Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 4 kwietnia 2024 r., II SAB/Ol 6/24

wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 4 kwietnia 2024 r., II SAB/Ol 6/24

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Katarzyna Matczak (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Tadeusz Lipiński Asesor WSA Grzegorz Klimek po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 4 kwietnia 2024 r. sprawy ze skargi D. D. na bezczynność Prokuratora Rejonowego w B. w udostępnieniu informacji publicznej oddala skargę.

Uzasadnienie

2 Z przekazanych akt sprawy wynika, że w dniu 11.01.2024 r. D. D. (dalej jako: "skarżący") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie (drogą elektroniczną) skargę na bezczynność Prokuratora Rejonowego w [...] (dalej jako: "Prokurator", "organ") w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. Zarzucił organowi naruszenie: art. 61 ust. 1 Konstytucji RP w zakresie, w jakim przepis ten stanowi podstawę prawa do uzyskiwania informacji publicznej poprzez błędne zastosowanie, polegające na nieudostępnieniu informacji publicznej na wniosek oraz art. 1 ust. 1 UDIP w zakresie, w jakim przepis ten stanowi, że informacją publiczną jest każda informacja o sprawach publicznych poprzez niezasadne uznanie, że przedmiotem wniosku nie jest udostępnienie informacji publicznej, a w konsekwencji nieudostępnienie informacji publicznej na wniosek. Podnosząc wskazane zarzuty, skarżący wniósł o:

3 - zobowiązanie organu do załatwienia wniosków z dn. 07.12.2023 r. oraz 28.12.2024 r. (winno być: 2023 r.);

4 - zasądzenie od organu kosztów postępowania według norm przepisanych.

5 W uzasadnieniu skargi skarżący wyjaśnił, że do Prokuratury Rejonowej w [...] (dalej jako: "PR") oraz równolegle do Sądu Rejonowego w [...] (dalej jako: "SR") wystąpił z wnioskami dotyczącymi postępowania [...], z dn. 20.09.2022, oraz zażalenia na postanowienie z 30.09.2022 w sprawie [...]. W pierwszym piśmie wniósł o wgląd do fotokopii akt sprawy [...] w trybie art. 156 kodeku postępowania karnego oraz/lub informacji prasowej. Przytaczając orzeczenia sądów administracyjnych zaznaczył, że zainteresowany jest wyłącznie postanowieniem o umorzeniu postępowania oraz postanowieniem SR oddalającym zażalenie na umorzenie śledztwa. Podniósł, że w treści pisma nie powołał się na art. 61 ust. 1 i 2 Konstytucji RP oraz art. 10 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej. Wyraźnie jednak wyartykułowano, że wniosek ten dotyczy dwóch trybów, gdyż jak wskazano w wyroku WSA w Warszawie z 19 maja 2008 r. sygn. II SA/Wa 2171/07, art. 156 § k.p.k. nie odnosi się do spraw zakończonych wydaniem prawomocnego postanowienia o umorzeniu postępowania przygotowawczego.

