Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 24 września 2019 r., II SA/Ol 585/19

wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 24 września 2019 r., II SA/Ol 585/19

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Matczak Sędziowie Sędzia WSA Tadeusz Lipiński Sędzia WSA Piotr Chybicki (spr.) Protokolant specjalista Karolina Hrymowicz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 września 2019 r. sprawy ze skargi Spółki A na decyzję Wojewody z dnia "[...]" nr "[...]" w przedmiocie pozwolenia na budowę I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz utrzymaną nią w mocy decyzję organu I instancji; II. zasądza od Wojewody na rzecz skarżącej Spółki A kwotę 997 zł (dziewięćset dziewięćdziesiąt siedem złotych), tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Uzasadnienie

2 Decyzją z dnia "[...]" Wojewoda (Wojewoda), działając na podstawie art. 138 § 1 ust. 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeksu

3 postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 1202, dalej: k.p.a.)

4 po rozpatrzeniu odwołania Spółki A od decyzji Starosty "[...]" z dnia "[...]" odmawiającej zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę I etapu inwestycji elektrowni wiatrowej "[...]" wraz z infrastrukturą towarzyszącą, w postaci elektrowni wiatrowej oraz jej fundamentu na dz. nr "[...]", obr. "[...]", gm. "[...]" – utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

5 Zakwestionowana decyzja została wydana w następującym stanie faktycznym.

6 Postanowieniem z dnia "[...]" Starosta "[...]" nałożył na inwestora – Spólkę A (spółka) w sprawie pozwolenia na budowę I etapu inwestycji elektrowni wiatrowej "[...]" wraz z infrastrukturą towarzyszącą, w postaci elektrowni wiatrowej oraz jej

7 fundamentu na działce "[...]", obręb "[...]", gmina "[...]" – obowiązek uzupełnienia projektu budowlanego o niezbędne dokumenty:

8 - złożenie wyjaśnień co do zakresu wniosku (inny tytuł inwestycji we wniosku i na projekcie budowlanym),

9 - 4 egz. projektu budowlanego,

10 - warunki techniczne przyłączenia do linii 15 kV zgodnie z pkt. 2 decyzji o warunkach zabudowy .

11 Decyzją z dnia "[...]" Starosta, działając na podstawie art. 35 ust. 3 i w zw. z art. 35 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2018 r., poz. 1202, dalej: p.b.), po rozpatrzeniu wniosku spółki w sprawie budowy I etapu inwestycji elektrowni wiatrowej wraz z infrastrukturą towarzyszącą, w postaci elektrowni wiatrowej oraz jej fundamentu na działce "[...]", obręb "[...]" – odmówił zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. W uzasadnieniu wskazał, że w dniu 28 stycznia 2019 r. wpłynęło pismo inwestora informujące że: modyfikuje zakres wniosku, przedkłada zaktualizowaną stronę projektu i rysunek zagospodarowania terenu, wezwanie do dostarczenia warunków przyłączenia jest bezpodstawne. Dlatego też nie można zatwierdzić projektu budowlanego, w którym: nie pokazano projektowanego całego zamierzenia budowlanego (wymagane elementy sieci do zatwierdzenia są pokazane orientacyjnie str. 5 projektu) oraz projekt nie spełnia wymagań co do systematyki. Dostarczenie warunków technicznych przyłączenia do linii 15 k V wynika z decyzji o warunkach zabudowy - Starosta nie może zatwierdzić projektu który nie ma możliwości przyłączenia do sieci.

12 W odwołaniu od powyższej decyzji spółka zarzuciła wydanie postanowienia i decyzji z naruszeniem art. 33 ust. 1 i ust. 2, art. 34 ust. 3 , art. 35 ust. 1 pkt 1 i pkt 2, art. 35 ust. 4 p.b., § 5 Rozporządzenie Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki wystarcza Morskiej z dnia 25 kwietnia 2012 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego (Dz. U. z 2018 r. poz. 1935) oraz art. 6, art. 7, art. 8, art. 11, art. 107 § 3 k.p.a.

