Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 23 stycznia 2013 r., II SAB/Ol 4/13

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 23 stycznia 2013 r., II SAB/Ol 4/13

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Jezielska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 23 stycznia 2013r. sprawy ze skargi M. K. na bezczynność Burmistrza G. w przedmiocie działalności dyrektora szkoły postanawia odrzucić skargę.

Uzasadnienie

2 M. K. wystąpiła do tut. Sądu ze skargą, prosząc o interwencję w sprawie działań podejmowanych przez Dyrektora Szkoły Podstawowej Nr "[...]" G., która od lat "psuje opinię" o rodzinie skarżącej. Podała, iż wystąpiła do dyrektor szkoły o wyjaśnienie w tej sprawie, lecz dyrektor wszystkiemu zaprzeczyła. W związku z tym kopię tego pisma przesłała do Burmistrza G. jako organu nadzorującego szkołę, lecz organ ten nie podjął żadnych działań w tym zakresie, ani nie udzielił odpowiedzi mimo że minęło już ponad 30 dni. W odpowiedzi na wezwanie Sądu o sprecyzowanie przedmiotu skargi wyjaśniła, iż występuje ze skargą na bezczynność Burmistrza G., który pomimo otrzymania pism o działalności Dyrektor Szkoły nie udzielił żadnej informacji, pomimo faktu iż burmistrz jest organem nadzorującym szkołę i bezpośrednim przełożonym dyrektora szkoły.

3 W odpowiedzi na skargę Burmistrz G. uznał zarzut za zasadny. Podał, iż skarga nie została wcześniej przekazana do właściwego organu tj. Rady Miejskiej w G., gdyż Burmistrz nie zakwalifikował jej wcześniej jako skargę. Jednakże po otrzymaniu pisma z Sądu i ponownej analizie akt skarga została przekazana Radzie Miejskiej w G. w trybie art. 229 pkt. 3 Kodeksu postępowania administracyjnego. Ponadto wskazano, iż kopie pism, które wpłynęły do organu 29 listopada 2012r. były oznaczone jako "do wiadomości" i nie zawierały pisma przewodniego, dlatego pozostawiono je bez odpowiedzi. Natomiast na pismo skarżącej z dnia 13 listopada 2012r. odpowiedzi udzielił Kierownik Wydziału Oświaty pismem z dnia 15 listopada 2012r.

4 Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

5 Merytoryczne rozpoznanie zasadności skargi poprzedzone jest w postępowaniu przed sądem administracyjnym badaniem dopuszczalności jej wniesienia.

6 Stosownie do regulacji zawartej w art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r. poz. 270), zwanej dalej: ppsa, sądy administracyjne rozpoznają skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy administracji publicznej w przypadkach określonych w punktach 1-4a powołanego przepisu. Powyższe oznacza, że sąd administracyjny jest właściwy do rozpoznawania i rozstrzygania w sprawie skarg na bezczynność organu wykonującego administrację publiczną w takich granicach, w jakich służy skarga na określone w art. 3 § 2 pkt 1-4a powołanej ustawy akty i czynności. Zgodnie z tymi unormowaniami sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej poprzez orzekanie w sprawach skarg na: decyzje administracyjne (pkt 1), postanowienia wydawane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty (pkt 2), postanowienia wydawane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym (pkt 3), akty i czynności z zakresu administracji publicznej, dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa (pkt 4) oraz pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w sprawach indywidualnych (pkt. 4a).

7 Zatem skarga na bezczynność organu administracji publicznej, jakim niewątpliwie jest burmistrz, dopuszczalna jest w przypadku, gdy z mocy przepisu prawa jest on zobowiązany do wydania wskazanego wyżej aktu administracyjnego lub podjęcia wyżej określonej czynności z zakresu administracji publicznej.