6 Dalej podał skarżący, że Sąd Rejonowy odpisał 28.12.2023 r., że na podstawie art. 156 § 1 k.p.k. Prezes SR nie wyraża zgody na udostępnienie akt sprawy [...] i sporządzenie z nich fotokopii, natomiast nie otrzymał żadnej informacji w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej. Prokuratura Rejonowa nie udzieliła żadnej odpowiedzi, dlatego pismem z 28.12.2023 r. ponowił wniosek do obydwu instytucji wyjaśniając, że jest to wniosek w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej. Powołał się w nich na art. 61 ust. 1 Konstytucji RP oraz art. 10 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej. Nadto przytoczył treść art. 5 i art. 2 ust 1 u.d.i.p. zgodnie z którym nie można żądać od osoby wykonującej prawo do informacji publicznej wykazania interesu prawnego lub faktycznego, wskazał że art. 156 § 1 k.p.k. nie odnosi się do spraw zakończonych prawomocnym postanowieniem o umorzeniu postępowania przygotowawczego, jak też powołał art. 2 ust. 1, art. 2 ust. 2 oraz art. 2 ust. 3 u.d.i.p. Zaznaczył, że postępowanie którego dotyczyło postanowienie o umorzeniu śledztwa oraz postanowienie sądu o odrzuceniu zażalenia na umorzenie śledztwa: pomimo złożenia zawiadomienia, a potem zażalenia przez osoby prywatne lecz pełniące funkcje dlatego on ma interes prawny (choć nie ma obowiązku go wykazywać), gdyż dotyczy osób pełniących funkcje publiczne i ma ono związek z pełnieniem tych funkcji (jako dziennikarz pełnił funkcje publiczną), zawiadomienie złożyły osoby pełniące funkcje publiczne, miały związek z pełnieniem tych funkcji: gdyż chodziło o artykuł prasowy, nie można ograniczać dostępu do spraw rozstrzyganych w postępowaniu karnym. Skarżący podał, że prokuratora rejonowa nie udzieliła odpowiedzi w innym trybie niż przez skarżącego wskazany, bowiem na wniosek z 07.12.2023 r., gdzie nie wskazano trybu nie odpowiedziano w terminie 14 dni, zaś na drugi wniosek z 28.12.2023 r. gdzie powołano się na ustawę o dostępie do informacji publicznej udzieliła informacji w formie zarządzenia, gdzie z opisu wynika, że na ten akt przysługuje zażalenie w trybie art.159 k.p.k. W ocenie skarżonego organu dokument urzędowy w postaci umorzenia postępowania przygotowawczego, jak i postanowienie Sądu utrzymujące w mocy takie rozstrzygnięcie sporządzone w konkretnej sprawie karnej nie stanowią informacji o sprawach publicznych w rozumieniu art. 1 ust. 1 u.d.i.p. lecz zawierają informacje dotyczące spraw indywidualnych osób.

7 W ocenie skarżącego stanowisko takiej jest nieprawidłowe. Żądane informacje nie dotyczą informacji niejawnych oraz tajemnic chronionych ustawowo, stosownie do art. 2 ust. 1 u.d.ui.p. Wprawdzie w art. 2 ust. 2 u.d.i.p. jest mowa o ograniczeniu tego prawa ze względu na prywatność osoby fizycznej lub tajemnicę przedsiębiorcy jednak nie dotyczy to informacji o osobach pełniących funkcje publiczne, mających związek z pełnieniem tych funkcji. Urzędnicy składający zawiadomienie pełnili funkcje publiczne i rzekome zniesławienie, czyli pośrednio procedura przetargowa i wynik oferty miały związek z pełnieniem funkcji, podobnie jak pełnił funkcję publiczną dziennikarz. Napisany przez niego artykuł, który miał jakoby znieważyć osoby prywatne dotyczył osób pełniących funkcje publiczne, zatem nie osób prywatnych.

8 Skarżący wyjaśnił także, że Sąd Rejonowy po ponownym rozpoznaniu wniosku zmienił swoje stanowisko i w dn. 02.01.2024 r. udostępnił na zarządzenie Prezesa SR zanonimizowane postanowienie w sprawie [...], tymczasem skarżony Prokurator zarządzeniem z 08.01.2024 r., działając na podstawie art. 156 § 5 i 5b k.p.k., po rozpoznaniu wniosków skarżącego z 07 grudnia 2023 r. oraz 28 grudnia 2023r. odmówił wyrażenia zgody na udostępnienie postanowienia o umorzeniu dochodzenia w sprawie o sygn. [...], postanowienia Sądu o utrzymaniu tego postanowienia w mocy oraz innej dokumentacji z akt tej sprawy.

9 W ocenie skarżącego wydane zarządzenie Prokuratora nie stanowi odpowiedzi na wniosek w ustawowym terminie, w związku z czym skarga jest zasadna. Ocenie sądu skarżący pozostawił datę złożenia wniosku tj. 7 lub 28 grudnia 2023 r.