13 W uzasadnieniu decyzji z dnia "[...]’ Wojewoda wskazał, że kwestionowane przez skarżącą spółkę orzeczenie organu I instancji wydane zostało na skutek tego, że inwestor nie wypełnił nałożonych nań postanowieniem z dnia 14 stycznia 2019 r. obowiązków usunięcia nieprawidłowości w dokumentach złożonych przy wniosku poprzez doprowadzenie projektu budowlanego do zgodności z zapisami decyzji Wójta z dnia "[...]" o warunkach

14 zabudowy oraz do zgodności zakresu i formy projektu budowlanego. Wynika to z powołanej w sentencji podstawy prawnej decyzji - art. 35 ust. 3 p.b. Jak wynika z akt sprawy, inwestor w dniu 29 stycznia 2019 r. wypełnił obowiązek, nałożony ww. postanowieniem, ale tylko co do zakresu i formy projektu budowlanego. W postanowieniu z "[...]" organ ustalił, że projekt budowlany nie jest zgodny z ustaleniami decyzji Wójta z dnia "[...]" o warunkach zabudowy. Jak uznał organ I instancji, zgodnie z ww.

15 decyzją przyłączenie projektowanej elektrowni wiatrowej do linii 15kV ma odbyć się

16 na podstawie warunków technicznych operatora sieci.

17 Z kolei w projekcie budowlanym nie było dokumentów potwierdzających zgodność

18 zaprojektowanego przyłączenia do sieci 15 kV z warunkami technicznymi wydanymi

19 przez operatora sieci. Dlatego też Starosta "[...]" nałożył na inwestora

20 obowiązek usunięcia tej nieprawidłowości. Wojewoda podniósł, że spór powstał w sprawie na skutek tego, że w ocenie skarżącej organ I instancji bezpodstawnie żądał

21 przedłożenia warunków technicznych podłączenia farmy wiatrowej do sieci

22 elektroenergetycznej. Po nowelizacji art. 34 ust. 3 pkt 4 p.b.

23 (28 czerwca 2015 r.) obowiązek załączania do projektu budowlanego warunków

24 technicznych podłączenia obiektu do sieci został zniesiony. Dlatego też skarżąca

25 kwestionowała odmowę zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia jej

26 pozwolenia na budowę. Jednak stanowisko skarżącej nie jest zasadne. Podstawą wydania decyzji negatywnej, odmawiającej zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę był art. 35 ust. 3 p.b., nakazujący wydanie takiej negatywnej decyzji, jeżeli strona zobowiązana do usunięcia naruszeń w zakresie objętym sprawdzeniem przez organ architektoniczno-budowlanej (art. 35 ust. 1 p.b.) uchybi terminowi i naruszeń nie usunie. Niewypełnienie przez inwestora nałożonego przez organ obowiązku wyeliminowania niezgodności z decyzją o warunkach zabudowy, musi skutkować odmową zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę stosownie do treści art. 35 ust. 3 p.b. Skoro inwestor w wyznaczonym terminie nie usunął wskazanego przez organ naruszenia, a jedynie przedstawił własne stanowisko w tej sprawie (pismo z dnia28 stycznia 2019 r.), to organ I instancji nie miał innej możliwości prawnej, jak tylko - po

27 bezskutecznym upływie określonego w postanowieniu terminu - wydać decyzję o odmowie zatwierdzenia projektu i udzielenia pozwolenia na budowę.

