpiła w sprawie niniejszej. Jednak z przytoczonej wyżej wykładni celowościowej art. 30c ust. 2 ustawy i literalnego brzmienia tego przepisu wynika, że chodzi o ten sam wniosek z załącznikami, który był przedmiotem oceny przez Instytucję Zarządzającą a nie taki sam wniosek.

22 Przepis wyraźnie bowiem mówi o wniosku, informacjach w przedmiocie oceny i o kopiach wniesionych środków odwoławczych. Zatem niewątpliwie w przypadku wniosku i informacji chodzi o oryginalne dokumenty. Sąd nie ma możliwości ustalenia, czy przedłożone kopie wniosku z załącznikami odpowiadają w każdym elemencie dokumentom podlegającym ocenie Instytucji Zarządzającej.

23 Stosownie do art. 30 c ust. 5 pkt 2 ustawy wniesienie skargi niekompletnej powoduje pozostawienie jej bez rozpoznania. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym utrwalone jest stanowisko, że kategoryczne brzmienie tego przepisu nie pozostawia wątpliwości, że Sąd nie jest uprawniony do merytorycznego rozpoznawania skargi, do której nie dołączono dokumentów o których mowa w art. 30 c ust. 2 ustawy (por. postanowienie NSA z dnia 29.07.2009r., sygn. akt II GSK 568/09; postanowienie WSA w Olsztynie z dnia 31.03.2010r., sygn. akt I SA/Ol 111/10).

24 Mając na uwadze przedstawione wyżej okoliczności sprawy Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.