10 W odpowiedzi na skargę Prokurator Rejonowy wniósł o jej oddalenie jako niezasadnej. Organ wyjaśnił, że nadzorowano postępowanie przygotowawcze w sprawie zaistniałego w dn. 29 stycznia 2022 r. w [...] pomówienia wskazanych imiennie pracowników Urzędu Miasta [...], za pośrednictwem środków masowego przekazu, poprzez opublikowanie na stronie internetowej [...] artykułu dotyczącego wymienionych urzędników odpowiedzialnych za realizację przetargu organizowanego przez Gminę Miejską [...] "Na zakup energii elektrycznej na potrzeby gminy miejskiej B. i jej jednostek" i zawarcie w nim nieprawdziwych informacji o wyborze przez nich oferty mniej korzystnej dla mieszkańców B., czym poniżono ich w opinii publicznej oraz narażono na utratę zaufania potrzebnego dla danego stanowiska, tj. o przestępstwo z art. 212 § 2 kk. Postanowieniem z dn. 30 czerwca 2022 r. Prokurator umorzył dochodzenie w tej sprawie wobec braku znamion czynu zabronionego. Sąd Rejonowy, po rozpoznaniu złożonych zażaleń, postanowieniem z dn. 20.09.2022 r. utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. Podniesiono, że na wnioski skarżącego z 07.12.2023. oraz 28.12.2023 r. organ zarządzeniem z 08.01.2024 r., działając w trybie art. 156 § 5 i 5b k.p.k., odmówił wyrażenia zgody na udostępnienie skarżącemu żądanych rozstrzygnięć z akt prowadzonego dochodzenia. Uznano, że żądane postanowienia wydane w konkretnej sprawie karnej nie stanowią informacji o sprawach publicznych w rozumieniu art. 1 ust. 1 u.d.i.p. lecz zawierają dane dotyczące indywidualnych osób. Za informację publiczną uznany powinien być jedynie fakt umorzenia danej sprawy i utrzymania w mocy tej decyzji przez Sąd, nie zaś postać i treść podjętych rozstrzygnięć. Postanowienie o umorzeniu postępowania jest pismem procesowym organu postępowania przygotowawczego. Przepisy kodeksu postępowania karnego, które w sposób pełny regulują kwestie dostępu do akt w trakcie trwającego oraz zakończonego postępowania karnego, wyłączają w tym zakresie stosowanie trybu i formy z ustawy o dostępie do informacji publicznej, gdyż regulują odmiennie zasady i tryb dostępu do informacji znajdujących się w aktach postępowania karnego. Podniesiono, że wydając takie rozstrzygnięcie kierowano się wskazaniami zawartymi w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 18 stycznia 2023 r. sygn. III OSK 6466/21, który w analogicznej spawie oddalając skargę prokuratora okręgowego wyraził stanowisko, że przepisy art. 156 § 1, 5 i 5a k.p.k. adresowane są do każdego (do wszystkich), a więc nie tylko do stron postępowania karnego. Przepisy te zawierają zamkniętą i zupełną regulację zasad dostępu do akt postępowania karnego i znajdujących się w nich informacji publicznych, tak na etapie postępowania przygotowawczego, jak i sądowego (a wraz z innymi przepisami także akt postępowania już zakończonego).

11 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje:

12 Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2022 r. poz. 2492, z późn. zm.) w zw. z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 1634 z późn. zm.) zwanej dalej: "p.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

13 W myśl art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a., kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach skarg

14 na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a. W tym zakresie przedmiotem sądowej kontroli nie jest określony akt lub czynność organu administracji, lecz ich brak w sytuacji, gdy organ miał obowiązek podjąć działanie w danej formie i w określonym przez prawo terminie. Instytucja skargi na bezczynność organu ma na celu ochronę praw strony przez doprowadzenie do wydania w sprawie rozstrzygnięcia lub podjęcia innej czynności dotyczącej uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Powyższe determinuje zakres kontroli sądu, sprowadzającej się w tym wypadku do oceny, czy sprawa podlega załatwieniu przez organ w drodze określonego przez ustawodawcę aktu administracyjnego lub czynności i czy organ pozostaje w zwłoce w rozpatrzeniu wniosku.

15 W myśl art. 149 § 1 p.p.s.a., sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 albo na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 4a:

16 1) zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności;

17 2) zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa;

18 3) stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania.

19 Zgodnie zaś z art. 149 § 1a p.p.s.a., jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Z kolei art. 149 § 1b p.p.s.a. stanowi, że sąd, w przypadku, o którym mowa w § 1 pkt 1 i 2, może ponadto orzec o istnieniu lub nieistnieniu uprawnienia lub obowiązku, jeżeli pozwala na to charakter sprawy oraz niebudzące uzasadnionych wątpliwości okoliczności jej stanu faktycznego i prawnego. Stosownie zaś do art. 151 p.p.s.a. w razie nieuwzględnienia skargi w całości albo w części sąd oddala skargę odpowiednio w całości albo w części.