28 W skardze wywiedzionej do tut. Sądu na decyzję Wojewody spółka zarzuciła jej naruszenie:

29 1) przepisów prawa materialnego mających wpływ na wynik sprawy, tj.:

30 - art. 35 ust. 1 pkt 1 p.b. w zw. z art. 55 w zw. z art. 64 ust. 1

31 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym poprzez błędną wykładnię polegającą na przyjęciu, iż związanie organu I instancji decyzją o warunkach zabudowy oznacza, że przy wydawaniu decyzji

32 o pozwoleniu na budowę sprawdzenie zgodności projektu budowlanego z ustaleniami decyzji o warunkach zabudowy obejmuje uprawnienie do żądania przedłożenia warunków przyłączenia do sieci, podczas gdy do sprawdzenia zgodności projektu budowlanego z ustaleniami decyzji o warunkach zabudowy wystarczająca jest analiza samego projektu budowlanego, w którym na mapie do celów projektowych przedstawione zostało przyłącze elektrowni do istniejącej sieci elektroenergetycznej, a zatem projekt budowlany jest w tym zakresie zgodny z ustaleniami decyzji o warunkach zabudowy,

33 -art. 33 ust. 1 p.b. w zw. z art. 33 ust. 2 p.b. w zw. z art. 34 ust. 3 p.b. w zw. z art. 35 ust. 1 pkt 1) i 2) p.b, w zw. z art. 35 ust. 4 p.b. poprzez błędne przyjęcie, że inwestor był zobowiązany przedłożyć warunki techniczne przyłączenia do linii 15 kV, w konsekwencji czego bezzasadnie, pomimo spełnienia wszystkich wymagań ustawowych

34 dotyczących treści wniosku o pozwolenie na budowę oraz formy i treści projektu budowlanego, wydano decyzję o odmowie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę, którą organ odwoławczy utrzymał w mocy, podczas gdy z art. 33 ust. 2 p.b. oraz art. 34 ust. 3 p.b. nie wynika obowiązek

35 przedkładania warunków przyłączenia w postępowaniu o wydanie

36 pozwolenia na budowę ani w postaci załącznika do wniosku o wydanie

37 pozwolenia na budowę, ani w postaci elementu projektu budowlanego,

38 - art. 35 ust. 3 p.b. poprzez błędne uznanie, iż organ I instancji nie

39 miał innej możliwości jak wydać decyzję o odmowie zatwierdzenia

40 projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę, jeżeli

41 inwestor nie usunął naruszeń wskazanych w postanowieniu wydanym

42 na podstawie przepisu art. 35 ust. 3 p.b., podczas gdy obowiązek

43 usunięcia wskazanych nieprawidłowości może być realizowany przez

44 inwestora w każdej formie, która powoduje eliminację naruszeń

45 wymogów określonych wart. 35 ust. 1 p.b., w tym także poprzez

46 wskazanie organowi, że naruszenie tych wymogów nie występuje.

47 2) przepisów postępowania mogących mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tj.:

48 - art. 15 k.p.a, w zw. z art. 127 § 2 k.p.a. w zw. z art. 7 i 77 k.p.a.

49 poprzez zaniechanie przez organ II instancji rozpatrzenia w sposób

50 wyczerpujący materiału dowodowego i zaniechanie rozpoznania

51 wszystkich zarzutów odwołania od decyzji Starosty "[...]" z dnia "[...]", tj. nie rozpoznanie zarzutów określonych w punktach 2, 3 i 4 petitum odwołania, co stanowi naruszenie zasady dwuinstancyjności postępowania administracyjnego celu

52 postępowania odwoławczego.

53 - art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. polegające na bezzasadnym utrzymaniu

54 w mocy decyzji Starosty "[...]" z dnia "[...]" w przedmiocie odmowy zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę w sytuacji, gdy prawidłowe było uchylenie przedmiotowej decyzji i orzeczenie co

55 do istoty sprawy, tj. wydanie decyzji zatwierdzającej projekt

56 budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę.

57 Wskazując na powyższe spółka wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ja decyzji organu I instancji.

58 W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie.

59 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje:

60 Skarga okazała się uzasadniona, a jej zarzuty trafne.

61 Zgodnie z treścią art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1308, dalej: p.p.s.a.), sądy administracyjne w ramach kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem wydawanych rozstrzygnięć oceniają, czy przy wydawaniu zaskarżonego aktu nie naruszono reguł postępowania administracyjnego i czy prawidłowo zastosowano prawo materialne.

