Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 19 stycznia 2010 r., II SAB/Ol 76/09

wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 19 stycznia 2010 r., II SAB/Ol 76/09

Sentencja

1 Dnia 19 stycznia 2010 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Adam Matuszak Sędziowie Sędzia WSA Irena Szczepkowska (spr.) Sędzia WSA Bogusław Jażdżyk Protokolant Grzegorz Knop po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 stycznia 2010 roku sprawy ze skargi A. Z. na bezczynność Dyrektora Aresztu Śledczego w rozpoznaniu odwołania z dnia [...] od opinii służbowej oddala skargę.

Uzasadnienie

2 Kierownik Działu Ochrony Aresztu Śledczego w B. sporządził w dniu 23 października 2007 r. opinię służbową o podległym mu bezpośrednio funkcjonariuszu Służby Więziennej plut. A.Z., za okres od dnia 10 listopada 2004 r. do dnia 22 października 2007 r.

3 Od tej opinii służbowej A.Z. wniósł odwołanie do Dyrektora Aresztu Śledczego w B., zarzucając brak akt osobowych przy sporządzaniu opinii służbowej oraz brak podstaw do sporządzenia zapisu o karze dyscyplinarnej, która uległa zatarciu z mocy prawa i została usunięta z jego akt osobowych.

4 Dyrektor Aresztu Śledczego w B. uwzględnił odwołanie A.Z. i postanowieniem z dnia 9 listopada 2007 r., wydanym z powołaniem się na § 7 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 21 listopada 1996 r. w sprawie opiniowania funkcjonariuszy Służby Więziennej (Dz.U. Nr 138, poz. 643), postanowił uchylić zaskarżoną opinię służbową i sporządzić nową opinię służbową po otrzymaniu akt osobowych funkcjonariusza z Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.

5 Kierownik Działu Ochrony Aresztu Śledczego w B. sporządził w dniu 26 lutego 2008 r. nową opinię służbową o plut. A.Z., za okres od dnia 10 listopada 2003 r. do dnia 22 października 2007 r.

6 Od tej opinii A.Z. wniósł w dniu 11 marca 2008 r. do Dyrektora Aresztu Śledczego w B.

7 Dyrektor Aresztu Śledczego w B. pismem z dnia 13 marca 2008 r. przekazał odwołanie A.Z. Dyrektorowi Okręgowemu Służby Więziennej w O.

8 A.Z. w raporcie z dnia 27 marca 2008 r. złożył oświadczenie, że wycofuje odwołanie z dnia 11 marca 2008 r. od opinii służbowej z dnia 26 lutego 2008 r.

9 Następnie pismem z dnia 7 sierpnia 2009 r. poinformował Dyrektora Okręgowego Służby Więziennej w O, że raport z dnia 27 marca 2008 r., którym cofnął odwołanie od opinii służbowej z dnia 26 lutego 2008 r. złożył pod wpływem błędu i cofa go.

10 Pismem z dnia 17 września 2009 r. Dyrektor Okręgowy Służby Więziennej w O. przesłał, zgodnie z właściwością, pismo z dnia 7 sierpnia 2009 r. złożone przez A.Z., byłego funkcjonariusza Aresztu Śledczego w B., celem udzielenia stosownej odpowiedzi.

11 W odpowiedzi Dyrektor Aresztu Śledczego w B. pismem z dnia 25 września 2009 r. poinformował A.Z., że opinia służbowa z dnia 26 lutego 2008 r., na skutek wycofania odwołania przez opiniowanego, po upływie 14 dni od zapoznania się przez funkcjonariusza z jej treścią z dniem 15 marca 2008 r., stała się z mocy prawa prawomocna. Jednocześnie Dyrektor poinformował, iż skuteczne cofnięcie odwołania spowodowało pozostawienie bez rozpoznania odwołania od opinii służbowej.

12 A.Z. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie skargę zarzucając Dyrektorowi Aresztu Śledczego w B. bezczynność w wydaniu decyzji administracyjnej lub aktu o odmowie jej wydania "z wniesionego odwołania z dnia 11 marca 2008 r. od opinii służbowej z dnia 26 lutego 2008 r. wydanej przez Kierownika Działu Ochrony Aresztu Śledczego w B".

13 Zdaniem skarżącego organ ten pozostaje w zwłoce, gdyż nie wydał żądanej decyzji administracyjnej ani też nie wydał żadnego innego aktu administracyjnego o odmowie jej wydania. Przyjąć zatem należy, że organ ten pozostaje w bezczynności w dokonywaniu czynności z zakresu administracji publicznej dotyczącej uprawnienia wynikającego z art. 127 K.p.a. A.Z. wniósł o zobowiązanie organu do wydania decyzji w sprawie bądź aktu o odmowie jej wydania i zasądzenie na jego rzecz kosztów postępowania według norm przepisanych.