20 Wyjaśnić należy, że przedmiotowa skarga została rozpoznana przez Sąd na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym, stosownie do art. 119 pkt 4 p.p.s.a., zgodnie z którym sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. Oznacza to, że w przypadku takiej skargi w obecnym stanie prawnym skierowanie jej do rozpoznania w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym nie jest uzależnione od wniosku strony.

21 W rzeczonej sprawie skarżący domagał się od Prokuratora informacji w trybie ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. z 2022 r. poz. 902 z późń. zm) dalej jako: "u.d.i.p.", w zakresie udostępnienia fotokopii akt nadzorowanego postępowania przygotowawczego, doprecyzowując ostatecznie, że żądanie dotyczy udostępnienia postanowienia o umorzeniu konkretnego postepowania przygotowawczego, jak też postanowienia Sądu oddalającego zażalenie na umorzenie postępowania przygotowawczego.

22 Stosownie do treści art. 1 ust. 1 u.d.i.p., informacją publiczną jest każda informacja o sprawach publicznych i podlega udostępnieniu na zasadach i w trybie określonych w niniejszej ustawie. Zgodnie zaś z art. 1 ust. 2 u.d.i.p. przepisy ustawy nie naruszają przepisów innych ustaw, określających odmienne zasady i tryb dostępu do informacji będących informacjami publicznymi. Ustawodawca stworzył w ten sposób normę kolizyjną, która wyłącza stosowanie przepisów ustawy tylko w sytuacji, w której inna ustawa reguluje ten sam zakres. Pozwala to na wyodrębnienie dwóch grup informacji: podlegających udostępnieniu na zasadach i w trybie określonych w ustawie o dostępie do informacji publicznej oraz takich, które ujawnia się na zasadach i w trybie przewidzianym w ustawach szczególnych. W przypadku kolizji przepisy zawarte w ustawach odrębnych mają pierwszeństwo i wyłączają stosowanie ustawy o dostępie do informacji publicznej. W takiej sytuacji podmiot zobowiązany informuje jedynie wnioskodawcę, że żądana informacja nie może być udostępniona w trybie przewidzianym w omawianej ustawie.

23 Zasady dostępu do akt postępowania karnego, sporządzania z nich odpisów, w tym wydawania kserokopii z dokumentów i uwierzytelnionych odpisów z akt sprawy regulują przepisy zawarte w art. 156 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego (Dz.U. z 2024 r., poz. 37) dalej jako: "k.p.k." O ile dostęp stron postępowania i innych podmiotów do akt sprawy uregulowany jest odrębnie, to tym samym w zakresie żądania strony o udostępnienie informacji o materiale zawartym w aktach wyłączone jest stosowanie przepisów u.d.i.p. I tak art. 156 § 1 k.p.k. stanowi, że stronom, obrońcom, pełnomocnikom i przedstawicielom ustawowym udostępnia się akta sprawy sądowej oraz daje możność sporządzenia z nich odpisów lub kopii. Za zgodą prezesa sądu akta te mogą być udostępnione również innym osobom. Informacje o aktach sprawy mogą być udostępnione także za pomocą systemu teleinformatycznego, jeżeli względy techniczne nie stoją temu na przeszkodzie. Z kolei przepisy art. 156 § 5, § 5a i § 5b k.p.k. odnoszą się do postępowania przygotowawczego. Zgodnie z art. 156 § 5 k.p.k., jeżeli nie zachodzi potrzeba zabezpieczenia prawidłowego toku postępowania lub ochrony ważnego interesu państwa, w toku postępowania przygotowawczego stronom, obrońcom, pełnomocnikom i przedstawicielom ustawowym udostępnia się akta, umożliwia sporządzanie odpisów lub kopii oraz wydaje odpłatnie uwierzytelnione odpisy lub kopie. W przedmiocie udostępnienia akt, sporządzenia odpisów lub kopii lub wydania uwierzytelnionych odpisów lub kopii prowadzący postępowanie przygotowawcze wydaje zarządzenie. W wypadku odmowy udostępnienia akt pokrzywdzonemu na jego wniosek należy poinformować go o możliwości udostępnienia mu akt w późniejszym terminie. Z chwilą powiadomienia podejrzanego lub obrońcy o terminie końcowego zaznajomienia z materiałami postępowania przygotowawczego pokrzywdzonemu, jego pełnomocnikowi lub przedstawicielowi ustawowemu nie można odmówić udostępnienia akt, umożliwienia sporządzania odpisów lub kopii oraz wydania odpisów lub kopii. Za zgodą prokuratora akta w toku postępowania przygotowawczego mogą być w wyjątkowych wypadkach udostępnione innym osobom. Prokurator może udostępnić akta w postaci elektronicznej.