62 Uchylenie zaskarżonej decyzji lub postanowienia w całości albo w części następuje w przypadku stwierdzenia przez sąd naruszenia przepisów prawa materialnego, jeżeli miało ono wpływ na wynik sprawy, lub naruszenia przepisów prawa procesowego, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a także dając podstawę do wznowienia postępowania - art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Natomiast w razie nieuwzględnienia skargi, sąd skargę oddala odpowiednio w całości albo w części (art. 151 p.p.s.a.).

63 Przedmiotem skargi jest decyzja Wojewody z "[...]" utrzymującą w mocy decyzję Starosty "[...]" z ‘[...]" odmawiającą zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę I etapu inwestycji elektrowni wiatrowej wraz z infrastrukturą towarzyszącą, w postaci elektrowni wiatrowej oraz jej fundamentu na dz. nr "[...]", obr. "[...]’, gm. ‘[...]".

64 Materialnoprawną podstawą rozstrzygnięcia stanowił art. 35 ust. 1 pkt 2 i 3 p.b.

65 W myśl art. 35 ust. 1 p.b. przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego właściwy organ sprawdza:

66 1/ zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, a także wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko;

67 2/ zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi;

68 3/ kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń oraz informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o której mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1b, zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7, oraz dokumentów, o których mowa w art. 33 ust. 2 pkt 6;

69 4/ wykonanie - w przypadku obowiązku sprawdzenia projektu, o którym mowa w art. 20 ust. 2, także sprawdzenie projektu - przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane i legitymującą się aktualnym na dzień opracowania projektu - lub jego sprawdzenia - zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7.

70 Z kolei stosownie natomiast do treści art. 35 ust. 3 p.b. w razie stwierdzenia naruszeń, w zakresie określonym w ust. 1, właściwy organ nakłada postanowieniem obowiązek usunięcia wskazanych nieprawidłowości, określając termin ich usunięcia, a po jego bezskutecznym upływie wydaje decyzję o odmowie zatwierdzenia projektu i udzielenia pozwolenia na budowę.

71 Reasumując, z przepisów art. 33 ust. 2 p.b. i art. 35 ust. 1 i 3 p.b. wynika, że ewentualne braki wniosku o pozwolenie na budowę stanowią braki materialnoprawne, które organ architektoniczno-budowlany bada na etapie późniejszym niż wstępne badanie formalnej kompletności wniosku, oparte o przepisy art. 66 § 2 i 3 k.p.a. oraz art. 33 ust. 2 p.b.

72 Wymaga jednak podkreślenia, że w orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, iż z art. 35 ust. 1 p.b. wynika ograniczony zakres badania projektu budowlanego. Stosownie bowiem do treści art. 34 ust. 3 pkt 1 i 2 p.b. projekt budowlany składa się m.in. z projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz z projektu architektoniczno-budowlanego. Z kolei w wyniku nowelizacji art. 35 u.p.b., dokonanej na mocy art. 1 pkt 28 lit. b ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o zmianie ustawy - Prawo budowlane oraz o zmianie niektórych ustaw (Dz. U. Nr 80, poz. 718), która weszła w życie z dniem 11 lipca 2003 r., do u.p.b. wprowadzono zasadę wyłącznej odpowiedzialności za projekt architektoniczno-budowlany projektanta oraz osoby sprawdzającej, w następstwie czego uprawnienia kontrolne organu administracji architektoniczno-budowlanej w postępowaniu w sprawie o wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę (ewentualnie o wydanie decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego) zostały ograniczone w odniesieniu do projektu architektoniczno-budowlanego do kompetencji obejmującej sprawdzenie jego zgodności z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, a także wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia. Sprawdzanie zgodności z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi, zostało natomiast ograniczone - stosownie do treści art. 35 ust. 1 pkt 2 u.p.b. - do projektu zagospodarowania działki (zob. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 sierpnia 2008 r., sygn. akt II OSK 940/07, LEX nr 491284 oraz wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 lutego 2015 r., sygn. akt II OSK 3007/13, LEX nr 2086973). Pamiętać przy tym należy, że decyzja o pozwoleniu na budowę ma charakter związany. Oznacza to, że jeżeli inwestor spełni określone prawem wymogi, w tym także w zakresie zgodności projektu budowlanego z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, organ architektoniczno-budowlany nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę (art. 35 ust. 4 u.p.b.).