14 Dyrektor Aresztu Śledczego w B. w odpowiedzi na skargę wskazał na jej bezzasadność. Podniósł, iż udzielił stronie odpowiedzi pismem z dnia 25 września 2009 r., w którym wyjaśnił, że skuteczne cofnięcie odwołania spowodowało pozostawienie bez rozpoznania odwołania od opinii służbowej.

15 W piśmie procesowym z dnia 31 grudnia 2009 r. skarżący zarzucił, iż organ, mimo prawidłowego wniesienia odwołania i pisma z dnia 27 marca 2008 r., w ogóle się do nich nie ustosunkował, bowiem "nie rozstrzygnął przedmiotowego odwołania, ani też zgodnie z dyspozycją art. 123 K.p.a. na pismo skarżącego z dnia 27 marca 2008 r. nie wydał w tej materii postanowienia.

16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje.

17 Skarga jest bezzasadna, gdyż w ocenie Sądu organ nie pozostaje w bezczynności w rozpoznaniu odwołania A.Z. od opinii służbowej z 11 marca 2008 r.

18 Wobec bowiem cofnięcia tego odwołania skarżący został poinformowany przez Dyrektora Aresztu Śledczego w B. pismem z dnia 25 września 2009 r., o jego pozostawieniu bez rozpoznania i skutkach jakie ta czynność powoduje, tj. prawomocności opinii służbowej.

19 Wskazane pismo w świetle obowiązujących przepisów prawa należy uznać za wystarczające do załatwienia przedmiotowej sprawy. W sprawach wydawania opinii służbowych i trybu ich zaskarżania nie mają bowiem zastosowania przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071, ze zm.), które w przypadku cofnięcia odwołania, zobowiązują organ do wydania decyzji o umorzeniu postępowania odwoławczego (art. 138 § 1 pkt 3 K.p.a.).

20 Stosownie do art. 31 ust. 4 ustawy z dnia 26 kwietnia 1996 r. o Służbie Więziennej (tekst jedn. Dz. U. Nr 207, poz. 1761 ze zm.) od decyzji w sprawach osobowych służy odwołanie do odpowiedniego wyższego przełożonego, zgodnie z ust. 1, na zasadach i w terminach określonych w Kodeksie postępowania administracyjnego (...). Wyższy przełożony z urzędu uchyla decyzję wydana z naruszeniem prawa.

21 Zgodnie zaś z ust. 2 przywołanego art. 31 przez sprawy osobowe, o których mowa w ust. 1, należy rozumieć: mianowanie funkcjonariuszy na stanowiska, przenoszenie i zwalnianie ze stanowisk, zawieszanie w czynnościach służbowych, zwalnianie ze służby, ustalanie uposażenia oraz inne konieczne czynności związane z powstaniem, zmianą, rozwiązaniem stosunku służbowego oraz realizacją wynikających z treści tego stosunku służbowego uprawnień i obowiązków funkcjonariuszy.

22 Z treści przytoczonych przepisów wynika, iż przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego należy stosować wyłącznie do odwołań od decyzji w sprawach osobowych, do których nie można zaliczyć spraw związanych z opiniowaniem funkcjonariuszy Służby Więziennictwa.

23 Postępowanie w sprawie opiniowania funkcjonariuszy Służby Więziennej zostało w wyczerpujący sposób uregulowane w przepisach rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 21 listopada 1996 r. (Dz. U. Nr 138, poz. 643 ze zm.), które tylko w niewielkim zakresie odsyłają do odpowiedniego stosowania przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego (§ 6 ust. 3 rozporządzenia).

24 Przepisy wskazanego rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości nie przewidują zaś żadnego trybu postępowania w przypadku cofnięcia odwołania od opinii służbowej, jak również nie wskazują jaki akt powinien być wydany w takiej sytuacji. W tym zakresie nie odsyłają także do odpowiedniego stosowania przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego.

25 W tych okolicznościach przyjąć należy, że zawiadomienie skarżącego o pozostawieniu odwołania bez rozpoznania (pismem z dnia 25 września 2009 r.) nie naruszyło żadnego przepisu prawa i kończyło postępowanie odwoławcze w sprawie. Zatem późniejsze "anulowanie" przez skarżącego cofnięcia odwołania nie mogło odnieść zamierzonego skutku skoro w sprawie nie toczyło się już żadne postępowanie.

26 Biorąc powyższe pod uwagę, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), skargę należało oddalić.