24 Jak zatem wynika z ogólnej normy art. 1 ust. 2 u.d.i.p. przepisów tej ustawy nie stosuje się zatem wtedy, gdy są one nie do pogodzenia z przepisami ustaw szczególnych, które w sposób odmienny regulują zasady i tryb dostępu do informacji publicznej. W orzecznictwie sądów administracyjnych wielokrotnie wskazywano (zob. m.in. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 15 grudnia 2021 r., sygn. akt III OSK 4343/21, z dnia 7 września 2023 r., sygn. akt III OSK 1381/22, z dnia 22 czerwca 2022 r., sygn. akt III OSK 5052/21, z dnia 18 stycznia 2023 r. sygn. akt III OSK 6466/21, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem: http:// orzeczenia.nsa.gov.pl), że takimi przepisami są m.in. przepisy art. 156 § 1, § 5 i § 5b k.p.k. Wskazane regulacje k.p.k. adresowane są w stosunku do wszystkich potencjalnych adresatów, a nie tylko do stron postępowania karnego, w odniesieniu do tych dokumentów, które są informacją publiczną i znajdują się w aktach sądowych spraw karnych i aktach trwającego i zakończonego postępowania przygotowawczego. Są one przepisami szczególnymi, o których mowa w art. 1 ust. 2 u.d.i.p. i ustawa ta nie ma do nich zastosowania. Przepisy te zawierają bowiem zamkniętą i zupełną regulację zasad dostępu do akt postępowania karnego i znajdujących się w nich informacji publicznych, tak na etapie postępowania przygotowawczego, jak i sądowego (a wraz z innymi przepisami, także do akt postępowania już zakończonego, m.in. rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z 7 kwietnia 2016 r Regulamin wewnętrznego urzędowania powszechnych jednostek organizacyjnych prokuratury - § 147). Skoro zatem dostęp do żądanych informacji publicznych określają przepisy szczególne, o których mowa w art. 1 ust. 2 u.d.i.p., to w niniejszej sprawie nie mają zastosowania przepisy u.d.i.p.

25 Zasadnie zatem podniósł Prokurator, że z uwagi na regulacje zawarte w k.p.k. informacje żądane przez skarżącego nie podlegają udostępnieniu, gdyż regulacja szczególna zawarta w przepisach k.p.k. wyłącza stosowanie trybu określonego w u.d.i.p.

26 Pozostaje nadto wskazać, że stanowisko to zaaprobowano w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego (zob. w tej materii m.in. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 25 maja 2017 r., sygn. akt I OSK 1399/15; z dnia 19 grudnia 2019 r., sygn. akt I OSK 357/19 oraz z dnia 20 listopada 2020 r., sygn. akt I OSK 298/20, dostępne CBOSA). W wyroku wydanym w sprawie o sygn. akt I OSK 298/20 Naczelny Sąd Administracyjny podkreślił wprost, że kwestia dostępu do akt postępowania przygotowawczego wyczerpuje wszelkie uprawnienia nie tylko pokrzywdzonego lub podejrzanego, ale także innych osób do uzyskania przez nich informacji zawartych w aktach czy dokumentach prowadzonego postępowania. Przepisy u.d.i.p. nie stanowią alternatywnego i konkurencyjnego wobec przepisów k.p.k. sposobu pozyskiwania odpisów dokumentów czy informacji znajdujących się w aktach postępowania przygotowawczego. Dokumenty zgromadzone przez organ w aktach, podlegają udostępnieniu wyłącznie na podstawie przepisów Kodeksu postępowania karnego. Pogląd ten w pełni podziela Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie rozpoznających niniejszą sprawę.