73 Wprawdzie brak usunięcia naruszeń jest samoistną i prawnie wystarczającą przesłanką do wydania decyzji odmownej. Rygorem niezastosowania się do wezwania organu jest nie pozostawienie podania bez rozpoznania, ale właśnie merytoryczna decyzja o odmowie udzielenia pozwolenia na budowę. Jednakże dla pełnego obrazu sprawy powyższa teza winna być uzupełniona o konstatację, że przepis art. 35 ust. 3 p.b. określa powinność organu administracji w razie stwierdzenia, że przedłożony projekt budowlany nie odpowiada warunkom (warunkowi) wymienionym w ust. 1 art. 35 p.b. Powinnością tą jest umożliwienie inwestorowi, poprzez wydanie stosownego postanowienia, uzupełnienia wskazanego braku w zakreślonym terminie. W razie bezskutecznego upływu terminu organ wydaje decyzję o odmowie zatwierdzenia projektu i udzielenia pozwolenia na budowę, ale nie dlatego, że w związku z wydanym postanowieniem inwestor pozostał bezczynny, ale w istocie dlatego, że przedłożony projekt obarczony jest rzeczywistą wadą lub brakiem, których inwestor, pomimo wezwania, nie usunął. Innymi słowy legalną podstawą odmowy zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę może być nieuzupełnienie nieprawidłowości w rozumieniu art. 35 ust. 3 p.b. wskazanych w postanowienie wydanym w trybie analizowanego przepisu, lecz tylko i wyłącznie w sytuacji, gdy rzeczone nieprawidłowości mają oparcie w materialnoprawych podstawach zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę wskazanych w art. 35 ust. 1 p.b. W przeciwnym bowiem wypadku, tj. gdy nałożony postanowieniem w trybie art. 35 ust. 3 p.b. obowiązek usunięcia wskazanych nieprawidłowości nie opiera się na legalnych kryteriach weryfikacji projektu budowlanego wskazanych w art. 35 ust. 1 pkt 1-4 p.b., to odmowa jego zatwierdzenia i udzielenia pozwolenia na budowę w istocie rzeczy opiera się na bezprawnym - jako nie mającym oparcia w przepisie rangi ustawowej - warunku zastrzeżonym w analizowanym postanowieniu. W takiej sytuacji organ wydając decyzję odmowną, nie może ograniczyć się do stwierdzenia, że wskazany w wydanym wcześniej postanowieniu brak nie został przez inwestora uzupełniony, ale musi wykazać, że brak ten rzeczywiście istniał i miał oparcie w źródłach prawa powszechnie obowiązującego, w szczególności w randze ustawowej. W konsekwencji powyższego organ wydając decyzję odmowną jest zobowiązany jednoznacznie wskazać, które z obligatoryjnych wymagań wynikających z art. 35 ust. 1 p.b. nie zostały przez inwestora spełnione. Decyzja odmowna wydawana w powyższym trybie musi być więc precyzyjna, a organ powinien dokładnie wskazać, które punkty postanowienia, zawierające nałożone obowiązki dotyczące usunięcia nieprawidłowości stwierdzonych w projekcie budowlanym nie zostały wykonane i uzasadnić, że obowiązek określony w każdym z tych punktów był wymagany. To zaś oznacza, że stwierdzenie braku podstaw do korzystania z instytucji wezwania, o której mowa w art. 35 ust. 3 p.b., unicestwia zastosowany rygor zastrzeżony na wypadek niewykonania postanowienia w określonym terminie. Wobec powyższe nie powinno dziwić, że omyłkowe nałożenie przez organ na inwestora obowiązków w trybie art. 35 ust. 3 nie pozbawia go prawa do odstąpienia od ich egzekwowania w sytuacji wykazania przez inwestora wadliwości zajętego wcześniej stanowiska, np. stosowną ekspertyzą, pismami wyjaśniającymi (por. wyrok NSA z 28. kwietnia 2005 r., OSK 1250/04, orzeczenia.nsa.gov.pl).

