Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 20 września 2011 r., II SA/Ol 656/11
postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 20 września 2011 r., II SA/Ol 656/11
Sentencja
1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Zbigniew Ślusarczyk (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Katarzyna Matczak Sędzia WSA Tadeusz Lipiński Protokolant St. sekretarz sądowy Grażyna Wojtyszek po rozpoznaniu w dniu 20 września 2011 r. na rozprawie sprawy ze skargi Gminy – Wójta Gminy na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]" nr "[...]" w przedmiocie nieodpłatnego przeniesienia własności nieruchomości postanawia zwiesić postępowanie sądowe. WSA/post.1 - sentencja postanowienia
Uzasadnienie
2 Decyzją Kierownika Wydziału Rolnictwa i Leśnictwa Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w "[...]" z dnia "[...]" orzeczono o przejęciu na własność Państwa (za rentę) gospodarstwa rolnego nr "[...]" o pow. "[...]", położonego na terenie wsi "[...]", gmina "[...]", stanowiącego wówczas własność F. i A. S., z pozostawieniem w dalsze użytkowanie właścicieli - budynków wraz z działką siedliskową oraz "[...]" gruntów z działki nr "[...]". Następnie, decyzją z dnia "[...]" Naczelnik Gminy w "[...]" zmienił powyższą decyzję (z dnia "[...]"), precyzując, iż wyłącza się spod przejęcia na własność Państwa budynki mieszkalne i gospodarskie wraz z działką siedliskową oraz "[...]" gruntów z działki "[...]". Uzasadnił, iż z akt sprawy oraz z uzasadnienia zmienionej decyzji wynika, że wyłączono spod przekazania budynki oraz działkę o pow. "[...]". Ponadto, na podstawie dokumentacji geodezyjnej ustalono, że zabudowania posadowione były na działce nr "[...]" o pow. "[...]", a po odnowieniu ewidencji gruntów obrębu "[...]" odpowiada to działce nr "[...]" o pow. "[...]". Na podstawie powyższej decyzji, dla zabudowań stanowiących odrębny od gruntu przedmiot własności, została założona Księga Wieczysta Nr "[...]".
3 Decyzją komunalizacyjną Wojewody z dnia "[...]", znak: "[...]", działka nr "[...]" o powierzchni "[...]" przeszła na własność Gminy "[...]", co stanowiło podstawę wpisu prawa własności tej Gminy w Księdze Wieczystej Nr "[...]".
4 Prawo własności nieruchomości budynkowych opisanych w KW Nr "[...]" nabyli przez zasiedzenie z dniem "[...]" J. i P. S. (postanowienie Sądu Rejonowego z dnia "[...]"). Spadkobierczyni J. i P. S. – M. S. aktem notarialnym z dnia "[...]" sprzedała J. i S. małż. B. powyższe nieruchomości budynkowe. Wnioskiem z dnia "[...]", J. i S. B. wystąpili do Starosty "[...]" o nieodpłatne przekazanie im na własność działki gruntu nr "[...]", o pow. "[...]", położonej w obrębie "[...]", gmina "[...]".
5 Decyzją Starosty "[...]" z dnia "[...]", utrzymaną w całości w mocy decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]", odmówiono przyznania J. i S. B. własności działki nr "[...]" obręb "[...]", gm. "[...]".
6 Naczelny Sąd Administracyjny (dalej jako: NSA) wyrokiem z dnia 30 września 2010 r., sygn. akt II OSK 1374/09, po rozpoznaniu skargi kasacyjnej J. i S. B. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 6 maja 2009 r., sygn. akt II SA/Ol 136/09, wydanego w sprawie ze skargi J. B. i S. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]" w przedmiocie nieodpłatnego przyznania na własność nieruchomości gruntowej, uchylił zaskarżony wyrok oraz decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]", jak też poprzedzającą ją decyzję Starosty z dnia "[...]". W uzasadnieniu powyższego wyroku NSA wskazał m.in., że w ponownym postępowaniu winna być oceniona sprzeczność miedzy decyzjami z "[...]" i "[...]" i praw z nich wynikających, a decyzją komunalizacyjną z "[...]", a z oceny tej będzie wynikać ustalenie kręgu stron postępowania.
7 Następnie, decyzją z dnia "[...]" działający z upoważnienia Starosty – Zastępca Dyrektora Wydziału Geodezji i Gospodarki Nieruchomościami Starostwa Powiatowego w "[...]" przeniósł nieodpłatnie na rzecz J. B. i S. B. prawo własności nieruchomości gruntowej, stanowiącej własność Gminy "[...]", oznaczonej jako działka nr "[...]", o pow. "[...]", położonej w obrębie "[...]", gmina "[...]". Powyższa decyzja została utrzymana (w postępowaniu odwoławczym) w mocy decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]".
8 W dniu "[...]" Gmina "[...]", reprezentowana przez pełnomocnika, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]" zarzucając, że organy nie zastosowały się do zaleceń NSA zawartych w wyroku z dnia 30 września 2010 r., sygn. akt II OSK 1374/09, ponieważ w ponownym postępowaniu nie dokonały oceny sprzeczności miedzy decyzjami z "[...]" i "[...]" dotyczącymi przejęcia gospodarstwa rolnego na rzecz Skarbu Państwa i praw z nich wynikających, a decyzją komunalizacyjną z "[...]". Podniesiono, że wskazane naruszenie ma istotny wpływ na wynik sprawy, bowiem w przypadku, gdyby okazało się, że decyzja Wojewody z "[...]" jest nieważna, małż. B. nie należeliby do stron niniejszego postępowania.