27 Nadto podkreślić pozostaje, że z przekazanych akt tej sprawy, jak też informacji przekazanych przez skarżącego, wnioski o udostępnienie informacji publicznej w postaci żądanych postanowień o umorzeniu postępowania przygotowawczego, jak też postanowienia Sądu oddalającego zażalenie na umorzenie postępowania przygotowawczego zostały przez Prokuratora rozpoznane w oparciu o treść art. 156 § 5 k.p.k., gdzie kolejno zarządzeniami Prokuratora z dn. 1.08.2023 r. oraz z dn. 8.01.2024 r. odmówiono wyrażenia zgodny na udostępnienie skarżącemu postanowienia o umorzeniu dochodzenia w sprawie o sygn. [...], postanowienia Sądu o utrzymaniu w mocy tej decyzji oraz innej dokumentacji z akt sprawy. Skarżącego poinformowano o trybie zaskarżenia powyższego rozstrzygnięcia w oparciu o art. 159 k.p.k., jednak nie wynika z akt aby strona skorzystała z tego trybu zażaleniowego.

28 Reasumując, skoro skarżący przed wniesieniem skargi do tut. Sądu został zawiadomiony o sposobie rozpoznania wniosku w zakresie udostępnienia dokumentu z akt prowadzonego postępowania przygotowawczego, to postaje uznać, że spełniony został wymóg poinformowania o właściwym trybie rozpoznania wniosku, jako trybie przewidzianym w kodeksie postępowania karnego.

29 Co do zarzutu skargi dotyczącego naruszenia art. 61 ust. 1 Konstytucji RP zgodnie z którym m.in. obywatel ma prawo do uzyskiwania informacji o działalności organów władzy publicznej oraz osób pełniących funkcje publiczne, wyjaśnić pozostaje, że w ust. 3 tego przepisu zostało przewidziane ograniczenie prawa, o którym mowa w ust. 1 i 2, które może nastąpić wyłącznie ze względu na określone w ustawach ochronę wolności i praw innych osób i podmiotów gospodarczych oraz ochronę porządku publicznego, bezpieczeństwa lub ważnego interesu gospodarczego państwa. W wyroku NSA z dn. 13.10.2021 r. sygn. akt III OSK 3861/21 podkreślono, że takie ograniczenie musi mieć swoją wyraźną podstawę w ustawie, nie może być oparte na domniemaniu. Musi też posiadać materialną legitymację, a wiec jego wprowadzenie jest możliwe jedynie z uwagi na konieczność ochrony wartości wymienionych w art. 61 ust. 3 Konstytucji RP. Zasady i tryb dostępu do informacji publicznych zawartych w aktach postępowania karnego uregulowano na odmiennych zasadach niż u.d.i.p. w przepisach k.p.k. Postępowanie karne realizuje określone cele wynikające przede wszystkim z art. 2 § 1 k.p.a. i brak jest wątpliwości, że dobro postępowania karnego, jak również dobro, czy interes stron innych jego uczestników wymagają odmiennego uregulowania zasad dostępu do akt postępowania i znajdujących się w nich dokumentów stanowiących informację publiczną. Skoro więc istnieją przepisy, które w określony sposób normują możliwość zapoznania się z dokumentami zawartymi w aktach postępowania przygotowawczego, czy też sądowego i jest to regulacja inna niż ta zawarta w u.d.i.p., to zasadnym jest uznanie, że są to "przepisy innych ustaw", o których mowa w art. 1 ust. 2 u.d.i.p. Konsekwencją powyższego stanowiska jest zaś to, że nie można przyjąć, że podmiot do którego skierowano wniosek o udostępnienie informacji publicznej w przypadku z art. 1 uat. 2 u.d.i.,p. pozostaje w bezczynności, kiedy nie udziela informacji bądź też nie wydaje decyzji o odmowie jej udzielenia w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej.

30 Reasumując w realiach rozpoznawanej sprawy nie można było uznać, że skarga na bezczynność Prokuratora w tej sprawie jest uzasadniona.

31 W tym stanie sprawy, uznając skargę za niezasadną, Sąd orzekł na podstawie art. 151 p.p.s.a, jak w sentencji wyroku.