74 Z takową sytuacją mieliśmy do czynienia w przedmiotowej sprawie, tj. jedyną podstawą odmowy zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielania pozwolenia na budowę było niewypełnienie nałożonego postanowieniem z ‘[...]" obowiązku dostosowania projektu budowlanego do stanu zgodności z ustaleniami decyzji Nr "[...]" Wójta "[...]" z "[...]" o warunkach zabudowy, gdzie wskazano, że przyłączenie projektowanej elektrowni wiatrowej do linii 15 KV ma się odbyć na podstawie warunków technicznych operatora sieci, zaś przedłożony projekt budowlany rzeczonego wymogu nie spełniał.

75 W tej mierze Sąd zauważa, że w myśl art. 34 ust. 3 pkt 4 p.b. – w brzemieniu nadanym przez art. 1 pkt 12 lit. a tiret pierwsze ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. (Dz.U.2015.443) zmieniającej nin. ustawę z dniem 28 czerwca 2015 r. – projekt budowlany powinien zawierać 3) stosownie do potrzeb - w przypadku drogi krajowej lub wojewódzkiej, oświadczenie właściwego zarządcy drogi o możliwości połączenia działki z drogą, zgodnie z przepisami o drogach publicznych. Z kolei przed wspomnianą zmianą stanowił, że projekt budowlany powinien zawierać stosownie do potrzeb:

76 a) z zastrzeżeniem art. 33 ust. 2 pkt 6, oświadczenia właściwych jednostek organizacyjnych o zapewnieniu dostaw energii, wody, ciepła i gazu, odbioru ścieków oraz o warunkach przyłączenia obiektu do sieci wodociągowych, kanalizacyjnych, cieplnych, gazowych, elektroenergetycznych, telekomunikacyjnych oraz dróg lądowych,

77 b) oświadczenie właściwego zarządcy drogi o możliwości połączenia działki z drogą publiczną zgodnie z przepisami o drogach publicznych.