8 W niniejszej sprawie przedmiotem skargi jest bezczynność burmistrza jako organu nadzorującego szkołę w związku z brakiem podjęcia przez ten organ jakichkolwiek działań, a także nieudzieleniem odpowiedzi na pisma skarżącej dotyczące działalności dyrektora szkoły. Podnieść jednak należy, iż z przepisów ustawy z dnia 7 września 1991r. o systemie oświaty (Dz.U. z 2004r. Nr 256 poz. 2572 ze zm.) nie wynika, aby burmistrz miał obowiązek podjęcia w tym zakresie jakiegokolwiek aktu administracyjnego lub czynności z zakresu administracji publicznej. Wprawdzie faktycznie w przypadku szkoły, dla której organem prowadzącym jest gmina jako jednostka samorządu terytorialnego (art. 3 pkt 5 ustawy o oświacie), zadania i kompetencje w tym zakresie wykonuje w głównej mierze burmistrz (art. 5c pkt 2 ustawy o oświacie), w tym także powierza stanowisko dyrektora szkoły i odwołuje z tego stanowiska (art. 36a ust. 1 i art. 38 ust. 1 ustawy o oświacie), lecz w zakresie tych uprawnień burmistrz nie wydaje aktów administracyjnych, ani nie podejmuje czynności w rozumieniu wyżej powołanego przepisu art. 3 § 4 pkt 1 – 4a p.p.s.a. W związku z tym brak działań ze strony burmistrza, czy też brak odpowiedzi na pisma kierowane przez skarżącą nie mogą stanowić przedmiotu skargi do sądu administracyjnego.

9 Wyjaśnić przy tym należy, iż nawet gdyby skargę wniesioną w niniejszej sprawie potraktować – jak to uczynił organ – jako skargę wniesioną w trybie art. 229 Kodeksu postępowania administracyjnego, to także skarga do sądu administracyjnego nie przysługuje. Art. 229 Kodeksu postępowania administracyjnego zawarty jest bowiem w Dziale VIII Kodeksu, regulującym kwestie dotyczące tzw. skargi powszechnej. Zgodnie z art. 229 pkt 3 Kodeksu postępowania administracyjnego organem właściwym do rozpatrzenia skargi dotyczącej działalności burmistrza (z wyjątkiem spraw z należących do zadań zleconych z zakresu administracji rządowej) jest rada gminy. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego od dawna panuje pogląd, iż sprawy z tego zakresu nie podlegają kognicji sądu administracyjnego (tak między innymi w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 kwietnia 2001r. Sygn. akt I SA 2668/00, LEX nr 54426, w postanowieniu z dnia 21 września 2001r. sygn. akt I SA 2347/01, LEX nr 55766, a także w wyroku z dnia 20 lipca 2004r. Sygn. akt OSK 650/04, niepublik. oraz postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 października 2008r. Sygn. akt I OSK 1300/08, niepublik.). W orzeczeniach tych wskazuje się, iż sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznawania skarg powszechnych w rozumieniu Działu VIII Kodeksu postępowania administracyjnego, a więc skarg związanych z krytyką należytego wykonywania zadań przez właściwe organy lub ich pracowników, ani także do oceny prawidłowości prowadzonego postępowania skargowego w trybie przepisów działu VIII Kodeksu. Postępowanie w sprawie tego typu skarg cechuje się tym, iż nie ma w nim stron postępowania, nie wydaje się rozstrzygnięć adresowanych do skarżącego, jedynie zawiadamia się go o czynnościach wewnętrznych zmierzających do wyjaśnienia okoliczności podniesionych w skardze. W konsekwencji działania administracji publicznej będące przedmiotem takich skarg nie podlegają kontroli sądów administracyjnych, bowiem nie mieszczą się w katalogu czynności i aktów zawartych w art. 3 § 2 p.p.s.a.

10 W związku z powyższym skarga wniesiona w niniejszej sprawie jest niedopuszczalna.

11 Wobec tego na podstawie art. 58 § 1 pkt. 6 p.p.s.a. skargę należało odrzucić.