9 W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej oddalenie.
10 Postanowieniem z dnia "[...]" Samorządowe Kolegium Odwoławcze wstrzymało wykonanie zaskarżonej do Sądu decyzji z dnia "[...]".
11 Wnioskiem z dnia "[...]" pełnomocnik Gminy "[...]" zwrócił się do Sądu o zawieszenie postępowania sądowego zainicjowanego skargą z dnia "[...]". Uzasadniając wniosek podniósł, że Wójt Gminy "[...]" zwrócił się do Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji o stwierdzenie nieważności decyzji komunalizacyjnej Wojewody z dnia "[...]", znak: "[...]", w części stwierdzającej nabycie przez Gminę "[...]" z mocy prawa nieodpłatnie własności nieruchomości działki nr "[...]", o pow. "[...]", obręb "[...]". Wskazał, że w przypadku, gdyby okazało się, że decyzja Wojewody jest nieważna w zaskarżonej części, to J. i S. B. nie mieliby przymiotu strony w postępowaniu administracyjnym o nieodpłatne przekazanie własności nieruchomości.
12 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje:
13 Zgodnie z treścią art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej jako: p.p.s.a.) sąd może zawieść postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Powyższy przepis przewiduje zatem zawieszenie postępowania z uwagi na prejudycjalność innego toczącego się postępowania, którego wynik będzie miał wpływ na rozstrzygnięcie sprawy. Warunkiem skorzystania z tej podstawy, która ma związek z wynikiem innego postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym, jest wystąpienie sytuacji, w której to inne postępowanie jest już rozpoczęte. Z kolei przez zagadnienie wstępne (kwestię prejudycjalną) rozumieć należy przeszkodę powstającą lub ujawniająca się w toku postępowania sądowego, której usunięcie jest istotne z punktu widzenia możliwości prawidłowej realizacji celu postępowania sądowoadministracyjnego i ma bezpośredni wpływ na jego wynik.
14 Zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego w oparciu o art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. następuje z urzędu, lecz jego celowość została pozostawiona ocenie Sądu (v: postanowienia NSA z dnia 11 marca 2005 r., sygn. akt: I OZ 45/05, oraz z dnia 7 czerwca 2008 r., sygn. akt: I OZ 382/08 – publ.: http://orzeczenia.nsa.gov.pl), zaś generalnie następuje wówczas, gdy rozstrzygnięcie sprawy sądowoadminstracyjnej zależy m.in. od wyniku innego postępowania administracyjnego. W orzecznictwie sądów administracyjnych (v: wyrok NSA z dnia 13 czerwca 2008 r., sygn. akt: I FZ 221/08, wyrok WSA w Warszawie z dnia 18 czerwca 2009 r., sygn. akt: III SA/Wa 3321/08, publ.: http://orzeczenia.nsa.gov.pl), przyjmuje się, że zawieszenie postępowania sądowego powinno być uzasadnione ze względów celowości, sprawiedliwości, jak również ekonomiki procesowej, przy czym celowość zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. powinna być analizowana z punktu widzenia wystąpienia w przyszłości ewentualnej konieczności uruchomienia nadzwyczajnych środków wzruszania rozstrzygnięć ostatecznych np. przesłanek do wznowienia postępowania administracyjnego lub stwierdzenia nieważności decyzji,
15 W związku z faktem, iż skarga dotyczy decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]" (utrzymującej w mocy decyzję organu pierwszej instancji w przedmiocie nieodpłatnego przeniesienia na rzecz J. B. i S. B. prawa własności nieruchomości gruntowej – działki nr "[...]", obręb "[...]"), która została wydana przy uwzględnieniu treści komunalizacyjnej decyzji Wojewody z dnia "[...]", w przedmiotowej sprawie celowym jest zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego do czasu prawomocnego zakończenia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Wojewody, znak: "[...]". Rozstrzygnięcie Kolegium z dnia "[...]" opiera się bowiem na założeniu "prawidłowości" decyzji komunalizacyjnej w zakresie stwierdzenia nabycia przez Gminę "[...]" własności nieruchomości działki nr "[...]", o pow. "[...]", obręb "[...]". Mając na względzie, że właśnie stwierdzenia nieważności tej decyzji dotyczy wniosek Gminy "[...]" należy uznać, że prawomocne rozstrzygnięcie tej kwestii ma wpływ na wynik postępowania sądowoadministracyjnego.
16 Konkludując powyższe rozważania, w ocenie Sądu rozstrzygnięcie w sprawie legalności aktu z dnia "[...]" jest zagadnieniem prejudycjalnym dla postępowania ze skargi na decyzję Kolegium z dnia "[...]". Sąd doszedł do przekonania, że ustalenie przez organy administracji publicznej, czy decyzja komunalizacyjna jest obarczona wadami wymienionymi w art. 156 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego powodującymi jej ewentualne wyeliminowanie z obrotu prawnego, ma wpływ na ustalenie kręgu stron postępowania, a także przesądzić o zasadności wniosku J. i S. B. o nieodpłatne przekazanie własności nieruchomości – działki nr "[...]", obręb "[...]". Brak rozstrzygnięcia w tej sprawie stanowi przeszkodę uniemożliwiającą rozpoznanie przez Sąd niniejszej sprawy ze skargi Gminy "[...]" na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]".
17 Z uwagi na powyższe okoliczności Sąd uznał, że należy zawiesić postępowanie w sprawie z urzędu, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Zawieszone postępowanie, zgodnie z art. 128 § 1 pkt 4 p.p.s.a., zostanie podjęte z urzędu po uprawomocnieniu się orzeczenia kończącego postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Wojewody z dnia "[...]".