78 Elementy projektu budowlanego wymienione w art. 34 ust. 3 pkt 3 i 4 p.b. są w nim zamieszczane, jeżeli istnieje taka potrzeba. Ocena istnienia takiej potrzeby należy do projektanta, a także organu administracji architektoniczno-budowlanej, który w sytuacji braku któregokolwiek z tych elementów wzywa inwestora do jego uzupełnienia w określonym terminie na podstawie art. 35 ust. 3 p.b. pod rygorem odmowy zatwierdzenia projektu budowlanego i odmowy udzielenia pozwolenia na budowę. Przywołana nowelizacja z dnia 20 lutego 2015 r. istotnie ograniczyła ilość elementów projektu budowlanego zamieszczanych w nim stosownie do potrzeb, w kierunku i zakresie powyżej przywołanym. Wymóg złożenia tego oświadczenia właściwych jednostek organizacyjnych o zapewnieniu dostaw energii, wody, ciepła i gazu, odbioru ścieków oraz o warunkach przyłączenia obiektu do sieci wodociągowych, kanalizacyjnych, cieplnych, gazowych, elektroenergetycznych oraz dróg lądowych został wprowadzony w celu uniknięcia sytuacji, w których obiekty budowlane są wznoszone na terenach do tego nieprzygotowanych, co mogłoby skutkować w przyszłości wymuszaniem przez inwestora uzbrojenia terenu. Obecnie ten obowiązek nie istnieje. Ustawodawca wyszedł bowiem z założenia, że wymagania dotyczące podłączenia działki budowlanej do sieci, w tym drogowej, zawierają przepisy rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, a ponadto wymagania te są określane i weryfikowane na etapie wydawania decyzji o warunkach zabudowy (zaś w przypadku obowiązywania miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego – ustalane w tym planie). Nie ma zatem potrzeby, aby na etapie postępowania w sprawie pozwolenia na budowę organ administracji architektoniczno-budowlanej weryfikował możliwość przyłączenia do sieci, leży to bowiem w interesie inwestora. Obecnie uzyskiwanie warunków przyłączenia do sieci jest czynnością spoza sfery prawa administracyjnego, odbywającą się między inwestorem, a gestorem sieci (obowiązujące przepisy prawa nie ustanawiają obowiązku wydania warunków przyłączenia do sieci infrastruktury technicznej). Jednocześnie spełnienie przez zrealizowany budynek wymagań określonych w powołanym wyżej rozporządzeniu obecnie weryfikowane jest na etapie oddawania obiektu budowlanego do użytkowania. Ponadto, w przypadku gdy warunki przyłączenia do sieci są wymagane dla dokonania innej czynności w ramach sporządzania projektu budowlanego (np. uzgodnienia projektu przez rzeczoznawcę do spraw ochrony przeciwpożarowej), nie będzie przeszkód, aby inwestor uzyskał warunki przyłączenia na zasadach obowiązujących obecnie, tj. w drodze pozaadministracyjnej czynności między inwestorem (projektantem), a dostawcą mediów.

79 W świetle powyższego nałożony postanowieniem wymóg przedłożenia warunków technicznych przyłączenia elektrowni wiatrowej do linii 15 kV zgodnie z warunkami decyzji o warunkach zabudowy nie znajdował wsparcia w przepisach rangi ustawowej, w tym wypadku art. 34 ust. 3 pkt 4 p.b. w zw. z art. 35 ust. 1 p.b., co czyniło go bezprawnym, a przeto odmowę zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę z powyższej przyczyny całkowicie niedopuszczalną. W tej sytuacji konstatacja Wojewody, że skoro inwestor w wyznaczonym terminie nie usunął wskazanego przez organ naruszenia, a jedynie przedstawi l własne stanowisko w sprawie, to organ I instancji nie miał innej możliwości, jak tylko wydać decyzję negatywna dla wnioskodawcy świadczy o całkowitym niezrozumieniu istoty i sensu art. 35 ust. 3 p.b, ani też siły argumentacji skarżącej Spółki.

80 Kontynuując postępowanie organy będą miał na uwadze zaprezentowaną wykładnię art. 34 ust. 3 pkt 4 p.b., która w realiach przedmiotowej sprawy nie sprzeciwia się pozytywnemu rozstrzygnięciu sprawy co do istoty dla Spółki z przyczyny wskazanej w skarżonych decyzjach.

81 Mając na względzie powyższe rozważania Sąd uznał, że organy naruszyły art. 34 ust. 3 pkt 4 p.b. poprzez jego błędną wykładnię, stąd też działając na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a. p.p.s.a. uchylił zaskarżoną decyzję oraz utrzymaną nią w mocy decyzję organu I instancji. Orzeczenie o kosztach wydano na podstawie art. 200 i art. 200 § 2 p.p.s.a., przy czym na zasądzoną kwotę 997 zł składa się uiszczony przez skarżącego wpis sądowy (500 zł), koszty zastępstwa procesowego (480 zł) oraz opłaty skarbowej z tytułu udzielonego pełnomocnictwa (17 zł).